"انتخابات" 28 خرداد 1400 بی نظیر بود. نه به این دلیل که گویا این بار اصولا انتخاباتی در کار نبود. در جمهوری اسلامی هیچ وقت انتخاباتی در کار نبوده است. این بار فقط قیف استصوابی شورای نگهبان تنگتر شده بود. آنقدر تنگ که حتی رئیس جمهور سابقشان، رئیس مجلس سابق و مشاور همین امروز ولی فقیهشان، معاون رئیس جمهور همین امروزشان هم از این قیف نتوانستند رد شوند!

خرداد 1400 بی نظیر بود،

در طی کمتر از سه ماه، بیش از شصت جوان که اکثرآنان دختران دانشجو بودند در دو عمل بمب گذاری در افغانستان جانشان را از دست داند و دهها زخمی بجا گذاشت. در همین چند سال اخیر، در جنگ سوریه و هم پیمانانش، صدها دختر جوان بدست دستجات مسلح ربوده شده، آنها را در قفس محبوس، به آنها تجاوز کردند و حتی کشتند. در "بهار آزادی عرب" در مصر اخوان المسلیمن با طرح بدنام کردن دختران جوان و تحصیل کرده شرایط را برای تجاوز و اذیت و آذار هموار و در یک برنامه گسترده تبلیغاتی شروع به خانه نشین کردن و محجبه کردن زنان شدند.

مقدمه: متنی که میخوانید بر مبنای سخنرانی است که من در تاریخ ۶ ژوئن ۲۰۱۵ در لندن به مناسبت "هفته حکمت" داشتم. این متن بر مبنای اظهار نظر شرکت کنندگان تدقیق و تکمیل شده است. عنوان صحبت "منصور حکمت و جنگ ایران و عراق" است. یا بهتر است بگوئیم "جنگ ایران و عراق و کمونیسم معاصر ایران". علت انتخاب این سوژه از نظر من این بود که امروزهمان فاکتورها، همان صف بندیها ، بیش از هر زمان دیگری در فضای جدالهای سیاسی طبقاتی در جهان معاصر و در ایران، دوباره عمل می کند. از اینرو، مرور آن تجربه و جدالهای فکری،

تقی روزبه: جنایتکار با پای خود به «میدان» آمده است! به استقبالش بشتابیم! رئیسی و نقض قواعدبدیهی حکمرانی! معمولا نظام های مستبد و جنایتکار حتی اگر یک جو عقل داشته باشند سعی می کنند جنایت و بویژه نمادهای رسواکننده آن را خود از جلوی صحنه دور کرده و مشمول مرورزمان نمایند تا لااقل بسهم خود از این طریق حافظه تاریخی جامعه بخصوص نسل های جدید و نهادهای ناظرحقوق بشر را فعال نکنند و این درحالی است که رئیسی خود به مثابه یک پرونده زنده از جنایات رژیم محسوب می شود که اکنون صحنه گردان سیاست رژیم ایران شده است.

همراه با درود
بدینوسیله به اطلاع علاقه‌مندان گرامی می‌رسانم که کتاب دو جلدی "دیواندره و سه دهه خاطرات" گوشه‌هایی از زندگی و مبارزه در کردستان بزودی منتشر خواهد شد. این کتاب نتیجه بیش از یک دهه تلاش و با همکاری جمعی فراوان از دوستان و عزیزان با چاپ رنگی آماده انتشار است. از مدتی پیش آماده بود و در نظر داشتم به مناسبت روز پیشمرگ کومه‌له معرفی کنم اما متاسفانه با چاپخانه‌ای در فنلاند که امکان چاپ افست داشت در برخی ریزه کاری دچار مشکل شدیم و اکنون فقط نمونه‌های چاپی از دو چاپخانه را در اختیار دارم.

بدون منصور حکمت، چپ ایران، چپ توده ایستی و ملیگرا باقی میماند و کمونیسم جایگاه واقعی خود را به عنوان امر و جنبشی برای رهایی کارگران و جنبش کارگران نمییافت. کمونیسم کارگران زیر نفوذ انواع و اقسام کمونیسم بورژوازی باقی میماند. منصور حکمت کسی است که دگرگونی عمیقی در نگاه و پراتیک یک نسل از کمونیستها، یک نسل از کارگران کمونیست بوجود آورده است. او با ذهنی خلاق و منعطف و با تسلط به مارکسیسم و مسائل روز دنیا، به نقد جهان معاصر، به پدیده ها و تحولات اجتماعی و سیاسی میپرداخت

نقش مزورانه بی بی سی و ایران اینترنشنال در سیرک انتخابات رژیم 

صرفنظر از میزان واقعی مشارکت و فرهنگ تقلب رایج در ذات جمهوری اسلامی و دست پرورده های آن, این نوشتار به نقش دوگانه, مزورانه و مخرب برخی از رسانه های فارسی زبان از جمله بی بی سی فارسی و تلویزیون ایران اینترنشنال می پردازد که چگونه با در اختیار گذاشتن میکروفون و بلندگو به اصلاح طلب و اصولگرای طرفدار نظام, خواسته و ناخواسته در عمل بخشی از مردم مردد و مذبذب (عمدتا اصلاح طلب) را به پای صندوق های رای سوق دادند,

