ایران تریبون - ایران تریبون - جنبش کارگرى http://www.iran-tribune.com Thu, 14 Dec 2017 15:02:05 +0000 Joomla! - Open Source Content Management fa-ir یاشار سهندی: فوران خشم کارگران در هفت تپه http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66557:2017-12-13-04-43-39&Itemid=645 http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66557:2017-12-13-04-43-39&Itemid=645

روز شنبه ١٨ آذر ٩٦ در نیشکر هفت تپه کارگران سر به عصیان گذاشتند بنا به گزارشها" کارگران روزمزد و بخش کشاورزی شرکت با خواباندن کار در اقدامی خشمگینانه با در دست داشتن ابزارهای کار خود از قبیل بیل و قمه ی برداشت نیشکر وارد کارخانه شدند و با بستن درب اصلی و درب ورود تریلرها، کوره های بخار و آسیابها را خاموش و تعدادی از مسئولین شرکت منجمله کریم پور مدیر بخش کشاورزی و عباس خنیفر مدیر حراست را کتک کاری کردند و در پی جواب فتحیان پور رئیس بانک ماشین الات که بدنبال اعتصاب کارگران قسمت پنچر گیری به آنان اعلام کرده بود همگی اخراجید او را نیز مورد حمله  قرار داده  و علیرغم اقدام به فرار نامبرده به قسمت تراشکاری، وی را همانجا گیر انداخته و پس از شکستن درب اتاقی که در آنجا مخفی شده بود بر روی بدنش گازوئیل خالی کرده و بشدت کتک کاری مورد ضرب و شتم قرار دادند."
این نوشته قصد نکوهش عمل کارگران هفت تپه را ندارد، قصد "رهنمود" دادن هم ندارد امری که امروز و فردا باید انتظار داشت که از اینجا و آنجا شروع شود که این راهش نیست و نهایتا متوجه میشوید که قصد دفاع ندارند، این بماند که به نکوهش عمل کارگران منتهی میشود. قصد ترغیب کردن کسی را ندارم که بهترین راه کتک کاری با عوامل کارفرما است اما میخواهم تاکید کنم این طوفان درو کردن سرمایه داری از تمام تحقیریها و رنجهای که بر کارگران تحمیل میکنند.
در تعریف، کارگر کسی است که نیروی کارش را می فروشد اما امر به همین سادگی نیست. نه تنها نیروی کارگر را مال خود میدانند و فکر میکنند همان دستمزد ناچیز پول زور است که به کارگر میدهند، بلکه خود را صاحب روح و روان کارگر میدانند. در تمام مدت ٨ تا ١٤ ساعتی که مشغول کار است شلاق کارفرما صفیرش بلندش است. زبان لیچار گویش یک دم بیکار نمی نشیند.  فحاشی کردن و متلکهای زهر آگین ضربدر فرسودگی جسمی در طول ساعات کار که بشود هیچ چیزی برای کارگر نمی ماند  جز یک شخصیت له شده و یک تن خسته و شکم گرسنه ای که توان همه چیز را از کارگر میگیرد. این برای یک روز و دو روز، یک هفته نیست این کل پروسه کار است. زبان کارفرمایان و عوامل شان همیشه دراز است چرا که در موقعیتی قرار دارند که میتوانند هر لحظه نان کارگر را ببرند و همیشه در بحث و جدل با کارگر پیروز بیرون می آیند چون همه قانون پشت سرشان است. به پشتوانه همه حکومت سالیانی است که پرداخت نکردن حقوق کارگران زیر زبانشان مزه کرده است. کارگر در نزد ایشان حیوان کار کنی است که حتی این نیاز را حس نمی کنند که نیازهای اولیه یک کارگر باید تامین شود. کارفرما هیچ احساس عاطفی نسبت به کارگر ندارد بلکه به خشن ترین روشها متوسل میشود تا بیشتر از گرده کارگر کار بکشد. زبان تلخش وقتی تکمیل میشود که خشونت را به نهایت میرساند و از پرداخت حقوق کار گر خودداری میکند ؛ حقوق کارگر را حتی به اندازه "هزینه سربار" به رسمیت نمی شناسد. انگار جانش را می گیرند وقتی پای حساب و کتاب حقوق کارگر میرسد.
یک راه روتین  سرکوب اعتصاب کارگران در جمهوری اسلامی "سر دوداندن" است، تا کارگر خسته و فرسوده شود. در هنگامه اعتصاب چه هنگامی که خود کارفرما به میان کارگران می آید و چه نماینده دولت به هر عنوانی سرو کله اش پیدا میشود لحن و بیان کلمات با موجی از فریبکاری همراه است. یکباره یادشان می آید که یا خودشان کارگر بودند یا ابوی شان یا جد پدریشان و ایشان درد کارگر را می فهمند اما این قیاس نه از سر همدردی بلکه تاکیدی بر این است که "بی عرضه گی از خودتان است"؛ این حس را می خواهند القا کنند که ما توانستیم و از زرنگی خودمان بود و شما اگر همانی هستید که هستید از بی کفایتی خودت است. بعد لیست بلند بالای از مشکلات ردیف میکنند که نتیجه آن هم این است که سر منشا و تداوم مشکلات برشمرده شده نتیجه نحوه کار کردن کارگر است. احساس گناه را در دل کارگر بخت برگشته می نشانند. و نهایتا هم نمی گویند که نمی دهیم بلکه وقت میخواهند که مشکلات را برطرف کنند و چندین ماه می آید و میرود "مشکلات" نه تنها بر طرف نشده بلکه حسابهای بانکی ایشان چاق تر شده است شکم گرسنه کارگر به پشت اش چسبیده است. خیلی محترمانه که بخواهند برخوردکنند لطف میکنند و در خروجی را نشان میدهند و می فرمایند :" ما که نخواستیم که اینجا کار کنی، جای بهتری سراغ دارید بفرمایید ما جلوتان را نگرفتیم" و خود بهتر میدانند که همه راهها را به روی کارگر بسته اند تا بیشتر تن به استثمار بدهد.
آنچه روز شنبه و یکشنبه، ١٨ و ١٩ آذر در شرکت نیشکر هفت تپه گذشته طغیان کارگران در مقابل این خشونت بی حد وحصر کارفرمایان است. فوران خشم انسانهای که همیشه تحقیر و توهین شنیده اند. همیشه سر دوانیده شده اند. هیچگاه از آنهایی که دست شان به دهانشان میرسیده زبانی به ملایمت و ملاطفت نشینده اند. آنچه در شرکت هفت تپه گذشت اولین نبوده و آخرین نخواهد بود. اما هشداری است به کارفرمایان و دولت که این دیگر از جنس دیگری است. عصیان یک نفر یا چند نفر طغیان گر نیست این خشم فروخورده طبقه ای که هیچگاه داخل آدم محسوب نشده اند. این همان زبانی است که این آقایان ظاهرا بهتر می فهمند. وقتی در گوشه ای دیگر از این مملکت شلاق را بر پشت کارگر می نشانند وقتی کارگران به جرم درخواست حقوق اولیه شان تهدید و احضار و دادگاهی و زندانی میشوند وشلاق میخورند، وقتی ماهها کارگران سر میدوانند  باید انتظار داشته باشند دود اعمال شان به چشم شان برود.

]]>
srgergehrh56ku@sfthrthrth.com (Salah) جنبش کارگرى Wed, 13 Dec 2017 04:33:06 +0000
نسان نودینیان, داوود رفاهی: اخبار کارگری http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66556:2017-12-13-04-42-56&Itemid=645 http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66556:2017-12-13-04-42-56&Itemid=645

بخش ایران:  نسان نودینیان
بخش بین المللی داوود رفاهی

تجمع اعتراضی کارگران کیان‌تایر
از ساعت ٨ تا ١٩ صبح روز ٢٠ آذر جمعی از کارگران کارخانه کیان تایر در اعتراض به خطر بیکار شدن از کار بخاطر کاهش سطح تولیدات مقابل دفتر روحانی تجمع کردند.
در کارخانه کیان تایر ١٢٠٠ کارگر به کار اشتغال دارند. همچنین جمعی از کارگران بازنشسته این واحد صنعتی در آذر سال جاری بابت سنوات پرداخت نشده خود، تجمع مشابهی را مقابل وزارت صنعت، معدن و تجارت برگزار کرده بودند، آنزمان به آنها وعده داده شد برای تامین اعتبار هزینه‌ سنوات آنها، قرار است از طریق وزارت صنعت بابت خرید مواد اولیه تولید به کارخانه کمک‌هایی تعلق بگیرد اما هنوز این مشکل حل نشده باقیمانده است.

اعتصاب کارگران شرکت نیشکر هفت تپه در سومین روز خود ابعاد هر چه وسیعتری به خود گرفت
بنا بر گزارشهای ارسالی از سوی کارگران هفت تپه به اتحادیه آزاد کارگران ایران، اعتصاب کارگران این شرکت بزرگ کشت و صنعت  همچنان ادامه دارد و امروز در سومین روز آغاز این اعتصاب که ظرف دو روز گذشته توام با عصیان کارگران و حمله به مدیران شرکت و مراکز اداری بود، کارگران بطور متحدانه تر و یکپارچه تری دست به اعتصاب زده اند.
اعتصاب کارگران شرکت نیشکر هفت تپه در حالی با اتحاد و یکپارچگی بیشتری ادامه دارد که بدنبال اعتصاب و درگیریهای سنگین دو روز گذشته در محل کارخانه و علیرغم اینکه بعد از ظهر دیروز ١٩ آذر ماه اعلام شد حقوق مرداد ماه کارگران همه بخشهای شرکت نیشکر هفت تپه پرداخت شد اما تا آخر وقت دیشب معلوم شد که کارفرما به جای واریز یا عدم واریز حقوق همه کارگران بصورت قسمت به قسمت شرکت که قبلا به آن مبادرت می ورزید، در شگرد دیگری اقدام به واریز حقوق در همه قسمتها و بخشها کرده است اما در بسیاری از آنها حقوق مرداد ماه تعدادی را واریز و تعداد دیگری را واریز نکرده است. علاوه بر این دیروز و بدنبال حضور مسئولین ارشد شهرستان شوش و همچنین معاون وزیر اقتصاد، معاون وزیر کار و نماینده سازمان خصوصی سازی در کارخانه، کارگران رنجدیده نیشکر هفت با چیزی جز وعده و وعید که بارها به آنان داده شده است مواجه نشدند.
بنا بر آخرین خبرهای رسیده به اتحادیه آزاد کارگران ایران، در سومین روز اعتصاب کارگران شرکت نیشکر هفت تپه علاوه بر کارگران رسمی و روزمزد کارخانه و کارگران کشاورزی، کارمندان شرکت و بازنشسته ها و نی برها نیز حضور دارند.
کارگران اعتصابی نیشکر هفت تپه، اعلام کرده اند همه حقوقهایمان را نیز تسویه بکنید تا زمان  خلع مالکیت کارفرمای حاضر و بازگرداندن آن به بخش دولتی به اعتصاب و اعتراض خود ادامه خواهیم داد.
گزارش تکمیلی سومین روز اعتصاب متحدانه کارگران شرکت نیشکر هفت تپه متعاقبا از سوی اتحادیه آزاد کارگران ایران منتشر خواهد شد.
اتحادیه آزاد کارگران ایران – ٢٠ آذر ماه ١٣٩٦

مفاد بخشهایی از خواسته های کارگران هفتپه که باید اجراشود. ارسالی از سوی کارگران اعتصابی شرکت نیشکر هفت تپه به اتحادیه ازاد کارگران ایران
١-واگذاری شرکت به بخش دولتی از دست اسد بیگی وسر نشانده های بی لیاقتش.
٢-افشار ومدیرهای بی لیاقتش باید شرکت را ترک کنند.
٣-چهار ماه حقوق معوقه با اضافه کاریهای قطع شده باید پرداخت شود.
٤-پاداش دوساله باید پرداخت شود.
٥-اضافه کاریها و روزهای پنچشنبه وجمعه ب حالت اول خود یعنی مثل سابق پا برجا باشد.
٦-کارگرهای روز مزد واقبالی همه باید ب صورت قراردادی و یکسـان شوند.
٧-کرایه منازل شرکتی ک اضافه شده باید طبق روال قبل فقط ایاب و ذهاب و حق مسکن کم شود.
٨-حقوق برج یازده و دوازده سال٩٤کارگرهای روزمزد پرداخت شود.
٩-عنوان های کارگران وکارمندان داده شود.
١٠-از طرف کارگران سه نماینده قانونی با حضور رئیس اداره ی کار و فرماندار ومسئولین شهر انتخاب شده وپیگیر امور کارگران شوند
لازم ب توضیح است ک بند بند مفاد این قرارداد باید اجرا شود در غیر اینصورت هیچ گونه سازشی وجود ندارد واعتصاب از طرف کارگران ادامه خواهد داشت...
اتحادیه آزاد کارگران ایران – ٢٠ آذر ماه ١٣٩٦

تجمع اعتراضی کارگران لاوان تابلو
صبح روز ١٩ آذر شماری از کارگران کارخانه « لاوان تابلو » در اعتراض به پرداخت نشدن ٩ ماه دستمزد خود در مقابل ساختمان استانداری کرمان تجمع کردند.
این شرکت لاوان تابلو درزمینه ساخت انواع تابلوهای برق در شهرک صنعتی شماره ٢ کرمان فعالیت تولیدی دارد.

گردهمایی کارگران شرکت حمل و نقل خلیج فارس
١٩ آذر در تهران: گردهمایی کارگران شرکت حمل و نقل خلیج فارس در برابر شرکت بازرگانی دولتی در میدان فاطمی، در اعتراض به پرداخت نشدن بستانکاری های خود.

از دقایقی قبل کارگران شرکت نیشکر هفت تپه دست به اعتصاب زدند.
این کارگران بنا بر فراخوانی که به کانال اتحادیه آزاد کارگران ایران ارسال کرده بودند قرار بود روز چهارشنبه گذشته دست به اعتصاب بزنند اما بدلیل تعطیلی روز چهارشنبه و از آنجا که کارفرما به وعده هایش عمل نکرده است دقایقی پیش دست به اعتصاب زدند.
بنا بر گزارشهای رسیده به اتحادیه آزاد کارگران ایران، کارگران اعتصابی نیشکر هفت تپه تصمیم دارند از محل کارخانه خارج شده و پس از مراجعه به فرمانداری شوش، دفتر امام جمعه و دفتر نماینده شهر در مقابل حرم دانیال نبی دست به تجمع بزنند.
اتحادیه آزاد کارگران ایران با حمایت از اعتصاب و مطالبات کارگران شرکت نیشکر هفته، خبرهای تکمیلی اعتصاب و اعتراض امروز آنان را متعاقبا منتشر خواهد کرد.
هفت تپه
اتحادیه آزاد کارگران ایران – ١٨ آذر ماه ١٣٩٦
-----------------------------------------------
همین الان اعتصاب کارگران هفت تپه و بستن درهای شرکت و گرفتن جلوی ماشینهای حمل نی
کوره های بخار به دلیل اعتصاب کارگران روزمزد خاموش شد

اعتراض رسانه ای کارگران کارخانه سیم و کابل پیشرو انارنسبت به خلف وعده کارفرما
کارگران کارخانه سیم و کابل پیشرو اناراعتراضشان نسبت به خلف وعده کارفرما مبنی بر پرداخت کامل مطالباتشان را رسانه ای کردند.  یکی از این کارگران گفت: باتوجه به پیگیری کارگران کارخانه کابل در مورد تاخیر چهار ماهه در پرداخت حقوق و مراجعه اداره کار به کارخانه این قول به کارگران داده شده که حقوقشان به طور کامل تسویه شود ولی تنها یک دوم حقوق پایه را پرداخت کردند و به کارگران قول دادند که اول ماه به طور کامل تسویه کنند اما به این قول عمل نشده.

١٤ آذر: تجمع باز نشستگان فولاد به خاطر تعویق پرداخت حقوق
از حقوق آبان بازنشسته فولاد خبری نیست.
حقوق بازنشسته کجاست؟
اصفهان ، چهارراه نقاشی ، مقابل دفتر صندوق فولاد

تجمع اعتراضی کارگران حمل ونقل خلیج فارس از سر گرفته شد
صبح روز ١٤ آذر نزدیک به ٢٠٠ کارگر شرکت حمل ونقل خلیج فارس در اعتراض به پرداخت نشدن مطالبات مزدی خود از سوی کارفرما درمقابل یکی از دفاتر اصلی شرکت در تهران تجمع کردند. به گفته کارگران زدیک به هزار و دویست‌و هشتاد‌و شش کارگر در ٤٣ شعبه ونمایندگی که این شرکت خدماتی در سراسر کشور دارد، مشغول به کار هستند. از این تعداد حدود ٤٠٠ نفر در دفتر مرکزی در منطقه اسلامشهر تهران فعال هستند که مطالبات معوقه آنها ازدو ماه گذشته و در عین حال همکاران شهرستانی آنها تا ٤ماه طلبکارند. در عین حال از اردیبهشت سال ٩٥ پرداخت مزایای مربوط به حق اضافه کاری، کارانه، بهره بری و بیمه تکمیلی آنها با مشکل روبرو شده است.

١٢ آذر: کارگران شرکت آذرشهد ارومیه در اعتراض به پرداخت نشدن ٦ ماه حقوق عقب افتاده خود تجمع کردند.
آذرشهد تولید کننده ی انواع بیسکویت، کیک، ویفر، شکلات، تافی و آبنبات، پاستیل، ژله و انواع آدامس بادکنکی است

١٣ آذر کارگران فصلی شرکت نیشکر هفت تپه در اعتراض به وعده های مکرر و دروغگوییهای مدیریت شرکت اقدام به تجمع نمودند
این کارگران که تعداد آنان به ٣٠٤ نفر میرسد هر ساله با شروع فصل بهره برداری استخدام و در پایان فصل بهره برداری اخراج میشوند لازم به ذکر است که این کارگران علاوه بر دریافت حقوق مهرماه و آبانماه خود خواهان پرداخت پاداش بهره وری سال گذشته نیز میباشند که مدیریت شرکت به بهانه های مختلف از پرداخت آن خودداری مینماید ونیز خواهان رسیدگی به وضعیت بازنشستگی پیش از موعد خود ( پرداخت چهار درصد حق بیمه جهت بازنشستگی ) به سازمان تامین اجتماعی میباشند این کارگران در ادامه اعتراض خود اقدام به بستن کلیه دروازه های ورودی و خروجی شرکت نموده به گونه ای که کار تولید این شرکت بزرگ تولیدی را با مشکل مواجه ساخته است
جمعی از کارگران هفت تپه
١٣ آذر ٩٦

تجمع همزمان کارگران فولاد و ذغالسنگ کرمان در مقابل صندوق بازنشستگان
از ساعت ٩ صبح روز ٢٠ آذر بازنشستگان فولاد در کرمان بنا بر فراخوانی از قبل اعلام شده همراه با کارگران ذغالسنگ در مقابل صندوق بازنشستگی این شهر تجمع کردند و با شعارهای حقوقها بموقع حق مسلم ماست و یک اختلاس کم بشه، مشکل ما حل میشه، اعتراضشان را اعلام کردند. خانواده ها نیز در این تجمع شرکت داشتند و حضورشان چشمگیر بود. اعتراض کارگران بازنشسته ذغالسنگ کرمان به تعویق پرداخت حقوقها و حق بیمه شان است. در همین رابطه این کارگران در ٢٧ آبانماه در میدان ٢٢ بهمن کرمان تجمع داشتند و به آنها قول داده شده بود که حقوق آذرماه آنان فوری و حقوق آبانماهشان تا پنجم آذرماه پرداخت شود. بازنشستگان فولاد کرمان نیز به تاخیر دوماهه حقوق آبان و آذر ماه آنان و وعده های پوچ مسئولین طبق همیشه و مشخص نبودن اوضاع حقوق و درمان پایدارشان تا پایان سال ٩٦ است. اعتراض کارگران ذغال سنگ کرمان به واگذاری این معدن به پیمانکاری و تشدید شرایط برده وار کاری و کاهش سطح دستمزدها و خطر بیکار شدن از کارشان است. کارگران معدن ذغالسنگ کرمان در همین رابطه قبلا هم در ٢٢ آبانماه تجمع داشتند.
کارگران بازنشسته فولاد مدتهاست که در شهرهای مختلف در اعتراض به سطح نازل حقوقها، وضع ناروشن بیمه درمانی ، تعویق پرداخت حقوقها در اعتراض هستند. در تجمع سراسری پانزده هزار نفره بازنشستگان در مقابل مجلس اسلامی چشمگیر بود. در این روز گروهی از بازنشستگان فولاد از شهرها و استنانهای مختلف برای پیگیری خواستهایشان جهت شرکت در تجمع ١٩ آذر به تهران آمده بودند.
٨٥ هزار بازنشسته فولاد با معضلات بسیاری چون عدم پرداخت بموقع حقوقها، هزینه بالای درمان، سطح نازل حقوقها و بی تامینی به لحاظ مسکن روبرویند. بازنشستگان فولاد در تجمعاتشان بارها اعتراض خود را به دستمزدهای چند بار زیر خط فقر اعلام داشته و بر خواستهای افزایش حقوقها به بالای خط فقر ٤ میلیون تومان، پرداخت بموقع دستمزدها، و درمان رایگان تاکید کرده اند. خواست فوری بازنشستگان فولاد پرداخت طلبهای مربوط به اجرای احکام معلق شده و حق سرپرستی و حق سختی کارشان که از سال ٩١ پرداخت نشده است، پرداخت به موقع حقوقها و هزینه های درمانشان است.
سازماندهی در مدیای اجتماعی، فراخوان از قبل اعلام شده و تدارک سازمانیافته برای برگزاری تجمعات اعتراضی، اطلاع رسانی وسیع در میان بخش های مختلف جامعه و تاکید بر شرکت وسیع خانواده ها و متحد شدن حول خواستها از نقطه قوتهای مهم مبارزات بازنشستگان فولاد است.

تجمع اعتراضی جوانان جویای کارشهرستان کارون مقابل مجتمع نیشکر سلمان فارسی برای دومین روز متوالی
روزیکشنبه نوزدهم آذرماه برای دومین روزمتوالی*،جمعی از جوانان جویای کارشهرستان کارون مقابل درب ورودی مجتمع نیشکر سلمان فارسی،تجمع کردند.
برپایه گزارش منتشره،بیش از ١٠٠ نفر از جوانان شهرستان کارون برای روز دوم در اعتراض به ' سیاست های استخدامی شرکت نیشکر سلمان فارسی'، یکشنبه در مقابل در ورودی این شرکت تجمع کردند.
یکی از این معترضان گفت: شرکت نیشکر سلمان فارسی زمین های اهالی منطقه را در توافقی، برای تولید نیشکر و شکر، از آنها خریداری کرد ولی بسیاری از جوانان این منطقه بیکار هستند.
وی که خواست نامش در خبر ذکر نشود افزود: مسئولان وقت شرکت نیشکر سلمان فارسی در سال ١٣٧٥ به روستاییان زمین دار، قول شفاهی برای استخدام و ایجاد اشتغال در منطقه را داده بودند ولی این وعده تاکنون عملی نشده است.
معترض دیگری که خواست نامش فاش نشود، گفت: با افزایش جمعیت و افراد تحصیل کرده روستاهای محدوده شرکت نیشکر سلمان فارسی، آمار بیکاری در این منطقه بالا رفته لذا انتظار داریم تا طبق وعده مسئولان فرزندان روستاییانی که زمین های خود را برای تحقق این طرح در اختیار شرکت گذاشتند، مشغول به کار شوند.
وی افزود: تجمع کنندگان خواستار این هستند که ساکنان روستاهای اطراف در اولویت نخست و روستاییانی که زمین خود را در اختیار این شرکت قرار داده اند و نیز بیکاران شهرستان کارون، در اولویت بعدی باشند.
برخی از معترضان از نشستی با مسئولان این شرکت خبر دادند و گفتند: مسئولان شرکت نیشکر سلمان فارسی پذیرفته اند که به صورت تدریجی و پس از بازنشستگی نیروهای کنونی، از روستاییان و جوانان شهرستان کارون استخدام کنند ولی معترضان خواسته اند تا این قول به صورت کتبی و به شکل یک تفاهم نامه بین شوراهای روستا و شرکت نیشکر سلمان فارسی منعقد شود.

دومین روز اعتصاب کارگران شهرداری بندرماهشهر
از روز شنبه و با شروع هفته، کارگران شهرداری بندرماهشهرجهت گرفتن خواستها و مطالباتشان ، دست به اعتصاب زدند و روز یكشنبه نیز ادامه داشت

کارگران
پیام اتحادیه آزاد کارگران ایران به کارگران اعتصابی شرکت نیشکر هفت تپه
دوستان، یاران و همکاران در شرکت نیشکر هفت تپه
سه روز از اعتصاب متحدانه شما گذشت. شما در این سه روز با اتحاد و همبستگی و ایستادگی محکم بر روی خواستهای خود، کارفرما را وادار به پرداخت دستمزد مرداد ماه حدود ٨٠ درصد پرسنل کردید. ما پیشاپیش به شما درود می فرستیم، ایستادگی تان را می ستائیم و اعتقاد راسخ داریم همچنانکه در سالهای گذشته اعتراضات شما و تشکیل سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه، راه را برای غارتگران جهت به حراج گذاشتن و نابودی شرکت بست امروز نیز شما میتوانید با قدرت اتحاد و همبستگی خود کارفرما را در برابر خواستهای بر حق تان به زانو در بیاورید.
کارفرمای شرکت نیشکر هفت تپه در دور قبلی اعتراضات و اعتصابات شما در مرداد ماه سالجاری از حربه اخراج و احضار و زندان بهره جست تا هرگونه صدای حق طلبی را در میان شما خاموش کند. اما شما مرعوب این سیاستها نشدید و بار دیگر از هفته گذشته اعتصاب و اعتراض خود را اغاز کردید و امروز سه روز پیاپی است با اتکا به قدرت متحدانه خود در برابر ستمگریهای کارفرما ایستاده اید و با این ایستادگی توجه افکار عمومی و رسانه ها را بخود جلب کرده اید. طوریکه کارفرما با توجه به قرار گرفتن وضعیت مصیبت بار شما در برابر دیدگان افکار عمومی، دیگر قادر به استفاده از نیروی سرکوب نیست. به همین دلیل با حربه ایجاد تفرقه و دادن وعده و وعید به گروههایی از شما، در صدد ایجاد چند دستگی و تفرقه در میان شما و وادار کردن تان به عقب نشینی از خواستهای بر حق تان است.
همه شما دوستان و یاران در شرکت نیشکر هفت تپه و فراتر از آن همه ما کارگران در سراسر ایران در مقابل کارفرمایان فقط کارگر هستیم و فروشنده نیروی کار. رنگ پوست و نژاد و مذهب ما کارگران برای کارفرمایان ذره ای ارزش ندارد. اگر کارفرما بطور جدا جدا سراغ ما میاید و وعده هایی میدهد بدانید که هدفش چیزی جز شکستن اتحاد و همدلی ما و تحمیل بی حقوقی بیشتر جهت غارت دسترنج هایمان نیست.
بدانید و آگاه باشید کارفرما به محض ایجاد چند دستگی و تفرقه در صفوفمان، نه تنها ذره ای به وعده هایش عمل نخواهد کرد بلکه با استفاده از این چند دستگی شرایط به مراتب سخت تر و برده وارتری را به همه ی ما به یکسان تحمیل خواهد کرد.
اعتصاب و اعتراض به عدم پرداخت حقوق و دیگر ستمگریهای کارفرما حق مسلم ماست. کسی که در این میان جرمی وحشتناک مرتکب شده است آن کس کارفرمای شرکت و عواملش است که رنج گرسنگی و فقر و فلاکت را بر ما و خانواده هایمان تحمیل کرده است. کسی که در این میان باید خلع مالکیت و اخراج شود آنکس کارفرمائی است که ما کارگران را به نقطه ای رسانده است که در صدد آتش زدن خود و فرزندان خردسالمان بر میائیم. کسی که باید دستگیر و محاکمه شود آنکس کارفرمائی است که ٥ ماه حاصل رنج و زحمت ما را نداده است و آنوقت در کمال بی شرمی ما را تهدید نیز میکند.
ما محق ایم، هیچکس و هیچ قانون و مقامی نمیتواند به ما بگوید بروید با شکم گرسنه کار کنید، هیچکس و هیچ مقام و قانونی نمیتواند به ما بگوید حاصل دسترنج خود را نخواهید و در مقابل همسر و فرزندانتان سر افکنده شوید، هیچکس و هیچ مقام و قانونی نمیتواند به ما بگوید هوای کارفرمائی را به بهای عدم دریافت دستمزد زیر خط فقرتان داشته باشید که ماشینهای چندین صد میلیون تومانی زیر پایش است و خرج تو جیبی ماهانه فرزندان و اعضای خانواده اش از حقوق یکسال ما بیشتر است.
ما محق ایم و اعتصاب متحدانه خود را بدون تعرض به مراکز اداری و تولیدی تا دست یابی به خواستهایمان ادامه خواهیم داد.
اتحادیه آزاد کارگران ایران و دیگر تشکلهای مستقل کارگری در سطح کشور و افکار عمومی آگاه و با وجدان مردم ایران همراه و همدوش شما در رسیدن به خواستهایتان هستند.
زنده باد اتحاد و همبستگی کارگری
اتحادیه آزاد کارگران ایران – ٢٠ آذر ماه ١٣٩٦
عصیان کارگران شرکت نیشکر هفت تپه، نوک کوه یخ خشم و انزجار کارگران ایران از وضعیت فلاکتبار موجود است
در پی کشکمشهای چند هفته ای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه با کارفرما، صبح امروز کارگران روزمزد و بخش کشاورزی شرکت با خواباندن کار در اقدامی خشمگینانه با در دست داشتن ابزارهای کار خود از قبیل بیل و قمه ی برداشت نیشکر وارد کارخانه شدند و با بستن درب اصلی و درب ورود تریلرها، کوره های بخار و آسیابها را خاموش و تعدادی از مسئولین شرکت منجمله کریم پور مدیر بخش کشاورزی و عباس خنیفر مدیر حراست را کتک کاری کردند و در پی جواب فتحیان پور رئیس بانک ماشین الات که بدنبال اعتصاب کارگران قسمت پنچر گیری به آنان اعلام کرده بود همگی اخراجید او را نیز مورد حمله  قرار داده  و علیرغم اقدام به فرار نامبرده به…قسمت تراشکاری، وی را همانجا گیر انداخته و پس از شکستن درب اتاقی که در آنجا مخفی شده بود بر روی بدنش گازوئیل خالی کرده و بشدت مورد ضرب و شتم قرار دادند.

بنا بر گزارشهای لحظه به لحظه ای که از صبح امروز از سوی کارگران اعتصابی شرکت نیشکر هفت تپه به اتحادیه آزاد کارگران ایران ارسال میشد در پی این اقدامات خشمگینانه از سوی کارگران، مومن غریب مدیر صنعت شرکت و مدیران دیگر قسمتها از ترس کارگران هر کدام خود را در قسمتهای مختلف کارخانه مخفی کردند و سیامک نصیری افشار مدیر کارخانه در اتاق خود گیر افتاد و کارگران با حمله به ساختمان مدیریت تلاش کردند او را نیز بیرون بکشند اما علیرغم شکستن شیشه ها و دربهای ورودی سالن مدیریت موفق به ورود به اتاق دارای درب ضد سرقت ایشان نشدند و وی نیز از ترس کارگران حاضر به خروج از دفتر خود نشد و اعلام کرد فقط با وساطت یکی از بزرگان طوایف حاضر به خروج از دفتر است اما وساطت شیخ عامر از طایفه آلبوحمدان نیز خشم و انزجار کارگران را فرو ننشاند و افشار پس از ساعتها حبس در دفتر خود در ساعت پایانی وقت اداری که بسیاری از کارگران محل کار را ترک کرده بودند  با وساطت مامورین امنیتی از شرکت خارج شد.

اعتصاب و اعتراض خشمگینانه امروز کارگران شرکت نیشکر هفت تپه در حالی صورت گرفت که سیامک نصیری افشار حدود ده روز پیش و بدنبال اعتراض کارگران، طی مصاحبه ای در دفتر خود با یکی از رسانه های محلی قول داده بود  از روز شنبه ١١ آذر ماه حقوق مرداد ماه کارگران و سپس با فواصل ده روزه مابقی حقوق معوقه آنان را پرداخت خواهد کرد اما با فرا رسیدن روز شنبه  ١١ آذر ماه به وعده خود عمل نکرد و کارگران نیشکر هفت تپه در همان روز دست به اعتصاب زدند و بار دیگر بدنبال این اعتصاب، حسابداری شرکت با توزیع فیش حقوق در میان کارگران اعلام کرد آنان میتوانند روز سه شنبه ١٤ آذر ماه حقوق مرداد ماه و سپس با فواصل ده روز مابقی حقوقهای معوقه خود را دریافت کنند اما با فرا رسیدن روز سه شنبه از پرداخت حقوق مرداد ماه خبری نشد و نهایتا روز پنج شنبه فقط حقوق مرداد ماه کارگران رسمی و تعدادی از کارگران کشاورزی پرداخت شد.

اعتصاب و عصیان امروز کارگران به جان آمده شرکت نیشکر هفت تپه در حالی صورت گرفت که بدنبال واگذاری شرکت به بخش خصوصی از اسفند ماه سال ١٣٩٤، کارفرمای شرکت آن را به پادگانی تبدیل کرد و با ایجاد فضای رعب و وحشت و اخراج کارگران و کشاندن گروهی آنان به دادگاه  و پرونده سازی تلاش نمود آنان را وادار به تمکین نسبت به عدم پرداخت بموقع دستمزدها کند. با این حال کارگران شرکت نیشکر هفت تپه مرعوب سیاستهای سرکوبگرانه کارفرما نشدند و از سال ٩٥ تاکنون بارها و بارها دست به اعتصاب و اعتراض زده اند اما علیرغم این اعتراضات، مراجع قانونی تاکنون به جز احضار کارگران به دادگاه هیچ اقدامی در وادار کردن کارفرما برای پرداخت به موقع حقوق کارگران نکرده اند.

بنا بر آخرین گزارشهای رسیده به اتحادیه آزاد کارگران ایران(ساعت ٣٠/١٨) بدنبال اعتصاب و عصیان امروز کارگران شرکت نیشکر هفت تپه، حقوق مرداد ماه کارگران روزمزد پرداخت شد اما تا لحظه مخابره این خبر حقوق مرداد ماه   ٨٠٠ کارگر پیمانکاری و  ١٥٠٠ کارگر نی بر پرداخت نشده و افشار پس از خروج کامل کارگران شیفت صبح با اسکورت وارد کارخانه شده است. همچنین امروز گروهی از کارگران شرکت نیشکر هفت تپه پس از پایان وقت اداری و خروج از  شرکت با مراجعه به دفتر کانال تلگرامی “صدای کرخه” و صحبت با مدیر آن، خواهان انعکاس مطالبات و اعتراضات خود در این کانال شدند اما مدیر کانال مذکور اعلام نمود ما نمیتوانیم بر خلاف میل کارفرما و مسئولین شهر مسائل شما را منعکس کنیم.

