فرقه گرایان ِجاخوش کرده در« دموکراسی ِغربی » به شهروندان ِدموکراسی خواه ِایران ایراد می گیرند و اعتراض می کنند که چرا شعار ِ نه غزه، نه لبنان می دهند. این دار و دسته ها از آنجا که سالهاست خود در فضای باز ِدموکراسی و آزادی های سیاسی زنده گی می کنند یعنی: هم آزادی ِ بیان دارند، هم آزادی ِتجمع و تشکل دارند،هم آزادی ِچاپ وانتشار ِ کتاب و روزنامه دارند، هم کانال ِ تلویزیونی دارند، هم سایت های اینترنتی دارند،

دروازه گمرک باشماق که بر فراز آن تابلویی نصب است و رویش به فارسی و انگلیسی نوشته »گمرک باشماق«  هرچند که متولیان و مسئولان مناطق آزاد تجاری دم از فضا و فرصت‌های بی‌شمار برای سرمایه‌گذاران می‌زنند، شبکه‌ی رانتیر و امنیتی مسلط بر فعالیت‌های تجاری و بازرگانی این منطقه آزاد هم‌اینک نیز به‌شدت انحصاری، امنیتی و قبضه‌شده از سوی نهادهای سیاسی و اقتصادی موازی است.

در باره ی مبارزه اقتصادی و سیاسی طبقه کارگر و ملزومات پیروزی آن، بدوا باید موقعیت واقعی و عینی شرایط کار و زندگی طبقه کارگر را ببینیم و به علت ویا علل آن آگاه باشیم. از جمله، شرایط کار و زندگی طبقه کارگر، تشکل ها و گرایشات موجود کارگری یا به نام کارگر و رفرم و رفرمیسم در جنبش کارگری.شناخت این مسایل به ما کمک می کند تا در بطن شرایط و توازن قوای معین، نقاط قوت و ضعف مبارزه اقتصادی و سیاسی طبقه کارگر و ملزومات سیاسی و سازمانی آن را پیدا کنیم.

در ۴۴ سال حاکمیت جمهوری اسلامی در ایران، کارگران شاغل، بیکاران و بازنشستگان تاوان فساد، دزدی و حرص و ولع غارت‌گران را می‌پردازند. رفاه و آسایش و آزادی کارگران و بازنشستگان و سایر اقشار جامعه در گرو دخالت مستقیم جنبش‌های اجتماعی و در پیشاپیش همه طبقه کارگر در تعیین سرنوشت خود است که از طریق  ایجاد تشکل طبقاتی و تقویت رفقات و هم‌زیستی مسالمت‌‌آمیز طبقاتی امکان‌پذیر است.

چه کسی می تواند ضجه ها، فریادها و رنج کودکان لت و پار شده فلسطینی در زیر بمباران ارتش اسرائیل را نگاه کند و به اندازه کل آلام مردم گرفتار در این ناکجا آباد از قساوت قلب جنبش صهیونیستی، حکومت آمریکا وشرکا و بی تفاوتی و بی وجدانی (دکان) سازمان ملل، متنفر نباشد؟ سیاستگذاران اصلی این کشورها روی حماس را سفید کرده اند و دارند کل اعتبار مبارزه تاریخی مردم فلسطین و جهان علیه ظلم و ستم اسرائیل  را به کیسه جنبش ارتجاعی اسلام سیاسی می ریزند!

یورش های مرگبار، دستگیری های دسته جمعی، توزیع سلاح توسط دولت اسرائیل در میان شهرک نشینان. خشونت ها در کرانه باختری علیه فلسطینیان از ۷ اکتبر اوج گرفته است. رفتار شهرک نشینان که گاه دیگر با عملکرد نظامیان تفاوتی ندارد، ترس از بروز «نکبه دوم» را مانند آنچه در غزه می گذرد، افزایش می دهد. گزارشی از محل. ارتش کرانه باختری رود اردن استعمار استعمار اسرائیل فلسطین

كمونیست: یك ماه و نیم از حمله حماس به اسرائیل و شروع بمباران‌‌های فرشی نوار غزه توسط دولت اسرائیل می‌گذرد. تا امروز بیش از ۱۳ هزار نفر قربانی کشتار در نوار غزه شده‌اند. ابعاد این جنایت بر متن سابقه تاریخی کشتار‌هایی  چون، بمباران‌های سال‌های ۲۰۰۹، ۲۰۱۴، ۲۰۱۸ و یا کشتار صبرا و شتیلا، جهان را تحت تاثیر خود قرار داد. رابطه دول و قدرت‌های جهانی و منطقه‌ای، رابطه مردم با دولت‌ها، جایگاه نهاد‌های بین المللی و خاصیت آنان، جایگاه میدیای رسمی، آزادی بیان در کشور‌های غربی، ارزش و یا بی‌ارزشی توافقات و قرارداد‌های بین المللی، استانداردها، تا شکاف در احزاب و ... همگی شخم خورده و مورد بازبینی قرار گرفته و می‌گیرند. 

چکیده این نوشتار: در سرتاسر تاریخ کاربرد ناسیونالیسم برای بهره کشی انسان از انسان بوده است، با از میان رفتن بهره کشی انسان از انسان مرزبندی میان انسان ها نیز از میان خواهد رفت، همان چیزی که کمونیست ها به آن تک میهنی (انترناسیونالیسم) می گویند، از این روی کمونیست ها ترکیب طلب هستند نه تجزیه طلب! و کسانی که هم خود را کمونیست می نامند و هم خواستار دیوارکشی میان انسان ها هستند یا ناسیونالیست های چپ نما هستند و یا گمراهان کمونیسم نشناسی که سواد کمونیستی ندارند! .....

