فدراسیون ملی صنایع شیمیایی وابسته به کنفدراسیون عمومی کار فرانسه، سرکوب خونین مردم ایران توسط رژیم ارتجاعی حاکم را محکوم کرده و خواستار همبستگی بین‌المللی کارگران می‌شود.

در سومین روز اعتراضات سراسری، دانشجویان در دانشگاه‌های متعددی از جمله دانشگاه فردوسی مشهد، دانشگاه صنعتی شریف، دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشگاه تهران و دانشگاه هنر ایران ...

در اردیبهشت ۱۴۰۱، تعداد زیادی از فعالان کارگری و معلمی، از جمله آنیشا اسداللهی، و همچنین تعدادی از اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد و شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و تحت تعقیب قضایی قرار گرفتند.

ما بخشی از کارگران، زنان، دانشجویان و معلمان کردستان، این متن را در شرایطی خطاب به افکار عمومی منتشر می‌کنیم که جامعه‌ی ایران به‌طور هم‌زمان تحت فشار مجموعه‌ای از نیروها و روندهای ارتجاعی قرار گرفته است؛

اتحادیهٔ کارگران خدمات عمومی کانادا (CUPE) با انتشار بیانیه‌ای رسمی، حمایت و همبستگی خود را با مردم ایران، به‌ویژه کارگران و تشکل‌های کارگری‌ای که در واکنش به تشدید بحران اقتصادی، فقر گسترده و بی‌عدالتی‌های ساختاری دست به اعتراض زده‌اند، اعلام کرد.

مردم ستمدیده‌ی کشور ما بار دیگر در سوگ فرزندان خود نشسته‌اند. این‌بار، کشتار معترضان به سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی جمهوری اسلامی، از کشتارهای خیابانی دهه‌ی ۶۰ و نیز از جنایات دی ۹۶، آبان ۹۸ و شهریور ۱۴۰۱ نیز گسترده‌تر و هولناک‌تر است. ...

اعتراضات و اعتصابات مردمی در شهرهای مختلف کشور وارد یازدهمین روز خود شده است. با وجود تشدید فضای امنیتی، حضور سنگین نیروهای انتظامی و امنیتی، و برخوردهای خشونت‌بار، دامنه اعتراضات همچنان گسترده و متنوع باقی مانده است. ...

رضا شهابی در بیانیه ای گفته است «در شرایطی که فقر، بیکاری، تبعیض و سرکوب زندگی میلیونها انسان شریف و زحمتکش را به ورطه ی نابودی کشانده است؛ در شرایطی که جوانان این سرزمین رؤیای ساده ی «زندگی» را در هزارتوی ناامیدی جست وجو میکنند؛

در صدودومین هفته از کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» و آغاز سال ۲۰۲۶ میلادی هستیم که حکومت اعدامی در یک سال گذشته [۲۰۲۵] بیش از ۲۲۰۰ تن از شهروندان هموطنمان را تنها با چوبه‌های دار حلق آویز کرده است که ۱۹ تن از آنها زندانیان سیاسی عقیدتی بوده‌اند.

فدراسیون بین‌المللی کارگران حمل‌ونقل به‌طور قاطع و بی‌پروایانه با تهاجم نظامی ایالات متحده علیه ونزوئلا مخالفت می‌کند؛ تهاجمی که نه‌تنها به‌مثابه یک تشدید بحران است، بلکه نقض آشکار حاکمیت ملی، حقوق بین‌الملل و اصول بنیادین صلح و حق تعیین سرنوشت به‌شمار می‌رود.