اتحادیه آزاد کارگران ایران با هشدار به پایمال کردن سیستماتیک  بدیهی ترین حقوق انسانی کارگران شرکت نیشکر هفت تپه، هر گونه تبعات غیر قابل جبران ناشی از اعتراضات این کارگران و عدم رسیدگی به خواستهای آنان را متوجه کارفرما، مسئولین محلی و دولت روحانی به عنوان قوه اجرائی کشور میداند و بدینوسیله با حمایت قاطعانه از خواستها و مبارزات کارگران شرکت نیشکر هفت تپه و با تاکید بر رسیدگی فوری به خواستهای آنان و محاکمه کارفرما بدلیل عدم پرداخت سیستماتیک دستمزد کارگران ، مصرانه خواهان رسیدگی به زوایای تردید برانگیز واگذاری این شرکت به بخش خصوصی* و انجام فوری اقدامات لازم برای بازگرداندن آن به بخش دولتی به عنوان یکی از خواستهای اصلی کارگران این شرکت می باشد.
اتحادیه آزاد کارگران ایران – ١٨ آذر ماه ١٣٩٦

بیانیه مشترک بیش از ٣٢ شورای صنفی دانشگاه های کشور به مناسبت روز دانشجو
شانزدهم آذر – روز دانشجو – نماد مبارزه‌ی دانشجویان پیشرو در راه عدالت و آزادی است. برای سال‌ها، این روز در قالب ِ برنامه‌های کم‌مایه‌ی چند تشکل سیاسیِ رسمی برای ایجاد شور و هیجانِ زودگذر و بیان شعارهای جناح‌های سیاسی مسخ شده بود. اما اکنون سه سال است که دانشجویان مستقل و فعالان صنفی عزم کرده‌اند تا معنا و تصویری دیگر به این روز بدهند. پیام آن‌ها یک چیز بوده است: «دست زورمندان اقتصادی و سیاسی باید از دانشگاه کوتاه شود» چنان‌که از دیگر قلمروهای حیات انسانی. این فریاد نه از شور و احساسی زودگذر، بلکه از درد و دغدغه‌های هرروزه‌ی دانشجویان برآمده، و علاوه بر آن، متکی بر تحلیلی مشخص از شرایط جامعه و دانشگاه بوده است.
در سه دهه‌ی گذشته، تهاجمی هدفمند و برنامه‌ریزی‌شده، ساحت‌های گوناگون جامعه‌ی ایران را زیر ضربه‌های مُهلِک خود گرفته است. در اثر بحران‌های ناشی از اقتصاد دوران جنگ ازیک‌سو، و فشارهای بین‌المللی برای «آزادسازی» اقتصاد ازسویی‌دیگر، دولت‌های پس از جنگ یکی پس از دیگری، با عزمی راسخ، سیاست‌های موسوم به «تعدیل ساختاری» را پیش بُرده‌اند و، بی توجه به پیامدهای اجتماعیِ فاجعه‌بارِ این سیاست‌ها در ایران و سایر کشورهای جهان، کوشیده‌اند هرگونه مقاومتی را در برابر این سیاست‌ها از میان بردارند. این تهاجمِ همه‌جانبه عمدتاً با سه اهرم صورت گرفته است: واگذاریِ بنگاه‌های اقتصادی به بخش خصوصی، خصوصی‌سازی و گران‌سازیِ خدمات اجتماعی، و تشدیدِ سازوکارهای کنترلی بر مبنای انواع و اقسام تبعیض‌های اجتماعی و نظارت‌های امنیتی. تهاجمی که در دولت‌های گوناگون با همراهی مجلس و نهادهای مربوطه هدایت می‌شد، در دولت کنونی، علاوه بر تثبیت فاجعه‌ی دولت‌های قبل، به طرز چشم‌گیری شدت یافته است.
در زمینه‌ی مسائل کارگری، دولت‌های پس از جنگ عزمی جدّی داشته‌اند که با استفاده از فضای ناشی از سرکوب تشکل‌های مستقل کارگری در سال‌های قبل، هر قدر می‌توانند نیروی کار را بی‌ثبات‌تر، ارزان‌تر و مُطیع‌تر کنند. خارج‌کردن کارگاه‌های زیر ده نفر از شمول قانون کار در دولت «اصلاحات»، لوایح اصلاح قانون کار در دولت‌های «مهرورزی» و «اعتدال»، و همین اواخر طرح «کارورزی دانش‌آموختگان دانشگاهی» تنها نمونه‌های معدودی از تلاش یکپارچه‌ی دولت‌ها در این زمینه‌اند.
در حوزه‌ی بهداشت و سلامت، روند آزادسازیِ قیمت خدمات درمانی با سرعت پیش رفته است. حتی طرح بیمه‌ی سلامت – که خود پوششی بر آزادسازیِ قیمت‌ها و بستری برای بهره‌کشیِ بیش‌تر از پرستاران بود – عملاً کنار گذاشته شده است.
در عرصه‌ی آموزش عمومی شاهد افزایش چشمگیر مدارس غیرانتفاعی و کالایی‌سازی و کنکوری‌سازی آموزش بوده‌ایم. عدم‌پرداخت دستمزد واقعیِ معلمان، جذب نیروهای حق‌التدریسیِ بی‌ثبات با دستمزدهای بسیار کم و حبس فعالان صنفی معلمان از دیگر حمله‌ها به عرصه‌ی آموزش عمومی و معلمان بوده است.
در زمینه‌ی مسکن، چشمگیرترین تلاش دولت‌ها برای تأمین مسکن اجتماعی («مسکن مهر») عمدتاً به محملی برای سودآوری وابستگان سیاسی و اقتصادی بدل شد، و دولت کنونی نیز نه‌تنها هیچ وظیفه‌ی اجتماعی‌ای را – از جمله ساخت مسکن برای مردم – بر عهده‌ی خود نمی‌داند، بلکه با طرح پیشنهاد فروش مسکن در بازار بورس، قصد دارد تیر خلاص را بر ایده‌ی مسکن اجتماعی شلیک کند.
فرایندهای بالا، مشخصاً در حوزه‌ی آموزش عالی نیز اجرا شده است. در دهه‌های اخیر، دولت‌ها هر چه بیش‌تر از حمایت‌های اقتصادیِ خود از دانشگاه‌ها کاسته‌اند. در برنامه‌ی پنجم توسعه – دست‌پُختِ دولت «مهرورزی»– وظیفه‌ی احداث و تأمین خوابگاه برای دانشجویان از دوش دولت برداشته شده است. وضعیت اسفباری که امروز در خوابگاه‌ها شاهد هستیم، نتیجه‌ی این سیاست‌هاست که امروز هم در قالب طرح‌هایی چون طبقه‌بندیِ کیفیِ خوابگاه، با شدت بیش‌تری ادامه دارد. همین مسئله درباره‌ی دیگر خدمات رفاهی – از جمله تغذیه و حمل‌ونقل – نیز صدق می‌کند. ساخت فودکورت‌ها و رستوران‌های خصوصی در برخی دانشگاه‌ها، پیوندی مستقیم با کاهش کیفیت تغذیه‌ی عمومیِ دانشجویان دارد. از سوی دیگر، در کنار پولی‌سازی و گران‌سازیِ خدمات رفاهی، برخورداری از پُشتیبانی مالی نیز برای دانشجویان دشوار و دشوارتر شده است. در شش سال اخیر، در این زمینه سنگ تمام گذاشته‌اند: با دانشجویانی که از تسهیلات و وام استفاده کرده‌اند، همچون بدهکار بانکی برخورد می‌شود.
اجرای موفقیت‌آمیز این سیاست‌ها نیازمند اهرم‌های امنیتی و انضباطی نیرومند است. احضار و تهدید کنشگران صنفی از سوی نهادهای امنیتیِ خارج از دانشگاه و تشدید تبعیض‌های جنسیتی، چه در گزینش دانشگاه‌ها و چه در مقررات ناعادلانه‌ی خوابگاه‌های دختران، از جمله‌ی این اهرم‌های انضباطی است.
این سیاست‌ها مشخصاً یک هدف دارند: تبدیل دانشجویان به نیروی کار ارزان یا حتی رایگان.
طرح «کارورزی دانش‌آموختگان دانشگاهی» نشان از همین هدف دارد. بر بستر این آموزش عالیِ خصوصی‌شده و گران است که دانشجویان ترجیح می‌دهند به جای تحصیل در دانشگاه و ماندن در محیط عمومیِ آن، جذب بازار کاری بی‌ثبات و ناامن شوند. با روندی که از برنامه‌های توسعه و برنامه‌های بودجه‌ی سالیانه – به ویژه برنامه بودجه ٩٦ شاهد هستیم – دانشگاه‌ها بیش از پیش به بنگاه تأمین اُپراتور و نیروی کار ارزان برای صنایع، و فروش پژوهش‌های آکادمیک به ثروتمندان خواهد شد و هر آنچه پیش‌ازاین نام علم انتقادی را با خود یدک می کشید، از میان می‌رود.
شوراهای صنفی سراسر کشور، در تمام سال‌های تهاجم عِنان‌گُسیخته‌ی سرمایه و قدرت به دانشگاه‌ها، نماینده‌ی راستین دانشجویان ایران بوده و هستند. این شوراها، این‌بار به بهانه‌ی شانزدهم آذر ١٣٩٦، در همبستگی با دیگر کنشگران اجتماعی -که کوشیده‌اند سدّی در راه این تهاجم باشند- مطالبات صنفی و اجتماعیِ دانشجویان را اعلام و بر این باور خود تأکید می‌کنند که راه تحقق خواسته‌ها، قدرت جمعیِ دانشجویان و اراده‌ی مستقل آنان است:
١) لغو بی‌چون‌وچرای طرح استثماریِ «کارورزی دانش‌آموختگان دانشگاهی»
٢) افزایش ظرفیت‌های دوره‌ی روزانه، توقف گسترش ظرفیت‌های پولی و انحلال پردیس‌های بین‌الملل
٣) توقف واگذاریِ فضاهای دانشگاهی به کسب‌وکارهای خصوصی، و بازگرداندن آن به تشکل‌ها و کانون‌های دانشجویی
٤) پوشش کامل خدمات و یارانه‌ی دولتی در زمینه‌ی تغذیه، اسکان و حمل‌ونقل دانشجویان
٥) الغای قانون سنوات و حذف قانون تخصیص بودجه دانشجویان بر اساس سنوات
٦) حذف تهدیدها و برخوردهای امنیتی در پاسخ به اعتراضات و مطالبات دانشجویی
٧) اعطای مجوز به ایجاد تشکل‌های دانشجوییِ دگراندیش و مستقل از جناح‌های قدرت
٨) بازگشت کامل دانشجویان ستاره‌دار و محروم از تحصیل به دانشگاه‌ها
٩) الغای تبعیض‌های جنسیتی و جغرافیایی در گزینش دانشجویان
١٠) تضمین حق تحصیل برابر برای همه‌ی قومیت‌ها و پیروان همه‌ی مذاهب و آیین‌ها
١١) تصحیح آیین‌نامه‌های تشکل‌ها و مشخصاً شوراهای صنفی و حذف مواردی که در سال‌های اخیر به آیین‌نامه اضافه و مانع از تأسیس یا احیای بسیاری از شوراهای صنفی شده‌اند
١٢) اعطای مجوز برای تشکیل «اتحادیه‌ی شوراهای صنفی کشوری» در جهت افزایش توان مداخله‌گری شوراهای صنفی و هماهنگی بیش‌تر آن‌ها در طرح مسائل صنفیِ دانشجویان
آذر ١٣٩٦
شوراهای صنفی دانشگاه های شهید مدنی، سیستان بلوچستان، صنعتی ارومیه، تهران، نوشیروانی بابل، سمنان، نیشابور، علم و صنعت، بناب، خوارزمی، فرهنگیان همدان، علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، تربیت دبیر رجایی تهران، صنعتی بیرجند، مالک اشتر، بین الملل قزوین، صنعتی اراک، صنعت نفت آبادان، ملایر، زنجان، صنعتی شیراز، رازی کرمانشاه، صنعتی کرمانشاه، تبریز، تربیت مدرس، شریف، قم، فردوسی مشهد، هنر تبریز، امیر کبیر، شیراز و فعالین صنفی دانشگاه های علامه طباطبایی، بهشتی و صنعت نفت اهواز
تا کنون امضا کردند.

بیانیه انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه
زنده باد ١٦ آذر روز دانشجو، عرصه ای دیگر از جدال فروشندگان نیروی کار با استثمارگران
دوره اخیر از مبارزه و مطالبه گری سیاسی، اجتماعی و اقتصادی دانشجویان و اعتراضات متحدانه، همبسته و همزمان در بیشتر دانشگاهها که با شور و هیجان و پرانگیزه به جریان افتاده و اوج خود را در چند روز گذشته با فریاد شعارها و بیان مطالبات اساسی کاملا منطبق با خواستهای اکثریت مردم و در رأس آن طبقه کارگران به نمایش گذاشته است، بیانگر تغییرعمیق نگاه این بخش معترض طبقه کارگر نسبت به گذشته های خود است که تلقی ای روشنفکرانه و دارای فاصله با کارگران و توده های زحمتکش جامعه از خود داشت.
امروز تحت تأثیر فضای مبارزاتی و اعتراضی علیه فقر، نابرابری های اقتصادی، اجتماعی و تبعیضات جنسیتی، قومی و مدهبی از طرف اکثریت مردم کارگر و زحمتکش و حملات و یورش های پی در پی مدافعان شرایط موجود، بخش اعظم دانشجویان که فرزندان همین توده های تحت فشار و محروم هستند، جایگاه و موقعیت واقعی خود را در جامعه باز یافته اند. دانشجویان به این حقیقت دست یافته اند که نیروهای کار فردا هستند و باید مانند پدران و مادران خود بردگان کار و در خدمت اقلیت مفتخور سرمایه دار باشند و از هم اکنون با خواب هایی مانند طرح قرون وسطائی کارورزی که دولت برایشان دیده و به تعبیر در آورده است، طرحی که تا به امروز اعتراض وسیع جنبش کارگری را علیه خود سازمان داده و دانشجویان نیز خود از معترضان پیگیر و جسور در مقابله با این طرح بوده اند، تحمیل وضعیتی به مراتب بدتر از کارگران امروز، بعد از فارق التحصیلی بر خود را می بینند.
مطالبات دانشجویان، بخصوص مطالبات اخیر شامل تحصیل رایگان، استخدام رسمی، حذف طرح قرون وسطائی کارورزی، ممنوعیت تفکیک جنسیتی و غیره باید مورد حمایت و پشتیبانی همه بخش های طبقه کارگر قرار گیرد و برای تحقق آنها به عنوان مطالبات خود مبارزه کند.
انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه

ارج نهادن به فعالیتهای محمود صالحی
یکشنبه مورخ ١٢/٩/٩٦ چند نفر از اعضای هیئت مدیره انجمن صنفی کارگران و استادکاران مریوان و حومه به پاس ارج نهادن به فعالیتهای محمود صالحی در راستای منافع کارگران و مردم محروم جامعه، فاصله ١٤٠ کیلومتری مریوان – سقز را پیاده پیمودند و نرسیده به روستای خورده لوکی مورد استقبال جمع کثری از رفقای محمود صالحی و خانواده ایشان قرار گرفتند.

کارگر، معلم، دانشجو اتحاد اتحاد – بیانیه اتحادیه آزاد کارگران ایران به مناسبت ١٦ آذر روز دانشجو
پس از گذشت یک دهه از سرکوب جنبش دانشجوئی در سال ١٣٨٦ و بدنبال فضای امنیتی که در پس وقایع سال ٨٨ بر دانشگاههای کشور حاکم شد، امسال دانشگاههای سراسر کشور شاهد برگزاری میتینگها و اجتماعات پرشور دانشجوئی با رویکردی نوین است که بی تردید در تداوم خود، دانشجویان را به وزنه ای مهم و تاثیر گذار در مبارزه طبقه کارگر ایران برای دستیابی به مطالبات انسانی اش تبدیل خواهد کرد.

نسل جدید دانشجویان دانشگاههای کشور دیگر دانشجویان دهه های پیشین نیستند که پس از فارغ الحصیلی در راس هرم تولید و یا اداره جامعه قرار گیرند، بلکه جوانانی هستند که اکثریت قریب به اتفاقشان بدنبال فارغ التحصیل شدن، در سطوح مختلفی در پهنه تولید و اداره زندگی اجتماعی به عنوان نیروی کارمزدی مشغول به کار میشوند و برده وار ترین شکلی از ورود به بازار کار با طرحهایی از قبیل طرح کارورزی، زندگی و آینده آنان را شکل میدهد.

و این چنین است که امروزه شاهد آغاز سر فصل نوینی در جنبش دانشجوئی هستیم که دانشجویان را نه در موقعیت حامیان جنبش کارگری و دیگر جنبشهای اجتماعی، بلکه در موقعیت بخش رزمنده و مهمی از طبقه کارگر قرار میدهد که همین امروز و حین تحصیل، توام با مبارزه برای آزادی بیان، حق برپائی تشکل مستقل، آموزش و تحصیل رایگان، رفع تبعیض جنسیتی و دیگر شرایط تحمیل شده به دانشگاهها در تقابل مستقیم با شرایط کار از قبیل ارزان سازی نیروی کار، وجود شرکت های پیمانکاری و تأمین نیروی انسانی، نبود امنیت شغلی، قراردادهای موقت و.. قرار میگیرند و در دفاع از منافع طبقاتی شان به میدان می آیند.

ما در اتحادیه آزاد کارگران ایران با گرامیداشت ١٦ آذر، مبارزات دانشجویان سراسر کشور و مطالبات آنان را مطالبات خود میدانیم، به همه دانشجویان و تشکلهای صنفی و مستقل دانشجوئی درود می فرستیم، دست آنان را در مبارزه برای خلاصی از وضعیت فلاکتبار موجود می فشاریم و با حمایت از قطعنامه های تشکلهای مستقل دانشجوئی، اعمال هر گونه فشار و محدودیتی علیه مبارزات حق طلبانه دانشجویان را قویا محکوم میکنیم و بدینوسیله خواهان برچیده شدن فوری طرح برده دارانه کارورزی و تحقق تمامی مطالبات مطرح شده از سوی دانشجویان سراسر کشور هستیم.
اتحادیه آزاد کارگران ایران – ١٤ آذر ماه ١٣٩٦

گزارش
فراخوان بازنشستگان فولاد در کرمان به تجمع در ٢٠ آذر
همزمان با تجمع بازنشستگان در نونزدهم آذر در مقابل مجلس اسلامی، بازنشستگان صنعت فولاد نیز در اصفهان تجمع کردند. در این روز تعدادی از بازنشستگان فولاد مقابل صندوق بازنشستگی فولاد در چهار راه نقاشی اصفهان در اعتراض به دیرکرد پرداخت حقوقهایشان و همدلی با بازنشستگان سراسر ایران تجمع کردند. همچنین با توجه به تاخیر دوماهه حقوق آبان و آذر ماه آنان و وعده های پوچ مسئولین طبق همیشه و مشخص نبودن اوضاع حقوق و درمان پایدار تا پایان سال ٩٦ بازنشستگان فولاد در کرمان به تجمعی اعتراضی در ساعت ٩ صبح روز بیستم آذر ماه در مقابل امور بازنشستگی واقع در خیابان اقبال فراخوان به تجمع دادند.
بازنشستگان فولاد در اصفهان در روزهای ٢١ ، ٢٢ و ٢٤ و ٢٥ آبان مقابل دفتر بازنشستگی این شهر در خیابان نشاط و استانداری تجمع داشتند و دو روز متوالی در وسط شهر مارش رفتند و با شعارهای پرداخت بموقع حقوقها، حق مسلم ماست، ما حقوق میخواهیم یالا، اعتراض خود را به تعویق ماهانه پرداخت حقوقها اعلام کردند و این شعاریست که خواست اعتراضی میلیونها کارگر که با معضل تعویق پرداخت دستمزدها روبرویند را بیان میکند. اعتراضات بازنشستگان فولاد در اصفهان فضای این شهر را عوض کرده است.
در سطح سراسری نیز بازنشستگان صنعت فولاد در بیست و نهم آبانماه برای چندمین بار در سال جاری در مقابل مجلس اسلامی تجمع کرده و در آن تجمع جمعیت بسیاری از تهران و استانهای مختلف شرکت داشتند. این بازنشستگان روز اول آذر نیز در مقابل مجلس اسلامی تجمع داشتند. ٨٥ هزار بازنشسته فولاد با معضلات بسیاری چون عدم پرداخت بموقع حقوقها، هزینه بالای درمان، سطح نازل حقوقها و بی تامینی به لحاظ مسکن روبرویند. بازنشستگان فولاد در تجمعاتشان بارها اعتراض خود را به دستمزدهای چند بار زیر خط فقر اعلام داشته و بر خواستهای افزایش حقوقها به بالای خط فقر ٤ میلیون تومان، پرداخت بموقع دستمزدها، و درمان رایگان تاکید کرده اند. خواست فوری بازنشستگان فولاد پرداخت طلبهای مربوط به اجرای احکام معلق شده و حق سرپرستی و حق سختی کارشان که از سال ٩١ پرداخت نشده است، پرداخت به موقع حقوقها و هزینه های درمانشان است.
سازماندهی در مدیای اجتماعی، فراخوان از قبل اعلام شده و تدارک سازمانیافته برای برگزاری تجمع ٢٩ آبان، اطلاع رسانی وسیع در میان بخش های مختلف جامعه و تاکید بر شرکت وسیع خانواده ها و متحد شدن حول خواستها از نقطه قوتهای مهم مبارزات بازنشستگان فولاد است.
بازنشستگان فولاد اعلام کرده اند که تا وقتی که به خواستهایشان پاسخ داده نشود، به تجمعاتشان در مقابل دفاتر فولاد در شهرهای مختلف ادامه خواهند داد. شعار حقوق ماهیانه حق مسلم ماست که از سوی آنان سرداده شد، شعار اعتراضی بخش عظیمی از کارگران، معلمان، بازنشستگان و بسیاری از حقوق بگیران جامعه است که با معضل دستمزدهای پرداخت نشده روبرویند.

تخریب غرفه های بازارچه دستفروشان
تخریب غرفه های بازارچه دستفروشان شهرداری ایلام واقع در خیابان علوی جنب اداره نهضت سواد آموزی

تجمع کارگران به ستوه آمده شرکت حمل و نقل خلیج فارس در تهران
صبح روزیکشنبه١٩ آذر ماه ٩٦ جمعی از کارگران شرکت حمل و نقل خلیج فارس در اعتراض به٬ به خطر افتادن امنیت شغلی خود و همچنین عدم پرداخت مطالبات مزدی خود در خیابان فاطمی تجمع اعتراضی برگزارکردند.
آنها شعارمی دادند:
عزا عزاست امروز روز عزاست امروز زندگی کارگر رو به فناست امروز

بین المللی
اسرائیل - هزاران نفر در تل‌آویو علیه نخست وزیر بنیامین نتانیاهو، دست به تظاهرات زدند
هزاران نفر در تل‌آویو علیه نخست وزیر اسرائیل، بنیامین نتانیاهو، دست به تظاهرات زدند. دو موضوعی که معترضان بیش از هر چیز مطرح می‌کنند یکی اتهام ‌فساد علیه نتانیاهو و دیگری طرح یک قانون بحث‌برانگیز است.
به گزارش رسانه‌ها نزدیک به ٢٠ هزار اسرائیلی در تظاهرات اعتراضی در تل‌آویو شرکت کردند. بدین ترتیب این بزرگترین تظاهراتی بوده که از زمان انتشار خبر مربوط به اتهام‌ها علیه نخست وزیر اسرائیل در هفته‌های اخیر علیه او برگزار شده است.
نتانیاهو در دو مورد متهم به دریافت رشوه شده است. سازمان‌دهندگان تظاهرات اعتراضی گروه‌های اپوزیسیون هستند که دستگاه قضائی اسرائیل را متهم به تعویق انداختن رسیدگی به پرونده اتهامات علیه نتانیاهو می‌کنند.
هم‌اکنون دو مورد اتهام فساد احتمالی علیه نتانیاهو در حال بررسی است. بر اساس اتهامات مطرح شده،  نتانیاهو و همسرش، سارا، سال‌ها هدایایی از تجار و دیگر صاحبان اقتصاد دریافت کرده‌اند.
در مورد دیگر موضوع بر سر تلاش نتانیاهو برای تاثیرگذاری غیرقانونی بر رسانه‌هاست. گفته شده که نتانیاهو با مدیر مسئول روزنامه پرتیراژ "یدیوت آهارونوت" معامله کرده و قرار بوده در ازای انتشار گزارش‌هایی به نفع نتانیاهو، نخست‌وزیر کمک کند تا موفقیت یک روزنامه رقیب کاهش پیدا کند.
در موردی دیگر که عبارت است از سفارش بحث‌برانگیز زیردریایی به شرکت تیسن – کروپ، از نتانیاهو تنها به عنوان شاهد نام برده شده است.
افزون بر این، شرکت‌کنندگان در تظاهرات به طرح یک قانون ارائه شده از سوی حزب حاکم لیکود به رهبری نتانیاهو اعتراض داشتند که طبق آن پلیس اجازه انتشار نتایج تحقیقاتش درباره موارد احتمالی فساد را ندارد. قرار است پارلمان اسرائیل روز دوشنبه ٤ دسامبر در باره طرح قانونی یاد شده رایزنی کند. اگر این طرح به تصویب برسد نخست‌وزیر نتانیاهو در آینده از تعقیب قانونی مصون خواهد ماند.
منتقدان می‌گویند که این طرح قانونی تلاشی آشکار است تا از تعقیب قانونی و مجازات نتانیاهو جلوگیری شود و نیز افکار عمومی از نتایج تحقیق درباره اتهام‌های مطرح شده مطلع نشود.

افغانستان - رئیس جمهور مجبور به معذرت خواهی از زنان شد
ارگ ریاست جمهوری افغانستان ضمن توضیح درباره سوء‌برداشت از سخنان محمد اشرف غنی، رئیس جمهوری، اعلام کرده که اگر احساسات زنان کشور از بخشی از این اظهارات متاثر شده است، رئیس جمهور از آنان معذرت می‌خواهد.
ارگ ریاست جمهوری افغانستان گفته است که سخنان دیروز آقای غنی، توسط شماری از افراد سوء‌تعبیر شده ‌است و آنها با استفاده از سخنان رئیس جمهور درصدد مغشوش نمودن افکار عامه هستند.
در خبرنامه ارگ ریاست جمهوری آمده که اشاره آقای غنی به کلمه "چادر" در صحبت روز گذشته با استفاده از "تعابیر رایج محلی بوده و به هیچ وجه به قصد اهانت به مقام شامخ زنان کشور نبوده و نیست."
این نهاد افزوده که با اینهم، اگر احساسات زنان کشور از آن تعبیر متاثر شده باشد، رئیس جمهور از آنان معذرت می‌خواهد.
آقای غنی روز گذشته، ١١ آذر در مراسم انتقال فرماندهی نیروهای مرزی از وزارت داخله/ کشور به دفاع، با انتقاد از مخالفان دولت افغانستان گفت که آزادی بیان مورد احترام است به شرطی که مسئولانه باشد "هرکسی که ادعا دارد که یک عضو عالی‌رتبه از این کشور یا وسط رتبه و یا غیره همراه داعش شامل است، جرئت کند به محمکه بیاید و ادعای خود را تثبیت کند ور نه چادر بپوشد."
این اظهارات آقای غنی باعث واکنش گسترده کاربران شبکه‌های اجتماعی در افغانستان شدند.
"دختران رابعه" در صفحه فیسبوک خود نوشته که زنان افغانستان به کی امید ببندند وقتی رئیس جمهورشان زن بودن و زنانه‌گی را شرم‌آور می‎داند؟ چرا باید مردی که ادعایش غلط است با زنانه شدن تنبیه شود؟ مگر زن بودن ذاتا بد است؟ چرا بدن، لباس، و هویت زن توهین‌آمیز پنداشته شود و از آن برای توهین رقبای سیاسی دولت استفاده شود؟
در خبرنامه ارگ ریاست جمهوری افغانستان آمده که آقای غنی از حامیان حقوق‌ زنان بوده و در راستای حفظ و تقویت جایگاه زنان همواره تلاش نموده و اقدامات عملی بی‌نظیر را در سه سال گذشته در این عرصه انجام داده است.
این نهاد افزوده که احترام رئیس جمهوری افغانستان به زنان به عنوان معماران اصلی جامعه ناشی از باور وی به نقش موثر و کلیدی آنها در ساختن یک جامعه انسانی عاری از خشونت، الهام گرفته از آموزه‌های دینی و فرهنگی کشور است.

آلمان -خلبانان آلمانی از اخراج پناهجویان افغان سر باز می زنند
بسیاری از خلبانان آلمانی از هدایت هواپیماهای حامل پناهجویان اخراج شده از این کشور خودداری می‌کنند.
به گزارش رسانه های آلمانی دولت این کشور تعداد پروازهایی را که به این شکل از ماه ژانویه تا سپتامبر انجام نشده‌اند، ٢٢٢ مورد اعلام کرده است.
این پروازها قرار بود برای بازگرداندن پناهجویان افغان صورت گیرد. آلمان با وجود ادامه خشونت‌ها و حملات در افغانستان، این کشور را «امن» تشخیص داده و تصمیم به بازگرداندن آن دسته از پناهجویانی گرفته که با درخواست پناهندگی آنها مخالفت شده است.
از ٢٢٢ مورد امتناع خلبانان از هدایت هواپیمای حامل پناهجویان ٨٥ مورد مربوط به شرکت لوفتهانزا و یورووینگز بوده است. حدود ٤٠ مورد از موارد خودداری خلبانان در فرودگاه دوسلدورف و حدود ١٤٠ مورد نیز در فرودگاه فرانکفوت رخ داده است.
آلمان با وجود افزایش اخراج پناهجویان همچنان مقصد اصلی مهاجران و پناهندگان در میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا است. در سال ٢٠١٧ میلادی شمار درخواست های ارائه شده برای پناهندگی در آلمان از مجموع سایر کشورهای عضو اتحادیه اروپا بیشتر بوده است.
دولت آلمان برای تسریع روند اخراج پناهجویانی که با درخواست پناهندگی آنها مخالفت شده است قصد دارد از ماه فوریه سال ٢٠١٨ به هر پناهجو مبلغ سه هزار یورو در ازای اخراجش پرداخت کند.

آمریکا - اعلام شرکت جنرال الکتریک برای اخراج ١٢ هزار نیروی کار

شرکت جنرال الکتریک روز پنجشنبه ٧ دسامبر اعلام کار که قصد دارد بیش از ١٢ هزار تن‌ از نیروی کار خود را اخراج بکند. این شرکت دلیل این تصمیم را افت تقاضا برای انرژی و افت توان رقابت با شرکت‌های مشابه اعلام کرده است.
تعداد کسانی‌ که شامل اخراج میشوند ١٨ در صد از کّل نیروی کار در بخش انرژی این شرکت را تشکیل میدهند.
این شرکت در نظر دارد با اخراج این تعداد مبلغ ١ میلیارد دلار برای سال آینده میلادی صرف جویی بکند.

]]>
srgergehrh56ku@sfthrthrth.com (Salah) جنبش کارگرى Wed, 13 Dec 2017 04:40:27 +0000
شهلا دانشفر: کارگران در هفته ای که گذشت http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66554:2017-12-13-04-39-36&Itemid=645 http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66554:2017-12-13-04-39-36&Itemid=645

شانزده آذر روز دانشجو، روز اتحاد مبارزاتی دانشجو- کارگر، ادامه اعتراضات گسترده کارگران هفت تپه، تدارک بازنشستگان برای تجمع بزرگ در تهران برای ١٩ آذر، گزارشات منتشر شده دولتی مبنی بر در خطر بودن جان ١٣ هزار کارگر در معادن ذغال سنگ از جمله سرتیترهای مهم اخبار و مسائل کارگری در هفته گذشته است.
دانشجویان به استقبال روز دانشجو رفتند
به مناسبت شانزده آذر، روز دانشجو، ٣٢ تشکل دانشجویی بیانیه ای مشترک منتشر کردند و این روز را نماد مبارزه علیه بیکاری و فقر گسترده و اقتصاد مقاومتی خواندند. دانشجویان، این بیانیه خود را در ادامه بیانیه فراگیر سال گذشته شان دانسته و در آن بعنوان بخشی از طبقه کارگر، همسرنوشتی خود را با کارگران و اکثریت محروم جامعه اعلام کرده و صدای اعتراضشان را علیه  بیعدالتی، استثمار و ظلم و سرکوب  بلند کردند. بیانیه ٣٢ تشکل دانشجویی به مناسبت روز دانشجو بیانگر صف متحد دانشجویان حول خواستهایی سراسری است. خواستهایی که بیش از بیش مبارزات دانشجویان، کارگران، معلمان، بازنشستگان و بخش های مختلف جامعه را به هم پیوند میدهد.
دانشجویان از دانشگاههای مختلف از روز سیزده آذر به استقبال برگزاری روز دانشجو رفتند. منطق دانشجویان در این روز با شعار سرمایه‌داری، استثمار بیکاری، توحش سرمایه داری را به چالش کشیدند. در عین حال اعتراض علیه  کالایی شدن آموزش و شهریه اجباری، علیه تفکیک جنسیتی، طرح قرون وسطائی کارورزی و امنیتی شدن دانشگاهها، علیه بیحقوقی ها و فقر و محرومیت، موضوعات محوری اعتراضات دانشجویان بودند. در این اعتراضات دانشجویان همچنین بر خواستهایی مشخصی چون تحصیل رایگان، درمان رایگان و کار و مسکن برای مردم تاکید داشتند و این خواسته ها بر پلاکاردهایشان نقش بسته بود.
یکی از برنامه های درخشان دانشجویان در این اعتراضات تاتری بود که توسط دختر و پسری اجرا شد که در آن دانشجویان خود را صدای تاریخ و پیشروان جهان جدید و خود را بیرقداران رهایی سرکوب شدگان و کارگران اعلام کردند.
همچنین به مناسبت روز دانشجو تشکلهای کارگری چون اتحادیه آزاد کارگران ایران، انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه و شورایعالی تشکلهای صنفی معلمان طی بیانیه هایی از مطالبات دانشجویان پشتیبانی کرده و اعلام کردند که  باید خواستهای دانشجویان مورد حمایت و پشتیبانی همه بخش های طبقه کارگر قرار گیرد و برای تحقق آنها به عنوان مطالبات خود مبارزه کنند.
اعتراضات دانشجویان، بیانیه ها و شعارهایشان امروز بیش از هر وقت عروج چپ در جنبش های اجتماعی در جامعه علیه توحش سرمایه حاکم در ایران را به نمایش میگذارد. شانزده آذر امسال و گسترش اعتراضات در دانشگاهها بیش از هر وقت فضای پر تحرک جامعه در شرایط امروز ایران را به نمایش میگذارد.
جان ١٣ هزار کارگر معادن ذغال سنگ در خطر است
قتل در محیط های کار بخاطر نا امنی، جنگی اعلام نشده به کارگران است که هر روز بخاطر سودجویی مشتی سرمایه دار جنایتکار و دولت حامی شان، به وقوع می پیوندد. معادن در راس این قتل و کشتار قرار دارند. محمد مجتهد زاده رئیس انجمن ذغال سنگ ایران طی گفتگویی با رسانه حکومتی ایلنا با اشاره به "غفلت" از ایمنی معادن ایران از در خطر بودن جان ١٣ هزار کارگر در معادن ذغال سنگ خبر میدهد.
سخنان مجتهدزاده اعترافی آشکار به قتل عمد هر روزه در محیط های کار در ایران است. این گزارشات را در اختیار دارند و هر روزه هزاران کارگر معدن را به اعماق ١٨٠٠ متری زمین میفرستند، تا برایشان پول و ثروت بسازند. ننگ و نفرین باد بر این توحش و جنایت آشکار سرمایه داری.
 یک نمونه آشکاراین جنایات انفجار مهیب در معدن زمستان یورت در سال گذشته است که در جریان آن ٣٤ کارگر جانباختند. بعدا نیز همه شواهد حاکی از ناامنی این معدن و گزارش شدن آن از قبل به  مقامات مسئول بود.  
رئیس انجمن ذغال سنگ ایران در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به اینکه این معادن از همان آغاز بهره برداری از سال ١٣٤٥ با  تکنولوژی‌های قدیمی روسی کار می کردند و اکنون نیز همان روال ادامه دارد، میگوید: "چه آن زمان که معادن تحت نظر شرکت ملی فولاد و ذوب آهن ایران بودند و چه اکنون که دو دهه می‌شود که اداره آنها به بخش خصوصی واگذار شده است در تکنولوژی‌های مورد استفاده این معادن تغییری ایجاد نشده است".
به عبارتی روشنتر ٥٠ سال از شروع کار این معادن گذشته است و همچنان کارگران در این معادن فرسوده و ناامن کار میکنند و هر روز قربانی میدهند.  
جالب اینجاست که محمد مجتهد زاده  بعد از همه این صحبت ها، تحت عنوان اینکه بحران اقتصادی گریبانگیر کشور شده است، خواهان اینست که دولت کمک های بلاعوض در اختیار معادن قرار دهد تا برخی تجهیزات فراهم شود. از جمله میگوید: تمامی فضای معادن ذغال سنگ باید هر چه سریعتر به کپسول‌های خود نجات و تجهیزات مربوط به گروه‌های امداد و نجات مجهز شوند.
واقعیت اینست که فضای بالای اعتراض در محیط های کارگری است که انعکاس آن را در گزارشاتی از این دست می بینیم.  از جمله ناامنی محیط های کار، نا امنی معادن یک موضوع اعتراض کارگران است. اما حرف کارگران اینست که بحران اقتصادی حکومت ربطی به آنها ندارد. کارگران شرایط امن کاری میخواهند. کارگران خواستار یک زندگی انسانی هستند. کارگران در مبارزات هر روزه شان با شعارهایی چون یک اختلاس کم بشه، مشکل ما حل میشه، حقوق های نجومی، فلاکت عمومی کل این بساط توحش و دزدسالاری را به چالش میکشند.  
ادامه اعتراضات کارگران نی بر نیشکر هفت تپه
روز ١٣ آذر کارگران نی بر هفت تپه برای پیگیری خواستهایشان به اعتصاب خود ادامه دادند. اعتراض این کارگران به عدم پرداخت دستمزد بهمن واسفند سال ٩٤ و پاداش وبهربرداری سال‌های ٩٤ و ٩٥ و همینطور تعویق پرداخت چهار ماه مزد سال جاری و عدم پرداخت حق بیمه شان است. هم اکنون ٣٠٤ کارگر نی‌بر در استخدام نیشکر هفت تپه هستند که اگر کارفرما مطالبات بیمه‌‌ای آنها را به حساب تامین اجتماعی پرداخت کند، حدود ٢٠٠ نفر از آنها مشمول بازنشستگی خواهند شد. در حرکت اعتراضی ١٣ آذر کارگران دروازه را بستند و ماشینها و تراکتورهای حامل نیشکر را پشت در متوقف کرده و به آنها اجازه ورود ندادند. کارگران همچنین به سمت کوره و نیروگاه رفتند تا آنها را خاموش کنند. یک اقدام اعتراضی دیگر کارگران در این روز این بود که با نشستن بر روی سکوی تخلیه ی نیشکر آسیاب فعلی مانع تخلیه ماشین های حامل نیشکر در آسیاب شدند. زیر فشار این اعتراضات نیروی انتظامی و بدنبال آن امام جمعه شهر شوش وارد محل اعتراض کارگران در کارخانه شدند و سعی کردند وعده هایی دهند، اما کارگران به اعتراضاتشان ادامه داده و خواستار پرداخت فوری طلبهایشان هستند. دور کنونی اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه بدنبال قرار و مداری صورت گرفت که در فضای مجازی بین کارگران گذاشته شد و طی فراخوانی از کلیه کارگران شرکت نیشکر هفت تپه اعم از رسمی، پیمانی و روزمزد خواسته شده بود که با همبستگی کامل در ١١ آذر ماه همگی دست از کار کشیده و خواستهایشان را فریاد بزنند. در ساعات اولیه صبح آن روز کارگران بخش کشاورزی بسوی محوطه کارخانه حرکت کردند و با بلند شدن شعار مرگ بر افشار، کارگران بخش تولید شکر نیز به آنها پیوستند. و سپس با پیوستن کارگران قسمتهای بهره برداری و نیروگاه برق ، اعتصاب تمام بخش ها را فراگرفت. مدیریت برای شکستن صف متحد کارگران از از صبح آنروز فیشهای حقوقی را توزیع کرده بود و خبر داده بود که میتوانند حقوقهای خود را روز ١٢ آذر بگیرند، اما کارگران به اعتراض متحدانه خود ادامه دادند.  یک نقطه برجسته در اعتراضات کارگران نیشکر هفت تپه،  استفاده از مدیای اجتماعی بعنوان ظرفی برای سازمانیابی مبارزاتشان است. مدیای اجتماعی هر روز بیشتر در شکل دادن به اعتراضات سراسری نقش ایفا کرده و  میرود تا به ظرف اعمال اراده مستقیم کارگران و تشکلیابی آنها تبدیل میشود، و این یک نقطه عطف مهم در جنبش کارگری است.
بازنشستگان در تدارک تجمع سراسری ١٩ آذر در مقابل مجلس
بازنشستگان در ادامه اعتراضاتشان برای پیگیری خواستهای خود به تجمع بزرگ در ساعت ده صبح روز ١٩ آذر فراخوان داده اند. فراخوان بازنشستگان نه تنها خطاب به کسانی است که هم اکنون بازنشسته اند، بلکه به شاغلین و خانواده ها نیز هست و این یک نقطه قوت این فراخوان و ابعاد اجتماعی آن است.  بازنشستگان تجمع ١٩ آذر را  مهمترین تجمع سال ٩٦ خوانده اند. تجمعات اعتراضی پی در پی و سراسری بازنشستگان، گرد آمدن آنها در گروههای مبارزاتی چند هزار نفره از شهرهای مختلف در تلگرام، بحث و تبادل نظر در این گروهها بر سر خواستها و مطالباتشان و تبدیل آنها به شعار ها و قطعنامه های اعتراضی همه و همه دستاوردهای مهم بازنشستگان در زمینه سازماندهی اعتراض و مبارزه است. این تجربیات نوین است و باید آنها به همه بخش های کارگری تسری داد و به سنتی پایدار در جنبش کارگری و کل جامعه تبدیل کرد.
بازنشستگان در تجمعاتشان با شعارهایی چون خط فقر ٤ میلیون حقوق ما یک میلیون، حقوق ما ریالیه، هزینه ها دلاریه، نیاز ما این زمان، معیشت است و درمان، ما همبسته ایم، از وعده ها خسته ایم، سی و هشت سال گذشته، عدالت کجا رفته، یک اختلاس کم بشه مشکل ما حل میشه، نوبخت نوبخت استعفا، تبعیض تاکی؟ اعتراض خود را به فقر، تبعیض و نابرابری، اختلاس ها اعلام کردند. اینها خواستها و شعارهایی است که در اعتراضات بخش های مختلف جامعه فریاد زده میشود و ابعادی اجتماعی پیدا کرده است. از مبارزات بازنشستگان وسیعا حمایت کنیم.

]]>
srgergehrh56ku@sfthrthrth.com (Salah) جنبش کارگرى Wed, 13 Dec 2017 04:38:59 +0000
عصیان کارگران شرکت نیشکر هفت تپه، نوک کوه یخ خشم و انزجار کارگران ایران از وضعیت فلاکتبار موجود است http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66525:2017-12-10-16-20-28&Itemid=645 http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66525:2017-12-10-16-20-28&Itemid=645

اتحادیه آزاد کارگران ایران: در پی کشکمشهای چند هفته ای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه با کارفرما، صبح امروز کارگران روزمزد و بخش کشاورزی شرکت با خواباندن کار در اقدامی خشمگینانه با در دست داشتن ابزارهای کار خود از قبیل بیل و قمه ی برداشت نیشکر وارد کارخانه شدند و با بستن درب اصلی و درب ورود تریلرها، کوره های بخار و آسیابها را خاموش و تعدادی از مسئولین شرکت منجمله کریم پور مدیر بخش کشاورزی و عباس خنیفر مدیر حراست را کتک کاری کردند و در پی جواب فتحیان پور رئیس بانک ماشین الات که بدنبال اعتصاب کارگران قسمت پنچر گیری به آنان اعلام کرده بود همگی اخراجید او را نیز مورد حمله  قرار داده  و علیرغم اقدام به فرار نامبرده به قسمت تراشکاری، وی را همانجا گیر انداخته و پس از شکستن درب اتاقی که در آنجا مخفی شده بود بر روی بدنش گازوئیل خالی کرده و بشدت کتک کاری مورد ضرب و شتم قرار دادند.

بنا بر گزارشهای لحظه به لحظه ای که از صبح امروز از سوی کارگران اعتصابی شرکت نیشکر هفت تپه به اتحادیه آزاد کارگران ایران ارسال میشد در پی این اقدامات خشمگینانه از سوی کارگران، مومن غریب مدیر صنعت شرکت و مدیران دیگر قسمتها از ترس کارگران هر کدام خود را در قسمتهای مختلف کارخانه مخفی کردند و سیامک نصیری افشار مدیر کارخانه در اتاق خود گیر افتاد و کارگران با حمله به ساختمان مدیریت تلاش کردند او را نیز بیرون بکشند اما علیرغم شکستن شیشه ها و دربهای ورودی سالن مدیریت موفق به ورود به اتاق دارای درب ضد سرقت ایشان نشدند و وی نیز از ترس کارگران حاضر به خروج از دفتر خود نشد و اعلام کرد فقط با وساطت یکی از بزرگان طوایف حاضر به خروج از دفتر است اما وساطت شیخ عامر از طایفه آلبوحمدان نیز خشم و انزجار کارگران را فرو ننشاند و افشار پس از ساعتها حبس در دفتر خود در ساعت پایانی وقت اداری که بسیاری از کارگران محل کار را ترک کرده بودند  با وساطت مامورین امنیتی از شرکت خارج شد.

