روزنامه کیهان جمهوری اسلامی در یادداشت روز خود هشدار داد که "حجاب به عنوان سنگر نخست هویت اسلامی زنان ایرانی، آماج نبرد قرار گرفته است. اگر این سنگر فرو بریزد، سایر عرصههای فرهنگی و ارزشی نیز به تدریج فرو میریزد؛
لذا در این هیاهوهای سیاسی در کشور، امروز صیانت از این سنگر مستحکم بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد و ایکاش از سه دهه پیش به هشدارهای رهبر حکیم انقلاب توجه کرده و جنگ دشمن در خیابانهای شهرهایمان را باور میکردیم."
به دنبال هشدارهای کیهان، غلامحسین محسنی اژهای، رئیس قوه قضاییه ایران، خواستار بهکارگیری روشهای سختگیرانهتر برای مقابله با «ناهنجاریهای اجتماعی» شد و از لزوم برخورد «جدی» با عدم رعایت حجاب اجباری سخن گفت.
اژهای گفت: «به دادستان کل کشور و همه دادستانها در سراسر کشور دستور دادهام که از دستگاههای امنیتی و انتظامی بخواهند جریانات سازمانیافته و مرتبط با بیگانه در زمینه ناهنجاریهای اجتماعی را شناسایی کرده و به قوه قضاییه معرفی کنند... یک نمود از تلاشهای دشمن در قضیه برهنگی و بیحجابی است». واژه «برهنگی» در کلام مقامهای جمهوری اسلامی ایران معمولا به لباسهایی گفته میشود که از نظر آنها «نامناسب» یا «خارج از چارچوب عرف» محسوب میشوند.
در شهرهای بزرگ به ویژه تهران، بسیاری از زنان با پوشش اختیاری در معابر ظاهر میشوند، امری که بارها از سوی محافظهکاران در حکومت ایران مورد انتقاد قرار گرفته است.
رئیس قوه قضاییه ایران همچنین در قبال آن دسته از افرادی که «بهصورت غیرتشکیلاتی مبادرت به ناهنجاری اجتماعی میکنند» اظهار داشت که «باید از ظرفیت حوزه، دانشگاه، وزارت آموزش و پرورش، مبلغین و غیره [برای مواجهه با آنها] استفاده کرد.»
«ما نمیتوانیم افراد را مجبور به پوشیدن حجاب کنیم»
حرکت زنان برای کنار گذر از حجاب اجباری از زمان اعتراضاتی که بعد از مرگ مهسا امینی در بازداشت در شهریور ۱۴۰۱ شکل گرفت، در ایران بیشتر دیده شده است. مهسا امینی توسط گشت ارشاد به اتهام نقض قوانین پوشش بازداشت شده بود.
فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت ایران ماه گذشته گفت: «ما نمیتوانیم افراد را مجبور به پوشیدن حجاب کنیم.» اظهاراتی که بازتابدهنده عقب نشینی دولت از پدیده "حجاب اجباری" بود.