جنگ بر اثر عدم توازن قوا و اختلاف بین بده و بستان افراد بر سر یک چیز کوچک و یا بزرگ شروع و هر کسی مجبور است تا آن حدی که می تواند مایه بگذارد و از حق و حریم خود دفاع کند. در زمان قدیم در نبود علم و دانش اختلاف و تضاد بین افراد زیاد می بود. به همین نسبت جنگ بین افراد خشن تر و افراد با هم درگیر و برای حفظ حریم خود انحصارگرا تر می شدند. این جنگهای انحصارگرایانه تاثیرات مخرب، ویرانگر و عمیق بر روی فرد و افراد و بر روی اجتماع و محیط زیست می گذاشتند.

دنیای قدیم منتظر تشدید دور جدید بحران مهاجرت است. در ابتدا، اروپایی‌ها به بردباری خود افتخار می‌کردند و از اینکه به بدبختان و محرومان کمک می‌کردند، خوشحال بودند. سپس، در اثر غلبۀ ناامیدی بر آن‌ها خشمگین می‌شدند. چرا که مهاجران به توده‌ها نمی‌پیوندند، بلکه جزیره‌هایی را مطابق شیوۀ زندگی خود ایجاد می‌کنند که یک تهدید برای جذب محیط اطراف و اصلاح ارزش‌های محبوب دنیای قدیم تلقی می‌شود. 

بیش از ۱۵ هزار کشته غیرنظامی در کمتر از دو ماه، وجدان اکثریت عظیم تولیدکنندگان کشورهای گوناگون جهان را بدرد آورد و هزاران هزار از انسان های آزادی‌خواه در اعتراض به کشتار جمعی ارتش اسراییل و در حمایت از حقوق حقه ملت فلسطین به میدان آمدند! ملل گوناگون جهان با حضور خیره کننده خود در سطح شهرهای بزرگ کشورهای جنگ ساز و جنگ طلب خود توانستند خواست آتش بس فوری، تبادل اسرای فلسطینی و گروگان های اسراییلی و حتی تشکیل دو دولت مستقل اسراییلی و فلسطینی را، نه تنها به دو قدرت درگیر در جنگ،  بلکه به دولت های مزدور همسایه فلسطین و دیگر دولت های کلان سرمایه‌داری جهانی، تحمیل کنند!

ئەم ئاگربەستەی ئیسرائیل پێشوازی لێکرد، کە لە ماوەی چوار ڕۆژدا پەنجا دیلی ئیسرائیلی لە بەرامبەر ئازادبوبی سەدوپەنجا دیلی فەلەستینی ئازاد بکرێن، پێویستە سەرەتا ئەودەستەواژیە وەبیر بهێنینەوە کە ئیسرائیل لە بەرامبەر حەماسدا بەکاری دەهێنێ و خۆی لە ئاگربەست بەدور دەگرت، بەهیچ جۆرێک دان بە کێشەی فەلەستیندا نانێت و ئامادەش نیە لەگەڵ هێزێکی تیرۆریستی وەک حەماسدا هیچ جۆرە سازشێک بکات.

تذکر: وقتی خبر عدم اعطای جایزه‌ ادبی به عدنیه شبلی در نمایشگاه کتاب فرانکفورت را شنیدم و علل آن را دنبال کردم و چند نوشته بر له و علیه این اقدام خواندم، با توجه به تجارب شخصی‌ام در آلمان، آن را عملی در جهت محدود کردن آزادی بیان یافتم. برای اینکه مطمئن بشوم قضاوتم، فقط مبتنی بر تجاربم در مورد نسبت دادن بی‌جای آنتی-سمیت به این و آن نیست که به شبلی و اثرش نیز نسبت داده شده است، خود را مجبور دیدم، داستان را بخوانم تا فارغ از بحث‌های جاری شخصا تصویری از نوشته داشته باشم و در مورد آن بتوانم قضاوتی شخصی-مستقل بکنم.

من به گذشته تاریخی کردستان بر نمیگردم. از همین جنبش اخیر شهریور ۱۴۰۱ تا امروز که یک سال و نیم میگذرد به چهره و موقعیت جدید کردستان می پردازم. موضوعات اصلی این بحث عبارتند از:  - نقش کردستان در جنبش و نقاط عطف آن - موقعیت ناسیونالیسم کرد در این جنبش  - موقعیت چپ در جنبش - عرصه های فعالیت کمونیستی و آزادیخواهانه در کردستان
جنبش انقلابی ۱۴۰۱ از کردستان اوج گرفت اعتراضات مردم در کردستان از آغاز خیزشی توده ای و سازمانیافته بود.

سر تیتر برخی اخبار را که نگاه میکنید، حاکی از پنهان کردن سیر اتفاقات و «توافقات»ی از افکار عمومی جهانیان است. سطرهای زیر گویای این است که «حماس» آماده گفتگو است: «مححمد بن عبدالرحمن آل ثانی، نخست وزیر قطر، در کنفرانس مطبوعاتی مشترک با مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، گفته است: [«چالش‌هایی که در مذاکرات باقی می‌مانند در مقایسه با چالش‌های بزرگ‌تر بسیار جزئی هستند.» او می‌گوید اطمینان بیشتری دارد که «به اندازه کافی برای رسیدن به توافق نزدیک هستیم.»]