اعتصاب و اعتراض خشمگینانه امروز کارگران شرکت نیشکر هفت تپه در حالی صورت گرفت که سیامک نصیری افشار حدود ده روز پیش و بدنبال اعتراض کارگران، طی مصاحبه ای در دفتر خود با یکی از رسانه های محلی قول داده بود  از روز شنبه 11 آذر ماه حقوق مرداد ماه کارگران و سپس با فواصل ده روزه مابقی حقوق معوقه آنان را پرداخت خواهد کرد اما با فرا رسیدن روز شنبه  11 آذر ماه به وعده خود عمل نکرد و کارگران نیشکر هفت تپه در همان روز دست به اعتصاب زدند و بار دیگر بدنبال این اعتصاب، حسابداری شرکت با توزیع فیش حقوق در میان کارگران اعلام کرد آنان میتوانند روز سه شنبه 14 آذر ماه حقوق مرداد ماه و سپس با فواصل ده روز مابقی حقوقهای معوقه خود را دریافت کنند اما با فرا رسیدن روز سه شنبه از پرداخت حقوق مرداد ماه خبری نشد و نهایتا روز پنج شنبه فقط حقوق مرداد ماه کارگران رسمی و تعدادی از کارگران کشاورزی پرداخت شد.

اعتصاب و عصیان امروز کارگران به جان آمده شرکت نیشکر هفت تپه در حالی صورت گرفت که بدنبال واگذاری شرکت به بخش خصوصی از اسفند ماه سال 1394، کارفرمای شرکت آن را به پادگانی تبدیل کرد و با ایجاد فضای رعب و وحشت و اخراج کارگران و کشاندن گروهی آنان به دادگاه  و پرونده سازی تلاش نمود آنان را وادار به تمکین نسبت به عدم پرداخت بموقع دستمزدها کند. با این حال کارگران شرکت نیشکر هفت تپه مرعوب سیاستهای سرکوبگرانه کارفرما نشدند و از سال 95 تاکنون بارها و بارها دست به اعتصاب و اعتراض زده اند اما علیرغم این اعتراضات، مراجع قانونی تاکنون به جز احضار کارگران به دادگاه هیچ اقدامی در وادار کردن کارفرما برای پرداخت به موقع حقوق کارگران نکرده اند.

بنا بر آخرین گزارشهای رسیده به اتحادیه آزاد کارگران ایران(ساعت 30/18) بدنبال اعتصاب و عصیان امروز کارگران شرکت نیشکر هفت تپه، حقوق مرداد ماه کارگران روزمزد پرداخت شد اما تا لحظه مخابره این خبر حقوق مرداد ماه   800 کارگر پیمانکاری و  1500 کارگر نی بر پرداخت نشده و افشار پس از خروج کامل کارگران شیفت صبح با اسکورت وارد کارخانه شده است. همچنین امروز گروهی از کارگران شرکت نیشکر هفت تپه پس از پایان وقت اداری و خروج از  شرکت با مراجعه به دفتر کانال تلگرامی "صدای کرخه" و صحبت با مدیر آن، خواهان انعکاس مطالبات و اعتراضات خود در این کانال شدند اما مدیر کانال مذکور اعلام نمود ما نمیتوانیم بر خلاف میل کارفرما و مسئولین شهر مسائل شما را منعکس کنیم.

اتحادیه آزاد کارگران ایران با هشدار به پایمال کردن سیستماتیک  بدیهی ترین حقوق انسانی کارگران شرکت نیشکر هفت تپه، هر گونه تبعات غیر قابل جبران ناشی از اعتراضات این کارگران و عدم رسیدگی به خواستهای آنان را متوجه کارفرما، مسئولین محلی و دولت روحانی به عنوان قوه اجرائی کشور میداند و بدینوسیله با حمایت قاطعانه از خواستها و مبارزات کارگران شرکت نیشکر هفت تپه و با تاکید بر رسیدگی فوری به خواستهای آنان و محاکمه کارفرما بدلیل عدم پرداخت سیستماتیک دستمزد کارگران ، مصرانه خواهان رسیدگی به زوایای تردید برانگیز واگذاری این شرکت به بخش خصوصی* و انجام فوری اقدامات لازم برای بازگرداندن آن به بخش دولتی به عنوان یکی از خواستهای اصلی کارگران این شرکت می باشد.

اتحادیه آزاد کارگران ایران – 18 آذر ماه 1396

*گزارشی از حاشیه‌های واگذاری شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه به بخش خصوصی - منبع صبحانه پرس  - تاریخ انتشار: ۲۲:۵۱ - ۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۵

آراس - نوشین درخشان

فروش شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه به بخش خصوصی شاید یکی از مهمترین تحولات اخیر در استان خوزستان باشد که اتفاقا این موضوع بسیار هم جنجالی شده و موجی از اعتراضات را به نحوه واگذاری آن در پی داشته است.

به گزارش آراس به  نقل از  آفتاب یزد، اواخر سال گذشته و در میان بحبوحه انتخابات، یک تصمیم مهم در حوزه خصوصی سازی رخ داد و آن فروش شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه به بخش خصوصی بود. انتشار خبر این واگذاری در آن مقطع زمانی با واکنش‌های مختلفی از سوی مسئولان استان و البته کارکنان شرکت نیشکر مواجه شد که به دلیل برگزاری انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی کمتر به چشم آمد، ‌اما حالا که حواشی مربوط به انتخابات تا حدی فروکش کرده موج اعتراض‌ها به این واگذاری پرحاشیه محسوس تر شده و از قرار معلوم نگرانی‌های زیادی از رهگذر روش فروش این کارخانه به وجود آمده است.

هفت تپه امید مردم منطقه

هفت تپه یک منطقه باستانی در 15 کیلومتری جنوب شرقی شهر شوش دانیال در استان خوزستان قرار دارد که به دلیل وجود جاذبه مهم گردشگری متعلق به تمدن ایلامی توجه بسیاری از گردشگران و کاوشگران را به خود جلب کرده است. اما علاوه بر این، هفت تپه قطب اشتغالزایی و صنعت منطقه را نیز به خود اختصاص داده، چرا که دو شرکت کشت و صنعت نیشکر و نیز گروه صنایع کاغذ پارس را هم درخود جای داده است. شرکت نیشکر خود یکی از قدیمی‌ترین کارخانه‌های تولید شکر از نیشکر در کشور است که نیم قرن از تاسیس آن می‌گذرد و دومی یعنی کاغذ پارس نیز که بیش از 50 سال از فعالیت آن می گذرد قطب تولید کاغذ در کشور محسوب می شود. با این وجود،‌اما این دو کارخانه قدیمی که چشم امید مردم خوزستان در اشتغالزایی محسوب می شوند به چند درد بزرگ و البته مشترک دچار هستند و آن هم فرسودگی خطوط تولید، مشکلات نقدینگی، تعویض پی در پی مدیران و... است که مجموعه این عوامل باعث شده این قطب صنعتی و متصل به هم در منطقه هفت تپه به شدت تضعیف شوند و مدیران آن حتی نتوانند از عهده پرداخت حقوق کارکنان خود برآیند و سالیان طولانی است که در انفعال و زیان دهی دست و پا می زنند. مدیریت شرکت کاغذ پارس طی سال‌های اخیر مکررا میان بخش خصوصی و دولتی رد و بدل شده و مدیران جدید هم همواره از اصلاح ساختارها، سوددهی و حل مشکلات سخن گفته اند، اما در نهایت این رویه ناامید کننده تاکنون نتواسته از مشکلات بکاهد و جامعه کارگری کماکان چشم انتظار رخ دادن معجزه ای در این بخش صنعتی حساس کشور هستند تا قدیمی ترین کارخانه تولید کاغذ کشور به روزهای اوج خود یعنی زمانی که چرخ آن به خوبی می چرخید بازگردد. اما اوضاع شرکت صنعت نیشکر هفت تپه هم بهتر از کاغذپارس نیست و حالا با واگذاری کارخانه ای که مردم چشم امید خود را به آن بسته‌اند، بسیار هم حاشیه ساز شده و می گویند این واگذاری ممکن است موجب نابودی کامل این قطب اشتغال زایی منطقه شود.

نگرانیم

فروش شرکت نیشکر هفت تپه به بخش خصوصی نگرانی‌های زیادی از احتمال گرفتار شدن آن به سرنوشت سایر واگذاری‌های ناموفق استان به وجود آورده است. یک مقام فرمانداری شهرستان شوش دانیال نیز درهمین راستا در گفتگو با آفتاب یزد با اعتراض شدید نسبت به این واگذاری صورت گرفته بر این باور است که تخلف‌های زیادی در جریان این خصوصی سازی انجام شده و این واگذاری را غیرکارشناسی و اسفبار عنوان کرد. این مقام آگاه با بیان اینکه سازمان خصوصی سازی شرکت نیشکر هفت تپه با تمام تجهیزات، ماشین آلات و همه اموال منقول و غیرمنقولش و حتی محصول در آستانه برداشت آن را از طریق فرآیند موسوم به مزایده و طبق نظر کارشناسی به اشخاص غیر مرتبط واگذار کرده است، گفت: ابهامات زیادی از جهت برآورد و قیمت کارشناسی زمین‌های متعلق به این شرکت وجود دارد.

وی ادامه داد: شرکت نیشکر هفت تپه دارای 24 هزار هکتار زمین مرغوب است که بخشی از این زمین‌ها در اواخر سال گذشته با رقمی بسیار پایین‌تر از قیمت متوسط منطقه به فروش رفته است. از قرار معلوم نیز از این  24هزار هکتار زمین، زمان واگذاری نصف آن  زیر کشت بوده که هزینه کشت آن بالغ بر 240 میلیارد ریال برآورد می‌شود که خریدار زمین‌های یاد شده را به صورت آماده بهره برداری تحویل گرفته است.

وی با بیان اینکه متوسط قیمت هر هکتار زمین در منطقه هفت تپه که جزء مرغوب ترین زمین‌های استان خوزستان محسوب می شود، حدود  100میلیون تومان است، گفت: اگر عدد 100 میلیون تومان را در 24 هزار هکتار زمین‌های متعلق به شرکت نیشکر ضرب کنیم به عدد بزرگی می رسیم که با قیمت واگذاری به هیچ عنوان تناسب ندارد و اختلاف تامل برانگیز و تاسف باریدیده می شد. وی با انتقاد از بی توجهی نماینده شهر شوش نسبت به این واگذاری رخ داده، گفت: متاسفانه نماینده شهرستان شوش که منتسب به جریان اصولگراست به دلیل در اولویت قرار دادن تبلیغات انتخاباتی در اسفند سال 94 توجهی به این فروش نکرد و حتی برای افزایش شانس خود در عرصه انتخاباتی اقدام به استخدام بیش از 500 نفر در شرکت طرح نیشکر کرد و هیچ اعتراض و صحبتی در خصوص این فروش تامل برانگیز زمین‌های شرکت طرح نیشکر مطرح نکرد و در اینباره سکوت کرد.

این مقام آگاه افزود: حال که ایشان به لطف این چنین تبلیغاتی و استخدام‌هایی توانسته آرای لازم را برای خود کسب کند، شاهد هستیم که این منتخب مردم شوش دانیال به صورت پراکنده و بی اثر تذکراتی را به برخی مسئولان می دهد،‌ در حالی که در زمان فروش زمین‌ها و زمانی که باید از حق مردم منطقه دفاع می کرد مشغول فعالیت‌های انتخاباتی بود و ظاهرا ترجیح داده که وارد این جریان نشود.

 وی با تاکید بر اینکه باید کاملا مشخص شود که این مفت فروشی زمین‌های مرغوب شرکت نیشکر هفت تپه چگونه رخ داده و چه کسانی مقصر بوده اند،‌توضیح داد: تاکنون مراتب اعتراض به این بی قانونی رخ داده مکررا به مسئولان دولت یازدهم اعلام شده است.

این مقام آگاه با تاکید براینکه برخی اشتباهات و بی توجهی‌ها موجب سرخوردگی مردم منطقه به عملکرد مسئولان مربوطه خواهد شد، توضیح داد: شرکت نیشکر هفت تپه قطب اشتغال زایی و در حقیقت امید مردم خوزستان است و قطعا باید در مسیر واگذاری با نهایت دقت و حساسیت شرایطی فراهم شود تا یک بخش خصوصی واقعی و قدرتمند این توان را داشته باشد تا چرخ‌های تولید این کارخانه را به حرکت درآورد و مشکلات انبوه آن را حل کند. وی با تاکید بر اینکه باید تمامی مراحل واگذاری برای مردم منطقه شفاف سازی شود، گفت: مردم منطقه که چشم امید خود را به شرکت‌هایی همچون کاغذ پارس و نیشکر هفت تپه دوخته اند و تقریبا هیچ فرصت شغلی به جز این دو کارخانه قدیمی ندارند، حق دارند بدانند که در جریان خصوصی سازی‌ها دقیقا چه اقداماتی صورت گرفته است و از سوی دیگر هیچ نهادی حق ندارد، حقوق بیت المال را ارزان بفروشد.

مسئولان سکوت نکنند

با اوج گرفتن اعتراض‌ها به فروش شرکت نیشکر، واکنش بسیاری از چهره‌ها از نماینده استان در مجلس شورای اسلامی و خبرگان گرفته تا فعالان تشکل‌های صنفی و کارگران شاغل در کارخانه را در پی داشته است. تازه ترین اعتراض به این واگذاری نیز از سوی نماینده خوزستان در شورای مرکزی خانه کشاورز عنوان شده که او نیز واگذاری نیشکر هفت تپه به بخش خصوصی را اقدامی‌اشتباه، غیرکارشناسی و عجولانه قلمداد کرده است. سید فاضل شرفی نیز بر این باور است که این واگذاری نه تنها کمکی به بهبود وضعیت این شرکت نکرده بلکه با اعتراض روزافزون کارگران شرکت هم روبه‌رو شده است.نماینده خوزستان در شورای مرکزی خانه کشاورز همچنین می گوید: این روز‌ها نه تنها مشکل این کارگران حل نشده بلکه موجی از بی‌اعتمادی و بی‌انگیزگی بین کارگران و پرسنل ایجاد شده است که در بلندمدت تبعاتی برای این شرکت قدیمی‌و بزرگ در پی خواهد داشت.

شرفی نیز بر این باور است که واگذاری شرکت نیشکر هفت تپه با یک قیمت غیرواقعی که به گفته کار‌شناسان، 10 درصد قیمت واقعی است صورت گرفته است.

‌‌واگذاری خطرناک!

در این میان آیت‌الله محسن حیدری، نماینده مردم خوزستان در مجلس خبرگان نیز این واگذاری را امر خطرناکی می‌داند که باید جلو آن گرفته شود. وی در اینباره می‌گوید: فروش کارخانه نیشکر هفت‌تپه به بخش خصوصی منجر به خروج نیروهای بومی‌از استان و ورود غیربومی‌ها به آن می‌شود.

آیت‌الله حیدری در این ارتباط توضیح می‌دهد: در این زمینه با حجت‌الاسلام و المسلمین علوی وزیر اطلاعات و باقر نوبخت سخنگوی دولت مکاتبات و رایزنی‌های تلفنی داشتم و به وقوع این اقدام هشدار دادم، زیرا نتایج خوبی نخواهد داشت، آنها هم قول داده‌اند که جلو این کار را بگیرند.

تذکرات آقای نماینده

در همین حال، چندی پیش، راضی نوری نماینده شوش دانیال در مجلس شورای اسلامی نسبت به روند طی شده در واگذاری شرکت نیشکر هفت تپه به دو جوان 28 و 32 ساله به علی طیب‌نیا، وزیر اقتصاد تذکر داد.

سید راضی نوری در تذکر شفاهی به وزیر اقتصاد، گفت: نسبت به وضعیت واگذاری شرکت نیشکر هفت تپه از شما سوال دارم. آیا واگذاری این مجموعه بزرگ اقتصادی آن هم به دو جوان 28 و 31 ساله بدون هماهنگی مسئولان استان و شهرستان به معنای رها کردن این مجموعه نیست و آیا کار درستی انجام شده است؟ وی افزود: بنده در سال اقتصاد مقاومتی که دغدغه رکود اقتصادی و بیکاری همچنان وجود دارد، این واگذاری را موجب ایجاد مشکلات متعدد برای کارگران این مجموعه اقتصادی می‌دانم. این اقدام، غیرکارشناسی انجام شده است.

‌‌اظهارات ضد و نقیض!

در شرایطی که سید راضی نوری، نماینده مجلس نهم و منتخب مجلس دهم شهر شوش در فروردین ماه سال جاری در تذکراتی به وزیر اقتصاد دغدغه‌های خود را عنوان کرده است.

 اما وی در گفتگو با آفتاب یزد مدعی شد: اگر کسی مستنداتی نسبت به بروز تخلف در مراحل واگذاری شرکت نیشکر هفت تپه دارد مستندات خود را ارائه کند! وی ادامه داد: اگر استناداتی دال بر اینکه تخلفی در جریان واگذاری صورت گرفته است، وجود داشته باشد و ارائه شود قطعا پیگیری خواهد شد. نماینده مردم شوش با تاکید بر اینکه سیاست اصل 44 قانون اساسی بر توانمندسازی بخش خصوصی تکیه دارد، گفت: این واگذاری‌ها نیز همسو و در جهت اجرایی شدن این اصل از قانون انجام شده است. نوری با اشاره به اینکه واگذاری شرکت نیشکر هفت تپه به بخش خصوصی در اواخر سال 94 انجام شده است، افزود: اگر اطلاعات و ابهاماتی وجود دارد، می‌توانید در خصوص آن از مسئولان سازمان خصوصی سازی پرس و جو کنید. وی در تشریح علت تذکر اخیر خود به وزیر اقتصاد گفت: همان طور که می‌دانید در جریان واگذاری شرکت قند دزفول مشکلاتی پیش آمد و واگذاری نتوانست مشکلات این شرکت را حل کند از همین رو این نگرانی وجود دارد که کارخانه نیشکر خوزستان به این سرنوشت دچار شود، به همین دلیل باید به بخش خصوصی توانمندی واگذار شود که قدرت مدیریت و حل مشکلات این کارخانه را داشته باشد و اشتغالزایی برای جوانان منطقه به وجود بیاورد. راضی نوری از معترضان به واگذاری کارخانه نیشکر هفت تپه درخواست ارائه مستندات دال بر بروز تخلف کرد و توضیح داد: اگر کسانی مدعی هستند

در جریان واگذاری تخلفاتی در حوزه قیمت گذاری انجام شده، می توانند مستندات آن را به بنده ارائه کند.

این اظهارات نماینده شوش در خصوص نیاز به ارائه مستندات مربوط به بروز تخلف در مراحل واگذاری شرکت هفت تپه، اما از جهاتی قابل تامل است، چراکه اگر راضی نوری در تذکر خود به وزیر اقتصاد مدعی شده تخلفاتی صورت گرفته است اما از طرفی به گونه ای سخن می گوید که ظاهرا در جریان جزئیات دقیق این اتفاق نیست و درخواست ارائه مستندات دارد. در حالی که قاعدتا راضی نوری به عنوان نماینده شهر شوش باید از تمامی ابعاد ماجرا آگاه باشد و اگر هم نیست بنابراین این سوال پیش می آید که او بر چه اساسی در این خصوص به وزیر اقتصاد تذکراتی داده است.

تجمع کارگران نیشکر

در شرایطی که مدیران جدید شرکت نیشکر اخیرا خبر از حل مشکلات داده اند، آن سوتر، اما خبر می رسد که کارگران این کارخانه در اعتراض به بی توجهی‌های صورت گرفته نسبت به پرداخت مطالبات خود دست از کار کشیده و تجمع اعتراضی برگزار کرده اند. از خوزستان خبر رسیده که حدود 150 نفر کارگر اوایل هفته جاری در اعتراض به نامشخص بودن وضعیت اشتغال خود در کارخانه کشت و صنعت نیشکر هفت تپه ضمن امتناع از حضور در محل کار، در ورودی شرکت تجمع کرده و مانع ورود و خروج شدند. گفتنی است، در پی این اعتراض برق کارخانه نیشکر هفت تپه از صبح روز شنبه برای چند ساعت به دلیل نامعلوم قطع و تولید شکر در این کارخانه متوقف شد. در اینباره یک کارگر شاغل در کارخانه نیشکر به آفتاب یزد گفت: اگر سری به هفت تپه، شوش و سایر مناطق نزدیک به شرکت نیشکر بزنید به روشنی می بینید که موضوع فروش کارخانه به نقل محافل تبدیل شده و تقریبا همه در این خصوص صحبت می کنند و نگران هستند.

وی با تاکید بر اینکه موضوع این واگذاری و اعتراض به آن در شبکه‌های مجازی توسط مردم منطقه شدت گرفته است، ادامه داد: اشتغال کارگران شرکت نیشکر هفت تپه پس از واگذاری به بخش خصوصی به خطر افتاده است و به وجود آوردن چنین جو نامطلوب و نامطمئنی برای کارگران زحمتکش این کارخانه روا نیست.وی افزود: شرکت نیشکر به بخش خصوصی قدرتمندی واگذار نشده و نگرانی‌های زیادی از احتمال خروج نیروهای بومی وجود دارد. این کارگر شاغل در شرکت نیشکر با اشاره به تجمع اعتراضی اخیر کارگران گفت: کارگران بخش‌های مختلف این شرکت ظرف یک سال گذشته بارها برای دریافت حقوق و مطالبات معوقه خود دست به اعتراض زده اند و دیگر صبرشان تمام شده است.

‌‌دفاع تمام قد سازمان خصوصی سازی

در همین حال، اما مشاور رئیس کل سازمان خصوصی سازی بر این باور است که تمام مراحل واگذاری شرکت نیشکر هفت تپه قانونی بوده است. سید جعفر سبحانی با بیان اینکه تمام مراحل واگذاری شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه کاملا قانونی بوده است، به آفتاب یزد، گفت: سازمان خصوصی سازی مطابق همه واگذاری‌های گذشته تمامی مراحل و مقدمات واگذاری‌های جدید را هم طبق قوانین انجام داده است.

وی با اعلام مطلب فوق در تشریح مراحل واگذاری‌ها توسط سازمان خصوصی سازی توضیح داد: در ابتدا سازمان تمامی صورت وضعیت‌های مالی را که توسط هیئت مدیره شرکت و بازرس قانونی تایید و ارائه می شود، مورد بررسی قرار می دهد که این صورت وضعیت مبنای اولیه قیمت گذاری قرار می گیرد. وی با تاکید بر اینکه ممکن است در جریان گزارش صورت وضعیت مالی برخی دارایی‌ها کتمان شود، توضیح داد: البته در این مورد موضوع کارخانه نیشکر هفت تپه مدنظر نیست، چرا که در مورد این کارخانه قیمت گذاری‌ها به صورت کارشناسی و واقعی انجام شده است.

سبحانی با اشاره به برخی ابهام‌ها مبنی بر واگذاری ارزان کارخانه نیشکر، گفت: برخی این مسئله را مطرح می کنند که واگذاری مذکور بر اساس قیمت‌های روز نبوده ، درحالی که برای این واگذاری دو نوبت مزایده اعلام شد و هیئت واگذاری قیمت‌ها را مصوب کرده است. در این بین اما یک نکته وجود دارد که اگر واقعا قیمت‌ها پایین و غیرواقعی بوده چرا در جریان مزایده متقاضی بیشتری پیدا نشده است؟ مشاور رئیس کل سازمان خصوصی سازی با بیان اینکه برخی از مقاومت‌ها و شبهه افکنی‌ها چالش اصلی سازمان خصوصی سازی در جریان واگذاری‌هاست، گفت: هر زمان که یک واگذاری به بخش خصوصی واقعی انجام می شود، چنین شبهه افکنی‌هایی هم دیده می شود که در مورد سایر واگذاری‌ها مثل آلومینیوم المهدی نیز دیده شد.

وی با تاکید بر اینکه این ابهام مبنی بر اینکه قیمت واگذاری پایین بوده است، قابل قبول نیست، خاطرنشان کرد: طبیعی است اگر قیمت‌های واگذاری پایین تر از حد معمول باشد باید مشتریان بیشتری برای خرید پیدا شود و زمانی که این اتفاق رخ ندهد دیگر این ادعا منطقی نیست و نمی توان گفت قیمت‌ها کارشناسی نبوده است، در واگذاری شرکت نیشکر هم دقیقا چنین اتفاقی افتاده است. سبحانی افزود: در جریان واگذاری شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه و روز برگزاری مزایده نمایندگان ناظر حضور داشتند و واگذاری طبق قانون و در حضور مسئولان و متقاضیان خرید انجام شد و اتفاقا بخش خصوصی که این شرکت را خریداری کرده 4 میلیارد تومان هم بیشتر از قیمت پایه پیشنهاد داد . وی با بیان اینکه در جریان واگذاری شرکت نیشکر هفت تپه شرط‌هایی برای خریدار به منظور بهبود وضعیت آن گذاشته شده است، توضیح داد: این شرط گذاری‌ها خریدار را مجبور می کند تا سازوکارهای لازم به منظور بهبود شرایط تولید کارخانه را اتخاذ کند.

مشاور رئیس کل سازمان خصوصی سازی با تاکید بر اینکه همواره مقاومت‌هایی در جریان واگذاری‌ها به بخش خصوصی وجود دارد، گفت: با اطمینان اعلام می کنیم مسیر واگذاری کارخانه نیشکر هفت تپه مطابق ضوابط قیمت گذاری انجام شده و کارشناس رسمی دادگستری نیز این قیمت‌ها را استخراج و تایید کرده که البته این رویه توسط یک نفر انجام نشده است بلکه چندین کارشناس مرتبط نیز در این جریان دخالت داشته‌اند و در هیئت واگذاری که با حضور دو نماینده مجلس به عنوان ناظر، وزرای مربوطه از جمله وزیر اقتصاد و دادگستری نظارت‌های لازم انجام شده و قیمت پایه توسط هیئت واگذاری به تصویب رسیده است درمجموع درمورد کارخانه قند هفت تپه ابهامی دیده نمی‌شود. وی در پاسخ به این سوال که با تمام این تفاسیر به چه دلیل نماینده شهرستان شوش دانیال اخیرا تذکراتی در اینباره در صحن علنی مجلس به وزیر اقتصاد داده‌اند، گفت: به طورکلی تذکرات یک نماینده نمی‌تواند معیاری برای وجود یا عدم وجود ابهام و تردید باشد. به عنوان مثال، در جریان واگذاری کارخانه ماشین سازی تبریز 19نفر از نمایندگان مجلس در نامه‌ای اعتراضی خواستار خارج کردن این کارخانه از لیست واگذاری شدند.مشاور سازمان خصوصی سازی ادامه داد: چنین رویه مشابهی هم در واگذاری شرکت المهدی به وجود آمد و حتی چند نماینده دراینباره شکایت خود را به دیوان عدالت بردند و در نهایت نیز دیوان به صراحت بر قانونی بودن واگذاری صحه گذاشت. سبحانی افزود: اینگونه رفتارها درد بزرگ سازمان خصوصی سازی است.

پاسخ به دو ابهام دیگر

درماجرای واگذاری شرکت نیشکر هفت تپه دو ایراد دیگر مطرح شده است که یکی به سن پایین خریدار مربوط می شود که برخی می گویند واگذاری کارخانه به دو جوان 28 و32 ساله تامل برانگیز است و دومین ایراد هم به این موضوع بر می گردد که در جریان واگذاری با مسئولان محلی هماهنگی‌های لازم صورت نگرفته است.

سبحانی در اینباره گفت: در هیچ کجای قانون واگذاری‌ها، تکلیفی مبنی بر شرط سنی خریدار برای واگذاری وجود ندارد و نمی توان سن بالا یا پایین خریدار را دلیلی بر وجود ابهام دانست و سن نمی تواند ملاکی بر خرید و فروش باشد. همچنین وجود شرکا نمی‌تواند دال بر اشکال باشد و ممکن است برای خرید یک بنگاه یا شرکتی چند نفر به صورت شرکت پیشنهاد قیمت ارائه دهند که این امر هم کاملاً قانونی است.

وی همچنین با تاکید بر اینکه در قانون این تاکید دیده نمی شود که برای واگذاری باید با مسئولان محلی هماهنگی انجام شود، توضیح داد: به طور کلی برای انجام واگذاری باید با برخی نهادها از جمله شرکت مادر تخصصی مربوطه هماهنگی‌های لازم به عمل بیاید و اگر قرار باشد با سایر افراد و نهادهایی که به جریان واگذاری ارتباط ندارند هماهنگی صورت گیرد، قطعا هیچ واگذاری صورت نخواهد گرفت، چرا که نظرات و توقعات مسئولان قطعا متفاوت است. سبحانی با بیان اینکه قطعا بخش خصوصی به دلیل نیاز به مراقبت و حفاظت از سرمایه خود دلسوزانه به دنبال حل مشکلات شرکتی که به او واگذار شده است، می باشد یادآور شد: قطعا بخش خصوصی با اتخاذ تمهیداتی به دنبال جلوگیری از زیان دهی بر می آید و این رویه به سود شرکت واگذار شده خواهد بود. وی با بیان اینکه نیشکر هفت تپه نیز جزء کارخانه‌های زیان ده محسوب می شود، توضیح داد: قطعا اگر مدیریت شرکتی به صورت دولتی اداره شود، نمی‌تواند حساسیت بالایی نسبت به تامین بودجه و هزینه کرد‌ آن داشته باشد، اما با خصوصی سازی قطعا امر تامین بودجه و نظارت بر هزینه‌ها و توجه به سودآوری و افزایش تولید بهتر و مناسب‌تر اتفاق خواهد افتاد. سبحانی با تاکید بر اینکه هدف از اینگونه شبهه‌افکنی‌ها جلوگیری از خصوصی سازی و واگذاری است، گفت:

اتفاقا وقتی می بینیم چنین مقاومت‌هایی صورت می گیرد حاکی از این واقعیت است که مسیر خصوصی سازی درست و بدون اشکال بوده است. مشاور سازمان خصوصی سازی با تاکید بر اینکه این اعتراض‌ها باعث مصمم شدن برای تداوم واگذاری و خصوصی سازی می شود، توضیح داد: به طور کلی واگذاری مسیر بسیار پرتنشی است و همواره موجی از انتقادها را به همراه داشته است، اما راه درستی است که باید با وجود همه مشکلات و مانع تراشی‌ها ادامه یابد و با حمایت دولتمردان، نمایندگان مجلس و همه ارکان نظام در این زمینه باید به شکل بهتری تقویت شود.

وی با اشاره به اینکه اگر قرار بر بهانه تراشی و ابهام زایی بر سر راه خصوصی سازیباشد، ایرادات زیادی را می توان عنوان کرد، خاطرنشان کرد:جان کلام، موضع سازمان خصوصی سازی درباره شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه این است که مسیر واگذاری کاملا درست و قانونی و قیمت گذاری کاملا کارشناسی و همه مراحل کاملا شفاف و سالم بوده است و ابهام‌های وارده به این واگذاری منطقی و قابل قبول نیست.

یک مقام آگاه: ابهامات زیادی از جهت برآورد و قیمت کارشناسی زمین‌های متعلق به این شرکت وجود داردومتاسفانه نماینده شهرستان شوش که منتسب به جریان اصولگراست به دلیل در اولویت قرار دادن تبلیغات انتخاباتیدر اسفند ماه سال 94 توجهی به این فروش نکرد و حتی برای افزایش شانس خود در عرصه انتخاباتی اقدام به استخدام بیش از 500 نفر را درشرکت طرح نیشکر کرد.

مشاور سازمان خصوصی سازی :قطعا بخش خصوصی با اتخاذ تمهیداتی به دنبال جلوگیری از زیان دهی بر می آید و این رویه به سود شرکت واگذار شده خواهد بودبه طور کلی واگذاری مسیر بسیار پرتنشی است و همواره موجی از انتقادها را به همراه داشته است اما راه درستی است که باید با وجود همه مشکلات و مانع تراشی‌ها ادامه یابد.

نماینده شوش دانیال: اگر کسانی مدعی هستند در جریان واگذاری تخلفاتی در حوزه قیمت گذاری انجام شده ، می توانند مستندات آن را به بنده ارائه کننداگر اطلاعات و ابهاماتی وجود دارد می توانید در خصوص آن از مسئولان سازمان خصوصی سازی پرس و جو کنید.

باز انتشار اتحادیه آزاد کارگران ایران – 18 آذر  ماه 1396  

]]>
srgergehrh56ku@sfthrthrth.com (Salah) جنبش کارگرى Sun, 10 Dec 2017 16:06:04 +0000
هشدار نسبت به پرده پوشی پرونده جمهوری اسلامی در سازمان جهانی کار http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66493:2017-12-09-04-37-57&Itemid=645 http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66493:2017-12-09-04-37-57&Itemid=645

 اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران: دویست وهشتاد و دومین گزارش سازمان سازمان جهانی کار هفدهم ژوئن سال میلادی جاری انتشار یافت. در آن گزارش آمده بود که ۱۷۶ پرونده شکایت توسط کمیته آزادی انجمن سازمان جهانی کار مورد بررسی قرار گرفته و سپس مفاد شکایت ها به همراه توصیه های این کمیته به دولت های مربوطه برای اظهار نظر و پاسخگویی ارسال شده است. در گزارش از مجموع ۱۷۶ پرونده شکایت، پرونده شماره ۲۵۰۸ یعنی شکایت علیه جمهوری اسلامی ایران، به دلیل ابعاد و شدت موارد نقض و پایمال کردن حقوق کارگران در ایران، به عنوان یکی از دو پرونده اضطراری و جدی، شناخته شده و توسط کمیته آزادی انجمن سازمان جهانی کار برای توجه ویژه به هیئت مدیره این سازمان ارجاع داده شده بود .( این گزارش توسط اتحاد بین المللی به فارسی ترجمه و در سطح گسترده منتشر شد. به این لینک مراجعه کنید).

کمیته آزادی انجمن سازمان جهانی کار بدنبال نشست ۲۶ اکتبر تا ۹ نوامبر ۲۰۱۷ هیئت مدیره اش، دویست وهشتاد وسومین گزارشش را منتشر کرد. در این گزارش اما به یک باره و بدون هیچ توضیح، سخنی از اضطراری و جدی بودن پرونده ۲۵۰۸ به میان نیامده است و موضوع کاملا مسکوت مانده است.

این در حالی است که در فاصله زمانی بین دوگزارش، یعنی از ماه ژوئن تا نوامبر ۲۰۱۷، هیچکدام از مواردی که در پرونده ایران به عنوان مصداق نقض حقوق کارگران و ازجمله نقض آشکار بسیاری از مقاوله نامه های سازمان جهانی توسط رژیم جمهوری اسلامی، برجسته شده بود، نه تنها بر طرف نشده بلکه، رژیم در این مدت بر شدت سرکوب فعالین کارگری و نقض حقوق کارگران در همه عرصه ها افزوده است. برای نمونه طی این مدت رضا شهابی دوباره دستگیر شد که همچنان در زندان  بسر می برد.  سپس محمود صالحی را ماموران رژیم هنگامی که از بیمارستان عازم منزل بود، ربودند و درزندان سقز به بند کشیدند. طی همین مدت محاکمات داود رضوی و ابراهیم مددی ادامه داشت، برای علی نجاتی حکم جلب صادر شد و اسماعیل عبدی و محمود بهشتی لنگرودی مجددا زندانی شدند. 

موج جدید سرکوب فعالین کارگری در فاصله انتشار دو گزارش، بویژه بعد از اعتصاب غذای رضا شهابی و دستگیری محمود صالحی، اعتراض گسترده تشکل های کارگری درعرصه جهانی و عفو بین الملل را به دنبال داشت که در نوع خود کم سابقه بود. بنابراین مقامات و ارگان های سازمان جهانی کار، بویژه کمیته آزادی انجمن این سازمان، بطور دقیق از تشدید نقض حقوق بنیادی کارگران توسط رژیم جمهوری اسلامی آگاه بوده وهستند. اینکه علیرغم این واقعیت، کمیته آزادی انجمن این سازمان در گزارش نوامبر خود موضوع اضطراری و جدی بودن پرونده ایران را که قبلا اعلام کرده بود توجه ویِژه هیئت مدیره سازمان جهانی کار را می طلبد، به یک باره درز می گیرد، تنها می تواند حکایت از بند و بست های سیاسی پشت پرده بین مقامات جمهوری اسلامی ایران و دیگر دولتها و مقامات و ارگان های سازمان سازمان جهانی کار، داشته باشد.

پرونده ۲۵۰۸، نخستین بار در سال ۲۰۰۶ و به دنبال شکایت تشکل های کارگری بین المللی ازجمهوری اسلامی، در سازمان جهانی کار گشوده شد. از آن سال تا کنون این پرونده همچنان باز بوده و تقریبا هر سال موارد جدیدی از نقض حقوق پایه ای کارگران در ایران توسط رژیم، به این پرونده افزوده شده و آن را قطورتر کرده است؛ بطوری که  موارد نقض حقوق بنیادی کارگران توسط جمهوری اسلامی، آنچنان گسترده، مشهود و مستند است و پاسخ های رژیم در توجیه عملکرد خود، چنان مسخره و مملو از دروغ گویی است که هر خواننده منصف بعد از خواندن گزارش، بلافاصله و با انزجار رای به محکومیت رژیم خواهد داد! 

جدی و اضطراری دانستن این پرونده و ارجاع آن به هیئت مدیره سازمان جهانی کار توسط کمیته آزادی انجمن، حتی طبق موازین این سازمان، کمترین کاری بود که این کمیته می توانست انجام دهد. حذف عنوان جدی و اضطراری از این پرونده در گزارش نوامبر کمیته آزادی انجمن سازمان جهانی کار، هیج معنای دیگری جز تلاش برای پرده پوشی این پرونده ننگین و جنایت کارانه ندارد! پرونده ای که بدنبال اطلاع رسانی، افشاگری وپیگیری تشکل ها و فعالین کارگری در ایران و خارج از کشور و با شکایت تشکل های کارگری جهانی، در سازمان جهانی کار، گشوده شد و همچنان بازمانده است. 

رژیم جمهوری اسلامی از همان آغاز گشوده شدن این پرونده کوشش کرده است که با توسل به شگردهایی مانند تاخیر در پاسخ گویی به پرسش های کمیته آزادی انجمن، و با وعده های بی پایه و دروغ گویی های آشکار، از به نتیجه رسیدن این پرونده جلوگیری کند. این تاکتیک رژیم و ماهیت سازمان جهانی کار باعث شده است که پرونده مذکور بعد از یازده سال به هیج نتیجه ای نیانجامد. بعلاوه، بدتر و استهزا آمیزتر اینکه رژیم جمهوری اسلامی که خود در معرض اتهام است و در ردیف بد سابقه ترین رژیم ها در نقض حقوق کارگران قرار دارد، توانسته سه دوره متوالی به عضویت هئیت مدیره سازمان جهانی کار درآید. سکوت کمیته آزادی انجمن در گزارش نوامبر ۲۰۱۷ در مورد جدی و اضطراری بودن پرونده ایران، به رژیم اجازه می دهد که همچنان از تاکتیک به تاخیر انداختن پرونده سواستفاده کرده به سرکوب و نقض حقوق کارگران در ایران ادامه دهد. امکان بند و بست های سیاسی و لابی گری در سازمان جهانی کار، ابزار مناسبی برای رژیم در پیش برد این تاکتیک بوده است.

اتحاد بین المللی درحمایت از کارگران در ایران در آخرین بولتن خبری خود به زبان انگلیسی، با استناد به مفاد پرونده ۲۵۰۸، و توضیح تناقض بین دو گزارش ژوئن و نوامبر ۲۰۱۷ کمیته آزادی انجمن سازمان جهانی کار در مورد ماهیت پرونده جمهوری اسلامی در این سازمان، از تمام تشکل های کارگری بین المللی در خواست کرده است که از سازمان جهانی کار بطور دوفوریتی بخواهند که هر چه زودتر و بدون مماشات برای اجرای توصیه های مندرج در پرونده ۲۵۰۸ از جمله آزادی کارگران زندانی و توقف فوری آزار و اذیت و سرکوب فعالین کارگری در ایران اقدام کنند. همچنین دراین بولتن مورد تاکید قرار گرفته است که ضروریست پرونده ۲۵۰۸ علیه جمهوری اسلامی ایران به کمیسیون تحقیق که بالاترین مرجع بررسی شکایات در سازمان جهانی کار است ارجاع داده شود.

