شورا ـ استکهلم : بیشماران، گرسنگان، تشنگان، صاحبان درد مشترک، به خیل عظیم کارگران می پیوندند. ایران سراسر اعتراض وخشم میشود وعنقریب، چاره جویان سرکوب بیچاره میشوند. اسلحه وسرکوب بحالشان دیگر مفید نیست.شهر ها یکی پس از دیگری بپا میخیزند وآنچه که از آنها دریغ شده است بزور میگیرند. اگرچه حق گرفتنی است اما هیچوقت به اندازه امروز امکان بزیر کشیدن طبقه حاکم وتحقق مطالبات واحقاق حقوق از دست رفته دستیاب نبوده است امکانی که در شرف گسترش است وطبقه حاکم را به رعشه انداخته است.

گفتگوی رادیو پیام کانادا با رضا مرادی، نماینده انجمن پناهندگان سلیمانیه در مورد ترور بهروز رحیمی پناهنده سیاسی در سلیمانیه. ظهر روز چهارشنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۰، #بهروز_رحیمی، فعال سیاسی اهل دیواندره استان کردستان ایران؛ در سلیمانیه عراق #ترور شد.

 

مردم از چه چیز کیمیا علیزاده اینقدر خوششان آمده، روی دست بلندش میکنند، درست در حالی که طرفداران نظام به سنگر افتخارات ملی خزیده سنگسارش میکنند که چرا یک « هموطن» را شکست داد. چرا با وجودیکه بردش پرچم ندارد، سرود ندارد، سرزمین و افتخارات ملی ندارد، تا این حد حرمت دارد، تا این حد سر دست مردم در خیابانهای مجازی میچرخد؟ راز اینهمه طرفداری مردم نه در مدال است، نه در توانایی های بحق او‌ در تکواندوست.

فراخوان فعالین چریک‌های فدایی خلق ایران در دفاع از کارگران و مردم خوزستان – لندن! هم‌میهنان آزاده و مبارز! بار دیگر کارگران و خلق‌های تحت ستم ما در تهران، هفت تپه، خوزستان، لرستان و ده‌ها شهر و روستای دیگر کشور با خواست‌ها و شعارهایشان نظیر “مرگ بر جمهوری اسلامی”، “نان، کار، مسکن و آزادی”، “الشعب یرید اسقاط النظام” و … به پا خاسته و به مقابله با حکومت و درگیری با دژخیمان تا بن دندان مسلح پرداخته اند. در این درگیری‌های نابرابر در خوزستان تشنه و به خون نشسته، تاکنون ده‌ها تن از جوانان دلیر این مرز و بوم به دست نیروهای سرکوب رژیم کشته و مجروح شده اند.

کارگران ضد سرمایه داری: در همین لحظه حاضر قریب 100 هزار نفر از آحاد توده های طبقه ما زیر فشار گرسنگی، فقر، آوارگی و محرومیت از ابتدائی ترین مایحتاج معیشتی، در بیش از 114 مرکز کار و تولید دست از کار کشیده و در حال اعتصاب هستند. آنها چرخ تولید سود را از چرخش فرو انداخته و اعلام داشته اند که تا تحقق کامل خواسته های خود به مبارزه ادامه خواهند داد. فلاکت، بیکاری، بی آبی، گورخوابی یا سایر مصیبت های دیگر مولود سرمایه داری، فقط این کارگران را مجبور به کارزار نساخته است کل ما،

در ادامه موج اعتراضات و حرکات حمایتی نیروهای مردمی و آزادی‌خواه در خارج کشور به منظور پشتیبانی از اعتصابات گسترده کارگران در ایران و مطالبات برحقشان، روز شنبه ۱۷ جولای ۲۰۲۱ در شهر لندن انگلستان تظاهراتی در مقابل سفارت رژیم ضد خلقی جمهوری اسلامی بر پا شد که در آن ده‌ها تن از ایرانیان آزادی‌خواه و نیروهای مبارز و مخالف رژیم شرکت کردند.جمعیت در طول تظاهرات با شعارهای کوبنده به زبان‌های فارسی و انگلیسی، توجه عابرین و رانندگان وسایط نقلیه در این منطقه را به موضوع تظاهرات و خواست‌های تظاهر کنندگان جلب می‌کردند. برخی از شعارهای تظاهرکنندگان به شرح زیر بود:

گردش قرن در تاریخ مصادف با شیوع ویروس مرگ بارکرونا است که جان میلیون ها نفر در جهان و هزاران نفر در ایران را گرفته است. این نیز نه یک بلای طبیعی بلکه ریشه در نظام استثمار و ستم سرمایه داری دارد. در ایران حاکمیت رژیم قرون وسطایی سرمایه داری فقر و فلاکت بی سابقه ای را برزند گی کارگران و مردم ستم دیده حاکم گردانیده است. خیزش های اجتماعی در ایران واعتراضات روزمره مردم ستمدیده بر بستر اعتراضات و اعتصابات کارگری در برابر بحران های عدیده ای است که نظام حاکم جز با اتکا به سرکوب و نظامی گری راه برون رفتی از آن ندارد وشرایطی را ایجاد کرده است که در بازخورد اجتماعی و سیاسی اش راه حلی جز سرنگونی و نابودی اش بدست نمی دهد.

روزنامه آفتاب یزد: آفتاب یزد - رضا بردستانی: خوزستان یک شبه دچار این همه معضل نشده است که بتوان آن را یک شبه درمان کرد. این کوتاه‌ترین جمله و در عین حال، درست‌ترین ادعای مطرح شده است. ورای این مسئله می‌شود - منصفانه - از دولت مرحوم هاشمی تا همین دولتِ رو به اتمامِ حسن روحانی را بازخواست کرد، می‌شود همه‌ی مجالس و تمامی نمایندگان و کلهم اجمعینِ استاندارانِ این استان را نیز پشت میز سوال و جواب کشید، می‌شود فقط دولت روحانی را مقصر جلوه داد اما حق همانی است که گفتیم؛ «خوزستان یک شبه دچار این همه معضل نشده است که بتوان آن را یک شبه درمان کرد.» و این یعنی در فقره‌ی خوزستان، «همه مقصریم»!

١٠ سال جنگ داخلی: جنگ داخلی در مدت ١٠ سال سوریه را ویران کرده، ٥٠٠ هزار کشته بجا گذاشته و ١٢ میلیون تن را آواره و بی خانمان کرده است. رئیس جمهوری بشار اسد که در بهار سال ٢٠١١ بازنده به حساب می آمد، با مداخله های نظامی روسیه، ایران و حزب الله لبنان نجات یافته است. همچنین، ماندگاری او تا حد زیادی نیز مرهون همبستگی خاندانی در جامعه علوی سوریه و کنترل مطلقی است که خانواده اسد بر جامعه و حکومت دارد.