نمایش انتخابات ریاست جمهوری و وعده‌های دروغین نامزدها در میان فقر و گرانی روزافزون! شیخ حسن روحانی رییس‌جمهور اسلامی پیش‌تر در سریال وعده‌های خود اعلام کرد بود «در پایان سال ۱۳۹۹ سطح متوسط معیشت حدود ۱۰ میلیون نفر از فقیرترین افراد جامعه حداقل به میزان ۵ برابر وضع موجود ارتقا خواهد یافت.» در حالی که در اوایل فروردین ۱۴۰۰ خبرگزاری‌ها جمهوری اسلامی اعلام کردند که حداقل حقوق کارگران در سال جاری ۲ میلیون و ۶۵۵ هزار و ۴۹۵ تومان تعیین شده است.

 

جمهوری اسلامی با چیدمان و شرایطی که در آستانه انتخابات ایجاد کرده است به دنبال چیست؟ چرا بنحو کم سابقه ای همه کاندیداهای جناح های رقیب را غربال کرده است و از برگزاری یک انتخابات رقابتی حتی میان جناح ها و گرایشات درونی خود هم اجتناب میکند؟ جمهوری اسلامی به کجا میرود؟ رابطه جناح ها با یکدیگر چگونه خواهد شد؟ با توجه به انقباض بیش از پیش هسته سخت حکومتی و محدود شدن پایه های حکومت و انسداد مطلق، جامعه چگونه عکس العمل نشان خواهد داد؟

 یک قرن چپ ایران،- سوسیالیسم،مدرنیسم،سکولاریسم: چپ ایرانی،- قرنی مبارزه سیاسی،ایدئولوژیک،نظامی. گفتمان انقلاب اسلامی ایران از مفاهیم و گزارههای چپ بی تاثیر نبوده است. شناخت علمی تاریخ معاصر ایران در طول 120-100 سال گذشته بدون شناخت و بررسی جنبش چپ ایران کاری بیهوده،ناقص، و غیرعلمی است. تفکرات چپ تاثیر زیادی روی مدرنیسم و شبه مدرنیسم ایرانی داشته. اندیشه های سکولار چپ موجب شد تا جامعه نیمه فئودالی نیمه بورژوایی دوره قاجار و زمان پهلوی از مناسبات سنتی قدری فاصله بگیرد و بسوی مدرنیسمی نسبی هدایت گردد.

مراسم 28 خرداد، تهدید اتمی و جانشینی خامنه ای – رضا مقدم

رئیس جمهور شدن یک آدمکش و وصله های ناجور – رضا مقدم

علل سیاسی فلاکت اقتصادی – نگاهی به مناظره اول – رضا مقدم

ابراهیم رئیسی که باید به اتهام جنایت علیه بشریت بر صندلی محاکمه نشانیده و مجازات شود، قرار است از میان ۱+۶ کاندیدای غربال شده ی خامنه ای، بر صندلی ریاست جمهوری بنشیند! این رخداد در نظام سرمایه داری توتالیتر و جنایت پیشه ولابتی، امر عجیبی نیست. سر و صدای طرفداران کاندیداهای حذف شده در این میان را باید به حساب امید کاذب آنها برای نجات جمهوری اسلامی از راه های “نرم” نوشت. تنگ تر کردن حلقه “خودی ها” در میان جنایتکارترین و منفورترین مهره های رژیم، آخرین راه چاره، بازیگران نگرانی است که در آستانه ی “کیش و مات شدن” هستند.

متن سخنرانی خالد حاج محمدی به مناسبت دهمین سالگرد هفته حکمت در تورنتو: دوره هائی آدم احساس میکند، به عنوان یک کمونیست، در جائی ایستاده است و برای خود پشتوانه ای دارد و بر دستاوردهایی که طبقه کارگر و کمونیستها در طول دهه های گذشته کسب کرده اند تکیه زده است. فکر میکنید بعضی از مسائل بدیهیات است. بعضی از مفاهیم، بعضی از عقاید و باورها، سنتها و فرهنگ و اخلاقیات، داده ای عادی و پیش پا افتاده است. مثلا اینکه سرمایه داری خوب نداریم، بورژوازی غیر سرکوبگر و دمکرات اتوپی است،

جنبش آزادیخواهی در بوته آزمایش: صندوق چرخانی و رای گیری برای تعیین “رئیس جمهور” در حکومت اسلامی همیشه مضحکه و امسال از همیشه مضحکه تر، نمایشی پوچ تر و اسم گذاری “انتخابات” بر روی آن بیش از هر زمان توهین به شعور انسانها در یک جامعه هشتاد میلیونی متنفر از گانگستریسم اسلامی است. بساط امسالشان بیش از هر دوره ای سوت و کور است. از هم اکنون آمارهای جعلی و قلابی منابع حکومتی، عدم شرکت اکثریت عظیم مردم را پیش بینی و حتی تبلیغ میکنند.