اتحاد بین المللی از کلیه تشکل ها و فعالین کارگری مستقل در ایران می خواهد به هر شکلی که می توانند برای باز نشر و تکثیر متن فارسی گزارش ژوئن 2017 کمیته آزادی انجمن سازمان جهانی اقدام کنند و به مسکوت گذاشتن "جدی و اضطراری" بودن این پرونده در گزارش نوامبر ۲۰۱۷ اعتراض نمایند. این گزارش اگر چه همه موارد نقض حقوق کارگران در ایران را توسط جمهوری اسلامی  بیان نمی کند، اما بازگو کننده موارد متعدد از سرکوب حقوق کارگران در ایران است. این گزارش در عین حال از سوی نهادی است که این ننگ را با خود دارد که جمهوری اسلامی جزو هیئت مدیره آن است. بنابراین، هم رژیم و هم سازمان جهانی کار را باید وادار کرد که به طبقه کارگر ایران پاسخگو باشند.

اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران

ششم دسامبر ۲۰۱۷

info@workers-iran.org;

www.workers-iran.org;

www.etehadbinalmelali.com

https://twitter.com/IASWIinfo

]]>
srgergehrh56ku@sfthrthrth.com (Salah) جنبش کارگرى Sat, 09 Dec 2017 04:36:13 +0000
نسان نودینیان,داوود رفاهی: اخبار کارگری http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66464:2017-12-07-04-39-06&Itemid=645 http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66464:2017-12-07-04-39-06&Itemid=645

بخش ایران:  نسان نودینیان
بخش بین المللی داوود رفاهی
تجمع بازنشستگان نیشکر هفت تپه
١٢ آذر: تجمع بازنشستگان نیشکر هفت تپه مقابل در اصلی شرکت در محوطه میدان روبروی بانک ملی در اعتراض به پاس نشدن چک سنوات

تجمع اعتراضی کارگران شهرداری
١١ آذر: تجمع اعتراضی کارگران شهرداری بخاطر ٩ ماه تعویق پرداخت دستمزدها، مقابل شهرداری نظرآباد استان البرز
دیگر نانوایی هم نان قرض نمیدهد!

اعتراض کارگران پیمانکاری فاز ١٤/ مطالبات پرداخت نشده‌است
کارگران پیمانکاری فاز ١٤ پارس جنوبی در اعتراض به عدم پرداخت مطالبات مزدی تجمع کردند.
صبح امروز حدود صد نفر از کارگران پیمانکاری فاز ١٤ پارس جنوبی دست به اعتراض زدند.
این کارگران که به نشانه اعتراض دست از کار کشیدند و درب مجتمع جمع شدند، خواستار پرداخت مطالبات مزدی خود هستند.
یکی از حاضران در تجمع می‌گوید: بین دو تا پنج ماه، دستمزد پرداخت نشده داریم؛ شرکت پیمانکار، کمبود نقدینگی را بهانه قرار داده و مطالبات ما را نمی‌پردازد.
این کارگر که نخواست نامش آورده شود، گفت: کارگران پیمانکاری پارس جنوبی، شرایط شغلی نامناسبی دارند؛ نه از امنیت شغلی خبری هست و نه دستمزدها به موقع پرداخت می‌شود.
فاز ١٤ پارس جنوبی در شهرستان کنگان واقع شده‌است.

اعتصاب متحدانه کارگران شرکت نیشکر هفت تپه آغاز شد
بدنبال فراخوان قبلی کارگران شرکت نیشکر هفت تپه، از ساعات اولیه صبح امروز کارگران بخش کشاورزی با حرکت به سوی کارخانه وارد محوطه کارخانه شدند.
بنا بر گزارشهایی که لحظه به لحظه از سوی کارگران هفت تپه به اتحادیه آزاد کارگران ایران ارسال میشود بدنبال ورود کارگران کشاورزی به محوطه کارخانه و سر دادن شعار مرگ بر افشار، کارگران بخش تولید شکر نیز دست از کار کشیدند.
این اعتصاب در حالی آغاز شده است که از ساعت ٧ صبح فیشهای حقوقی در میان کارگران توزیع شده است و به آنان گفته اند فردا میتوانند حقوقهای خود را دریافت کنند. اما کارگران با توجه به خلف وعده های مکرر کارفرما، توزیع فیشهای حقوقی را از اول صبح، تلاشی برای جلوگیری از شکل گیری اعتصاب تلقی نموده و طبق فراخوان قبلی دست به اعتصاب زده اند.


بر اساس آخرین اخبار ارسالی به اتحادیه آزاد کارگران ایران، در حال حاضر (ساعت نه و بیست دقیقه صبح) کارگران اعتصابی در حال حرکت به سمت قسمت بهره برداری هستند و در همین حال تعداد زیادی از آنان با حرکت به سمت نیروگاه برق کارخانه در صدد قطع برق و خاموش کردن کوره بخار کارخانه هستند. همچنین با شروع اعتصاب از سوی کارگران، مهندس افشار که قبل از شروع اعتصاب در محل کارخانه حضور داشت و سعی میکرد با صحبت کردن مانع اعتصاب شود با مشاهده جمعیت خشمگین کارگران اعتصابی مجبور به فرار از کارخانه شد.
خبرهای تکمیلی این اعتصاب متعاقبا از سوی اتحادیه آزاد کارگران ایران منتشر خواهد شد.


٧ آذر تجمع اعتراضی کارگران«گسترش مانا ساز»مقابل درب ورودی کارخانه
صبح روز هفتم آذرماه جمعی از کارگران کارخانه «گسترش مانا ساز» در شهرستان آبیک استان قزوین، در اعتراض به تعویق حقوق و سایر مطالبات صنفیشان در مقابل درب ورودی این کارخانه تجمع کردند.
به گفته کارگارن از خرداد ماه سال جاری کارفرمای «گسترش مانا ساز» به بهانه شرایط بد اقتصادی در پرداخت حق بیمه و سایر مطالبات مزدی آنها تاخیر کرده است.
کارخانه گسترش مانا ساز که یکی از شرکتهای معتبر در تولید قطعات سنگین بتنی و فلزی است که از سالهای قبل به بهانه کمبود نقدینگی دستمزدهای کارگران را با تاخیر پرداخت میکند. در این واحدد صنعتی ٧٠کارگر مشغول کارند و تاخیر در پرداخت حق بیمه باعث شده است تا از مردادماه سال جاری دفترچه بیمه‌های کارگران برای تمدید اعتبار با مشکل روبرو شود.

تجمع کارگران شهرداری خرمشهر
٧ آذر: تجمع کارگران شهرداری خرمشهر، در مقابل شهرداری این شهر، به علت عدم دریافت حقوق و مزایای خود در پنج ماه گذشته

٧ آذر: کارگران بازنشسته کیان تایر تجممع خود را برگزار کردند
از ساعت هشت صبح روز هفتم آذر کارگران بازنشسته کیان تایر بنا بر فراخوان از قبل اعلام شده در مقابل وزارت صنعت دست به تجمعی اعتراضی زدند. اعتراض این کارگران به تعویق پرداخت حق سنوات ایام خدمتشان و خلف وعده های داده شده است. بنا بر خبر حدود ٤٠٠ کارگر این کارخانه از سال ٩٠ به تدریج بازنشسته شده‌اند و مطابق تعهدی که اعضای هیات حمایت از صنایع در مقام مدیریت موقت کارخانه ایران تایر داده بودند، قرار بود که تا تسویه کامل سنوات ایام خدمت هر ماه ٥٠٠ هزار تومان به آنهاا پرداخت شود. به گفته کارگران ٥ ماه است که این ٥٠٠ هزار تومان به آنها پرداخت نشده است و هر کدام از این کارگران بابت سنوات بازنشستگی خود بین ٨٠ تا ١٠٠ میلیون تومان در ماه طلبکارند. که حتی با پرداخت ٥٠٠ هزار تومان تسویه حساب کامل با آنها بیش از یک دهه طول خواهد کشید . بدنبال اعتراضات کارگران قرار شده بود که برای پرداخت مطالبات کارگران وامی ١ میلیاردی به کارخانه پرداخت شود که کاری صورت نگرفته است. در همین رابطه قبل از این کارگران کیان تایر در هفتم آبانماه تجمع داشتند. بنا بر خبرها در تجمع هفتم آذر جلسه ای میان هیات اجرایی در کارخانه برگزار شد که قرار شد نتیجه جلسه به وزارت صنایع اعلام و پس از تصمیم گیری وزیر نتیجه به کارگران اعلام شود کارگران نیز قرار گذاشتند که تا حصول نتیجه تجمعات خود را دهند و هفته آینده تجمعی داشته باشند. در حال حاضر میزان مطالبات معوقه بازنشستگان بالغ بر شانزده میلیارد تومان میباشد.
کارگران
پروین محمدی :
برای اعتراف دیر شده، اموال ما را باز گردانید
حسن روحانی برای ارائه گزارش کارنامه ١٠٠ روزه دولت دوازدهم پشت تریبون صداو سیما قرار می گیرد و در بخشی از سخنان خود به بدتر شدن سال به سال سرنوشت صندوق های بیمه ای اعتراف میکند!
آقای روحانی! اگر بخواهید انصاف را رعایت کنید باید اعتراف کنید که اتفاقا وضع شما و دولتتان به یمن دست درازی های بی حساب و کتاب به سرمایه های حاصله از دسترنج ما کارگران که در صندوق های بیمه ای گردآوری گردیده و غصب شده سال به سال بهتر شده است!
چرا که از اول انقلاب همه دولتهای اسلاف و همچنین دولتهای خود شما ،حق بیمه ای که دولت ها باید به صندوق ها میداند را نپرداخته اند و اکنون یکی از دلایل ورشکستگی این صندوق ها ،عدم انجام تعهدات شما و اسلافتان در دولتهای قبل بوده است به طوری که حالا رقم بالای ١٥٠ هزار میلیارد تومان فقط به تامین اجتماعی بابت آن بدهکار هستید.
اعتراف شما از آن جهت که چیزی از سرمایه های ما برای استفاده خود در هنگام بیکاری، از کار افتادگی، بازنشستگی و غیره باقی نمانده و حالا مجبوریم از دستمزد پنج برابر زیر خط فقر خود بزنیم و هزینه بیمه تکمیلی کنیم کاملا درست است که سال به سال بیشتر به خاک سیاه می نشینیم.
ما نیاز به اعتراف امروز شما نداریم، وجود دهها میلیون بیکار و بی پناه که هر روز در کنار ورود نیروهای جوان آماده بکار و اخراج کارگران شاغل که همگی با حمایت دولت و دستگاههای زیر نظر شما اتفاق میافتند به صف بیکاران ، از قبل صدایشان گوش فلک را هم کر کرده است. ما بازگرداندن دسترنج های سالیان عمر خود را که شما و روئسای  دولت های پیشین به تاراج برده و هزینه امور بی ربط به زندگی ما کارگران کرده اید را خواهان هستیم نه اعتراف شما!
بعد از گذشت ٥ سال از تحقیق و تفحص سازمان تامین اجتماعی بزرگترین متهمش مرتضوی تبرئه میشود و آن همه اسنادی که منتشر شد کشک از آب درمیاید!
صندوق تا مین اجتماعی که دربست در اختیار بزرگترین بدهکارانش یعنی دولتها قرار داشته و دارد مدام مورد چپاول و غارت قرار گرفته، از آن توسط مدیران منتسب شماها اختلاس ها و بریز و بپاشهای هزاران میلیارد تومانی صورت گرفته و هر زمان که سیستم هایتان نیاز به نقدینگی داشته از این خوان یغما بهره گرفته اید.
در دوره جنگ از آن بریدید، کسری یارانه ها که خود بلائی مهلک به جان اکثریت مردم جامعه شد را با دست درازی به صندوق بیمه جبران کردید، غیر از دولت که بزرگترین غاصب صندق بیمه است، به کارفرمایان دولتی و نیمه دولتی و وابسستگان به قدرت برای سهم بری از غارت دسترنج های ما کارگران تحت عناوین کمک به نجات کارخانه ها از ورشکستگی و نوسازی ماشین آلات تولید چراغ سبز نشان دادید، هزینه طرح های اشتغال زایی تان (همانند طرح موسوم به کارورزی) را بر دوش صندوق تامین اجتماعی با دو سال معافیت کارفرماها برای بیمه کردن کارگرانشان انداختید و با اختراع فرمول ادغام صندوق ها بعد از غارت و چپاول، صندوق های دیگر مثل صندوق فولاد را اختراع کردید که پاسخی به بی پاسخیتان در قبال خالی شدن ذخیره مالی این صندوق ها باشد.
من وقتی با یک حساب ساده محاسبه میکنم که چطور میشود شماها دم از ورشکستگی صندوقی بزنید که تک تک بیمه شده هایش سالیان سال هر ماه یک سوم حقوقشان را در آن ریختند و اکنون شما برای پرداخت حقوق من بازنشسته دم از این میزنید که باید تعداد شاغلینی باشند که با حق بیمه ی آنان بتوانید حقوق من بازنشسته را تامین کنید، مغزم صوت می کشد که  سی سال پرداخت بیمه من کجا رفت ؟!!! اگر حقوق یک کارگر را میانگین یک میلیون و دویست هزار تومان در نظر بگیریم با دوسال حق بیمه اش اگر یک تیکه زمین خریداری بگیرید ودیگر دست بهش نزنید تا ٢٨ سال بعد ، ببنید چه ارزش ریالی پیدا میکند؟
چطور شماها ٣٠ سال از من بازنشسته هر ماه یک سوم حقوق ام را گرفته اید و اکنون کاسه چکنم، چه کنم دستتان گرفته اید؟
ایراد از نفس وجود صندوق های بیمه ای و نظام بازنشستگی نیست، اشکال از وجود دولتهایی بود و هست که پاسخگو نبوده و نیستند و در روز روشن دزدی کرده  و دروغ تحویلمان داده اند.
شما بدهی تان را پرداخت کنید. دستتان را از صندوق کوتاه کنید.  دزدان و اختلاس گران و مدیران نجومی بگیر را محاکمه کنید. اموال به غارت رفته را مسترد کرده  و اداره صندوق را به بیمه شده ها بسپارید.
٩ آذر ٩٦
پیام  کارگران نیشکر هفت تپه به کانال اتحادیه آزاد کارگران ایران
باسلام حضور کارگران و پرسنل خدوم نیشکر هفت تپه
طی جلسه ای که دیروز ٨ آذر بین عده ای از کارگران رسمی وروزمزد و دلسوزان این شرکت برگزار شد در پایان جلسه تصمیماتی گرفته شد که به اطلاع پرسنل زحمتکش شرکت ایفاد می‌گردد.
١- از کلیه کارگران بخشهای مختلف شرکت اعم از کارخانه ؛ تجهیزات ؛ اداری  بهره برداری و علی الخصوص کشاورزی دعوت به عمل می آید تا روز شنبه با اقدامی شجاعانه دست از کار کشیده و در مقابل دفتر مدیریت تجمع نمایند.
٢- به اطلاع کلیه پرسنل میرساند به علت توهین مدیریت این شرکت به شعور کارگران نجیب هفت تپه و به خصوص به کل جامعه کارگری کشور و سواستفاده مکرر ازحجب وحیای پرسنل ودروغ پردازی های گستاخانه و تمسخر ماها کارگران, این تجمع با تجمعات دفعات گذشته فرق داشته و تا احقاق اهداف پرسنل از جمله حقوق‌های کارگران روزمزد در ماهای #بهمن و #اسفند #سال ٩٤ هیچ کارگری بر سر کار باز نخواهد گشت.
٣- به کلیه پرسنلی که تاکنون همچون کبک سر در زیر برف برده و تاکنون در هیچ اعتصابی شرکت نکرده اند اخطار داده میشود که دیگر دوران سو استفاده از شهامت بعضی پرسنل که حتی حاضر به خودسوزی شده بودند به سر آمده وچنانچه در تحصن روز شنبه شرکت نکنند اسامی آنها در شبکه های مجازی معرفی خواهد گردید.
٤-  به قائم مقام دروغگوی شرکت هشدار جدی داده خواهد شد چنانچه سریعا شرکت را #ترک نکند, به عاقبت بدی مشابه افراد خائن به شرکت در گذشته همچون آقای زیودار و مستعدی مبتلا گردیده و اجازه ورود به شرکت از سوی کارگران از وی سلب خواهد شد.
 ٥- ودر آخر به پرسنل محترم نیروی انتظامی و همچنین قضات محترم
 داد گستری شهرستان شوش توصیه میگردد بجای پرونده سازی و برخورد قضایی با کارگرانی که غریب به ٥ ماه است هیچ گونه مطالباتی دریافت نکرده اند با مدیریت شیاد وکلاهبردار شرکت برخورد نموده تا آرامش و امنیت منطقه تحت الشعاع قرار نگیرد.
"پنجشنبه ٩آذر١٣٩٦"
کارگران کشت و صنعت هفت تپه شوش.

در خصوص گران شدن نان
خیلی از کارگران ساختمانی، کارت یارانه را برای دریافت نان گرو می گذارند:
نان یکی از مهم ترین کالاهای سر سفره کارکران است و افزایش ان بهای بس بزرگ بر زندگی و معیشت کارگران و طبقه فرودست جامعه دارد .
مدافعان افزایش نان باید بدانند که نان همیشه کالای استراژیک در سفره کارگران بوده و افزایش ان باعث افزایش سطح تورم می شود . خیلی از کارگران و استادکاران ساختمانی به دلیل رکود ساخت و ساز و نا متعادل بودن قیمت ها و بیکاری ، شکم زندگی خود و خانواده خود را با نان سیر نگه می دارند .
تامین معیشت کارگران و اقشار ‌کم درامد جامعه نیازی به امار‌و ارقام ندارد چون بسیاری از هزینه ها و درامد های ناچیز کارگران مشخص است و همه به واضح ان را می بینند وقتی قیمت نان ١٥ درصد و حتی در‌تهران ٣٢ درصد افزایش می‌یابد دیگر‌نمی توان از تاثیر ان بر زندگی کارگران به راحتی رد شد هرچند در حال حاضر با توجه به دستمزد چند برابر زیر خط فقر و ناامنیتی عذایی و سوتغذیه این موضوع می تواند به سرعت به یک مسله اجتماعی و سیاسی و امنیتی تبدیل شود .و مطما تشکلات کارگری خواهان این شرایط نیستند .
افزایش قیمت نان باعث افزایش قیمت کالاهای دیگر‌می شود و در کنار ان افزایش بیکاری، توزیع غیر متعادل ثروت و درآمد ، عدم تعادل بودجه خانواده های کارگری و ... باعث می شود که سفره کارگران هر روز کوچکتر و کوچتر شود در حالی که دستمزد همان دستمزد و کارگر‌ همان کارگر ‌است .
 و این حتی ضربه به اقتصاد مقاومتی کشور وارد می کند وقتی که کارگری توان خرید نان را نداشته باشد مطما توان خرید اقلام و اجناس دیگر‌را نیز نخواهد داشت وقتی کارگری بیشترین دستمزدش صرف خرید ابتدایی ترین خوراک شود دیگر‌ قدرت خرید از بین می رود و این درحالی است که تقریبا ٧٠ درصد از تولیدات داخلی از سوی کارگران مصرف‌ می‌شود از این رو کاهش قدرت خرید کارگران می تواند تاثیر مستقیمی بر‌کاهش فروش تولیدات داخلی داشته باشد و این موضوع به ضرر اقتصاد داخلی است بد نیست که مسئولین قبل از اتخاذ هر تصمیمی به ویژه تصمیماتی که به اقتصاد و هزینه مردم و  بخصوص به سفره کم رنگ کارگران ارتباط دارد تمامی ابعاد و اقشار مردم را در جامعه در نظر بگیرند.

میکائیل صدیقی
٥ آذر ٩٦

احضار و تهدید فعالین کمک رسان به آسیب دیدگان زلزله کرمانشاه ضدیت آشکار با نجات انسانها
دولت بواسطه دستگاههای قضائی، امنیتی و انتظامیش در مقابله با همبستگی سراسری مردم در تمام نقاط ایران و نهادها و انسانهای مدافع انسانیت در جای جای دنیا با مردم آسیب دیده کرمانشاه از ابتدا شکل گیری این همبستگی انسانی اقدام به تهدید و اعمال فشار بر فعالین کمک رسان نموده است.
در راستای این سیاست، اداره اطلاعات سنندج طی هفته گذشته اقدام به احضار فعالین کارگری و اعضاء هیئت کوهنوردی شهر سنندج «فرهاد چتانی، طیب چتانی، لطف اله احمدی، ادب کرباسچی، حیدر آخته، افشین ادب و افراد دیگری» نموده که فعالانه در جمع آوری و رساندن کمک به زلزله زدگان کرمانشاه تلاش نموده اند.
پیشتر نیز ابتدا به دستور دادستانی تبریز فعالان امدادگر این شهر به جرم جمع آوری و رساندن کمک به زلزله زدگان کرمانشاه توسط مأموران امنیتی احضار و ضمن پلمب مکان کمپین، انبار کمک های جمع آوری شده آنان را بستند و به دنبال آن فعالان شهرهای دیگر را هم مورد تهدید قرار دادند.
دولت که خود هیچ نمودی به عنوان مسؤل مستقیم و بی چون و چرای تأمین کلیه نیازمندی های مردم زلزله زده که دچار کمبودهای شدید غذائی، داروئی، امکانات بهداشتی، امکانات تحصیلی، سرپنای امن و قابل سکونت و مقاوم در برابر سرما و برف و باران گردیده اند، از خود بروز نداده و در جدی ترین شکل از نمایش خود در میان مردم زلزله زده به عنوان کمک کننده ای با کمترین ظرفیت از کمک رسانی ظاهر گشته است، توان تحمل صحنه های پر شور مردم در همبستگی و رساندن کمک هایشان به هم نوعان آسیب دیده خود را نداشته و در حالیکه تاکنون تعدادی از این انسانهای فداکار و انسان دوست مانند ابوبکر معروفی و کمک رسان فدارکار دیگر اهل یکی از شهرهای شمالی که در روزهای اول بعد از زلزله به خاطر واژگون شدن کامیون هایشان هنگام کمک رسانی در جاده غیر ایمن ثلاث باباجانی جان خود را از دست دادند و در مدت همین هفته گذشته علی دلاویز و امین عزیزی  در مسیر جاده سنندج مریوان دچار سانحه شده و به شدت آسیب دیده اند، کمال مرادی، آکو و حیدر پالانی اهالی سرپل ذهاب حین کمک رسانی در جاده روستای کوئیک دچار حادثه گردیده و جان باخته اند و اقبال فیروزبخت جوان ٢٩ ساله و از امدادگران منطقه سرپل ذهاب در روستای سیوره هوار در نتیجه دعوا بر سر گرفتن کانکس جان خود را از دست داده است و شاید باز هم انسانهای دیگری به خاطر نجات جان زلزله زدگان سلامتی خود را به خطر انداخته و یا جان باخته اند، دولت با بکارگیری بازوان سرکوبش اعم از دستگاه های قضائی، امنیتی و انتظامی با اقدام به تهدید و اعمال فشار بر فعالین کمک رسان در صدد مقابله با این همبستگی و ممانعت از امدادرسانی به آسیب دیدگان که به خاطر شرایط وخیم ناشی از زلزله در معرض خطر جدی قرار گرفته اند بر آمده است.
باید به این شیوه سرکوبگرانه که نتیجه اش تنها و بی پناه ماندن دهها هزار انسان دردمند، داغدار و هست و نیست از دست رفته در برابر مشقات مهلک ناشی از فاجعه زلزله است، متحدانه اعتراض کرد و ضمن خواستن از دولت که به وظایفش در قبال تأمین فوری کلیه نیازمندیهای زلزله زدگان از جمله اسکان آنها در مکان های امن، خواهان متوقف شدن هر گونه تهدید، احضار و اعمال فشار بر فعالین و ایجاد فضای رعب و وحشت گردید.
انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه    ١١/٩/١٣٩٦

بازداشت محمد کریمی از اعضای کمیته هماهنگی شهر بوکان
بر اساس خبر دریافتی امروز یکشنبه ١٢ آذر ٩٦، محمد کریمی توسط مامورین در منزل اش دستگیر شد و برای اجرای حکم سه سال حبس تعزیری روانه زندان بوکان گردید.
محمد کریمی از اعضای کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری است که در تاریخ ٢٦ خرداد ١٣٩١ به همراه جمع کثیری دیگر از فعالین کارگری در محمع عمومی سالیانه کمیته هماهنگی بازداشت گردید. این فعال کارگری پس از آزادی از بازداشتگاه کرج، به همراه چهار نفر دیگر از فعالین کارگری بوکان، توسط نیروهای امنیتی این شهر بازداشت شد. محمد کریمی پس از ١٦ روز با قرار وثیقه آزاد گردید.
یک سال بعد و در تاریخ ٢٥/٩/٩٢ محمد کریمی به همراه دیگر اعضای کمیته هماهنگی به نام های، "هادی تنومند، جمال میناشیری، قاسم مصطفی پور و ابراهیم مصطفی پور " توسط شعبه اول دادگاه انقلاب شهر مهاباد محاکمه شدند. اتهام این فعالین کارگری عضویت در کمیته هماهنگی و شرکت در مجمع عمومی این تشکل در سال ٩١ در شهر کرج بود. اما در جلسه ی دادگاه، ٥ عضو کمیته ی هماهنگی از فعالیت های شان در کمیته هماهنگی به منظور دفاع از حقوق کارگران و کمک به امر تشکل یابی آنها دفاع کردند. در این دادگاه، محمد کریمی به تحمل سه سال حبس تعزیزی محکوم شد.
امروز با دستگیری محمد کریمی و پس از گذشت بیش از پنج سال از یورش مامورین امنیتی و انتظامی به مجمع عمومی کمیته هماهنگی و محاکمه فعالین کارگری به جرم دفاع از مطالبات کارگران؛ بار دیگر زندانی کردن اعضای کمیته هماهنگی در دستور کار مقام های قضایی و امنیتی قرار گرفته است.
ما بازداشت محمد کریمی را بشدت محکوم می کنیم و خواستار آزادی این فعال کارگری هستیم. اعضای کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری در بیش از یک دهه فعالیت خود بارها بازداشت و محاکمه و زندانی شده و با صدها پرونده امنیتی و قضایی در شهرهای مختلف ایران مواجه بوده اند. تنها فعالیت آنها در این سال ها، در راستای آگاهگری و سازمان یابی کارگران در دفاع از کار و معیشت شان و مقابله با هجوم و تعرض سرمایه داری به سفره خالی هم طبقه ای های شان بوده است.
ما از همه کارگران و تشکل های کارگری می خواهیم که دستگیری محمد کریمی را محکوم کرده و خواستار آزادی بدون قید و شرط این فعال کارگری شوند. جای کارگران و فعالین کارگری در زندان نیست! کارگران زندانی باید آزاد شوند!
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری – دوازدهم آذر ١٣٩٦

پیام محمود صالحی به تمام کسانی که بیدریغ برای آزادیش تلاش کردند و ایشان و سایر فعالین کارگری زندانی را مورد حمایت قرار دادند.
برای آزادی باید جنگید!
تشکل ها و فعالین جنبش کارگری !
سندیکاهای کارگری خارج از کشور!
نهادهای مدافع حقوق انسان !
فعالین رسانه های جمعی و شبکه های اجتماعی و آزادیخواه!
رفقا و دوستان عزیزم!
در ٢٧روزی که در زندان بودم، از دور و نزدیک در جریان فعالیتهای شما عزیزان در اعتراض به زندانی کردن مجددم قرار می گرفتم. شاهد زحمات و تلاش بیدریغ یکایک شما برای انعکاس موقعیت دشوار جسمی و شرایط نامناسب من در زندان بودم. شاهد اقدامات صمیمانه شما در داخل و خارج از کشور برای جلب حمایت تشکلهای کارگری،سندیکاهای کارگری، احزاب و سازمانهای سیاسی، پارلمانها و نهادهای مدافع حقوق و آزادیهای دمکراتیک انسانها بودم. شاهد حضورتان در آکسیونها، متینگ و تظاهراتهای حمایتی و اقدام برای جلب توجه و حمایت دیگران از من و ما کارگران زندانی بودم. با مشاهده این همبستگی عظیم طبقاتی و با اطلاع از این تحرکات صمیمانه و بیدریغ آنچه را که هرگز به آن فکر نمی کردم شرایط دشوار جسمی خودم و موقعیت نامناسبی بود که در آن قرار گرفته بودم. بجای فکر کردن به وضعیت نامناسب جسمی ؛ به شما مبارزان و عزیزان فکر می کردم که چطور با تمام قد در تلاش هستید تا کارگران زندانی را آزاد کنید. بیاد می آورم که این اولین بار نیست که من شاهد چنین همبستگی های قابل ستایش شما، در دفاع از کارگران زندانی و فعالین جنبش کارگری هستم. تحرکات اخیر تنها گوشه ای از یک تاریخ در زمان حال است. این وحدت و تحرک طبقاتی البته که تاریخچه دیرینه ای به قدمت پیدایش طبقه کارگر و مبارزه این طبقه دارد و نشانه های امیدوار کننده ای در جامعه ما می باشد. بدون شک این حرکتهای امیدوار کننده در دفاع از کارگران زندانی؛ می تواند زمینه های وحدت طبقه کارگر در تشکلهای سراسری را فراهم بیاورد تا جائیکه خود طبقه کارگر تمام قد در دفاع از فعالینش به میدان بیاید. با وجود این کمبود، اما من بعنوان یکی از کارگران زندانی از تلاش و زحمات بیدریغ تک تک شما فعالین جنبش کارگری، تشکل های کارگری، کمیته های کارگری ، سندیکاهای کارگری ،انسانهای آزادیخواه، فعالین شبکه های اجتماعی و رسانه های جمعی در داخل و خارج که در این یک ماه من ، اعضای خانواده و کمیته دفاع از محمود صالحی را تنها نگذاشتید و از هیچ اقدامی برای آزادی من فروگذار نکردید صمیمانه تشکر و قدردانی می کنم و از کلیه کسانی که از راه دور و نزدیک به دیدن من آمدند و ابراز خوشحالی کردند سپاس گذارم. یکبار دیگر با همه شما و طبقه کارگر ایران پیمان می بندم که در دفاع از خواست و مطالبات کارگران لحظه ای از مبارزه دست برنخواهم داشت و برای رسیدن به دنیایی بی طبقه تا خون در رگ هایم جاریست مبارزه خواهیم کرد. این را نیک می دانم که هیچ نیروی سرکوبگری توان مقابله با نیروی متحد ما کارگران را ندارد.
پیش بسوی متحد کردن طبقه کارگر.
محمود صالحی سه شنبه ٧ آذرماه ١٣٩٦

گزارش

اخراج دهها کارگر کارخانه تیکوشین سنندج
کارگران کارخانه تیکوشین واقع در شهرک صنعتی سنندج در پی تعدیل نیرو از سوی کارفرما، همگی از کار اخراج شدند.
این کارخانه که چند سال پیش بیش از ٨٠ کارگر در آن مشغول به کار بودند، هم اکنون با توقف فعالیت و تعدیل نیرو روبرو شده است. گزارشات حاکی است که به دنبال اعتراضات کارگران، مدیر عامل کارخانه دستگاهای کارخانه را به تعدادی از این کارگران اجاره داده است و کارگران توانسته اند به طور خود جوش شرکت دیگری راه اندازی کنند. کارخانه تیکوشین سنندج واقع در شهرک ٣ از جمله قدیمی ترین کارخانه های سنندج بوده است که در زمینه ساخت ملامین و وسایل خانگی فعالیت می کرد.

حمله ماموران سد معبر به دستفروشان سنندج
در جریان حمله ماموران سد معبر به دستفروشان خیابان ١٢ فروردین سنندج و قوع درگیری دستکم ٤ تن از دستفروشان به شدت زخمی شدند.
برپایه این گزارش ساعت ١٠صبح روز یکشبنه ٥ آذرماه، مامورین سد معبر سنندج با همکاری نیروهای انتظامی و راهنمایی و رانندگی، با چوب و چماق به کارگران میوه فروش حمله کرده و آنان را مورد ضرب و شتم قرار دادند. این رفتار ماموران رژیم، مورد خشم و نفرت رهگذران و رانندگانی که از آن محل عبور می کردند قرار می گرفت، طوریکه به صورت بوق زدن های مکرر نست به این عمل ماموران اعتراض کردند. در ادامه شماری از حاضرین در محل به نشانه اعتراض به سوی ماموران رژیم حمله کرده و آنان از محل فرار کردند.

اخراج دهها تن از کارگران شرکت سیم سازه غرب در سنندج
کارفرمای سیم سازه غرب دهها تن از کارگران این شرکت را از کار اخراج کرده است.
کارفرمای شرکت سیم سازه غرب ٢٠ تن از کارگران این شرکت را به بهانه کمبود هزنیه مالی از کار اخراج کرد. این در حالی است که ٢ ماه از دستمزدهای این کارگران تاکنون پرداخت نشده است. پیش از این ٥٨ کارگر در این شرکت مشغول به کار بودند. در همین حال، کارفرمای شرکت سرویس آمد و رفت سایر کارگران را نیز قطع کرده است.

نامه سرگشاده پرستاران سبزوار دراعتراض به عدم پرداخت مطالبات
پرستاران سبزوارطی نامه ای سرگشاده به حسن روحانی اعتراضشان نسبت به عدم پرداخت مطالبات از طرف دانشگاه علوم پزشکی سبزوار،رسانه ای کردند.
براساس گزارشی که دهم آذرماه رسانه ای شد،یکی از پرستاران معترض سبزوار گفت: مسئولان دانشگاه علوم پزشکی سبزوار مدت طولانی است که نسبت به پرداخت مطالبات معوقه پرستاران این دانشگاه بی توجهی می کنند و این امر باعث فشار مالی زیادی بر این زحمتکشان شده است.
این پرستارمعترض افزود: وضعیت به صورتی است که دیگر برای تامین مخارج زندگی مان دچار مشکل شده ایم و توان پرداخت اقساط یا بدهی های خود را نداریم. حال با این شدت استرس و فشار روحی چگونه می توانیم بدون کم و کاست بر بالین بیماران حاضر شده و خدمات شایسته ای ارائه دهیم.
وی ادامه داد: چندین بار مراتب اعتراض خود را به گوش مسئولین دانشگاه رسانده ایم اما همچنان هیچ نتیجه ای نگرفته ایم. از این رو تصمیم گرفتیم با تهیه نامه ای اعتراض خود را به گوش رییس جمهور برسانیم.
پرستار معترض در مورد خواسته خود گفت: من و همه همکارانم درخواست توجه ریاست و معاونت توسعه و مدیریت منابع دانشگاه به حق و حقوق و زندگی پرسنل تحت امر خود و رعایت عدالت در سطح دانشگاه و دانشگاه های مشابه را داریم.
گفتنی است این نامه اعتراضی به دفترریاست جمهوری و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ارسال شده است.

چند مورد از فعالیت های انجمن کارگران و استادکاران ساختمانی مریوان و سرواباد
در سال ٩٥ و ٦ ماه اول سال ٩٦
برگزاری اولین نمایشگاه عکس کارگران در کشور
برگزاری ١٢ جلسه تخصصی در خصوص قیمت گذاری اجرایی رشت های ساختمانی
برگزاری دو دوره مسابقات ورزشی والیبال کارگران با حضور گسترده کارگران ( جام کارگران)
برگزاری دومین مجمع عمومی عادی انجمن و ارائه عملکرد ، انتخاب بازرسین ، گزارش هزینه های صورت گرفته و کارهای پیش رو
برگزاری کلاس های آموزشی قانون کار ، تامین اجتماعی و تشکلات کارگری
آموزش ٥٠٠ نفر از کارگران و استادکاران ساختمانی مریوان و سرواباد در دفتر انجمن،
دریافت مجوز نصب اولین ایستگاه اطلاع رسانی انجمن در میدان شبرنگ مریوان
برگزاری شورای سازش انجمن و بررسی و حل و فصل ٥٠ مورد از اختلافات مابین استادکاران و کارفرمایان
بازدید و ملاقات اعضای هیت مدیره از کارگران حادثه دیده و قطع نخواهی و انعکاس و پیگیری مشکلات این عزیزان
ساخت مستند فصل سیاه که روایت زندگی کارگران حادثه دیده و خانواده این عزیزان را روایت دارد
بستن ٣٠ مورد از تفاهم نامه های مشترک با سازمان ها و مراکز درمانی ، آموزشی ، ورزشی و بهرمندی اعضا از این خدمات
برگزاری گردهمایی پیشگیری از حوادث ساختمانی با حضور اعضای انجمن ، ریس ادارت و فرماندار شهرستان در سینمای مریوان
فراخوان گلگشت و کوهنوردی کارگری و صعود مشترک با خانه کوهنورد تهران به قله شاهو
پیگیری طرح ساماندهی کارگران فصلی میدان شبرنگ مریوان
برگزاری جلسه آموزشی سامانه توسط مسول انجمن به عنوان سر بازرس سامانه با حضور مسولین انجمن های استان و مسولین نام نویسی سازمان تامین اجتماعی
برگزاری جلسات آزاد پرسش و پاسخ اعضا با اعضای هیت مدیره و مسئول انجمن در هر ماه
برگزاری جلسات با ادارات مرتبط در خصوص پیگیری و رفع مشکلات کارگران ساختمانی
برگزاری اولین جلسه کمیته رسیدگی به اعتراضات سامانه کارگران ساختمانی استان
ساخت چادرهای ابتکاری انجمن برای زلزله زدگان کرمانشاه در ازگله
درج دو بیانیه کشوری در خصوص شرایط کارگران و کولبران
تفاهم نامه پیشنهادی انجمن به فنی وحرفه ای استان جهت سهولت کارگران واستادکاران در خصوص اموزش وکارت مهارت
جمع اوری کمک های مردمی برای کمک به زلزله زدگان کرمانشاه
برگزاری جلسه در‌خصوص چاپ بولتن داخلی انجمن برای اولین بار‌ در کشور و...
انجمن کارگران و استادکاران ساختمانی مریوان و سرواباد

مسمومیت ١١ دانش آموز دبیرستانی شبانه روزی در کردستان
مدیر آموزش و پرورش ناحیه یک سنندج:
▪️تعدادی از دانش آموزان این خوابگاه که اهل روستای احمدآباد هستند، پس از حضور در خوابگاه دچار سرگیجه، استفراغ و اسهال شده بودند و به مراکز درمانی منتقل شدند.
از این دانش آموزان نمونه برداری شده و نمونه ها نیز برای مشخص شدن علت مسمومیت به آزمایشگاهی در سنندج فرستاده شده است.
وضعیت دانش آموزان بهبود یافته و اکنون در کلاس های درس حضور دارند.

بیکاری حدود ١٨٠ کارگر کارخانه صدر فولاد خرم آباد/تلاش برای راه اندازی دوباره قسمت ذوب
کارخانه صدر فولاد خرم آباد با داشتن حدود ١٨٠ کارگر فعالیت های خود را به صورت کامل از چند روز پیش متوقف کرده است. مشکلات مربوط به تامین نقدینگی و جذب سرمایه گذار جدید از دلایل اصلی این تعطیلی است.
کارخانه صدر فولاد خرم آباد با داشتن حدود ١٨٠ کارگر فعالیت های خود را به صورت کامل از چند روز پیش متوقف کرده است. مشکلات مربوط به تامین نقدینگی و جذب سرمایه گذار جدید از دلایل اصلی این تعطیلی است.

بیانیه فراگیر دانشجویان کشور به مناسبت روز دانشجو
امروز گرد می‌آییم. شانزده آذر، روزی نامیده از برای ما، تا صدای اعتراض ما در این روز به تمامی طنین‌انداز شود. بیرون از این جا که ما ایستاده‌ایم، پشت حصارهای به ظاهر امن دانشگاه، حوادث و بحران‌ها روز به روز از پی هم می‌آیند و برهم می‌افزایند. ثمرۀ زندگی مادران و پدران ما، در نتیجۀ برآیند چند دهه عمل مشترک قانونگذاران و مجریان، در تکاپوی تأمین هزینه‌های سنگین حداقلی برای معاش، به یغما رفته است. بیکاری، استثمار و عدم امنیت شغلی بیداد می‌کند. بهداشت، درمان و مسکن بدل به کالاهایی گران‌بها شده‌اند که وسع خریدشان از عهدۀ بسیاری از مردم بیرون است. باری بر نقوش فاجعه بیافزاییم این را که حق فریاد و اعتراض را نیز سلب کرده‌اند و هرجا زمزمه‌ای نیز هست، گوشی شنوای دردهای فراوان رنجبران جامعه نیست. چنین است که عدالت و آزادی، حالا دیگر، توأمانِ هم به محاق رفته‌اند.
اما در این روز که با نام ماست، سر آن داریم که نه‌تنها با صدایی بلندتر از حقوق خویش به مثابۀ دانشجو دفاع کنیم، بلکه از زندگی پایمال‌شدۀ خود در جامعه نیز سخن بگوییم.
امروز تبعیض‌های بنیادین جامعه اعم از تبعیض طبقاتی و جنسیتی به دانشگاه پا نهاده‌اند. بومی‌گزینی، گزینش جنسیتی، هدایت تحصیلی و پولی‌سازی آموزش عمومی، که طبق قانون اساسی باید برای تمام آحاد ملت به رایگان در دسترس باشد، در کنار پدیده‌هایی نظیر گسترش مدارس غیرانتفاعی، مؤسسات آموزشی، کلاس‌های خصوصی و ده‌ها کالای آموزشی دیگر که به شکل‌های نابرابر رقابت تحصیلی دامن می‌زنند، پایه‌های تبعیض را در دانشگاه استوارتر کرده‌اند. تبعات روند کالایی‌سازی آموزش سبب شده است که نه‌تنها فرزندان طبقات فرودست حین تحصیل در دانشگاه تحت فشار هزینه‌های سنگین آموزشی کمر تا کنند، بلکه به تدریج از ورود به دانشگاه محروم شوند یا از سرانجام‌بخشیدن به تحصیلات دانشگاهی خود بازمانند. در این میان، آن که از قطار دوره‌های روزانۀ دانشگاه‌های دولتی جا بماند مجبور می‌شود تا هزینه‌های سرسام‌آوری را برای دوره‌های شبانه و دانشگاه‌های آزاد یا غیرانتفاعی بپردازد، تا علی‌رغم آموزشی کم کیفیت، به امید یافتن شغلی برای تأمین هزینه‌های زندگی مدرکی به دست آورده باشد. و دریغا که این تلاش، به سودای کسب منزلتی نمادین، خود چون فرزندی ناقص‌الخلقه زاییدۀ منطق حاکم است.
طنین اعتراض و مطالبۀ هزاران دانشجو برای ابتدایی‌ترین حقوقشان در سالیان اخیر از هر کناری شنیده می‌شود. سنوات تحصیلی، هزینه‌های روزافزون خوابگاه و تغذیه، شهریه‌های گزاف، واگذاری فضاها و امکانات دانشگاهی به نهادها و سازمان‌هایی بیرون از دانشگاه، واداشتن دانشجویان به کار اجباری و سوءاستفاده‌های علمی از آنان، و در این وانفسا، فشارهای امنیتی و حراستی، جملگی دست‌ها را به هم داده‌اند تا کاردها به استخوان‌ها رسند. اکنون وقت آن رسیده است تا همگان بدانند ما از چه دردی به فریاد آمده‌ایم، ریشۀ این دردها تا کجا می‌رسد و امروز چه می‌خواهیم؟ وقت آن است تا همگان بدانند ما که نه وابستۀ جناح های سیاسی هستیم و نه عضو تشکل‌های قدرت‌ساخته، ما که تنها نام دانشجو را یدک می‌کشیم، کجا ایستاده‌ایم و درگیر کدام وضعیتیم؟
قانون سنوات دست دانشگاه‌ها را برای اخذ هزینه‌های گزاف برای ترم‌های تحصیلی سنواتی و واحدهای افتاده باز گذاشته است. در حالی که بنا به تجربه، برای بهبود کیفیت طرح‌های پژوهشی و آموزشی، ٥ سال تحصیلی برای دانشجویان کارشناسی، ٣ سال تحصیلی برای دانشجویان کارشناسی ارشد و ٥ سال تحصیلی برای دانشجویان دکتری ضروری است. این در حالی‌ست که قانونگذاران و مجریان حاکم بر دانشگاه، با تصویب قوانینی از قبیل قانون سنوات، از قضا فشار را دقیقاً به همان خانواده‌هایی وارد می‌آورند که همزمان تحت فشار قوانین حداقل دستمزد قرار دارند. این چرخه حاصلی جز تشدید محرومیت و فقر برای تولیدکنندگان واقعی ثروت جامعه ندارد.
دانشجویان بسیاری رشته‌ها، قبل از آنکه از دانشگاه فارغ‌التحصیل شوند، به بهانۀ دوره‌های کارآموزی و کارورزی در کارخانه‌ها، کارگاه‌ها، مؤسسات صنعتی خصوصی، بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها و مراکز به اصطلاح مطالعاتی و پژوهشی با حقوقی ناچیز یا حتی بدون دستمزد، استثمار می‌شوند و سودهای کلان ناشی از کار اضافی اجباری آنان، به جیب‌های کلان‌سرمایه‌داران می‌رود. در کنار آن هزاران فرصت شغلی برای کسانی که باید با حقوق و مزایای کامل، حق بیمه و حق بازنشستگی در همین مراکز مشغول به کار شوند، از دست می‌رود و متقابلاً شمار دهشتناک بیکاران افزون می‌گردد.
دانشگاه، جایی که عموماً می‌پندارند مرکز علم‌آموزی، حقیقت‌جویی و نیز ضامن رفاه و آزادی آیندۀ فرزندان جامعه است، دیگر سال‌هاست که بدل به بازاری برای دلالان و جاعلان علمی شده است. رنج‌نامه‌ای از دزدی‌های علمی، جعل مقالات، سوءاستفاده از طرح‌های پژوهشی دانشجویان برای ترقی و بالا جستن اساتید در مراتب علمی، جذب و گزینش غیرعلمی اعضای هیئت علمی و اخراج اساتیدی که صدای مخالفی با منویات اربابان بالادستی و منافع نظام حاکم دارند و طوماری از این دست، پیکر دانشگاه را مسخ در موجودی نحیف کرده است که دیگر حتی توان دفاع از موجودیتی مستقل از برای خود ندارد، چه رسد به آن که پاسداری از برای حقیقت باشد.
رشد و گسترش پردیس‌های بین‌الملل، افزایش شمار دانشجویان پولی، اعمال سهمیه‌های مختلف، از جمله سهمیه‌هایی برای فرزندان اعضای هیئت علمی، نهادهای امنیتی و موارد خاص، در کنار کاستن سال به سال از تعداد دانشجویان روزانه و کاهش خدمات رایگان آموزشی برای کلیۀ دانشجویان، علاوه بر شکل‌های مختلف تبعیض آموزشی به سود طبقات بالادست و لاجرم به زیان فرودستان، چنان که مختصراً ذکر شد، چنان ضربه‌ای به کیفیت آموزش و پژوهش علمی زده است که تولید انبوهی از صاحبانِ عاری از تخصصِ مدارک دانشگاهی، تنها بخش کوچکی از نتایج فلاکت‌بار آن است.
همچنین صندوق رفاه دانشجویان بر خلاف عنوانش، کارکردی جز بدهکارکردن دانشجویان به نظام بانکی کشور نداشته است. تفاهم‌نامۀ صندوق رفاه دانشجویان و صندوق کارآفرینی امید موجب آن شده است که دانشجو بابت استفاده از امکاناتی که بنا به عرف و مطابق با معیشت متعارف حق اوست، در نظام بانکی کشور بدهکار تلقی شود و حق استفاده از سایر اعتبارات بانکی را از دست بدهد. بودجه‌ای که باید صرف رفاه و معیشت کلیۀ دانشجویان شود، به وام‌های اشتغال و کارآفرینی استحاله شده و فقط در اختیار اقلیّتی از دانشجویان قرار می‌گیرد. نگاه سیاست‌گذاران صندوق کارآفرینی امید، نگاهی مبتنی بر حصول حداکثر سود است. این نگاه با ماهیت صندوق رفاه که در واقع بخشی از صندوق‌های تأمین اجتماعی به شمار می‌اید، سازگار نیست. چنین است که استیلای صندوق کارآفرینی امید بر صندوق رفاه دانشجویان موجب از بین رفتن امنیت اقتصادی دانشجویان شده است.
تبعیض جنسیتی، در قالب سهمیه‌بندی جنسیتی رشته‌های دانشگاهی، کنترل و فشار مضاعف در حوزۀ آزادی‌های فردی و پوشش دختران دانشجو، حجاب اجباری در خوابگاه‌ها، محدودیت‌های بیشتر در رفت و آمد و ساعت‌های ورود و خروج به خوابگاه‌های دختران، برخوردهای سلیقه‌ای حراست با دختران دانشجو از طریق تماس‌های تهدیدآمیز و ایجاد فضای ارعاب نزد ایشان، نگاه قیم‌مآبانۀ مسئولان و سوءاستفاده از روابط عاطفی خانواده‌ها برای محدودسازی بیشتر دختران، تحت فشار قرارگرفتن دانشجویان دختر از جانب برخی اساتید، معاونان آموزشی و کارکنان دیگر دانشگاه برای روابط خارج از عرف – که خود جلوۀ دیگری از نگاه ابزاری به زنان در جامعه است – و ده‌ها مورد ریز و درشت دیگر نمود یافته است، و طرفه آنکه این همه همواره به بهانه‌هایی همچون تامین امنیت و مصلحت دختران دانشجو اتفاق می‌افتد. اما ناگفته پیداست که این‌ها هیچ یک معنایی جز نفی بداهت این واقعیت ساده ندارند که زن، به مثابۀ نوع انسان، خود توان درک موقعیت و تصمیم‌گیری در مورد امور مربوط به خویش را دارد. دخالت بی‌دلیل خوابگاه و دانشگاه در زندگی شخصی دختران نمی‌تواند جز زیر سوال بردن استقلال فردی، آزادی عمل و عزت نفس دانشجویان دختر، هدفی با خود داشته باشد.
صدای اعتراض دانشجویان که چیزی جز حقوق بنیادین خود نمی‌خواهند، گویا بر اربابان، مدیران، سیاست‌گذاران و مجریان قوانین تبعیض‌آمیز بسیار گران آمده است. کمیته‌های انضباطی و حراست دانشگاه‌ها و دوشادوش آنان نهادهای امنیتی بیرون از دانشگاه، برای خاموش‌کردن صدای مستقل دانشجویان تمام‌قد ایستاده‌اند و به واسطۀ تهدیدهای مکرر دانشجویان معترض و خانواده‌هاشان، احضارهای گاه به گاه، پرونده‌سازی، صدور احکام انضباطی و ده‌ها حربۀ امنیتی دیگر، چکمه بر گلوی دانشجویان فشرده‌اند. بی‌خبر از آن که صدای حق‌طلبی، عدالت‌خواهی و آزادی‌خواهی دانشجویان با هیچ سرکوبی خاموش‌کردنی نیست.
شوراهای صنفی، این تنها تشکل برآمده از رای مستقیم دانشجویان که البته وامدار هیچ جریان سیاسی‌ای پشت درهای دانشگاه نیست، در شرایط کنونی پرچمدار اعتراضات دانشجویی و پژواکده صدای مستقل دانشجویان است. داشتن چنین جایگاه و کارکردی موجب شده است که مسئولان وزارت علوم بر سر راه اتحاد و عمل مشترک شوراهای صنفی سراسر کشور به نحوی مداوم سنگ‌اندازی کنند.
بله؛ می‌دانیم و می دانند تنها با تشکل‌یابی فراگیر شوراهای صنفی می‌توان در برابر برنامه‌ها و قوانین دانشجوستیز ایستاد، و البته که باید چنین کرد.
در کنار نهاد شورای صنفی، تلاش برای استقلال دانشگاه از قدرت و سرمایه و نیز تقویت نگاه انتقادی مستقل از قدرت و زدوده از ایدئولوژی حاکم، تنها دریچۀ امید برای بیرون‌شدن از وضعیت اسفناک فعلی است. در عین حال اعتراضات صنفی دانشجویی بایستی به مبارزات برحق کارگران، معلمان، زنان و تمام محذوفان و مطرودان اجتماع بپیوندد و کلیت ساختار و برنامه‌های کلان اقتصادی سیاسی را که تجاری‌سازی آموزش نیز بخشی از تبعات آن است به نقد بکشد. بدون این همراهی و پیوند، مقاومت در برابر این سیل بنیان‌برانداز که هستی دانشجو، کارگر، معلم، زن و تمام فرودستان را تهدید می‌کند، غیرممکن می‌نماید.
جمعی از دانشجویان دانشگاه‌های ایران
شانزدهم آذر ماه ١٣٩٥
تعداد امضا کنندگان: +٦٠٠٠ دانشجو
تعداد دانشگاه‌ها: +٣٠٠ دانشگاه

همبستگی کمپین سراسری اتحادیه کارگران خدمات عمومی کانادا با کارگران زندانی در ایران
• اتحادیه کارگری کانادا، ک یو پی، کارزاری سراسری را از امروز در همبستگی با کارگران ایران آغاز کرده است ...
٢ دسامبر ٢٠١٧
* علیه آزار و اذیت و سرکوب فعالان کارگری در ایران با صدای بلند اعتراض کنید!
در پیگیری اعتراضات متعدد در ماههای اخیر از طرف بزرگترین اتحادیه کارگری کانادا به سرکوب فعالین کارگری و معلمان در ایران، کیوپی کارزاری سراسری را از امروز در همبستگی با کارگران ایران آغاز کرده است. در این کمپین، اتحادیه کارگران خدمات عمومی کانادا از دولت ایران می خواهد که بلافاصله و بدون قید و شرط تمام فعالان کارگری زندانی و زندانیان سیاسی در کشور را آزاد کند و دستگیری و سرکوب فعالان کارگری را پایان دهد.
در این فراخوان، کیوپی از کارگران و عموم درخواست کرده است نامه های اعتراضی خود را از طریق لینک زیر به مقامات حکومتی ایران ارسال کنند. کیوپی رو به کارگران و جامعه تاکید کرده است:
"گزارشهای نگران کننده در مورد آزار و اذیت و سرکوب فعالان کارگری در ایران از طرف جنبش اتحادیه های کارگری ایران به اطلاع ما رسیده است. اتحادیه کارگران خدمات عمومی کانادا عمیقا نگران این مسئله است که فعالین و مدافعان حقوق کارگری در سراسر ایران تحت تعقیب و زندان قرار دارند، و از اینرو از شما درخواست می کنیم که از دولت ایران بخواهید که فورا و بدون قید و شرط این زندانیان عقیدتی را آزاد کند."
به کمپین اتحادیه کارگران خدمات عمومی کانادا در همبستگی با کارگران زندانی ایران بپیوندید. تا آزادی کلیه کارگران و ملعمان زندانی به کارزارهای جهانی در همه کشورها ادامه دهیم!
به گزارش اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران؛ ترجمه متن نامه اعتراضی نمونه در کارزار کیوپی از قرار زیر است (به لینک زیر مراجعه نمایید):
آیت الله سید علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران
حسن روحانی، رئیس جمهوری اسلامی ایران
موضوع: سرکوب و آزار فعالان کارگری در ایران
ما با جهت اعلام نگرانی عمیق خود از تداوم سرکوب و اذیت و آزار فعالین کارگری در ایران با شما تماس می گیریم. ما مطلع هستیم که بسیاری از فعالین و مدافعان حقوق کارگری تحت پیگرد قانونی قرار داشته و یا در مناطق مختلف کشور در زندان می باشند؛ و ما از شما می خواهیم این زندانیان عقیدتی را فوری و بدون قید و شرط آزاد کنید. این فعالان شامل افراد زیر می باشند:
رضا شهابی، عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه (سندیکای واحد)، که از تاریخ ٩ اگوست ٢٠١٧ دوباره حبس گردیده است. رضا شهابی مشکلات جدی سلامتی به دلیل سالها بدرفتاری و نیز شکنجه در دوران بازجویی دارد. او باید به بیمارستانی غیرنظامی با تجهیزات کامل برای معالجه تخصصی منتقل گردد، و بدون قید و شرط آزاد گردد.
اسماعیل عبدی، عضو هیئت مدیره کانون صنفی معلمان ایران (تهران)، در حال گذران ٦ سال حبس خود می باشد. بازجویان او تهدید کرده بودند که احکام تعلیقی مربوط به سال ٢٠١٠ را نیز به حکم او اضافه خواهند کرد.
محمود بهشتی لنگرودی، سخنگوی کانون صنفی معلمان ایران (تهران)، بار دیگر از تاریخ ١٢ سپتامبر ٢٠١٧ بازداشت و به زندان اوین منتقل گشت. دادگاه تجدید نظر اخیرا حکم پنج سال زندان دیگر علیه او را تایید کرده است، که در این صورت کل دوران زندان ایشان به ١٤ سال تبدیل می گردد.
ابراهیم مددی و داوود رضوی، اعضای هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، توسط ماموران امنیتی در تاریخ ٢٩ آوریل ٢٠١٥ دستگیر و به زندان اوین منتقل گشتند. آنها پس از ٢٢ روز حبس درسلولهای انفرادی با قید وثیقه آزاد شدند. در فوریه ٢٠١٦، آنها در مجموع به ١٠ سال و سه ماه حبس تعزیری توسط شعبه ٢٦ دادگاه انقلاب اسلامی محکوم شدند (٥ سال و ٣ ماه برای مددی و ٥ سال برای رضوی). آنها علیه این احکام ظالمانه تقاضای تجدید نظر کرده اند.
علاوه بر موارد فوق، بسیاری از فعالین کارگری در ایران به دلیل فعالیتهای کارگریشان یا به حبسهای تعلیقی محکوم شده اند، یا در انتظار دادگاه هستند و یا مورد تهدید قرر گرفته و از کار خود معلق و یا اخراج شده اند. این از جمله شامل چندین تن از اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و برخی از اعضای سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه می باشد.
ما از دولت شما می خواهیم که به بازداشت و سرکوب فعالین کارگری در ایران خاتمه دهد. ما همچنین خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط کلیه فعالین کارگری و زندانیان سیاسی در ایران هستیم.

بین المللی
١ . برنامه جهانی غذا: ساکنان غوطه شرقی در سوریه به تغذیه از زباله‌ها روی آورده‌اند
بنا به اعلام "برنامه جهانی غذا" وابسته به سازمان ملل متحد، قحطی در منطقه غوطه شرقی سوریه که تحت محاصره نیروهای دولتی قرار دارد، ساکنان را وادار به تغذیه از زباله‌ها کرده است.
در گزارش "برنامه جهانی غذا" آمده است که ساکنان این منطقه بر اثر قحطی فرزندان خود را مجبور می‌کنند یک روز در میان غذا بخورند. بنا به همین گزارش همچنین گروهی از ساکنان غوطه شرقی از فرط گرسنگی به دفعات هوشیاری خود را از دست داده‌اند.
به گزارش «برنامه جهانی غذا» از ماه سپتامبر حدود ١٧٤٥٠٠ نفر در شهر دوما، واقع در منطقه غوطه شرقی، مجبور به اتخاذ رویکردهای مختلفی برای مقابله با قحطی شده‌اند. این روش‌ها شامل تغذیه از علوفه حیوانات و مصرف آن دسته از مواد خوراکی که تاریخ مصرف آنها منقضی شده است، می‌شود.
بنا به همین گزارش ساکنان دوما برای به دست آوردن مواد خوراکی تن به رفتارهای پرخطر نیز می دهند. علاوه بر این گزارش‌هایی مبنی بر غش و ضعف دانش‌آموزان و آموزگاران در دوما بر اثر گرسنگی دریافت شده است.
گزارش "برنامه جهانی غذا" می‌افزاید که دست‌کم چهار نفر در دوما از گرسنگی جان باخته‌اند. یکی از آنها کودکی بوده که از فرط گرسنگی دست به خودکشی زده است.
نیروهای وفادار به بشار اسد، رئیس جمهوری سوریه از سال ٢٠١٢ تاکنون منطقه غوطه شرقی را که تحت کنترل شورشیان مخالف دولت قرار دارد، محاصره کرده‌اند. از ماه اوت تاکنون کاروان‌های حامل مواد غذایی اجازه ورود به این منطقه را نیافته‌اند.

٢.  فرانسه - اعلام اعتصاب ٢٤ ساعت توسط اتحادیه ث ز ت
روز چهار شنبه ٢٩ نوامبر اتحادیه کارگری ث ژ ت اعلام کرد که از کارگران عضو این اتحادیه خواسته است در شرکت‌های تولید و توزیع گاز و برق دست از کار بکشند.
این تصمیم زمانی‌ اتخاذ شد که کارگران و کارفرمایان بر سر افزایش دستمزد به توافق نرسیدند.
ث ژ ت اعلام کرد که این اعتصاب با وجود هوای سرد بمدت ٢٤ ساعت ادامه خواهد یافت و راه دیگری برای بدست آوردن حق خود برایشان نمانده است.
همزمان با این اعتصاب شرکت آلمانی‌ یونیپر نیز دست به اعتصاب مشابهی خواهد زد.

٣.. سوریه - جنگ داخلی بیش از ٣٤٠ هزار کشته برجای گذاشته است
آخرین گزارش سازمان غیردولتی "دیده بان حقوق بشر سوریه" حاکی از آن است که از اواسط ماه مارس سال ٢٠١١ تا کنون، دست‌کم ٣٤٣٥١١ جان خود را در جریان جنگ داخلی این کشور از دست داده اند.
به گزارش این نهاد – که در لندن مستقر است- ١٠٢هزار و ٦١٨ غیرنظامی در جریان درگیری‌های ٦ سال و نیم گذشته جان خود را از دست داده اند. از این میان حدود ١٩ هزار قربانی کودک و ١٢ هزار قربانی زن بوده اند.
بنا بر این گزارش، نیروهای نظامی و شبه‌نظامی سوری و خارجی حامی دولت بشار اسد، با ١١٩ هزار کشته بزرگترین گروه قربانیان جنگ داخلی را تشکیل می‌دهند: ٦٢هزار سرباز و افسر ارتش، ده‌ها هزار نفر از نیروی شبه نظامی وفادار به دولت اسد (موسوم به دفاع الوطنی) و ١٥٥٦ نفر از شبه نظامیان حزب‌الله این بخش از قربانیان را تشکیل می‌دهند.
در طول مدت زمان مشابه، حدود ٥٩ هزار نفر از شبه‌نظامیان گروه‌های کوچک و بزرگ شورشی، جان خود را در نبردها با ارتش سوریه و یا با یکدیگر، از دست داده اند.
دیده بان حقوق بشر سوریه مستقر در لندن می گوید که آمار و ارقام گزارش خود را از طریق شبکه وسیعی از منابع خود در نیروهای مسلح، نهادهای دولتی و پزشکی و همچنین فعالان سوری بدست آورده است.

٤. پرو - اعتصاب نامحدود کارگران مس
اعتصاب ٣٠٠٠ کارگر موسسه جنوبی مس در پرو روز چهار شنبه ٢٩ نوامبر وارد نهمین روز خود شد. این موسسه دو معدن را اداره می‌کند که تولید سالیانه آن به ٩٠٠ هزار تن‌ می‌رسد.
این کارگران خواهان سهم بیشتر از سود شرکت هستند. آنها همچنین می‌گویند شرکت به تعهدات خود مبنی بر باز گرداندن کارگران اخراجی عمل نکرده است.
نماینده کارگران می‌گوید اعتصاب ادامه خواهد داشت و ما خواهان ملاقات جدید با نماینده شرکت و همچنین نماینده وزارت کار برای دستیابی به توافق هستیم.

]]>
srgergehrh56ku@sfthrthrth.com (Salah) جنبش کارگرى Thu, 07 Dec 2017 04:37:12 +0000
اخباروگزارشات کارگری15/14/13آذر http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66463:15-14-13&Itemid=645 http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66463:15-14-13&Itemid=645

زنده باد 16آذر روز دانشجو
اتحاد – مبارزه – پیروزی
- کارگران مجتمع فولاد نطنزمصمم به ادامه اعتصاب
- کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری:
کارگر، دانشجو، اتحاد، اتحاد
- انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه:
زنده باد 16 آذر روز دانشجو، عرصه ای دیگر از جدال فروشندگان نیروی کار با استثمارگران
- اعتصاب وتجمع دانشجویان وفارغ اتحصیلان دانشگاه صنعت نفت ادامه دارد
- سوختگی3کارگر در حادثه آتش سوزی  کارگاه نجاری محله فیروز بهرام در بزرگراه آزادگان تهران
-2کارگر هم درحادثه آتش سوزی  کارگاه تولید پوشاک در خیابان ولیعصردچار سوختگی شدند
کارگران مجتمع فولاد نطنزمصمم به ادامه اعتصاب
یکی از کارگران مجتمع فولاد نطنز:از روز سه شنبه چهاردهم آذرماه*،حدود 90کارگر مجتمع فولاد نطنز دراعتراض به عدم پرداخت ماه ها حقوق وحق بیمه دست به اعتصاب زدند.
براساس گزارش منتشره،این کارگرکه نخواست نامش فاش شودروزچهارشنبه پانزدهم آذر افزود:معوقات به 9 ماه رسیده و حق بیمه تامین اجتماعی کارگران نیز چندین ماه پرداخت نشده که در نتیجه آن دفترچه بیمه برخی باطل شده است.
یکی دیگر از کارگران مجتمع فولاد نطنز نیز به قول های مدیران کارخانه در زمینه پرداخت معوقات اشاره کرد و گفت: بارها مدیران کارخانه برای پرداختن معوقات کارگران قول دادند اما به ‌رغم گذشت چند ماه هنوز هیچ اقدام جدی صورت نگرفته است.
به گفته یکی دیگر از کارگران که به دلیل اعتراض به شرایط کار و پرداخت نشدن معوقات مجتمع فولاد نطنز را ترک کرده، سه ماه از حقوق سال 1393 و پنج ماه از حقوق سال جاری برخی از کارگران هنوز پرداخت نشده است.
*اعتصاب وتجمع کارگران مجتمع کارخانجات فولاد نطنزدراعتراض به عدم پرداخت 5ماه حقوق وحق بیمه
روزسه شنبه چهاردهم آذرماه،کارگران کارگران مجتمع فولاد نطنزدراعتراض به عدم پرداخت 5ماه حقوق وحق بیمه،دست به اعتصاب وتجمع زدند.
براساس گزارش منتشره،۹۰ نفر از کارگران شرکت فولاد نطنز امروز به دلیل ۵ ماه حقوق معوقه و پرداخت نشدن حق بیمه اعتصاب کرده و دست از کار کشیدند.
قابل یاداوری است که ماه گذشته هم رانندگان سرویس ایاب وذهاب کارگران این شرکت به دلیل پرداخت نشدن مطالبات دست به اعتصاب زدند و کارگران در خیابان سرگردان شدند.
کارخانجات شرکت فولاد نطنز در زمینی به مساحت یک هزار و دویست هکتار در شهر صنعتی فولاد نطنز واقع شده است.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری:
کارگر، دانشجو، اتحاد، اتحاد
١٦ آذر یاد آور خاطره مبارزات دانشجویان مبارز و آزاد اندیشی است که در اوج خفقان و دیکتاتوری حاکم بر فضای جامعه که بعد از کودتای ٢٨ مرداد۱۳۳۲ حاکم شده بود، دست به اعتراض زدند. دولت وقت سرمست از پیروزی حاصل از کودتا اعلام کرده بود که آذر ماه نيكسون معاون رئيس جمهور آمريكا از طرف آيزنهاور به ايران مي‏آيد تا نتایج کار (کودتا) را ازنزدیک مشاهده کند. ۱۴ آذرماه نیز ارتشبد زاهدی نماینده دولت وقت بعد از مدتها مذاکره مخفیانه با دولت انگلیس سرانجام رسما تصمیم دولت مبنی بر تجدید رابطه با انگلستان را اعلام کرد. در آن شرایط یعنی بعد از شکست نهضت ملی شدن نفت بر همگان واضح بود که این رابطه چیزی نیست جز اجازه چپاول منابع نفتی و ثروت های ایران به این دولت های استعمارگر. همان روز (۱۴آذر) تظاهراتي در گوشه و كنار به وقوع پيوست كه موجب دستگیری تعدادی از دانشجویان در دانشگاه گردید. اين وضع در روز ۱۵ آذر هم ادامه داشت. از آنجا که رژیم حاکم اطمینان داشت که روز ورود نیکسون یعنی ١٦ آذر دردانشگاه تهران اعتراضاتی صورت خواهد گرفت نيروهاي ارتش را در دانشگاه مستقر كرد. صبح شانزده آذر، هنگام ورود به دانشگاه، دانشجويان متوجه حضور سربازان و اوضاع غير عادي اطراف دانشگاه شدند.اعتراض به این وضعیت غیرعادی منجر به درگیری بین نیروهای نظامی و دانشجویان شد.در این درگیری ها عده زیادی مجروح،۲۷ نفردستگیر و سه نفر به نام های بزرگ نیا، شریعت رضوی و قندچی به ضرب گلوله کشته شدند.
خبر این واقعه به سرعت در سراسر ایران پخش شد و دانشجویان را در اعتراض به این اقدام وحشیانه، به اعتصاب و تعطیلی دانشگاه ها و مؤسسات آموزشی کشاند. دانشجویان آگاه و انقلابی در روز های بعد، دانشگاه ها و کلاس های درس را تعطیل کرده و در کنار دیگر اقشار معترض و آزادیخواه جامعه، به اعتراض نسبت به این واقعه شوم و شرم آور پرداختند. در سال های بعد و تا به امروز، همواره دانشجویان در سالگرد این روز تاریخی، روزی که شاه و نظامیانش، صحن دانشگاه را با خون دانشجویان گلگون کرد، مراسم هایی را در گرامی داشت این روز برگزار می کنند.
در شرایط کنونی و در اوضاع نابسامان اقتصادی و گسترش دامنه فقر و بیکاری و فشار و سرکوب پلیسی سرمایه، که خواه ـ ناخواه دامن تمامی اقشار و طبقات اجتماعی، از جمله دانشجویان را نیز می گیرد، این بخش از جنبش نمی تواند به دور از تمامی این مسائل و قید و بندها، صرفاً خواست ها و مطالبات روزمره و بهبود خواهانه ی خویش را مد نظر قرار داده و نسبت به خواست ها و منافع دیگر طبقات و اقشار اجتماعی بی تفاوت باشد. جنبش دانشجویی به این اعتبار، همچنین نمی تواند نسبت به اتحاد کارگران با دانشجویان و شعار "کارگر، دانشجو، اتحاد، اتحاد" بی توجهی نشان داده و تنها مسائل و موضوعات مورد نظر خود را طرح و دنبال نماید.
 امروزه بخش های وسیعی از دانشجویان، به عنوان فرزندان کارگران و توده های مردم زحمتکش، مسائل و مشکلات خود را جدا از مسائل و مشکلات جامعه در کلیت خویش ندانسته و تلاش می کنند تا خواست ها و مطالبات دانشجویی و عمدتاً دموکراتیک را در پیوند با خواست ها و مطالبات طبقاتی و اجتماعی کارگران و توده های مردم محروم و استثمار شده جامعه مطرح نمایند و آن ها را رو در رو با سرمایه و عوامل آن، تعقیب و پیگیری کنند. جنبش آگاه و پیشرو دانشجویی امروزه در تلاش است تا مبارزات خود را از محدوده تنگ دانشگاه خارج نموده و آن را با مبارزات آزادیخواهانه و عدالت طلبانه کارگران پیوند بزند. این بخش از جنبش می رود تا بیش از پیش با جنبش ضد سرمایه داری و طبقاتی کارگران ارتباط برقرار کرده و در اتحاد با دیگر جنبش های اجتماعی و مردمی، و به ویژه جنبش رهایی بخش طبقه کارگر، در پایان دادن به ستم و استثمار سرمایه و همراه با آن رنج و حرمان توده های مردم کارگر، سهیم باشد.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری
انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه:
زنده باد 16 آذر روز دانشجو، عرصه ای دیگر از جدال فروشندگان نیروی کار با استثمارگران
دوره اخیر از مبارزه و مطالبه گری سیاسی، اجتماعی و اقتصادی دانشجویان و اعتراضات متحدانه، همبسته و همزمان در بیشتر دانشگاهها که با شور و هیجان و پرانگیزه به جریان افتاده و اوج خود را در چند روز گذشته با فریاد شعارها و بیان مطالبات اساسی کاملا منطبق با خواستهای اکثریت مردم و در رأس آن طبقه کارگران به نمایش گذاشته است، بیانگر تغییرعمیق نگاه این بخش معترض طبقه کارگر نسبت به گذشته های خود است که تلقی ای روشنفکرانه و دارای فاصله با کارگران و توده های زحمتکش جامعه از خود داشت.
امروز تحت تأثیر فضای مبارزاتی و اعتراضی علیه فقر، نابرابری های اقتصادی، اجتماعی و تبعیضات جنسیتی، قومی و مدهبی از طرف اکثریت مردم کارگر و زحمتکش و حملات و یورش های پی در پی مدافعان شرایط موجود، بخش اعظم دانشجویان که فرزندان همین توده های تحت فشار و محروم هستند، جایگاه و موقعیت واقعی خود را در جامعه باز یافته اند. دانشجویان به این حقیقت دست یافته اند که نیروهای کار فردا هستند و باید مانند پدران و مادران خود بردگان کار و در خدمت اقلیت مفتخور سرمایه دار باشند و از هم اکنون با خواب هایی مانند طرح قرون وسطائی کارورزی که دولت برایشان دیده و به تعبیر در آورده است، طرحی که تا به امروز اعتراض وسیع جنبش کارگری را علیه خود سازمان داده و دانشجویان نیز خود از معترضان پیگیر و جسور در مقابله با این طرح بوده اند، تحمیل وضعیتی به مراتب بدتر از کارگران امروز، بعد از فارق التحصیلی بر خود را می بینند.
مطالبات دانشجویان، بخصوص مطالبات اخیر شامل تحصیل رایگان، استخدام رسمی، حذف طرح قرون وسطائی کارورزی، ممنوعیت تفکیک جنسیتی و غیره باید مورد حمایت و پشتیبانی همه بخش های طبقه کارگر قرار گیرد و برای تحقق آنها به عنوان مطالبات خود مبارزه کند.
انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه     15/9/1396
اعتصاب وتجمع دانشجویان وفارغ اتحصیلان دانشگاه صنعت نفت ادامه دارد
روزسه شنبه چهاردهم آذرماه،دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاه صنعت نفت با گذشت هیجده روز از اعتصاب دانشجویان دانشکده صنعت نفت آبادان وچهارمین روز تجمع دانشجویان و فارغ التحصیلان این دانشگاه مقابل وزارت نفت،اعلام کردند: تا تحقق عملی وعده های مسئولان وزارت نفت، مطالبه گری حقوقی در تمام دانشکده ها ادامه دارد.
براساس گزارشی که پانزدهم اذر رسانه ای شد،یکی از دانشجویان دانشکده صنعت نفت  با اشاره به سفر مسئولان وزارت نفت به استان خوزستان گفت: در حالی که انتظار داشتیم بازدید این مسئولان و صحبت های آنان مفید باشد اما متاسفانه کماکان مسئولان بر مواضع قبلی خود پافشاری کردند.
وی اعضای  سفر به دانشکده های نفت آبادان و اهواز را حبیب الله بیطرف معاون پژوهشی وزیر، کامران دهقانی رئیس آموزش شرکت ملی نفت و جلیل مختار نماینده  مجلس ازآبادان خواند و افزود: متاسفانه این مسئولان به جای در پیش گرفتن رویکردی مثبت و تعاملی با دانشجویان، با صحبت های تهدید آمیز اعلام کردند که ضمن حمایت کامل از مسئولان دانشگاه، پشت اقدامات هیئت رئیسه دانشگاه ایستاده اند.
از جمله اقدامات مسئولان دانشکده نفت در روزهای اخیر تعطیلی کلاس های درسی دانشجویان و سلف غذاخوری این دانشگاه بود.
حبیب الله بیطرف معاون وزیر نفت در امور پژوهش و فناوری روز سه شنبه در دانشکده صنعت نفت آبادان وعده استخدام تمامی دانش آموختگان طبق قانون استخدامی وزارت نفت را داد و افزود: موضوع استخدام فارغ التحصیلان دانشگاه صنعت نفت ارتباطی با آزمون استخدامی وزارت نفت ندارد. مشکل استخدامی فارغ التحصیلان برطرف شده است و دانشجویان هم  از شنبه به کلاس های خود بازگردند.
با این وجود، یکی از فارغ التحصیلان دانشگاه صنعت نفت آبادان با اشاره به اینکه تا حصول نتیجه واقعی  و اقدام عملی مسئولان وزارت نفت دست از اعتصاب و تحصن نمی کشیم، گفت: اعتصاب در تهران و اهواز و تحصن مقابل ساختمان وزارت نفت ادامه خواهد داشت، هنوز سلف دانشکده صنعت نفت آبادان به دانشجویان غذا نمی دهد.
این دانشجوی دانشگاه صنعت نفت آبادان ادامه داد: به ما ثابت شده است که دستور تعطیلی سلف دانشکده از وزارت خانه داده شده است. سلف  از مسئولان وزارت نفت که روز سه شنبه به دانشکده آمده بودند، پذیرایی مفصلی کرد در حالی که باز هم هیچ غذایی برای دانشجویان سرو نشد. چگونه دست از اعتصاب بکشیم در حالی که هنوز یادمان نرفته است که این گونه با دانشجویان برخورد شد.
وی با اشاره به اینکه مسئولان فکر می کنند اگر موضوع را انکار کنند کسی از مشکلات دانشجویان خبردار نمی شود گفت: تجربه دو شکست دانشجویان در پیگیری خواسته هایشان در سال های 94 و 95 باعث شده است تا دیگر ما  از  خواسته های خود تا محقق شدن کامل آنها دست نکشیم.
در مرداد ماه سال 94 به دنبال سخنان کريم سلحشور، معاون منابع انسانی وزير نفت که گفته بود وزارت نفت هيچ اولويتی برای دانشگاه صنعت نفت قائل نيست. اولین تحصن دانشجویان این دانشگاه شکل گرفت که با قول مسئولان وزارت نفت به پایان رسید.  تحصن دوم دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشکده صنعت نفت در مرداد ماه سال گذشته و به مدت شانزده روز در مقابل مجلس شورای اسلامی بود که با صحبت های اعضای کمیسیون انرژی و اجتماعی مجلس شورای اسلامی به پایان رسید.
یکی از فارغ التحصیلان دانشکده نفت آبادان با اشاره به اینکه با وجود وعده های فراوان در طی سال های گذشته هیچ اقدامی در جهت رفع مشکلات ما نشده است؛ گفت: مسئولین بر خلاف تحصن سال های قبل، امسال به شکل عجیبی به ما فشار وارد می کنند تا از ادامه تحصن خود دست برداریم. گویا نمایندگان مجلس هم بیشتر از اینکه نماینده ملت باشند، نماینده دولت هستند.
همچنین روزسه شنبه بیش از صد نفر از دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشکده نفت با حضور در دیوان عدالت اداری از وزارت نفت شکایت کردند. علت این شکایت، یکی دستور لغو برگزاری آزمون های استخدامی و دیگری استخدام نکردن دانشجویان گروه الف این دانشگاه بوده است.
 فارغ التحصیل دانشکده نفت آبادان با اشاره به اینکه در طول دو سال گذشته هر گاه به مسئولان وزارت نفت مراجعه می کردیم، آن ها می‌گفتند ما تابع قانون هستیم؛ گفت: ما هم امروز از راه قانونی اقدام به شکایت علیه وزارت نفت کرده ایم تا مشخص شود مسئولان وزارت نفت تا چه میزان تابع قانون اند. در روز های آینده هم نماینده هایی برای سایر مراکز استان تعیین می شود تا شاکیان به طور هماهنگ از سراسر کشور شکایت کنند. گرچه، طبق رای بدوی دیوان عدالت اداری، وزارت نفت مکلف به استخدام فارغ التحصیلان گروه الف دانشگاه صنعت نفت است.
کامران دهقانی مدیرکل آموزش وزارت نفت،پیرامون حکم دیوان عدالت اداری گفته بود:  آن حکم، جامعیت نداشت و تنها درباره چند نفر از فارغ‎التحصیلان گروه الف بود که وزارت نفت درخواست تجدیدنظر کرده است.
همچنین روز سه شنبه دانشجویان به مردمی که از مقابل ساختمان وزارت نفت می گذشتند گل هدیه دادند. این دانشجویان علت این اقدام را یادآوری دانشجویان دانشکده صنعت نفت آبادان اعلام کردند که با محروم ماندن از غذا و امکانات اولیه پس از 18 روز اعتصاب در حال پرپر شدن هستند.
سوختگی3کارگر در حادثه آتش سوزی  کارگاه نجاری محله فیروز بهرام در بزرگراه آزادگان تهران
سخنگوی سازمان آتش نشانی شهر تهران از سوختگی3کارگر در حادثه آتش سوزی  کارگاه نجاری محله فیروز بهرام در بزرگراه آزادگان تهران،خبرداد.
سید جلال ملکی شامگاه چهارشنبه گفت: ساعت ۱۶:۲۴ امروز15آذر یک مورد آتش سوزی در کارگاه نجاری در بزرگراه آزادگان محله «فیروز بهرام» خیابان کارتن سازی به سامانه ۱۲۵ سازمان آتش نشانی شهرداری تهران اعلام شد، که بلافاصله ۳ ایستگاه به همراه تجهیزات کامل تنفسی به محل حادثه اعزام شدند.
وی با تشریح جزئیات محل آتش سوزی ادامه داد: آتش سوزی در گاراژی به وسعت حدود ۲۰۰۰ متر بود، که در آن چندین کارگاه کوچک و بزرگ با کاربری های مختلف که بیشتر نجاری، رنگرزی، پارچه بافی و پارچه بری فعالیت می کردند رخ داده بود.
سخنگوی سازمان آتش نشانی شهرداری تهران با بیان این که آتش در یکی از کارگاه های این گاراژ به وسعت حدود ۱۰۰ متر، که با سقف های شیروانی و غیر مقاوم پوشیده شده و کارگاه نجاری و رنگرزی مصنوعات چوبی بود، رخ داد، اضافه کرد: این کارگاه کاملا شعله ور بوده و آتش به سرعت در حال سرایت به کارگاه های هم جوار بود، آتش نشانان به سرعت دست به کار شده و عملیات خاموش کردن آتش را آغاز کردند و خوشبختانه از سرایت آتش به کارگاه های مجاور جلوگیری شد.
ملکی افزود: ۳ کارگرتبعه افغانستان در کارگاه مذکور مشغول کار بودند، که از چند نقطه بدن دچار سوختگی شدند و آتش نشانان در لحظات اولیه این کارگران را خارج کرده و تحویل عوامل اورژانس دادند.
وی از اطفاء آتش، تخلیه دود، ایمن سازی و پایان عملیات در ساعت ۱۷:۱۶ خبر داد.
2کارگر هم درحادثه آتش سوزی  کارگاه تولید پوشاک در خیابان ولیعصردچار سوختگی شدند
سخنگوی سازمان آتش نشانی از آتش سوزی در کارگاه تولید پوشاک در خیابان ولیعصر وسوختگی 2کارگر خبرداد.
سید جلال ملکی با اشاره به این حادثه آتش سوزی گفت: ساعت ۱۶:۴۷ یک مورد آتش سوزی در یک کارگاه تولید پوشاک در خیابان ولیعصر نرسیده به چهارراه ولیعصر، خیابان هاشمی فر به سامانه ۱۲۵ سازمان آتش نشانی تهران اطلاع داده می شود.
او با بیان اینکه سه ایستگاه با تجهیزات کامل به محل حادثه اعزام می شود خاطرنشان کرد: محل حادثه یک آپارتمان دو طبقه قدیمی بود که از آن به عنوان کارگاهی برای تولید پوشاک استفاده می شد و پارچه‌ های تریکو و مقداری مشما در بخش‌هایی از این ساختمان نگهداری می‌شد.
سخنگوی سازمان آتش نشانی تصریح کرد: زمانی که آتش نشانان به محل حادثه رسیدند بخش‌های زیادی از طبقه اول این کارگاه حدودا ۵۰متری که دو طبقه ساختمان وسعت داشت شعله ور بود و به بخش‌هایی از طبقه بالایی نیز سرایت کرده بود و دود زیادی نیز هر دو طبقه و راه پله میانی را فراگرفته بود.
ملکی با بیان اینکه تعدادی کارگر در این ساختمان مشغول فعالیت بودند گفت: در اولین اقدام آتش نشانان همزمان با خاموش کردن آتش با استفاده از دستگاه های تنفسی وارد ساختمان شدند و این افراد را از داخل ساختمان خارج کردند. ۷ نفر از کارگرانی که دراین ساختمان مشغول فعالیت بودند با کمک آتش نشانان خارج شدند که متاسفانه دو نفر آنها دچار سوختگی شده بودند و ۵ نفر دیگر نیز خوشبختانه وضعیت خوبی داشتند.
پانزدهم آذرماه1396
akhbarkargari2468@gmail.com


اخباروگزارشات کارگری14آذر1396
- تجمع کارگران شرکت حمل ونقل خلیج فارس دراعتراض به خصوصی سازی وبرای حفظ اشتغال
- اعتصاب وتجمع کارگران مجتمع کارخانجات فولاد نطنزدراعتراض به عدم پرداخت 5ماه حقوق وحق بیمه
- تجمع اعتراضی مربیان پیش دبستانی عشایر شهرستان ایذه  نسبت به بلاتکلیفی استخدامی مقابل استانداری خوزستان
- کارخانه روغن نباتی جهان دوباره تعطیل وباقیمانده کارگرانش هم خانه نشین شدند
- ادامه بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی کارگران کارخانه نئوپان خلخال وابسته به بنیاد مستضعفان
-اتحاد – مبارزه - پیروزی
*تجمعات اعتراضی دانشجویان دانشگاه های صنعتی شریف ونیشابور بمناسب شانزدهم آذر ماه روز دانشجو
*بیانیه اتحادیه آزاد کارگران ایران به مناسبت 16 آذر روز دانشجو
- رواج «خوابگاه‌ کارمندی» در تهران!
- جسد یخ زده کارگرجوان گمشده معدن مس درآلو* پیداشد
- کشته وزخمی شدن 2کارگرجوان پالایشگاه آبادان براثر سقوط از دکل بدنبال مسمومیت گازی
تجمع کارگران شرکت حمل ونقل خلیج فارس دراعتراض به خصوصی سازی وبرای حفظ اشتغال
صبح روزسه شنبه چهاردهم آذرماه،جمعی از کارگران شرکت حمل ونقل خلیج فارس در اعتراض به خطرافتادان امنیت شغلیشان وعدم پرداخت مطالباتشان پس از خصوصی سازی وبرای حفظ اشتغالشان
، مقابل یکی از دفاتر اصلی شرکت واقع در چهار راه چیت سازی شهر تهران، در مجاورت سوله بزرگ و قدیمی گندم واقع در این منطقه تجمع وبا سردادن شعار و در دست گرفتن بنر، توجه رهگذران را به حال روز وخیمی که از شرکت به زندگی هایشان سرایت کرده، جلب کردند.
تجمع کنندگان بر این باورند راه شکایت از شرکت نیز به رویشان بسته است چراکه شکایت مساوی صدور حکم توقیف اموال است و این حکم معنایی ندارد جز توقف کامیون ها و در نهایت سوق دادن
شرکت به ورشکستگی. چیزی که ظاهرا مدیران شرکت از آن استقبال می‌کنند!
براساس گزارشات منتشره،حدود200 نفر ازکارگران شرکت حمل‌ونقل خلیج فارس پیش از ظهر امروز در اعتراض به پرداخت نشدن مطالبات و دستمزدشان و همچنین روندی که معتقدند به نابودی این شرکت منجر خواهد شد، مقابل یکی از دفاتر اصلی شرکت در تهران تجمع کردند.
شرکتی که روزگاری در خاورمیانه سرشناس بوده و حالا مدتی است که در راستای اجرای اصل 44 قانون اساسی، به بخش خصوصی سپرده شده و به انواع و اقسام بلایا مبتلا شده است. شرکتی که بعید نیست به زودی خبر نابودی اش مخابره شده و فرجامش، همگان را انگشت به دهن بگذارد.
صحبت درباره شرکت حمل و نقل خلیج فارس است که عنوان «بین‌المللی» را نیز یدک می‌کشد اما اکنون به جایی رسیده که در تامین حقوق حدود 1200 کارگری که دارد نیز عاجز است؛ کارگرانی که برخی‌شان ماه‌هاست دستمزد نگرفته اند و علاوه بر آن، از دریافت دیگر مطالبات و حقوق شان نیز محروم مانده‌اند.
موضوعی که موجب شده این بار در چهارراه چیت سازی تهران، در مجاورت سوله بزرگ و قدیمی گندم واقع در این منطقه جمع شده و بکوشند با سردادن شعار و در دست گرفتن بنر، توجه رهگذران را به حال روز وخیمی که از شرکت به زندگی هایشان سرایت کرده، جلب نمایند.
وضعیتی که یکی ازکارگران معترض این گونه شرحش می‌دهد: یازده ماه است که کارانه و سنوات دریافت نکرده‌ایم و جدای آن، این ماه حقوقمان را هم نداده‌اند. بیمه تامین اجتماعی مان را هم که یک در میان می‌پردازند و چند ماه بدهی دارد. بیمه تکمیلی و دیگر حق و حقوقمان را هم نمی‌دهند. مگر می‌شود با این شرایط زندگی کرد؟
یکی دیگر از کارگران معترض گفت: باز حال و روز ما از جهاتی بهتر است چراکه از دیگر شهرها و دفاتر شرکت در مناطق دیگر خبر داریم که برخی از کارگران 6 ماه یا بیشتر است که حقوق نگرفته‌اند و معوقه سنواتشان نیز بیشتر است. شرکت ما 38 شعبه در سراسر کشور دارد که از خصوصی سازی به بعد، هیچ کدامشان حال و روز خوبی ندارند. به چشم مان نابودی شرکت را می‌بینیم و کسی به دادمان نمی‌رسد.موضوعی که مورد وثوق دیگر تجمع کنندگان نیز هست. از جمله کارگر میانسالی افزود: برخی همکارانمان که بازنشسته شده اند، وقتی دیدند مطالباتشان پرداخت نمی‌شود، شکایت کردند و از قاضی حکم توقیف اموال گرفتند اما به مرور متوجه شدیم که این شیوه خواست مدیران و مالکان جدید شرکت است چراکه با توقیف اموال که اغلب ماشین های شرکت است، کار می‌خوابد و دچار اختلال می‌شود و راحت تر می‌توانند عذر همه مان را خواسته و شرکت را تعطیل کنند.
وی درادامه گفت:شرکت در اغلب شهرهای بزرگ کشور شعبه دارد که این شعبات در مناطق ممتاز شهرها واقع شده اند و با فروششان می‌شود پول بزرگی به جیب زد. ظاهرا مدیران شرکت قصدشان همین است که شرکت را به ورشکستگی برسانند تا پس از آن با فروش اموال و زمین های شرکت، مبلغی خیلی بیشتر از چیزی که برای خرید شرکت پرداخته اند، به دست آورند.
شائبه‌ای که در کلام دیگر کارگران معترض نیز به چشم می‌خورد. کارگرانی که که بر این باورند راه شکایت از شرکت نیز به رویشان بسته است چراکه شکایت مساوی صدور حکم توقیف اموال است و این حکم معنایی ندارد جز توقف کامیون ها و در نهایت سوق دادن شرکت به ورشکستگی. چیزی که ظاهرا مدیران شرکت از آن استقبال می‌کنند.
این باور یکی ازکارگران معترض است که گفت : انبارها و سیلوهای شرکت مدت هاست که خالی مانده و در آن گندم انبار نمی‌کنند در حالی که همین سیلوها و انبار کردن گندم در آنها برای تامین حقوق تمام  کارگران شرکت کافی است و حتی اضافه هم هست. وقتی هم از مدیران می پرسیم که چرا این کار را به روال همیشه نمی‌کنند، جواب های نامعقول می‌دهند. آیا همین خالی نگه داشتن سیلوها و انبارها که 400 هزار تن ظرفیت دارند و در چنین جایی در قلب تهران قرار دارند، نشان نمی‌دهد که قصدشان چیست؟
بحث به اینجا که می‌رسد، یکی دیگر ازکارگران  معترضان در تکمیل می افزاید: ما که شرکت تولیدی نیستیم که بگویند مواد اولیه نداریم یا ارز گران شده و واردات به دلیل آن مختل شده و نمی توانیم کار کنیم؛ ما شرکت خدماتی هستیم و شرکت خدماتی که مشغول به کار است که نباید در حقوق کارگرانش بماند. مگر می‌شود یک ماک جنگی سه خانوار را نان بدهد و این شرکت قدیمی با این همه ماشین آلات، از عهده حقوق کارگرانش بر نیاید؟
یکی دیگر ازکارگران معترض در تکمیل می افزاید: مدت هاست که هزینه تعمیرات جزئی کامیون ها را هم نمی‌دهند تا وقتی ماشین به تعمیرگاه رفت، بدهی درست شود و گاراژداران ماشین را بخوابانند. این کارشکنی در کار شرکت و تلاش برای نابودی آن است و به همین دلیل همه ما شعارمان احیای شرکت است. شرکت کار کند، از ما کار بکشد و حقوقمان را هم بدهد. این خواسته زیادی است؟
سوالی که اگرچه پیچدگی خاصی ندارد و به نظر می‌رسد پاسخ دادن به آن دشوار نیست، اما مدت هاست که بی پاسخ مانده تا نتیجه آن برای کارگران این شرکت بین المللی، جیب های خالی باشد و بدهی هایی که روز به روز زیادتر می‌شوند. بدهی هایی که به دلیل پرداخت نشدن مطالبات کارگران این شرکت به وجود آمده و آنها را شرمنده خانواده هایشان کرده است تا مجبور شوند به خیابان آمده و شعار حیاکن رهاکن سردهند و خواستار بازگشت اوضاع در شرکتشان به شرایط قبل از واگذاری شوند.
اعتصاب وتجمع کارگران مجتمع کارخانجات فولاد نطنزدراعتراض به عدم پرداخت 5ماه حقوق وحق بیمه
روزسه شنبه چهاردهم آذرماه،کارگران کارگران مجتمع فولاد نطنزدراعتراض به عدم پرداخت 5ماه حقوق وحق بیمه،دست به اعتصاب وتجمع زدند.
براساس گزارش منتشره،۹۰ نفر از کارگران شرکت فولاد نطنز امروز به دلیل ۵ ماه حقوق معوقه و پرداخت نشدن حق بیمه اعتصاب کرده و دست از کار کشیدند.
قابل یاداوری است که ماه گذشته هم رانندگان سرویس ایاب وذهاب کارگران این شرکت به دلیل پرداخت نشدن مطالبات دست به اعتصاب زدند و کارگران در خیابان سرگردان شدند.
کارخانجات شرکت فولاد نطنز در زمینی به مساحت یک هزار و دویست هکتار در شهر صنعتی فولاد نطنز واقع شده است.
تجمع اعتراضی مربیان پیش دبستانی عشایر شهرستان ایذه  نسبت به بلاتکلیفی استخدامی مقابل استانداری خوزستان
روزسه شنبه14آذر،جمعی از مربیان پیش دبستانی شهرستان ایذه دراعتراض به بلاتکلیفی استخدامی مقابل استانداری خوزستان تجمع کردند.
برپایه گزارش منتشره،یکی از این مربیان که خواست نام وی در خبر ذکر نشود گفت: بر اساس دستورالعمل صادره برای حق التدریس شدن مربیان پیش دبستانی عشایر در خوزستان،34نفر در ایذه به عنوان مربی پیش دبستانی عشایر حق التدریس شدند که از این تعداد هشت نفر نیروی غیر از مربیان مشغول به کار بودند و باقی افراد بدون اولویت بندی جذب شدند.
وی با بیان اینکه 86 مربی دوره پیش دبستانی عشایر در ایذه به صورت رایگان به نوآموزان تدریس می دهند افزود: بسیاری از افراد جذب شده از 34 نفر جذب شده، در اهواز مشغول به کار شده اند.
این مربی دوره پیش دبستانی بیان کرد: بر اساس دستورالعمل صادر شده مقرر شد که بیش از 200نفر از مربیان دوره پیش دبستانی عشایر در خوزستان جذب شوند این در حالی است که کل نیروی مربی پیش دبستانی عشایر در خوزستان 157 نفر است.
کارخانه روغن نباتی جهان دوباره تعطیل وباقیمانده کارگرانش هم خانه نشین شدند
کارخانه روغن نباتی جهان دوباره کارگرانش را خانه‌نشین کرده به طوری که از 9 آبان ماه تا به امروز14آذر تولیدی صورت نگرفته است.
به گزارش یک منبع خبری محلی، یکی از کارگران کارخانه روغن جهان گفت:از 9 آبان ماه شکل تعطیلی به خود گرفته و هیچ تولیدی نیز در کارخانه صورت نمی‌گیرد.
این کارخانه در کیلومتر 16 بزرگراه زنجان - قزوین قرار گرفته و با بیش از 50 سال فعالیت از بزرگترین و قدیمی‌ترین کارخانجات تولید روغن در ایران است که انواع روغن‌های نباتی از جمله روغن‌های مایع و قنادی و کره گیاهی را تولید می‌کرد.
اواخر سال گذشته هیچ گاه از یاد کارگران اخراجی روغن نباتی جهان پاک نمی‌شود، در روزهای سرد زمستان نزدیک به سال جدید نگرانی را به سفره‌های کارگران بیکار شده برده بود و این کارگران دست به تجمعات اعتراضی مختلف می‌زدند، هرچند که با آغاز سال 96 تعدادی از کارگران به سرکارهایشان برگشتند اما عده‌ای غزل خداحافظی را خوانده و برای همیشه قید جهان را زدند.
در ابتدا که ماجرای جهان خبرساز شد، مسئولان شرکت نبود مواد اولیه را دلیل تعطیلی عنوان کردند که با تامین مواد اولیه به عناوین مختلفی دوباره این کارخانه حاشیه‌ساز شد به طوری که برگه عدم نیاز کارگرانی که به آنها قول برگشت به کار داده شده بود از طرف شرکت صادر شد.
سیدبیوک موسوی معاون سیاسی استاندار زنجان اواخر اسفند ماه در جریان بازدید از آغاز به کار این شرکت با اشاره به اینکه روغن نباتی جهان طی سالجاری و سال گذشته به دلایلی تعطیل شده بود، افزود: درحال حاضر چرخ های این کار خانه با ۱۸۵ نفر کارگر دوباره فعالیت خود را آغاز کرده است  و بقیه کارگران نیز به کارشان برمی‌گردند.
کارخانه روغن جهان قبل از اخراج کارگران در بهمن ماه سال گذشته با ۲۳۰ کارگر در همه بخشها در حال فعالیت بود که ۲۰۰ کارگر اخراج شده بودند که بعد از پایان یافتن تجمعات اعتراضی و تامین مواد اولیه ۱۲۰ کارگر به کارهایشان برگشتند و  به ۸۰ نفر دیگر نیز  برگه عدم نیاز صادر شد که این کارگران نیز با تجمعات اعتراضی متعد در مقابل ادارات استان به دنبال گرفتن حق حقوق خود بودند که به خاطر همین مطالباتشان حکم توقیف اموال نیز گرفتند.
اما این همه ماجرای جهان نیست و این روزها نیز خبرها حکایت از توقف خط تولید این کارخانه دارد و کارگران دوباره خانه‌نشین شده‌اند.
یکی از کارگران این کارخانه  گفت:هدف کارفرمای این شرکت کار کردن نیست،  80 نفر از کارگرانی که سال گذشته از این مجموعه اخراج شدند بعد از حدود هشت ماه به دنبال دستمزد خود بودند که تعطیلی این واحد با این بهانه انجام شد.
وی با بیان اینکه در حال حاضر تنها تعدادی از کارگران برای حفاظت از برخی از زیر ساخت‌ها مانند جلوگیری از یخ زدگی لوله‌ها و غیره مشغول به کار هستند، عنوان کرد: اکنون خط تولید به صورت کلی متوقف شده است.
این کارگر تصریح کرد: نمیدانم چه رازی در پشت پرده است که این شرکت با اینکه می‌تواند بخشی از مشکلات بیکاری در زنجان را حل کند در این وضعیت قرار گرفته و مسئولان نیز نسبت به این موضوع بی‌توجه هستند.
وی با بیان اینکه حقوق کارگران به صورت منسجم پرداخت نمی‌شود، خاطرنشان کرد: مشکل روغن نباتی کارما و بی‌توجهی مسئولان است وگرنه این شرکت هیچ مشکلی ندارد.
ادامه بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی کارگران کارخانه نئوپان خلخال وابسته به بنیاد مستضعفان
کارخانه نئوپان خلخال تحت مدیریت بنیاد مستضعفان با بیش از ۲۰۰ کارگر در طی سال‌های گذشته باکش و قوس بیکاری و تعطیلی و دیرکرد معوقات در پرداخت حقوق کارگران روبرو بوده است.
براساس گزارشی که14آذر رسانه ای شد،باوجوداینکه خط تولید این کارخانه در ماه‌های پایانی سال گذشته به دلیل مشکلات فراوان تعطیل و بسیاری از کارگران آن بیکار و خانه‌نشین شدند اما مسئولان این موضوع را خبرسازی خوانده و تعطیلی کارخانه را کتمان کردند.
بیکاری کارگران کارخانه نئوپان که تاکنون با تجمعات  اعتراضی بسیاری ازجمله مقابل فرمانداری همراه بوده است تاکنون نتوانسته گره ای از مشکلات معیشتی کارگران و خانواده‌های آن‌ها بگشاید.
درحالی‌که کارخانه نئوپان ابتدای امسال به‌طور رسمی تعطیل شد اما فریدون بابایی، فرماندار خلخال قریب به‌اتفاق این موضوع را خبرسازی خواند.
وی با تکذیب برخی خبرسازی‌ها درباره توقف فعالیت کارخانه نئوپان خلخال گفت: نه‌تنها این کارخانه تعطیل نشده بلکه به فکر توسعه خط تولید و افزایش ظرفیت تولیدی آن نیز هستیم.
فرماندار خلخال هم‌زمان با تعطیلی و بیکاری کارگران به رسانه‌ها گفت: کارگران این کارخانه بنا بر تصمیمات گرفته‌شده در مرخصی به سر می‌برند!
درحالی‌که فرماندار خلخال تا پایان سال گذشته منکر تعطیلی کارخانه نئوپان بود اما مردادماه امسال برخلاف سخنان گذشته از تعطیلی این واحد تولیدی خودداری و وعده داد که با پیگیری و اتخاذ تصمیمات لازم، دوباره تولید را به کارخانه نئوپان این شهرستان بازمی‌گردانیم.
فریدون بابایی فروش این کارخانه به بخش خصوصی را منتفی اعلام کرد و به کارگران وعده داد که به دستور  سعیدی کیا خود بنیاد مستضعفان برای سرمایه‌گذاری و احیای کارخانه وارد عمل می‌شود.
مدیرعامل شرکت گسترش پایا صنعت وابسته به سازمان بنیاد مستضعفان در خصوص دلایل تعطیلی این کارخانه اظهار می‌کند: کارخانه نئوپان خلخال در سال گذشته و ۶ ماه اول امسال متحمل ۱۴۰ میلیارد ریال ضرر و زیان شده و با توجه به بدهی ۲۰۰ میلیارد ریالی شرکت نئوپان خلخال امکان ادامه کار تولید در این واحد صنعتی وجود ندارد.
یحیی چگینی علت تعطیلی کارخانه و بیکار شدن کارگران این واحد تولیدی و صنعتی را جلوگیری از ادامه روند زیان دهی در این شرکت وابسته به بنیاد مستضعفان عنوان می‌کند.
وی اذعان می‌کند: علت زیان دهی کارخانه نئوپان خلخال و تعطیل شدن خط تولید در این واحد صنعتی قدیمی بودن خط تولید آن و ناتوانایی رقابت محصولات تولیدی با محصول نئوپان سایر کارخانه‌های تولید نئوپان در کشور و همچنین رکود اقتصادی حاکم بر اقتصاد کشور است.
وی تنها راه خروج کارخانه از وضعیت فعلی تعطیلی و بازگشت دوباره کارگران بیکار شده این واحد صنعتی بزرگ جنوب استان را سرمایه‌گذاری برای راه‌اندازی خط جدید تولید ورق نئوپان با استفاده از فنّاوری روز در مسیر رقابت با محصولات تولیدی سایر کارخانه‌های تولید نئوپان عنوان می‌کند.
وی بابیان اینکه در شرایط فعلی امکان راه‌اندازی مجدد کارخانه وجود ندارد ادامه می‌دهد: در صورت سرمایه‌گذاری ۶۰۰ میلیارد ریالی جدید نیز برای راه‌اندازی خط تولید جدید در این کارخانه اما بازهم نیازمند گذشت ۲ سال زمان هستیم.
چگینی می‌گوید: درصورتی‌که این سرمایه‌گذاری نیز انجام شود اما کارگران این واحد صنعتی باید به مدت ۲ سال برای شروع دوباره تولید صبر کنند و لذا حل مشکل بیکاری آن‌ها در ممکن نیست.
وی با اشاره به اینکه پیش‌ازاین نیز ۱۲۰ میلیارد ریال طی سال‌های گذشته برای بهبود وضعیت اقتصادی این کارخانه هزینه شده است بیان می‌کند: بااین‌وجود توفیقی برای حفظ این واحد تولیدی نداشتیم.
وی تأکید می‌کند: هرگونه تزریق پول و سرمایه‌گذاری برای راه‌اندازی مجدد خط تولید قدیم کارخانه هیچ‌گونه بازگشت سرمایه برای این واحد تولیدی در پی نخواهد داشت.
اتحاد – مبارزه – پیروزی
*تجمعات اعتراضی دانشجویان دانشگاه های صنعتی شریف ونیشابور بمناسب شانزدهم آذر ماه روز دانشجو
روزسه شنبه چهاردهم آذر ماه،در آستانه روز دانشجو شانزدهم اذر، دانشجویان دانشگاه های صنعتی شریف ونیشابوردر اعتراض به پولی شدن آموزش عالی و خصوصی سازی آموزش عالی دست به تجمع زدند.
براساس گزارشات منتشره،تجمع دانشجویان صنعتی شریف مقابل سلف دانشگاه و در اعتراض به کالایی سازی آموزش و دیگر عرصه های اقتصادی، اجتماعی انجام گرفت.
دانشجویان دانشگاه نیشابور نیز علاوه بر اعتراض به پولی شدن آموزش عالی به پولی شدن پارکینگ دانشگاه و بی توجهی مسئولان دانشگاه به شورای صنفی تجمع کردند.
*بیانیه اتحادیه آزاد کارگران ایران به مناسبت 16 آذر روز دانشجو
کارگر، معلم، دانشجو اتحاد اتحاد
پس از گذشت یک دهه از سرکوب جنبش دانشجوئی در سال 1386 و بدنبال فضای امنیتی که در پس وقایع سال 88 بر دانشگاههای کشور حاکم شد، امسال دانشگاههای سراسر کشور شاهد برگزاری میتینگها و اجتماعات پرشور دانشجوئی با رویکردی نوین است که بی تردید در تداوم خود، دانشجویان را به وزنه ای مهم و تاثیر گذار در مبارزه طبقه کارگر ایران برای دستیابی به مطالبات انسانی اش تبدیل خواهد کرد.
نسل جدید دانشجویان دانشگاههای کشور دیگر دانشجویان دهه های پیشین نیستند که پس از فارغ الحصیلی در راس هرم تولید و یا اداره جامعه قرار گیرند، بلکه جوانانی هستند که اکثریت قریب به اتفاقشان بدنبال فارغ التحصیل شدن، در سطوح مختلفی در پهنه تولید و اداره زندگی اجتماعی به عنوان نیروی کارمزدی مشغول به کار میشوند  و برده وار ترین شکلی از ورود به بازار کار با طرحهایی  از قبیل طرح کارورزی، زندگی و آینده آنان را شکل میدهد.
و این چنین است که امروزه شاهد آغاز سر فصل نوینی در جنبش دانشجوئی هستیم که دانشجویان را نه در موقعیت حامیان جنبش کارگری و دیگر جنبشهای اجتماعی،  بلکه در موقعیت بخش رزمنده و مهمی از طبقه کارگر قرار میدهد که همین امروز و حین تحصیل،  توام با مبارزه برای آزادی بیان، حق برپائی تشکل مستقل، آموزش و تحصیل رایگان، رفع تبعیض جنسیتی و دیگر شرایط تحمیل شده به دانشگاهها در  تقابل مستقیم با شرایط کار از قبیل ارزان سازی نیروی کار، وجود شرکت های پیمانکاری و تأمین نیروی انسانی، نبود امنیت شغلی، قراردادهای موقت  و.. قرار میگیرند  و در دفاع از منافع طبقاتی شان به میدان می آیند.
ما در اتحادیه آزاد کارگران ایران با گرامیداشت 16 آذر،  مبارزات دانشجویان سراسر کشور و مطالبات آنان را مطالبات خود میدانیم، به همه دانشجویان و تشکلهای صنفی و مستقل دانشجوئی درود می فرستیم، دست آنان را در مبارزه برای خلاصی از وضعیت فلاکتبار موجود می فشاریم  و با حمایت از قطعنامه های تشکلهای مستقل دانشجوئی، اعمال هر گونه فشار و محدودیتی علیه مبارزات حق طلبانه دانشجویان را قویا محکوم میکنیم و بدینوسیله خواهان برچیده شدن فوری طرح برده دارانه کارورزی و تحقق تمامی مطالبات مطرح شده از سوی دانشجویان سراسر کشور هستیم.
اتحادیه آزاد کارگران ایران – 14 آذر ماه 1396
رواج «خوابگاه‌ کارمندی» در تهران!
کارمندان، دانشجویان و کارگران بسیاری هستند که دیگر توان تهیه مسکن مستقل اجاره‌ای را هم ندارند و ترجیح می‌دهند به جای مسکن، محیطی برای خواب به شکل مشاع و مشارکتی داشته باشند. تراکم جمعیتی، نداشتن شغل مناسب، بالا بودن هزینه‌های معیشتی و هزینه‌های مسکن باعث ایجاد این پدیده‌ جدید در کلانشهرها شده است.
براساس گزارش رسانه ای شده بتاریخ14آذر، شاید چند سال پیش زندگی کارگران چینی در اتاق‌های کوچک که حریم خصوصی‌شان تنها به اندازه یک تخت بوده مایه تأسف ایرانی‌ها بود اما اکنون اتاق‌نشینی و زندگی چند نفر در یک اتاق که در قالب پانسیون دانشجویی تبلیغ می‌شود، نشانه واضحی از پیشی گرفتن هزینه‌ها از درآمدهاست. کارمندان، دانشجویان و کارگران بسیاری هستند که دیگر توان تهیه مسکن مستقل اجاره‌ای را هم ندارند و ترجیح می‌دهند به جای مسکن، محیطی برای خواب به شکل مشاع و مشارکتی داشته باشند. تراکم جمعیتی، نداشتن شغل مناسب، بالا بودن هزینه‌های معیشتی و هزینه‌های مسکن باعث ایجاد این پدیده‌ جدید در کلانشهرها شده است.
یک خبرنگار که بعد از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه تهران مشغول به کار در یک خبرگزاری شده است، درباره علت انتخاب خوابگاه‌های خصوصی گفت: ‌حقوق‌های موجود برای پس‌انداز کردن و یا تهیه مسکن مستقل بدون پشتوانه مالی خانواده منطقی نیست و بنابراین افراد ترجیح می‌دهند با پرداخت ماهانه،هفتگی یا روزانه مشکل سرپناه خود را حل کنند.
وی با بیان اینکه هزینه‌های استفاده از یک تخت و یک کمد با حمام و آشپزخانه مشترک بستگی به نوع خانه، محله و تعداد افراد در هر اتاق متفاوت است، گفت: برای استفاده از آنها از 300هزار تومان به بالا باید هزینه در نظر بگیرید.
پس‌انداز برای ازدواج!
یک شاغل بخش خصوصی نیز که در یک شرکت خصوصی کار می‌کند‌، دراین باره می‌گوید: اجاره یک مسکن 60 متری کمتر از 650هزار تومان نیست و از آنجایی که پول پیش ندارم لذا ترجیح می‌دهم به جای پرداخت این مبلغ مقداری پس‌انداز کنم تا بتوانم در دو سه سال آینده و بعد از ازدواج یک مسکن نقلی اجاره کنم‌. سعید که می‌گوید آبرو دارد و دوست ندارد در شهرستان بدانند چگونه و در چه محلی زندگی می‌کند، می‌افزاید: اگر بخواهیم محیط مناسبی داشته باشیم و تعداد افراد در خانه کم باشد (منظور تعداد افراد در هر اتاق) باید بیش از 500 هزار تومان پرداخت کنیم.
وی با بیان اینکه یک میلیون و 800 هزار تومان حقوق می‌گیرد، می‌گوید: آنچه برای من و دوستانم حائز اهمیت است بیمه‌ای است که که کارفرما می‌کند وگرنه همین الان هم کارگر سر گذر نیز با 18 تا 20 روز کار کردن همین مبلغ را می‌گیرد و با این هزینه‌های خوراکی که هر روز گران‌تر می‌شود خیلی نمی‌توانم پس‌انداز داشته باشم. وی ادامه می‌دهد‌: این اقامتگاه‌‌ها هم مشکلات خاص خود را دارد زیرا شست‌و‌شو و پخت‌و‌پز وقت زیادی را می‌گیرد، لذا معمولاً مجبور می‌شوم از بیرون غذا سفارش بدهم.
سعید یکی دیگر از مشکلات را تفاوت فرهنگی و وجود افراد از هر قشری در اتاق‌‌ها عنوان کرد و گفت: با توجه به تعداد زیاد افراد معمولاً استفاده از دستشویی‌، حمام یا آشپزخانه با مشکلاتی همراه است‌.
آمارهای رسمی هم که این روزها اعلام شده است نشان می‌دهد بالغ بر ۱۹میلیون بدمسکن در کشور وجود دارد که از این تعداد ۱۱میلیون نفر حاشیه‌نشین هستند. این اقشار غالباً به دلیل توسعه ناموازن و مشکلات ناشی از فقر در حاشیه شهرها و سکونتگاه‌های غیررسمی زندگی می‌کنند
جسد یخ زده کارگرجوان گمشده معدن مس درآلو* پیداشد
جسد یخ زده کارگرجوان  گمشده پس از 43ساعت در 33 کیلومتری معدن مس درآلو پیدا شد.
رئیس هلال احمر رابرگفت:با گذشت 43 ساعت از جستجو کارگر جوان مفقود شده ،گروه امداد روستایی سرانجام جسد یخ زده وی را در حوالی روستای بهادرآباد در 33 کیلومتری معدن درآلوئیه رابـر کشف کردند.
 * مفقودالاثرشدن کارگر معدن مس درآلودرارتفاعات شهرستان رابر
روزگذشته(12آذر)،یک کارگرجوان معدن مس درآلو درمسیر راه بازگشت به خانه اش در کوه‌های اشهرستان رابر گم شده وتاکنون مفقودالاثراست.
بنابه گزارش منتشره،روز گذشته  فردی به نام «ر – ش» اهل روستای گنجان که در معدن درآلو کار می‌کند، هنگام بازگشت به خانه در کوه‌های اطراف مسیر را گم می‌کند.
کشته وزخمی شدن 2کارگرجوان پالایشگاه آبادان براثر سقوط از دکل بدنبال مسمومیت گازی
پیش از ظهرروزسه شنبه چهاردهم آذرماه،دوکارگرجوان پالایشگاه آبادان حین کار بالای دکل 6متری بدلیل مسمومیت گازی سقوط وکشته وزخمی شدند.
براساس گزارشات منتشره،ظهر امروز 2 تن از کارگران بهره برداری شرکت پالایش نفت آبادان هنگام آماده سازی کارهای تعمیراتی دچار گازگرفتگی شده و راهی بیمارستان شدند.
به گفته کارگران واحد اس آر یو(SRU) فاز سه پالایشگاه این دو مصدوم، پس از بروز این حادثه به بیمارستان خمینی اعزام شدند.
منابع آگاه ساعتی پیش اعلام کردند که یکی از کارگران مصدوم این حادثه بعد از گذشت ساعتی به علت گازگرفتگی شدید جان باخت و مصدوم دوم تحت مراقبت های ویژه قرار گرفته است.
این در حالی است که روابط عمومی شرکت پالایش نفت پیش از این گفته بود: حال عمومی این 2 مصدوم که در کمترین زمان ممکن توسط امدادگران اورژانس به بیمارستان خمینی آبادان منتقل شدند خوب است و هیچ خطری این 2 مصدوم را تهدید نمی کند و آنها برای مداوای بیشتر تحت مراقبت های ویژه در بیمارستان این شهر هستند و طبق دستور مدیرعامل شرکت، در صورت نیاز با نظر پزشکان توسط اورژانس هوایی به بیمارستان های مجهز استان منتقل می شوند.
چهاردهم آذرماه1396
akhbarkargari2468@gmail.com

اخباروگزارشات کارگری13آذر1396
- کانون نویسندگان ایران:سیزده آذر روز مبارزه با سانسور
- جوانان متقاضی کارشهر کنکان در سومین روزاعتراضاتشان نسبت به بیکاری مقابل فرمانداری تجمع کردند
- تجمع اعتراضی کارگران نی ‌بر مجتمع کشت‌ و صنعت هفت‌تپه برای معوقات بیمه‌ای نسبت به عدم پرداخت حق بیمه
- اعتراض کارکنان پالایشگاه شیراز نسبت به نصب دوربین مداربسته در دستشویی
- کانون نویسندگان ایران:لغو برگزاری مراسم بزرگداشت علی‌اشرف درویشیان محکوم است
- محمود صالحی:ما چیزی برای از دست دادن نداریم!
- احتمال ورشکستگی صندوق سازمان تامین اجتماعی یا تلاش برای پیشبرد سیاستهای به غایت ضد کارگری از سوی دولت روحانی
- عدم پرداخت چند ماه حقوق کارگران شهرداری امیدیه
- عدم پرداخت مطالبات130کارگر دانشگاه ارومیه
- عدم پرداخت 9ماه حقوق کارگران کارخانه آذرشهد
- تجمع اعتراضی رانندگان تاکسی بی سیم قزوین نسبت به راه اندازی تاکسی اینترنتی مقابل استانداری
اتحاد – مبارزه - پیروزی
- تجمعات اعتراضی دانشجویان دانشگاه‌های تهران،علامه طباطبایی،بهشتی وخوارزمی در آستانه 16آذرروز دانشجو
* صبح روز دوشنبه سیزدهم آذر ماه،جمعی از دانشجویان دانشگاه تهران به مناسبت شانزده آذر روز دانشجو در پردیس مرکزی این دانشگاه اجتماع اعتراضی برپاکردند.
* صبح روز دوشنبه سیزدهم آذر ماه،دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی در اعتراض به کالایی‌سازی آموزش در حیاط این دانشگاه دست به تجمع زدند.
*صبح روز13آذر،دانشجویان روزانه دانشگاه بهشتی در اعتراض به آن چه که اخذ شهریه‌های غیرقانونی مطرح می‌کنند، دست به تجمع زدند.
*صبح روز13آذر،دانشجویان دانشگاه خوارزمی در اعتراض به دریافت شهریه از دانشجویان سنواتی در محوطه این دانشگاه تجمع کردند.
- شنبه شب(11آذر)بردانشجویان وفارغ التحصیلان دانشگاه صنعت نفت مقابل وزارت نفت چه گذشت؟
- بازی کردن باجان 13 هزار کارگر بدلیل عدم تجهیز و تامین ایمنی معادن زغال سنگ
- مفقودالاثرشدن کارگر معدن مس درآلودرارتفاعات شهرستان رابر
- مرگ دلخراش یک کارگر ساختمانی درآمل بر اثر ریزش ستون ساختمان
- جان باختن2 کارگر بر اثر دود زغال در پلدشت
کانون نویسندگان ایران:سیزده آذر روز مبارزه با سانسور
امسال سیزدهم آذر، روز مبارزه با سانسور را در حالی گرامی می‌داریم که عرصه‌ی سانسور ستیزی و دفاع از آزادی بیان یکی از یاران و رهروان همیشگی، پیگیر و نامدار خود، علی‌اشرف درویشیان را از دست داده است. راه اما تا لغو و محو کامل سانسور، به‌ویژه سانسور آشکار و نهان دولتی، ادامه دارد و بیگمان، مانند گذشته، رهپویان پایدار خود را می‌پرورد. اگر مبارزه با سانسور وظیفه‌ی همیشگی نویسندگان و هنرمندان و آزادی‌خواهان در سراسر جهان بوده است، همین وظیفه‌ی انسانی در ایران ضرورت خاصی دارد؛ زیرا که جامعه‌ی ایران با عریان‌ترین، گسترده‌ترین و خشن‌ترین نوع سانسور روبروست. سانسوری با مضمون ایدئولوژیک - سیاسی که قانون و قدرت همه جانبه ی دولتی پشتوانه‌ی حیات و اجرای آن است. مضحک و در عین حال مایه ی تحقیرانسان معاصر است که در قرن بیست‌ویکم هنوز قانون‌های قرنهای سیاه گذشته بر انتشار آثار نویسندگان و هنرمندان و بر آزادی بیان شهروندان حاکم باشد؛ قانون‌هایی که در چند دهه‌ی اخیر دولت های متعدد پشت سرهم مجری آنها بوده‌اند بی‌آنکه اجازه‌ی چون و چرا در آنها بدهند؛ مگر در زمان انتخابات و کسب رای. آخرین نمونه‌‌اش دولت بنفش حسن روحانی است که در حوزه‌ی سانسور و قلع و قمع آثار ادبی و هنری به راستی یادآور "جیغ بنفش" است. در چند سال اخیر "اصلاحیه" های بخش سانسور کتاب وزارت ارشاد چنان درازدامن شده است که اغلب از کتاب فقط جسدی آش و لاش شده برجای می‌گذارد که گاه برای صاحب اثر نیز قابل شناسایی نیست و فقط باید بر آن زار زد. اصلاً نفس اجبار به گرفتن "مجوّز" برای انتشار اندیشه و هنر سرکوبگرانه است. حال اگر این "مجوّز" نیز تضمین‌کننده‌ی توزیع و ارائه‌ی اثر نباشد، بلاتکلیفی و عدم اطمینان حاصل از آن یا به توقف کار هنری می‌انجامد یا به خودسانسوری بیشتر. نتیجه‌ای که مطلوب دم و دستگاه سانسور و انگیزه‌ی آن برای به کارگیری ساز و کار "عدم اطمینان" است. از پرده پایین کشیدن برخی فیلم‌ها یا ندادن اکران و ایجاد محدودیت برای آنها و لغو اجازه ی اجرای کنسرت‌های مجوزدار و جمع‌آوری کتاب‌های منتشر شده که در نمایشگاه کتاب سال جاری به وفور رخ داد، از نمونه‌های مکرر در مکرر این روزها و در چند سال اخیراست. نمونه‌ی بارز دیگر ممنوعیت صدای زنان است؛ یعنی محروم کردن نیمی از مردم جامعه از حق بدیهی‌شان... سانسور همچنان با قوّت هر چه بیشتر ادامه دارد و مقابله با آن نیز.
سیزده آذر برای ارج نهادن به پیکاربا سانسور، برای اهمیت دادن به آزادی بیان بی‌هیچ حصر و استثنا، برای بزرگ‌ داشتن کوشش‌های سانسورستیزان، روز مبارزه با سانسور نام گذاری شده است. این روز را گرامی می داریم و خواهان برچیدن کامل بساط سانسور، در هر شکل و لباس و به هر بهانه، هستیم.
کانون نویسندگان ایران
11 آذر 1396
جوانان متقاضی کارشهر کنکان در سومین روزاعتراضاتشان نسبت به بیکاری مقابل فرمانداری تجمع کردند
صبح روزدوشنبه سیزدهم آذرماه، جوانان متقاضی کارشهر کنکان در سومین روزاعتراضاتشان نسبت به بیکاری مقابل فرمانداری این شهر تجمع کردند.
براساس گزارش منتشره،صبح امروز (سیزدهم آذر) حدود صد نفر از این جوانان مقابل فرمانداری کنگان جمع شدند و از فرماندار خواستند که در زمینه جذب بومی‌های استان بوشهر، اقدامات لازم را انجام دهد.
معترضان دو روز گذشته را مقابل فاز 19 پارس جنوبی تجمع کرده بودند.
یکی از حاضران در تجمع می‌گوید: خواسته اصلی ما این است که جوانان تحصیلگرده کنگان و استان بوشهر در پروژه‌های پارس جنوبی مشغول به کار شوند؛ پرسش اینجاست که چرا مصوبه مجلس مبنی بر در نظر گفتن سهمیه 50 درصدی برای بومی‌ها در پارس جنوبی اجرایی نمی‌شود.
او می‌گوید: بعد این که مقابل فاز 19 تجمع کردیم و از مسئولان پارس جنوبی هیچ پاسخی نشنیدیم، تصمیم گرفتیم مقابل فرمانداری جمع شویم و از فرماندار کنگان بخواهیم که به اوضاع نابسامان ما رسیدگی کند.  
تجمع اعتراضی کارگران نی ‌بر مجتمع کشت‌ و صنعت هفت‌تپه برای معوقات بیمه‌ای نسبت به عدم پرداخت حق بیمه
روز دوشنبه13آذر،جمعی از کارگران نی ‌بر مجتمع کشت‌ و صنعت هفت‌تپه برای معوقات بیمه‌ای دراعتراض به عدم پرداخت حق بیمه دست به تجمع زدند.
برپایه گزارش منتشره،کارگران معترض گفتند:کارفرما بابت بخشی از حق بیمه دوران بیکاری سالهای ۶۸ تا ۹۲ به سازمان تامین اجتماعی بدهکار است.
حِرفِه نی‌بُری یک شغل فصلی و موقت تلقی می‌شود، کارگرانی که این حرفه را انجام می‌دهند تنها در طول فصل برداشت به صورت موقت استخدام می‌شوند و طبیعی‌ست که برخلاف سایر کارگران از سابقه بیمه‌ای کمتری برای بازنشستگی برخوردار هستند.
در همین رابطه در دولت گذشته تمهیداتی برای کمک به بازنشستگی کارگران نی‌بر اندیشیده و قرار شد مدیریت مجتمع نیشکر هفت‌تپه در مقام کارفرما با پرداخت حق بیمه کارگران نی‌بر در خارج از فصل برداشت، امکان بازنشستگی آنها را فراهم کند اما گویا این هزینه به صورت کامل پرداخت نشده در نتیجه صدور احکام بازنشستگی برای شماری از کارگران نی‌بر با مشکل همراه شده است.
کارگران معترض می‌گویند: در دولت گذشته طی مصوبه‌ای، مبلغ ۲۵ میلیارد تومان برای پرداخت حق بیمه دوران غیراشتغال کارگران فصلی نی‌بر اختصاص یافت که در نهایت ۱۵ میلیارد تومان آن توسط دولت به سازمان تامین اجتماعی پرداخت و در نتیجه تعداد زیادی از کارگران نی‌بر بازنشسته شدند.
معترضان با بیان اینکه بعد از گذشت حدود سه سال؛ هنوز تکلیف ۱۰ میلیارد تومان باقیمانده، مشخص نیست، افزودند: هم اکنون ۳۰۴ کارگر نی‌بر در استخدام نیشکر هفت تپه هستند که اگر کارفرما مطالبات بیمه‌‌ای را به حساب تامین اجتماعی پرداخت کند، حدود ۲۰۰ نفر از آنها مشمول بازنشستگی خواهند شد.
اعتراض کارکنان پالایشگاه شیراز نسبت به نصب دوربین مداربسته در دستشویی
نصب دوربین مداربسته در دستشویی پالایشگاه شیرازبا اعتراضات کارکنان روبروشد.
بنابه گزارشی که 13آذر رسانه ای شد،ماجرای نصب این دوربین ها از این قرار بوده است که فیش حقوقی مدیرعامل این پالایشگاه لو می رود و برای یافتن سرنخ ماجرا تصمیم گرفته می شود در سرویس های بهداشتی دوربین مدار بسته نصب شود.
روز نخست، معاون حراست پالایشگاه شیراز با دیدن اعتراضات همکاران در خصوص نصب  دوربین در سرویس های بهداشتی کاملا موضوع را انکار کرده و مدعی می‌شود  ما باید اینجا را پلمب کنیم تا مشخص شود کار چه کسی بوده است. یکساعت بعد از ورود وی به این موضوع، رئیس حراست نیز وارد شده و حضور دوربین‌ها را انکار کرده و دستور به جمع آوری ابزار آلات دوربین و مانیتور کرده تا به حساب خود صحنه را کاملا پاک و ردی ازاین اقدام شنیع باقی نگذارد.
بدلیل تعطیل بودن روز بعد،  رئیس حراست پالایشگاه شیراز با مشورت با دوستان و نزدیکان خود به این نتیجه می‌رسد که به محض حضور در شرکت در جمع همکاران و روسا عذر خواهی کند و تمام! او عذر خواهی می‌کند و مدیر عامل شرکت نیز اذعان می‌دارد کاملا از این موضوع بی خبر بوده است که بعدا مشخص می‌شود این اقدام با هماهنگی شخص آقای مدیر بوده است.
کانون نویسندگان ایران:لغو برگزاری مراسم بزرگداشت علی‌اشرف درویشیان محکوم است
روز دهم آذر مراسم بزرگداشت ازپیش اعلام‌شده‌ی علی‌اشرف درویشیان نویسنده‌ی نامی برگزار نشد ؛ زیرا شب پیش از آن در تماسی تلفنی یک مامور امنیتی به مدیر ساختمان امر کرده است که سالن را در اختیار برگزارکنندگان قرار ندهد! به همین سادگی، بی‌هیچ رفت‌وآمدی، بی‌هیچ حکم و دادگاهی، بی‌هیچ الزام به پاسخگویی برنامه‌ی بزرگداشت نویسنده‌ای سرشناس و محبوب را لغو کردند. نام این کار چیست؟ اقتدار؟ امنیت؟ این همان "اقتدار"ی نیست که در سایه‌اش قتل‌های سیاسی زنجیره‌ای، که از قضا در سالگرد چهارتن از ستم‌کشته‌گان آن قرار داریم، انجام گرفت؟! این همان "اقتدار"ی نیست که حتی فراتر از قوانین خود سیستم حکمرانی می‌کند؟!
و اما امنیت. این چگونه امنیتی است که با پاک کردن صورت مسئله‌ها بر قرارمی‌شود؟ که با زیر پا گذاشتن حقوق اولیه و مسلّم مردم تامین می‌شود؟ امنیت یک جامعه با میزان امنیت مردم در بهره‌مندی از آزادی‌هایشان سنجیده می‌شود نه با سرکوب عریان آزادی¬ها و ایجاد فضای "آرامش" گورستانی. امنیت در درجه‌ی نخست باید امنیت مردم باشد؛ مردمی که حق دارند برای هر امر خود آزادانه دور هم جمع شوند؛ بی‌نیاز به هیچ "مجوز". جایی که مردم باید از حق خود دست بدارند تا "امنیت" تامین شود، آنجا امنیت حاکمیت و فرمانروایی قدرت و ثروت بی¬حساب و کتاب بر قراراست.
نام این برخوردها نه "اقتدار" است و نه "امنیت" بلکه هراس است؛ هراسیدن و هراس افکندن!
کانون نویسندگان ایران در طول نیم قرن فعالیت خود، به ویژه در سه دهه‌ی اخیر، بارها با این‌گونه "لغو"ها و جلوگیری‌ها و سرکوب¬ها مواجه بوده است، همچنان‌که بسیاری از مردم ما. این شیوه مستقیماً آزادی‌های اساسی مردم را هدف قرار می‌دهد و از نظر کانون نویسندگان ایران به شدت محکوم است.
بی¬گمان مخالفت با بزرگداشت علی‌اشرف درویشیان از محبوبیت و تاثیر اجتماعی او ذره¬ای نمی‌کاهد؛ اما بر سرکوبگرانی که در سایه ایستاده‌اند پرتوی روشن می‌افکند.
یاد علی اشرف درویشیان گرامی باد!
کانون نویسندگان ایران
12 آذر 1396
محمود صالحی:ما چیزی برای از دست دادن نداریم!
کارگران و مزدبگیران:
همچنان که اطلاع دارید مسئولان امنیتی در تاریخ 8/2/94 بدون اینکه جرمی مرتکب شده باشم در منزل مسکونی خود مرا دستگیر کردند. بعد از دستگیری مرا به بازداشتگاه مخوف اداره اطلاعات استان کردستان انتقال دادند. به دلیل قطع داروهای فشار خون از سوی مسئولان بازداشتگاه هر دو کلیه ام را از دست دادم و بعدا" با قید وثیقه آزاد شدم. در دادگاه بدوی به 9 سال زندان تعزیری به اتهامات واهی مربوط به سال 62 و تشکیل کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری محکوم شدم. به احکام صادره اعتراض نمودم و دادگاه تجدید نظر استان کردستان آن را به یک سال زندان تعزیری کاهش داد.
روز شنبه مورخ 6/8/96 ماموران پلیس امنیت که در مقابل درب ورودی بیمارستان امام خمینی سقز کمین کرده بودند تا اینکه مرا دستگیر کنند. ماموران امنیتی می دانستند که من هر هفته دو روز در بیمارستان جهت دیالیز بستری هستم. به این ترتیب عملیات فوق امنیتی آن نیروها که هر ماه از دسترنج ما کارگران حقوق های نجومی دریافت می کنند موفقیت آمیز بود و توانستند یک بیمار خاص را دستگیر و روانه زندان کنند. با دستگیری من اعتراضات گسترده ای در داخل و خارج ایران به راه افتاد و دولت ناچار شد حکم یک سال زندان را تبدیل به 3 میلیون تومان جزای نقدی کنند. یعنی خانواده و دوستانم برای نجات جانم مجبور شدند 3 میلیون تومان جزای نقدی را که برابر با سه ماه حقوق یک کارگر است، به خزانه دولتی پرداخت کنند که در روز 4 میلیون بشکه نفت صادر می کند!!.
در طول آن مدتی که من زیر حکم بودم مسئولان وزارت اطلاعات شهرستان سقز مرتب دوستان و کارگران را به ستاد خبری احضار و به آنان تذکر می دادند تا ارتباط خودشان را با من و خانواده ام قطع کنند, در غیر اینصورت بازداشت و زندانی خواهند شد.اما دوستان و کارگران نه تنها مرعوب این فشارها نشدند بلکه بعد از دستگیری من موجی از اعتراضات در سراسر جهان به راه افتاد.
همدردی کارگران و مردم ایران به حدی وسیع بوده که بعد از آزادی هر روز ده ها نفر از شهرهای دور و نزدیک به پاس احترام به فعالیت هایم با حضوردر منزل شخصی، ما را سرفراز کرده اند. حضور دوستان و کارگران در جمع ما خستگی ناشی از وضعیت جسمی مرا کاهش داده. تازه ترین این حضورها اقدام تاریخی و به یاد ماندنی نمایندگان کارگران ساختمانی شهرستان مریوان و حومه بود که 140 کیلومتر از مریوان تا سقز پیاده پیمودند و ما را سرفراز کردند. این حضور ها نشان از آن دارد که سرمایه داران و دولت حامی آنان نتوانسته اند طبقه کارگر را با تهدید ؛ سرکوب و زندان مرعوب کنند.
رفقاء خسته نباشید.
محمود صالحی 13/9/96
احتمال ورشکستگی صندوق سازمان تامین اجتماعی یا تلاش برای پیشبرد سیاستهای به غایت ضد کارگری از سوی دولت روحانی
سخن هفته (از کانال تلگرامی اتحادیه آزاد کارگران ایران)
نشانه ها فراوانند که همگی به ما کارگران و مزدبگیران در مورد ورشکستگی و فروپاشی صندوق های بازنشستگی و غارت تتمه آن توسط دستهای پیدا و پنهان دولتیان هشدار می دهند. اگر سخنان و موضع گیریهای  مقامات دولتی از رییس دولت گرفته تا وزیر کار، مدیران صندوق ها، مجلسیان و سایر مدیران ریز و درشت دراین باره را کنارهم بگذاریم به عمق نیت و هدف  دولتمردان در بی رمق کردن و گرفتن نفس های آخر صندوق های بازنشستگی پی خواهیم برد.
روحانی در گزارش صد روزه دولت دوازدهم در هفتم آذر 96  به روشنی خوابی را که برای صندوق ها از جمله صندوق تامین اجتماعی دیده اند چنین باز خوانی می کند:"یکی از قدم هایی که دولت دراین صد روزه برداشته است این است که به سازمان تامین اجتماعی دستوردادم که تمام بنگاه های اقتصادی خود را به بازار عرضه کند وبفروشد." اما وی توضیحی نداد که با فروش تمام بنگاه های اقتصادی وابسته به تامین اجتماعی تکلیف سرمایه کارگران چه می شود وچه برسر صندوق های بیمه و بازنشستگی می آید؟
سخن روحانی معنایی جز به چوب حراج بستن اموال و غارت دسترنج ما کارگران و  واگذاری آن به سرمایه داران بخش خصوصی که همپای دولت در این چپاول و غارت هستند ندارد. تقی نوربخش مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی می گوید:"متاسفانه با پیری زودرس و غیر منطقی صندوق ها روبرو شدیم که ایجاد تعهدات غیر منطقی و بدون منبع از جمله علل آن است."
تمامی هشدارهایی که در مورد احتمال ورشکستگی صندوق سازمان تامین اجتماعی برجسته و با بهانه هایی از قبیل پیری زودرس صندوقها و عدم توازن ورودی و خروجی صندوق سازمان تامین اجتماعی در بوقها دمیده میشود در شرایطی است که با بالا کشیدن اندوخته صندوق بازنشستگان فولاد، هزینه ورشکستگی آن را بر دوش تامین اجتماعی تحمیل کردند و از طرف دیگر دولت با تحمیل بخش اعظمی از هزینه های اجرای طرح شکست خورده به اصطلاح "تحول نظام سلامت" به صندوق تامین اجتماعی، زمینه های تضعیف بیش از پیش بنیان مالی آنرا فراهم کرد. اجرای چنین سیاستهایی از جیب ما کارگران در صندوق تامین اجتماعی در حالی  است که طبق گفته رسول خضری نماینده پیرانشهر وسردشت، "دولت از سال 54 تاکنون سهم خود از 3 درصد حق بیمه را حتی یک ریال پرداخت نکرده است" و همچنان 150 هزار میلیارد تومان به سازمان تامین اجتماعی بدهکار است.
با توجه به این واقعیات باید گفت تضعیف بنیان مالی صندوق سازمان تامین اجتماعی و احتمال ورشکستگی آن نه ناشی از پیری زودرس صندوقها و نه ناشی از خدمات این سازمان به شاغلین و بازنشستگان و یا عدم توازن در ورودی و خروجی آن است بلکه تماما ناشی از غارتگری دولتهای مختلف از صندوق این سازمان و بدهی 150 هزار میلیارد تومانی دولت به آن است.
لذا بوق و کرنای احتمال ورشکستگی صندوق سازمان تامین اجتماعی قبل از اینکه امری مربوط به خود صندوق تامین اجتماعی و نقش آن در زندگی ما کارگران باشد اساسا ناشی از آماده کردن اذهان ما کارگران برای سر ریز کردن کل بار غارت و چپاول این صندوق در نزدیک به چهار دهه گذشته بر دوش طبقه کارگر ایران و همچنین خلاصی دولت از بار بدهی 150 هزار میلیاردیش  به صندوق این سازمان است. از اینرو سر و صدای احتمال ورشکستگی صندوق سازمان تامین اجتماعی را می باید در چهارچوب سیاستهای به غایت ضد کارگری دولت روحانی قرار داد که هفته گذشته ربیعی با اعلام در دستور قرار گرفتن ایجاد تغییرات ضد کارگری تر در قانون کار، از گوشه دیگری از پیشبرد این سیاستها پرده برداری کرد.
تهیه سند احتمال ورشکستگی صندوق تامین اجتماعی از سوی مرکز پژوهشهای مجلس با رویکرد آماده نمودن شرایط لازم برای ایجاد تغییرات ضد کارگری تر در قوانین تامین اجتماعی، به گردش انداختن دوباره ایجاد تغییرات ضد کارگری تر در قانون کار و اجرای طرحهایی از قبیل طرح کارورزی به موازات  امنیتی کردن بیش از پیش محیطهای کار، اعمال فشارهای سنگین  بر روی تشکلهای مستقل کارگری و گسیل یگانهای ویژه برای مقابله با اعتراضات کارگری به صرف خواست دستمزدهای معوقه و... ، تماما حاکی از عزم جزم دولت روحانی و سرمایه داری حاکم بر ایران برای سازماندهی بالاترین درجه از استثمار و تحمیل بردگی  محض به طبقه کارگر ایران است.
به همین دلیل، همه کارگران در محیطهای کار، تشکها و نهادهای مستقل کارگری، دانشجویان، اساتید دانشگاه، حقوقدانان و وکلائی که دغدغه داشتن یک جامعه انسانی را دارند می باید با هوشیاری نسبت به سیاستهای به غایت ضد کارگری دولت روحانی، خود را آماده مصافی متحدانه و قدرتمندانه با آن کنند.
عدم پرداخت چند ماه حقوق کارگران شهرداری امیدیه
خبرکوتاه:2تا3ماه حقوق 260کارگر شهرداری امیدیه پرداخت نشده است.
کارگرانی که به صورت حجمی در شهرداری امیدیه مشغول کارند 4 ماه حقوق طلبکارند.
عدم پرداخت مطالبات130کارگر دانشگاه ارومیه
130کارگر دانشگاه ارومیه که به عنوان نیروی قراردادی در حال همکاری هستند، از ۷ ماه قبل سنوات و سایر مبالغ خودرا از این دانشگاه دریافت نکرده‌اند.
به گزارش13آذریک منبع خبری محلی،مدیر پشتیبانی دانشگاه ارومیه درهمین رابطه گفت:حقوق هیچ کارگری در دانشگاه ارومیه عقب نمانده و تمام مطالبات کارگران در زمینه حقوق آنان پرداخت شده است.
قاسم علی میرزایی،از تاخیر در پرداخت عیدی و سنوات کارگران به مدت ۶ ماه  از سال گذشته خبر داد و افزود: قراردادهای کارگران به صورت یک ساله منعقد می شود که مبلغ این قرارداد به صورت ۶ ماه توسط یک شرکت و ۶ ماه نیز توسط شرکت دیگر پرداخت می شود.
مدیر پشتیبانی دانشگاه ارومیه، بیان داشت: از مبالغ سال ۹۵ کارگران طرف حساب با دانشگاه معوقات ۶ ماه از این سال پرداخت شده و اکنون ۶ ماه از سال به تعویق افتاده است.
وی، خاطرنشان کرد: این عقب ماندگی عیدی و سنوات مربوط به تمام کارگران است و شرکت با دریافت سنوات از دانشگاه نسبت به پرداخت آن به کارگران اقدام می کند.
میرزایی، در پایان تاکید کرد: با توجه به اینکه قرادادها از نیمه سال آغاز می شود، تمام مطالبات کارگران با تحویل سند مهرماه به شرکت مربوطه، به زودی پرداخت خواهد شد.
عدم پرداخت 9ماه حقوق کارگران کارخانه آذرشهد
9ماه حقوق کارگران کارخانه آذرشهد شهرستان ارومیه تولید کننده آب نبات و بیسکویت پرداخت نشده است.
براساس گزارش رسانه ای شده بتاریخ13آذر،کارگران آذرشهد در سال جاری چند تجمع اعتراضی برگزار کرده‌اند که یکی از این تجمع‌ها مربوط به روز 30 خرداد ماه سال جاری است، در آن روز کارگران معترض به سایت‌های محلی این استان گفته بودند که از اسفند ماه سال 95 دستمزدهای خود را دریافت نکرده‌اند.
اداره کار شهرستان ارومیه هم ، پرداخت نشدن  مطالبات مزدی کارگران این واحد را تایید کرد.
تجمع اعتراضی رانندگان تاکسی بی سیم قزوین نسبت به راه اندازی تاکسی اینترنتی مقابل استانداری
روز دوشنبه13آذر،راننده های تاکسی بی سیم قزوین در اعتراض به راه اندازی تاکسی اینترنتی مقابل استانداری تجمع کردند.
بنابه گزارش منتشره،اواخر مهرماه مدیرعامل سازمان تاکسیرانی شهرداری قزوین از اجرای طرح تاکسی اینترنتی خبر داد و گفت: این طرح با همکاری آژانس های مسافربری در سطح شهر اجرا می شود.
به گفته عبدالعلی دربندی زاده ؛ مزایای این طرح را کاهش قیمت 10 تا 20 درصدی هزینه جابه‌جایی ، سهولت دسترسی و امنیت مسافران است.
اما با این وجود ورود این نوع کسب و کارها در قزوین مانند بسیاری از شهرهای دیگر موجب اعتراض رانندگان تاکسی بی سیم شد.
اتحاد – مبارزه - پیروزی
تجمعات اعتراضی دانشجویان دانشگاه‌های تهران،علامه طباطبایی،بهشتی وخوارزمی در آستانه 16آذرروز دانشجو
* صبح روز دوشنبه سیزدهم آذر ماه،جمعی از دانشجویان دانشگاه تهران به مناسبت شانزده آذر روز دانشجو در پردیس مرکزی این دانشگاه اجتماع اعتراضی برپاکردند.
دانشجویان با سردادن شعارها زیر اعتراضات و خواسته هایشان را بیان داشتند:
- پردیس خودگردان، انحلال، انحلال
- دانشجو آگاه است با کارگر همراه است
- تشکل مستقل، حق مسلم ماست
- دانشگاه پادگانه، تدبیر و امید چاخانه
- بانک جهانی – دولت، پیوندتان مبارک
- مسکن و کار و درمان، آموزش رایگان، خواسته‌ی زحمت کشان
این دانشجویان بدنبال ضبط کارت دانشجویی تعدادی از شرکت کننده در تجمع پردیس مرکزی مقابل ساختمان حراست تجمع کردند.
قابل یادآوری است که روز گذشته(12آذر)تعدادی از دانشجویان مورد تهدید از طرف حراست قرار گرفته بودند.
* صبح روز دوشنبه سیزدهم آذر ماه،دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی در اعتراض به کالایی‌سازی آموزش در حیاط این دانشگاه دست به تجمع زدند.
این دانشجویان با سردادن شعارهای زیر اعتراضشان را بنمایش گذاشتند:
 "دانشگاهِ پولگردان، تضعیف زحمتکشان"،
 "تدبیرِ این وزارت، علم است یا تجارت؟" ،
 "روند پولی‌سازی_نقض قانون اساسی" ،
 "در دانشگاه بیگاری بعد از تحصیل بیگاری"،
 "منطق سرمایه داری؛ استثمار، بیکاری"و "نه به تبعیض جنسیتی و دانشگاه پادگانی"،
"از آبادان تا تهران؛ سرکوب دانشجویان"،
 "دانشگاه پولکی؛ کارورزی زورکی"،
"نه به طرح کارورزی، نه به ارزان‌سازی نیروی کار"،
"تشکل وابسته نمی‌خوایم نمی‌خوایم" و
 "تبعیض جنسیتی؛ محکوم است، محکوم است"
*صبح روز13آذر،دانشجویان روزانه دانشگاه بهشتی در اعتراض به آن چه که اخذ شهریه‌های غیرقانونی مطرح می‌کنند، دست به تجمع زدند.
این دانشجویان به همراهی تعدادی از دانشجویان شبانه، مقابل ساختمان ریاست این دانشگاه تجمع کردند.
 دانشجویان با شعارهای "وعده وعید نمیخوایم جواب قاطع میخوایم"و " آموزش حق مسلم ماست"  اعتراض خود را نشان دادند.

*صبح روز13آذر،دانشجویان دانشگاه خوارزمی در اعتراض به دریافت شهریه از دانشجویان سنواتی در محوطه این دانشگاه تجمع کردند.

امروز دوشنبه 13 آذر، جمعی از دانشجویان دانشگاه خوارزمی در اعتراض به سیاست‌های وزارت علوم در قبال دانشجویان سنواتی تجمع کردند.
دانشجویان که در محوطه این دانشگاه دست به تجمع زده بودند با سر دادن شعارهایی چون «تحصیل رایگان حق مسلم ماست» و «تدبیر این وزارت، تحصیلِ یا تجارت» اعتراض خود را نشان دادند.
گفتنی است براساس تصمیم وزارت علوم، دانشجویان روزانه‌ای که مدت تحصیل آنان بیش از سنوات معمول به طول انجامد باید معادل شهریه دانشجویان نوبت دوم را در هر ترم تحصیلی پرداخت کنند.
شنبه شب(11آذر)بردانشجویان وفارغ التحصیلان دانشگاه صنعت نفت مقابل وزارت نفت چه گذشت؟
هوا تاریک شده بود و عقربه‌ها هم حول و حوش ساعت 19 را نشان می‌داد که به خیابان طالقانی روبه‌روی ساختمان وزارت نفت رسیدم و با فارغ‌التحصیلان دانشگاه صنعت نفت که از ظهر مقابل ساختمان ریاست‌جمهوری در پاستور تجمع کرده بودند، مواجه شدم؛ فارغ‌التحصیلانی که صبح شنبه از استان‌های مختلف کشور خودشان را به پایتخت رسانده بودند و بعد از اینکه تجمع آنها در مقابل پاستور به دلیل سفر رئیس‌جمهور به سیستان و بلوچستان بی‌نتیجه مانده بود به خیابان طالقانی رفته و مقابل ساختمان این وزارتخانه بست نشسته بودند.
همان‌طور که از مقابل ساختمان وزارت نفت به سمت جمعیت فارغ‌التحصیلان حرکت می‌کردم، با فارغ‌التحصیلان دختری مواجه شدم که در حال ترک محل بودند و به گفته یکی از آنها، فارغ‌التحصیلان پسر از آنها خواسته بودند که بیش از این در محل نمانند و مابقی کارها را به آنها واگذار کنند و همین مهم باعث شد تا فارغ‌التحصیلان دختر کم‌کم صحنه را خالی کنند؛ با رفتن دختران تجمع‌کننده، فارغ‌التحصیلانی که قصد داشتند شب را در همان‌جا به صبح برسانند، اقدام به برپایی چادر در محوطه زیرپل حافظ کردند.
کار برپایی بیش از 15 چادر تقریبا به پایان رسیده بود که نیروهای امنیتی و انتظامی به درخواست مسئولان حراست وزارت نفت به آنجا آمدند و در ابتدا مانع از برپایی سایر چادرها شدند و بعد از آن نیز تلاش کردند از طریق صحبت با فارغ‌التحصیلان چادرهای برپاشده را جمع کنند. در این بین رسیدن پیامکی به برخی از حاضران که بعدا متوجه شدم دانشجوی دانشکده صنعت نفت آبادان هستند، باعث عصبانیت آنها شد.
وقتی از یکی از دانشجویان می‌خواهم درباره پیامک برایم توضیح دهد، از شدت عصبانیت تنها گوشی‌اش را به سمتم می‌گیرد و متن پیامک را نشان می‌دهد: «به اطلاع دانشجویان می‌رساند، دانشکده نفت آبادان از امروز شنبه 11/9/96 تا اطلاع ثانوی تعطیل می‌باشد» ، متن عجیب ارسالی به دانشجویان است، زمانی که سرم را از گوشی دانشجو بلند می‌کنم، متوجه می‌شوم که بیشتر حاضران در صحنه گوشی‌شان را به یکدیگر نشان می‌دهند، البته نه‌تنها به خاطر این پیامک؛ انتشار خبر لغو آزمون استخدامی وزارت نفت در کانال‌ها و گروه‌های مختلف فضای مجازی باعث شده بود که دانشجویان و فارغ‌التحصیلان برای دقایقی سرمای هوا را فراموش کنند.
شوق و ناراحتی ناشی از انتشار دو خبر تلخ و خوشحال‌کننده بین دانشجویان و فارغ‌التحصیلان حس و حال عجیبی به آنها داده بود؛ از طرفی نیز برخی از تحصن‌کننده‌ها همچنان در حال صحبت و رایزنی با نیروهای انتظامی بودند و عده‌ای نیز داخل چادرهایشان در حال استراحت، که دو تانکر آب‌پاش شهرداری وارد خیابان شدند. بعد از رسیدن تانکرها به تقاطع خیابان طالقانی و حافظ و آب‌پاشی این تانکرها، دانشجویانی که در داخل چادرها بودند با تعجب از چادرها خارج شدند و همهمه میان فارغ‌التحصیلان بالا گرفت؛ همهمه‌ای که درنهایت به تصمیم جدیدی ختم شد و فارغ‌التحصیلان شروع به جمع کردن چادرها کردند تا دوباره آنها را این بار دقیقا مقابل ساختمان وزارت نفت برپا کنند، ولی با خیس شدن زمین آنجا نیز عملا دانشجویان راهی برای برپایی چادرها نداشتند.
بعد از این اتفاق، تحصن‌کنندگان که راهی جز پناه بردن به پتوها نداشتند، بار دیگر در مقابل ساختمان وزارت نفت جمع شدند، ولی این بار برخی از آنها خودشان را پتوپیچ کردند تا شاید از این طریق بتوانند از سرمای شب در امان بمانند، هرچند وقتی با برخی از آنها هم‌صحبت می‌شدم، می‌گفتند تانکرهای آب‌پاش از عمد چنین کاری کرده‌اند، ولی وقتی یاد صحنه تغییر مسیر یکی از تانکرها آن هم توسط نیروهای انتظامی و به خاطر حضور چند تن از فارغ‌التحصیلان مقابل تانکر می‌افتادم، نمی‌دانستم باید حرف‌شان را قبول کرد یا خیر.
نیم ساعت یا شاید هم بیشتر از ساعت از 12 شب گذشته بود که چند تن از فارغ‌التحصیلان که خیس شدن زمین و سرمای هوا و همچنین اصرار نیروهای انتظامی مبنی‌بر ترک محل، صبرشان را لبریز کرده بود، شروع به سر دادن شعارهایی چون «برای حق کارم، محاله کم بیارم»، «حتی اگه بمیریم، ظلم رو نمی‌پذیریم»، «ما انقلابی هستیم، دشمن لابی هستیم» و... کردند و کم‌کم همه فارغ‌التحصیلان حاضر در آنجا به آنها پیوستند و باز هم ماموران نیروی انتظامی شروع به صحبت کردن با آنها برای آرام کردن فضا کردند. گفت‌وگوی تحصن‌کنندگان با نیروی انتظامی که گاه شدت می‌گرفت و گاه از شدت آن کم می‌شد، تا ساعت دو بامداد ادامه داشت؛ تا اینکه با طاق شدن صبر ماموران نیروی انتظامی، نیروهای ویژه از ماشین‌ها پیاده شده و فارغ‌التحصیلان را به سمت خیابان انقلاب هدایت کردند و من هم به ناچار با جمعیت به سمت خیابان انقلاب رفتم.
خیابان حافظ را که به سمت انقلاب می‌رفتم، به گروهی از فارغ‌التحصیلان رسیدم، گروهی که با یکدیگر درباره حاضر شدن در محل کار خود صحبت می‌کردند. همین مساله کنجکاوی‌ام را برانگیخت تا به سراغ‌شان بروم و علت حضورشان را بپرسم. یکی از آنها که به نمایندگی از گروه‌شان با من هم‌صحبت شد، معتقد بود: «تنها دلیل حضورشان در آن ساعت شب و هوای سرد آذرماه، دفاع از حقوق فارغ‌التحصیلان و دانشجویان دانشگاه صنعت نفت است و تا زمانی که آنها به حقوق‌شان نرسند، در هر جایی که لازم باشد، حضور خواهند داشت.»
 ساعت نزدیکی‌های سه صبح یکشنبه12آذربود که دیگر فارغ‌التحصیلان هرکدام به سمتی از خیابان انقلاب رفتند تا با روشن شدن هوا دوباره مقابل ساختمان وزارت نفت جمع شوند و تحقق مطالبات خود را پیگیری کنند.
بازی کردن باجان 13 هزار کارگر بدلیل عدم تجهیز و تامین ایمنی معادن زغال سنگ
دولت وکارفرمایان شرکت های خصوصی بدلیل عدم تجهیز و تامین ایمنی معادن زغال سنگ با جان 13 هزار کارگردرحال بازی کردن هستند.
برپایه گزارش منتشره،محمد مجتهد زاده رئیس انجمن زغال‌سنگ ایران  با اشاره به کاستی‌های موجودی که برای تجهیز و تامین ایمنی معادن زغال‌سنگ وجود دارد، اظهار داشت: هنوز با استاندارهای ایمنی معادن غریبه هستیم تا به اندازه‌ای که جان ۱۳ هزار کارگری که در مجموعه معادن زغال‌سنگ سراسر کشور، مشغول کارند در خطر است.

وی افزود: تمامی فضای معادن ذغال سنگ باید هر چه سریعتر به کپسول‌های خود نجات و تجهیزات مربوط به گروه‌های امداد و نجات مجهز شوند اما دست کم با توجه به بحران اقتصادی که گریبانگیر کشور است این تجهیزات باید از طریق کمک های بلاعوض دولتی در اختیار معادن قرار بگیرد، چرا که آنچه ضروی است حفظ جان کارگران است و نمی‌بایست دست روز دست گذاشت.
وی با بیان اینکه هم اکنون به صورت مبرم نیازمند ۴ مرکز HSE (ایمنی و بهداشت کار) ویژه معادن زغال‌سنگ در کرمان، طبس، البرز مرکزی و البرز شرقی هستیم، افزود: حتی خود دولت باید مسئولیت تجهیز و پشتیبانی این مراکز را بر عهده بگیرد چرا که اگر این اتفاق نیفتد باید در اصلی‌ترین معادن ذغال سنگ کشور منتظر حوادثی دیگر باشیم و البته باید از این مراکز برای آموزش کارگران استفاده کنیم.  
رئیس انجمن ذغال سنگ ایران با بیان اینکه معادن ایران از همان آغاز بهره برداری از سال ۱۳۴۵ با  تکنولوژی‌های قدیمی روسی کار می کردند و حالا هم همین روال ادامه دارد، گفت: چه آن زمان که معادن تحت نظر شرکت ملی فولاد و ذوب آهن ایران بودند و چه اکنون که دو دهه می‌شود که اداره آنها به بخش خصوصی واگذار شده است در تکنولوژی‌های مورد استفاده این معادن تغییری ایجاد نشده است.
مجتهد زاده با تاکید بر اینکه قیمت پایین ذغال سنگ سبب شده‌است که بسیاری از کارفرمایان از لحاظ اقتصادی توانایی روزآمد کردن معادن را نداشته باشند، افزود: وقتی قیمت خرید ذغال سنگ تناسبی با قیمت جهانی آن ندارد و پول خرید ذغال سنگ توسط صنایع فولاد کشور برای سه تا شش ماه با تاخیر پرداخت می‌شود، نمی‌بایست انتظار معجزه داشته، نتیجه این می‌شود که تامین ایمنی معادن و پرداخت به موقع دستمزدها به یک مطالبه همیشگی کارگران معادن بدل شده‌است.
رئیس انجمن ذغال سنگ ایران با بیان اینکه از همین رو تشکیل انجمن ذغال سنگ ایران در دستور کار قرار گرفته‌است، افزود: همین حساسیت ها باعث شد تا شرکت‌هایی که معادن ذغال سنگ را اداره می‌کنند در پی راه اندازی این انجمن باشند. در درجه اول با توجه به تعدد حوادث کار در معادن مُصِر هستیم تا ایمنی معادن را از دولت مطالبه کنیم چرا که جان انسان ها در اولویت است و درجه بعد هم باید گفت که هیچ کارفرمایی به دنبال این نیست که جان کارگران و البته سرمایه خود را با به خرج دادن بی احتیاطی به خطر بیاندازد.
مجتهد زاده اضافه کرد: در درجات بعدی پیگیر هستیم که یک خط اعتباری به صنعت ذوب آهن اختصاص داده شود تا این شرکت‌ها پول خرید  ذغال سنگ را به موقع به شرکت ها پرداخت کنند. به هر صورت صنایع داخل کشور برای ادامه فعالیت نیازمند سالانه ۳ میلیون کنستانتره ذغال سنگ هستند، برای تامین این نیاز باید سالی ۶ ملیون تن ذغال سنگ استخراج شود این در حالی است که به دلیل مشکلات اقتصادی تنها ظرفیت تولید نیمی از این نیاز را داریم و برای باقیمانده تقاضای صنایع، باید  ۲۰۰ میلیون دلار  ارز هزینه کنیم.
رئیس انجمن ذغال سنگ ایران در پایان با بیان اینکه ارز خارج شده از کشور باید صرف ایجاد اشتغال و تجهیز معادن شود، گفت: وقتی ظرفیت و نیروی انسانی لازم را در اختیار داریم باید امکانات صیانت از جان آنها را هم فراهم کنیم.
مفقودالاثرشدن کارگر معدن مس درآلودرارتفاعات شهرستان رابر
روزگذشته(12آذر)،یک کارگرجوان معدن مس درآلو درمسیر راه بازگشت به خانه اش در کوه‌های اشهرستان رابر گم شده وتاکنون مفقودالاثراست.
بنابه گزارش منتشره،روز گذشته  فردی به نام «ر - ش» اهل روستای گنجان که در معدن درآلو کار می‌کند، هنگام بازگشت به خانه در کوه‌های اطراف مسیر را گم می‌کند.
مرگ دلخراش یک کارگر ساختمانی درآمل بر اثر ریزش ستون ساختمان
روز 13آذر،ریزش یکی از ستون‌های ساختمان در حال احداث، مرگ دلخراش یک کارگررا در شهرستان آمل رقم زد.
به گزارش پایگاه خبری پلیس،ین حادثه که در زمان بتون ریزی ستون‌های یک ساختمان در حال احداث روی داد، یکی از کارگران این ساختمان به نام سید داوو د. – ب. به علت افتادن ستون بر روی وی به شدت مجروح شد.
نامبرده به علت شدت صدمات و جراحت‌های وارده، قبل از حضور عوامل امدادی جان باخت.
جان باختن2 کارگر بر اثر دود زغال در پلدشت
سرپرست هنگ مرزی پلدشت از فوت 2 کارگر بر اثر دود ناشی از زغال در شب گذشته(12آذر) خبر داد.
به گزارش13آذریک منبع خبری محلی،  سرهنگ  سلیمان بایرامی با اشاره به فوت 2 کارگر در شب گذشته گفت: شب گذشته 2 کارگر بر اثر دود ناشی از سوزاندن چوب و زغال در روستا ملاکندی پلدشت دچار خفگی شده اند.
سیزدهم آذرماه1396
akhbarkargari2468@gmail.com

]]>
srgergehrh56ku@sfthrthrth.com (Salah) جنبش کارگرى Thu, 07 Dec 2017 04:36:11 +0000
ناصر اصغری: پتانسیلهای برای بازگشایی دفاتر پلمپ شده تشکل‌های توده ای کارگران و معلمان؟ http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66461:2017-12-07-04-35-41&Itemid=645 http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66461:2017-12-07-04-35-41&Itemid=645

وبسایت "حقوق معلم و کارگر" در یادداشتی از صلاح آزادی که فعال صنفی معلمان مریوان است، خبر از پلمپ شدن دفتر "کانون صنفی فرهنگیان قزوین" توسط مدیرکل سیاسی استانداری قزوین و حراست اداره کل آموزش و پرورش آن استان داده؛ و صلاح آزادی به درست این اقدام ارتجاعی و ضدکارگری را محکوم کرده و از دیگران هم خواسته است که این اقدام را محکوم کنند. صلاح آزادی در فراخوانش حول این اقدام دولت می نویسد: "از دوستان و فعالان صنفی و کانونهای صنفی فرهنگیان در سراسر کشور استدعا دارم در مقابله با این اقدام غیرقانونی ضمن محکوم کردن آن از تمام پتانسیلهای موجود در جهت بازگشایی دفتر کانون صنفی فرهنگیان قزوین استفاده کنند ...".
مٶثرترین راه برای پیشروی مبارزه کارگران و معلمان در ایران راه انداختن اعتصاب و اعتراض خیابانی است. واضح است که فعالین جنبشهای اعتراضی باید هر اعتراضی که جا دارد و بشود عملا به پیش برد را در دستور خود بگذارند و صرفا منتظر این نمانند که تظاهرات و اعتراض خیابانی راه بیاندازند. اما آنچه که امروزه بیش از هر اقدام اعتراضی دیگری برد دارد و امکان عقب راندن جمهوری اسلامی را دارد، راه انداختن اعتراض و اعتصاب است که علاوه بر جمع کردن کارگران و معلمان عضو آن تشکل مشخص، باید کل خانواده اعضا و کل جامعه را فراخواند که به این اعتراض بپیوندند. جمهوری اسلامی از تجمع توده‌های معترض وحشت دارد و بیشترین سعی خود را می کند که صدای اعتراض کارگران به خیابان نرسد. کارگران و معلمان باید بسیار طلبکارانه به میدان بیایند که رژیمی که نان شبشان را گرو گرفته است، حق ندارد تشکلشان، که ظرفی برای به پیش بردن مطالبات آنهاست و محلی برای تبادل نظر و تصمیم گیری شان است، را غیرقانونی اعلام کند و دفتر آن را پلمپ کند! رژیم جمهوری اسلامی، همانند هر رژیم ارتجاعی و ضدکارگری دیگری زبانی جز زبان زور سرش نمی شود.
نمونه دیگری از اعتراض به بیحقوقی کارگران و معلمان، مطلع کردن کل جامعه و کل دنیا از وضعیتی است که جمهوری اسلامی به این اقشار تحمیل کرده است. باید از هر فرصتی استفاده کرد و با رادیو و رسانه های موجود مصاحبه و گفتگو کرد که زورگوئی جمهوری اسلامی را به گوش همه رساند. فعالین تشکلهای کارگری و معلمان، فعالان سیاسی ای که این مسائل را پیگیری می کنند، باید با رادیو و تلویزیونهای خارجی و اپوزیسیون تماس بگیرند و دنیا را از این وضعیت باخبر کنند. این کار بعضا شده، اما به هیچوجه کافی نیست و با آن بیحقوقی صرفی که بر کل جامعه و بخصوص به کارگران و معلمان می شود تناسب درستی ندارد.
فعالینی همچون صلاح آزادی باید نهادهای بین المللی مثل سازمان جهانی کار ILO، کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری ICFTU، فدراسیون جهانی اتحادیه های کارگری WFTU، نهادهای کارگری در دیگر کشورها مثل فدراسیون کار آمریکا، کنگره کار کانادا، ال او سوئد، تی یو سی بریتانیا و غیره را نامه باران کنند که در ایران چه بلائی به سر کارگران می آید! و خواهان حمایت فعال این نهادها از مبارزه و اعتراض کارگران بشوند.
لازم است که وبسایتها و رسانه های اجتماعی این نهادها و فعالین شناخته شده سیاسی در ایران پرکارتر شوند و منبعی برای اطلاع رسانی بشوند. اینها می توانند به موقع جمع کثیری را به حمایت از اعتصاب و اعتراض کارگران بسیج کنند.
طومارنویسی به مقامات دولتی، برپائی غرفه اطلاع رسانی در مناطقی که اعتراضی هست، نوشتن تراکت و غیره راههای دیگر اعتراض هستند که همه اینها نهایتا برای اعتراضات قدرتمند خیابانی و اعتصابات بزرگتر نیرو مادی و معنوی جمع خواهند کرد.
درباره همه این تاکتیکها و راه چاره ها باید بیشتر نوشت و با نشان دادن موفقیتهای عملی تاریخی آنها حرف زد. اینجا اما عجالتا لازم بود که در واکنش به فراخوان صلاح آزادی نکاتی که به ذهنم خطور می کردند را مطرح کنم.
٢ دسامبر ٢٠١٧

]]>
srgergehrh56ku@sfthrthrth.com (Salah) جنبش کارگرى Thu, 07 Dec 2017 04:35:03 +0000
اسماعیل خودکام: مبارزه برای تغییر ﻗﺎﻧون ﮐﺎر یک خواست سیاسی ـ طبقاتی است http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66460:2017-12-07-04-34-42&Itemid=645 http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66460:2017-12-07-04-34-42&Itemid=645

ﻗﺎﻧون ﮐﺎر ﺟﻣﮭوری اﺳﻼﻣﯽ اﯾران در ﺗﺎرﯾﺦ 29. 8. 1369 به ﺗﺻوﯾب ﻣﺟﻠس ﺗﺷﺧﯾص ﻣﺻﻠﺣت ﻧظﺎم رﺳﯾده اﺳت ھﻣﯾن ﻗﺎﻧون کار توسط مجموعه‌ای مرتجع، دزد ، ادمکش ، قاتل و تروریست در راﺳﺗﺎی ﻣﺻﻠﺣت ﻧظﺎم ﺳرﻣایه د اری اﯾران و به حمایت از کارفرمایان تنظیم و ﺗدوﯾن ﮔردﯾده اﺳت در حقیقت قانونی است که مجموعه‌ای پاسدار و بسیجی و حزب الهی و آخوند در راستای منافع خود آن را تدوین کرده‌اند که ھﯾﭻ رﺑطﯽ به ﮐﺎرﮔر وﺣﻘوق ﮐﺎرﮔر و خواست و مطالبات کارگران  ﻧدارد
ﮐﻠیه ﻗواﻧﯾن رژﯾم ﺟﻣﮭوری اﺳﻼﻣﯽ اﯾران از ﻗﺎﻧون اﺳﺎﺳﯽ گرفته تا قوانین مدنی و اجتماعی و ....، مذهبی ، ﺿداﻧﺳﺎن، ﺿد ﮐﺎرﮔر، ﺿد زن ، ﺿد کودک، ضد حیوانات ،ضد محیط زیست و ضد ابتدایی ترین حقوق و خواست های انسانی است ﻗﺎﻧون ﮐﺎر ﺟﻣﮭوری اﺳﻼﻣﯽ هم از این قاعده مستثنی نیست ﻗﺎﻧون کار، قانون ﺟﮭل و خرافه است در حقیقت این ﻗﺎﻧون کار، تحمیل قوانین ارﺗﺟﺎع  اﺳﻼﻣﯽ بر طبقه کارگر ایران است
ﺑﻧد ﺑﻧد ﻗﺎﻧون ﮐﺎر رژیم اﺳﻼﻣﯽ به  وﺳﯾله ﻣﺟﻣوعه ای مرتجع ، دزد ، ﻗﺎﺗل،آدﻣﮑش و ﺗرورﯾﺳت اﺳﻼﻣﯽ  و در راﺳﺗﺎی حفظ و مصلحت نظام و ﻣﻧﺎﻓﻊ ﺳرﻣﺎیه داران ﺗدوﯾن و ﺗﺻوﯾب ﺷده اﺳت. ﺟﻣﮭوری اﺳﻼﻣﯽ اﯾران ﺧود ﺗرورﯾﺳت ،ﻗﺎﺗل ،آدﻣﮑش،دزد، ﻓﺎﺳد و... اﺳت ﺟﻣﮭوری اﺳﻼﻣﯽ اﯾران در روز روﺷن ﮐﺎرﮔران را ﻗﺗل وﻋﺎم ﻣﯾﮑﻧد آﻧﮭﺎ را ﻣﯾﮑﺷد ﺗﯾرﺑﺎران ﻣﯾﮑﻧد و اﻋدام ﻣﯾﮑﻧد دﺳﺗﮕﯾرﻣﯾﮑﻧد ﺗﮭدﯾد ﻣﯾﮑﻧد ﺷﮑﻧجه ﻣﯾﮑﻧد ﺑﺎ ﮔرﻓﺗن ﺗﻌﮭد ﮐﺗﺑﯽ و اﻣﺿﺎ ﮐﺎرﮔران را به ﺳﮑوت وا ﻣﯾدارد کارگر را شلاق میزند کارگر را زنجیر میکند
کارگران طبق همین قانون کار زیر خط فقر  و فقر مطلق زندگی میکنند.  ﭘس ﺑﺎ اﯾن وﺿﻊ و شرایط فاجعه باری  که به جامعه تحمیل شده است از چه  ﻗﺎﻧوﻧﯽ میتوان ﺻﺣﺑت ﮐرد؟ به ﮐدام ﻗﺎﻧون و چه ﺑﻧد و ﺗﺑﺻره ای از قوانین  میتوان اﺷﺎره ﮐرد و روی آن بحث کرد؟ ﮐﺎرﮔران میتوانند به چه ﻗﺎﻧوﻧﯽ ﭘناه ﺑﺑرﻧد و خواست و مطالبات خود را از کدام قانون طلب نمایند ؟
ﺑﯾﺷﮏ ﺟﻣﮭوری اﺳﻼﻣﯽ اﯾران ﺣﺗﯽ ﮐﻠمه ﻗﺎﻧون را ھم ﻟکه دار،سیاه و ﺧوﻧﯾﯾن ﮐرده اﺳت ! و ﺑﺎ ارﺗﺟﺎع اﺳﻼﻣﯽ ﮐﻠمه ﻗﺎﻧون را ھم به ﺟﮭﺎﻟت ﮐﺷﺎﻧﯾده اﺳت اﯾن ﻗﺎﻧون ﮐﺎر ﻧﯾﺳت ﺑﻠکه اﺣﮑﺎم ﺷرﻋﯽ اﺳت که  ﺗوﺳط ﻣرﺗﺟﻌﯾن ﺟﮭل و ﺧرافه اﺳﻼﻣﯽ به جامعه ﮐﺎرﮔری اﯾران ﺗﺣﻣﯾل ﺷده اﺳت. ﻗﺎﻧوﻧﯽ که  اول ماه مه را ﺟرم ﺳﯾﺎﺳﯽ ﻗﻠﻣداد ﻣﯾﮑﻧد ﻗﺎﻧوﻧﯽ که ھرﮔونه حق ﺗﺣﺻن و ﺣق اﻋﺗﺻﺎب ﮐﺎرﮔران را ﺑطور ﮐﻠﯽ ﻣﻣﻧوع ﮐرده اﺳت ﻗﺎﻧوﻧﯽ که ھرگونه ﺣق ﺗﺷﮑﯾل ﺗﺷﮑل را ﻣﻣﻧوع اﻋﻼم ﮐرده اﺳت و هیچ تشکلی را به رسمیت نمیشناسد بجز ارﮔﺎﻧﮭﺎی دﺳت ﺳﺎﺧت خود ﺑﻧﺎم ﺧﺎنه ﮐﺎرﮔر و ﺷورای اﺳﻼﻣﯽ ﮐﺎر را  که  ﺑرای ﺳرﮐوب ھرچه ﺑﯾﺷﺗر طﺑقه ﮐﺎرﮔر اﯾران به وﺟود آورده است .اﯾن ﻗﺎﻧون ﻧﯾﺳت اﯾن ﺗوﺣش و ﺑرﺑرﯾت اﺳت اﯾن ﺟﮭل و ﺧرافه  اﺳﻼﻣﯽ اﺳت
در شرایطی که ﺗورم اﻗﺗﺻﺎدی در ﺟﺎمعه ﺑﯾداد ﻣﯾﮑﻧد و روز به روز ﺑﺣراﻧﯽ ﺗر ﻣﯾﮕردد و فاجعه میافریند دوﻟت ﺳرﻣﺎیه داری اﯾران ﻗﺎﻧوﻧﺎ و ﻋﻣﻼ دﺳت ﮐﺎرﻓرﻣﺎیان را ﺑرای اﺳﺗﺛﻣﺎر ﺑﯾﺷﺗر ﮐﺎرﮔر ﺑﺎز ﮔذاشته اﺳت و  کارفرمایان ھم ﺑﻧﺎ به ﻣﯾل و اراده ﺧود ﺳﺎﻋﺎت ﮐﺎر را اﻓزاﯾش و ﺳطﺢ دﺳﺗﻣزد ھﺎ را ﮐﺎھش ﻣﯽ دھﻧد و هر زمان لازم ببینند قیمت تولیدات شان را بالا میبرند. ﮐﺎرﻓرﻣﺎﯾﺎن در راﺳﺗﺎی ﻣﻧﺎﻓﻊ ﺧود و در اشکال مختلف از طریق قراردادهای موقت و سفید ﮐﺎرﮔران را  به ارزاﻧﺗرﯾن وجه ﻣﻣﮑن به ﮐﺎر ﻣﯾﮕﻣﺎرﻧد و هر زمان هم نیاز بینند کارگر را به آسانی اخراج میکنند در شرایط کنونی بیکار سازی به یک پدیده طبیعی تبدیل شده است
ھرﺳﺎله ﺗﻌﯾﯾن ﺣداﻗل دﺳﺗﻣزدها  و دﯾﮕر ﺧواﺳﺗﮭﺎی ﮐﺎرﮐران ازﺳوی ﺷورای ﻋﺎﻟﯽ ﮐﺎر بر مبنای ھﻣﯾن ﻗﺎﻧون کار  به ﻧﻔﻊ دوﻟت و ﮐﺎرﻓرﻣﺎﯾﺎن ﺗﻌﯾﯾن و ﺗﺻوﯾب میگردد ھﻣﯾن اﻓراد و اشخاصی که ﻣﺻﻠﺣت ﻧظﺎم ﺗرورﯾﺳﺗﯽ و ادﻣﮑﺷﯽ ﺟﻣﮭوری اﺳﻼﻣﯽ اﯾران را ﻣﯽ ﺧواھﻧد ﺑرای ﻣﺎ ﮐﺎرﮔران ﺣداﻗل دﺳﺗﻣزد را ﺗﻌﯾﯾن ﻣﯾﮑﻧﻧد و  همچنین آن‌ها بجای ما کارگران هم تصمیم میگیرند. ﭘس ﮐﺎرﮔران ﻧﺑﺎﯾد اﻧﺗظﺎراﺗﯽ ﺑﯾشتری از ﭼﻧﯾن ﻗﺎﻧون ﮐﺎری داشته ﺑﺎﺷﻧد ! ھﻧوز ھم ﻣﺗﺎﺳﻔﺎنه ﺑﺧﺷﯽ از ﻧﻣﺎﯾﻧدﮔﺎن ﮐﺎرﮔران دﻧﺑﺎله رو ﭼﻧﯾن ﻗواﻧﯾﻧﯽ ھﺳﺗﻧد و ھرﺳﺎل به ﺟﺎی اﻧدﯾﺷﯾدن ﯾﮏ طرح جدید و نوین  ﻣدام ﺳر مذاکره و ﺳﺎزش ﺑرای ﺗﻌﯾﯾن ﺣداﻗل دﺳﺗﻣزد ھﺎ با دولت سرمایه داری ایران ھﺳﺗﻧد .ﻗطﻌﺎ نمایندگان منتخب ﮐﺎرﮔران ﻧﺑﺎﯾد ﺧواسته ھﺎی ﺧود را از روی چنین قانونی ﻣطرح ﻧﻣﺎﯾﻧد و دﻧﺑﺎل آن ﺑروﻧد
اﯾن اﺣﮑﺎم ﺷرﻋﯽ که بعنوان ﻗﺎﻧون ﮐﺎر به طبقه کارگر ایران تحمیل شده است  باید ﻓﺎﻗد ھرﮔونه اﻋﺗﺑﺎر و ﻣﺷروﻋﯾﺗﯽ از ﺟﺎﻧب ﮐﺎرﮔران و نمایندگان منتخب آن‌ها باشد ﭼﻧﯾن ﻗﺎﻧوﻧﯽ ﺑدون ھﯾﭻ ﻗﯾد و ﺷرطﯽ ﻣﺣﮑوم و ﻣردود اﺳت ﮐوﭼکترﯾن ﺗوھم و اﻣﯾد به اﯾن ﻗﺎﻧون ﮐﺎر اﺳﻼﻣﯽ و ﮐﺎﻣﻼ ارﺗﺟﺎﻋﯽ و ﯾﺎ ھر ﺑﻧدی از آن، ﻣﺷروﻋﯾت دادن به ﮐل ﻧظﺎم ﺳرﻣﺎیه داری در اﯾران و ﭘذﯾرﻓﺗن زﻧدﮔﯽ ﺑردﮔﯽ وار اﺳت
ﺑﻼﺧره ﮐﺎرﮔران و نمایندگان منتخب آن‌ها  ﺑﺎﯾﺳت به  اﯾن وﺿﻌﯾت و ﺷراﯾط فاجعه بار و ﺑردﮔﯽ وار که تحمیل شده است ﭘﺎﯾﺎن دھﻧد کارگران ﺑﺎﯾﺳت ﻗﺎﻧون ﮐﺎر  داشته ﺑﺎﺷﻧد. ﻗﺎﻧوﻧﯽ که ﺑر ﻣﺑﻧﺎی ﯾﮏ زﻧدﮔﯽ اﻧﺳﺎﻧﯽ ﺗوﺳط ﻧﻣﺎﯾﻧدﮔﺎن منتخبﮐﺎرﮔران ﺗدوﯾن و ﺗﻧظﯾم ﮔردد و ﺑﺎﯾد ﮐﺎرﮔران ﻧﻘش اﺻﻠﯽ را در تنظیم و ﺗدوﯾن ﻗﺎﻧون ﮐﺎر ﺧود اﯾﻔﺎ ﻧﻣﺎﯾﻧد .ﻓﻌﺎﻟﯾن ﮐﺎرﮔری و نمایندگان منتخب کارگران ﺑﺎﯾﺳت ﺑرای اﯾﻧﮑﺎر به ﻓﮑر ﭼﺎره ای باشند و  راه ﺣل ﺗﺎزه و نوینی را در دستور کار خود قرار دهند .ﻓﻌﺎﻟﯾن و ﻧﻣﺎﯾﻧدﮔﺎن منتخب ﮐﺎرﮔران ﺑﺎﯾﺳﺗﯽ ﺑرای اﯾن ﮐﺎر روﻧوﺷت ﻗﺎﻧون ﮐﺎر را ﻣﺷﺗرﮐﺎ و ﻣﺳﺗﻘل از دوﻟت و ﻧﻣﺎﯾﻧدﮔﺎن ﺑورژوازی در ﺑﻌد ﺳراﺳری تهیه و ﺗﻧظﯾم ﻧﻣﺎﯾﻧد و ﺳراﻧﺟﺎم ﺑﺎ رای و ﻧظر نماینده گان منتخب ﮐﺎرﮔران آن را به ﺗﺻوﯾب ﻧﮭﺎﯾﯽ ﺑرﺳﺎﻧﻧد و با اهرم‌های فشار دولت و ھﻣﭼﻧﯾن ﮐﺎرﻓرﻣﺎﯾﺎن را ﻧﯾز به ﺗﻣﮑﯾن آن وادارﻧد و ﺑر ﻣﺑﻧﺎ و اﺳﺎس آن ﻋﻣل ﮐﻧﻧد
ﯾﮑﯽ از راھﮭﺎی ﺗﻌﯾﯾن سطح دﺳﺗﻣزد برای ﮐﺎرﮔران از طریق ﺷورای ﻋﺎﻟﯽ ﮐﺎر اﺳت .طﺑق ﻣﺻوبه  15.11.1368 ﺷورای ﻋﺎﻟﯽ ﮐﺎر، اﻋﺿﺎی ﺷورای ﻋﺎﻟﯽ ﮐﺎر ﻣرﮐب از 9  ﻧﻔر ﻣﯾﺑﺎﺷﻧد ﺟﻠﺳﺎت ﺷورای ﻋﺎﻟﯽ ﮐﺎر ﺑﺎ ﺣداﻗل ﺣﺿور 7  ﻧﻔر رﺳﻣﯾت دارد اﻋﺿﺎی ﺗﺷﮑﯾل دھﻧده ﺷورای ﻋﺎﻟﯽ ﮐﺎر ﻋﺑﺎرﺗﻧد از 3 ﻧﻔر ﻧﻣﺎﯾﻧده دوﻟت و 3 ﻧﻔر  ﻧﻣﺎﯾﻧده ﮐﺎرﻓرﻣﺎ و 3 ﻧﻔر از ﻧﻣﺎﯾﻧدﮔﺎن ﮐﺎرﮔران که ﺑﺎﯾد به  اﻧﺗﺧﺎب ﺷورای اﺳﻼﻣﯽ ﮐﺎر ﺗﻌﯾین ﮔردﻧد. ھﻣﯾن ﻣﺻوبه  ﺑرای درک و شعور ﮐﺎرﮔران ﮐﺎﻓﯾﺳت در اﯾن ﻣﺻوبه اﺻﻼ ﻧﻣﺎﯾﻧده ﮐﺎرﮔر ﻏﺎﯾب اﺳت و ﺣﺿور ﻧدارد و ﻧﻣﺎﯾﻧدﮔﺎن ﺷورای اﺳﻼﻣﯽ ﮐﺎر که ﺧود ﺑﺧﺷﯽ از مهره‌های دست نشانده اﯾن رژﯾم ھﺳﺗﻧد بجای نماینده کارگران ﺣﺿوردارﻧد و در واﻗﻊ آن‌ها هم ﻧﻣﺎﯾﻧده دوﻟت ھﺳﺗﻧد پس با این حساب اعضای شورای عالی کار را 6 نفر نماینده دولت و 3  نفر نماینده کارفرمایان تشکیل میدهند
ﻗﺎﻧوﻧﺎ و ﻋﻣﻼ دوﻟت و ﮐﺎرﻓرﻣﺎﯾﺎن ﺳﯾﺎﺳت ضد کارگری ﺧود را ﺑدﯾن ﺷﯾوه ﺑر جامعه و خصوصا ﮐﺎرﮔران ﺗﺣﻣﯾل ﻣﯾﮑﻧﻧد  به ﻓرض اینکه اﮔر ﻧﻣﺎﯾﻧده ﮐﺎرﮔر ھم در ھﻣﯾن اﺻل سه ﺟﺎنبهﮔراﯾﯽ ﺣﺿور داشته ﺑﺎﺷد ﺑﺎز ھم ﮐﺎری ﻧﻣﯾﺷود ﮐرد ﭼون رای دوﻟت به ھﻣدﺳﺗﯽ ﮐﺎرﻓرﻣﺎﯾﺎن در اﮐﺛرﯾت اﺳت و رای ﮐﺎرﮔر در اﯾن ﻣﯾﺎن ھﯾﭻ ﻧﻘﺷﯽ ﻧﺧواھد داﺷت اﯾن ھم ﺳﯾﺎﺳﺗﯽ اﺳت که دوﻟت ﺳرﻣﺎیه داری اﯾران اﺗﺧﺎذ ﮐرده اﺳت. ﭘس ﮐﺎرﮔران ﻧﺑﺎﯾﺳت ﮐوﭼﮑﺗرﯾن ﺗوھﻣﯽ به اﯾن ﻗﺎﻧون داشته ﺑﺎﺷﻧد و ﺧواﺳت و ﻣطﺎﻟﺑﺎت ﺧود را از جمله  ﺗﻌﯾﯾن ﺣداﻗل دﺳﺗﻣزد را از اﯾن ﻗﺎﻧون ﻣطﺎلبه نمایند
ھر سال ﺷورای ﻋﺎﻟﯽ ﮐﺎر ﯾﻌﻧﯽ دوﻟت و ﻧﻣﺎﯾﻧده ﮐﺎرﻓرﻣﺎﯾﺎن ﻣﺑﻠﻎ ﻧﺎﭼﯾز و درصد خیلی کمی را به شکل نمایشی به ﺣداﻗل دﺳﺗﻣزد ھﺎ ﻣﯽ اﻓزاﯾد که  کمتر از فقر مطلق هست. ﺣداﻗل دﺳﺗﻣزدها  در اﯾران ﮐﻣﺗر و خیلی ﭘﺎﯾﯾن ﺗر از ﻓﻘر ﻣطﻠق اﺳت .دولت و نمایندگان حافظ نظام و سرمایه ﺣداﻗل دﺳﺗﻣزد را طوری ﺗﻌﯾﯾن ﮐرده اﻧد که ﻣرگ ﺗدرﯾﺟﯽ ﮐﺎرﮔر  و خانواده اش را بطور کلی ﺗﺿﻣﯾن ﻣﯾﮑﻧد. ﺳﯾﺎﺳت دوﻟت ﺳرﻣﺎیه داری اﯾران در راﺳﺗﺎی ﺑﮭره ﮐﺷﯽ و اﺳﺗﺛﻣﺎر ﺑﯾﺷﺗر ﮐﺎرﮔران طوری اﺳت که اﯾن اﻓزاﯾش ﺣداﻗل دﺳﺗﻣزد  از ﻓﻘر ﻣطﻠق ﺑﺎﻻﺗر ﻧﺧواھد داد
ھرﭼﻧد طرح ﺗﻌﯾﯾن ﺣق دﺳﺗﻣزد از ﺳوی ﺷورای ﻋﺎﻟﯽ ﮐﺎر ﺳﺎﻟﯾﺎنه  اﻋﺗراﺿﺎت  ﮐﺎرﮔری وﺳﯾﻌﯽ و در ﺳطﺢ ﺟﺎمعه به ھﻣراه دارد اﻣﺎ ﺑﺎ اﯾن وجود ھم دﺳﺗﻣزد ﺑﯾﺷﺗرﮐﺎرﮔران در صنف های مختلف کاری از ﺣداﻗل دﺳﺗﻣزد ھﺎ ھم ﮐﻣﺗر اﺳت و ﮐﺎرﮔر از ﺗرس اﺧراج و ﺑﯾﮑﺎری ﮐوﭼﮑﺗرﯾن ﻋﮑس اﻟﻌﻣﻠﯽ را ﻧﺳﺑت به اﯾن وﺿﻊ ﻧﺷﺎن ﻧﻣﯽ دھد و ناچاراً ﺳﮑوت اﺧﺗﯾﺎر ﻣﯾﮑﻧد ﭼون ﻣﯽ داﻧد اﮔر ھم  اﻋﺗراض و ﯾﺎ ﺷﮑﺎﯾت ﮐﻧد ﻗطﻌﺎ و ﻣﺷﺧﺻﺎ اداره ﮐﺎر و ارﮔﺎﻧﮭﺎی ﻣرﺑوطه که ﺧود ﺧﺎﻟق ھﻣﯾن ﺗﻌﯾﯾن ﺣداﻗل دﺳﺗﻣزدھﺎ ھﺳﺗﻧد رای را به ﻧﻔﻊ ﮐﺎرﻓرﻣﺎﯾﺎن ﺻﺎدر ﻣﯾﻧﻣﺎﯾﻧد
در اﯾن ﺷراﯾط ﺣﺳﺎس که طبقه ﮐﺎرﮔر ھزینه ھﺎی ﺳﻧﮕﯾﻧﯽ را به ﻟﺣﺎظ ﺳﯾﺎﺳﯽ ﺗﻘﺑل ﮐرده اﺳت ﻓﻌﺎﻟﯾن ﮐﺎرﮔری و نمایندگان منتخب کارگران ﻧﺑﺎﯾد خواست و ﻣطﺎﻟﺑﺎت خود را از ﭼﻧﯾن ﻗواﻧﯾﻧﯽ ﺟﺳﺗﺟو و دﻧﺑﺎل ﮐﻧﻧد. مبنا قرار دادن و دﻧﺑﺎله روی کارگران از ﻗﺎﻧون ﮐﺎر ﺟﻣﮭوری اﺳﻼﻣﯽ به ﻣﻧزله دوﯾدن به دنبال ﺑﺎد اﺳت پس طرح ﮐردن تعیین ﺣداﻗل دﺳﺗﻣزد ﺑر ﻣﺑﻧﺎی ﭼﻧﯾن ﻗﺎﻧوﻧﯽ از ﺳوی نمایندگان منتخب کارگران  و ﻣطرح ﮐردن ﺧواﺳت ھﺎی ﺻﻧﻔﯽ ،ﺑﺎزﮔﺷت و ﻋﻘب ﻧﺷﯾﻧﯽ ﺟﻧﺑش ﮐﺎرﮔری از ﺧواﺳت ھﺎی ﺳﯾﺎﺳﯽ طﺑﻘﺎﺗﯽ ﻣﺣﺳوب ﻣﯽ ﮔردد و ﺧواھد ﺷد و طبقه ﮐﺎرﮔر  را  از ﻣﺑﺎرزه اﺻﻠﯽ ﺧود دور ﺧواھد ﮐرد
ھﻣﭼﻧﯾن اﻓزاﯾش دﺳﺗﻣزد در صنف های متفاوت کاری در راﺑطه ﺑﺎ منافع ﮐل طبقه ﮐﺎرﮔر ﻧﯾﺳت، ﺑﻠکه ﺑﯾﺎﻧﮕر ﻣﻧﺎﻓﻊ ﻣﺷﺗرک ﮐﺎرﮔران در ﯾﮏ واﺣد ﮐﺎری و ﺗوﻟﯾدی و ﯾﺎ ﺻﻧف ﻣﺷﺧﺻﯽ اﺳت که ﻣﯾﺗواﻧد ﺗﻐﯾﯾر ﮐﻧد ﯾﺎ اﯾﻧکه اﻓزاﯾش ﯾﺎﺑد. در اﺳﺎس ﺧواﺳت ھﺎی ﺻﻧﻔﯽ ﺗﺎﺛﯾری در ﺑﮭﺑود ﺷراﯾط اﻗﺗﺻﺎدی و زﻧدﮔﯽ ﮐﺎرﮔران ﺑطورﮐﻠﯽ ﻧداشته و ﻧﺧواھد داﺷت. ﮐﺎرﮔران و نمایندگان منتخب کارگران باید ﺧواﺳت ھﺎی اﺳﺎﺳﯽ و ﺳﯾﺎﺳﯽ طﺑﻘﺎﺗﯽ ﺧود را در ﺳطﺢ وﺳﯾﻊ ﺗر و گسترده تری ﺑر اﺳﺎس ﺳﺎزﻣﺎﻧدھﯽ ﺗوده ای ﮐﺎرﮔران و در راستای منافع طبقاتی ﻣطرح ﻧﻣﺎﯾﻧد
پایان دادن به پراکندگی مبارزه در بین کارگران و فعالین و زﻣﯾنهﺳﺎزیهای ﭘﺎیه ای و اﺳﺎﺳﯽ در جهت ایجاد تشکل و سازماندهی توده ای برای اﺗﺣﺎد و ھﻣﺑﺳﺗﮕﯽ  و تلاش برای ﺗﻐﯾﯾر  ﻗﺎﻧون ﮐﺎر ﻣﯽ ﺗواﻧد ﯾﮑﯽ از اﯾن ﺧواﺳته ھﺎی  سیاسی ـ طﺑﻘﺎﺗﯽ ﻓﻌﺎﻟﯾن و ﭘﯾﺷروان ﮐﺎرﮔری در اﯾران ﺑﺎﺷد
ﻧﻣﺎﯾﻧدﮔﺎن منتحب کارگران و ﻓﻌﺎﻟﯾن ﮐﺎرﮔری ﻋﻼوه ﺑر ﺑﺎ ﻣﺑﺎرزه ﭘﯾﮕﯾر ﻋﻠیه ﮐﻠیه ﻗواﻧﯾن ﺿد ﮐﺎرﮔری و ﻗواﻧﯾن اﺳﻼﻣﯽ ﺣﺎﮐم ﺑر ﺟﺎمعه و ﻣﺑﺎرزه ﺑرای ﺗﻐﯾﯾر ﻗﺎﻧون ﮐﺎر از طرﯾق ﺧواستهای ﺳﯾﺎﺳﯽ ھﻣﭼﻧﺎن که در ﺑﺎﻻ ﺗوﺿﯾﺢ دادم میتوانند راھﮭﺎی دﯾﮕری را برای افزایش سطح دستمزد ها در دﺳﺗور ﮐﺎر ﺧود ﻗرار دھﻧد
ﺳﺎزﻣﺎﻧدھﯽ توده‌ای  و اﻗدام و اﯾﺟﺎد ﮐﻣیته ھﺎی ﻣﺳﺗﻘل ﮐﺎرﮔری  وﻟو ﮐوﭼﮏ  در ﺻﻧف ھﺎی ﻣﺧﺗﻠف و ﻣﺗﻔﺎوت در ﻣﺣل و ﻣﺣﯾط ﮐﺎر و زﻧدﮔﯽ ﺿروری و جزء  ﭘﺎیه ھﺎی اﺳﺎﺳﯽ هر تشکلی ﺑﺷﻣﺎر ﻣﯽ آﯾﻧد .اﯾﺟﺎد ﮐﻣﯾته ھﺎی ﮐﺎرﮔران و ﯾﺎ تحت هر ﻧﺎﻣﯽ دﯾﮕری که ﺑﺎﺷد که کارگران را در ﺻﻧف ھﺎی ﻣﺗﻔﺎوت ﻣﺗﺷﮑل ﮐﻧد ﮐﺎر را برای ایجاد تشکل و ﺧواﺳت ھﺎی سیاسی به ﻣراﺗب آﺳﺎﻧﺗر ﻣﯾنماید
به ھﻣﯾن ﻟﺣﺎظ ﻣﺗﺷﮑل ﺷدن ﮐﺎرﮔران و ﺳﺎزﻣﺎﻧدھﯽ توده ای، در راﺳﺗﺎی ﺑﺳﺗن ﭘﯾﻣﺎن ھﺎی دﺳتهﺟﻣﻌﯽ ﮐﺎر در صنف ھﺎی ﻣﺷﺧص و ﯾﺎ از طرﯾق ﺳﺎزﻣﺎﻧدھﯽ اﻋﺗﺻﺎﺑﺎت ﺟﻣﻌﯽ و ﺗﺎﺛﯾرﮔذار ﺑرای اﻓزاﯾش سطح دﺳﺗﻣزد ﻣﯽ ﺗواﻧد ﯾﮏ ﮔﺎم ﻋﻣﻠﯽ ﻋﻠیه دوﻟت ﺳرﻣﺎیه داری اﯾران و ﮐﺎرﻓرﻣﺎﯾﺎن و ﻗواﻧﯾن ارﺗﺟﺎﻋﯽ و ﺿد ﮐﺎرﮔری آﻧﮭﺎ ﺑﺎﺷد
فعال کارگری اسماعیل خودکام
05.12.2017

]]>
srgergehrh56ku@sfthrthrth.com (Salah) جنبش کارگرى Thu, 07 Dec 2017 04:33:57 +0000
نسان نودینیان, داوود رفاهی: اخبار کارگری http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66402:2017-11-29-05-16-03&Itemid=645 http://www.iran-tribune.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=66402:2017-11-29-05-16-03&Itemid=645

بخش ایران:  نسان نودینیان
بخش بین المللی داوود رفاهی

٧ آذر تجمع اعتراضی کارگران«گسترش مانا ساز»مقابل درب ورودی کارخانه
صبح روز هفتم آذرماه جمعی از کارگران کارخانه «گسترش مانا ساز» در شهرستان آبیک استان قزوین، در اعتراض به تعویق حقوق و سایر مطالبات صنفیشان در مقابل درب ورودی این کارخانه تجمع کردند.
به گفته کارگارن از خرداد ماه سال جاری کارفرمای «گسترش مانا ساز» به بهانه شرایط بد اقتصادی در پرداخت حق بیمه و سایر مطالبات مزدی آنها تاخیر کرده است.
کارخانه گسترش مانا ساز که یکی از شرکتهای معتبر در تولید قطعات سنگین بتنی و فلزی است که از سالهای قبل به بهانه کمبود نقدینگی دستمزدهای کارگران را با تاخیر پرداخت میکند. در این واحدد صنعتی ٧٠کارگر مشغول کارند و تاخیر در پرداخت حق بیمه باعث شده است تا از مردادماه سال جاری دفترچه بیمه‌های کارگران برای تمدید اعتبار با مشکل روبرو شود.

٧ آذر: کارگران بازنشسته کیان تایر تجممع خود را برگزار کردند
از ساعت هشت صبح روز هفتم آذر کارگران بازنشسته کیان تایر بنا بر فراخوان از قبل اعلام شده در مقابل وزارت صنعت دست به تجمعی اعتراضی زدند. اعتراض این کارگران به تعویق پرداخت حق سنوات ایام خدمتشان و خلف وعده های داده شده است. بنا بر خبر حدود ٤٠٠ کارگر این کارخانه از سال ٩٠ به تدریج بازنشسته شده‌اند و مطابق تعهدی که اعضای هیات حمایت از صنایع در مقام مدیریت موقت کارخانه ایران تایر داده بودند، قرار بود که تا تسویه کامل سنوات ایام خدمت هر ماه ٥٠٠ هزار تومان به آنهاا پرداخت شود. به گفته کارگران ٥ ماه است که این ٥٠٠ هزار تومان به آنها پرداخت نشده است و هر کدام از این کارگران بابت سنوات بازنشستگی خود بین ٨٠ تا ١٠٠ میلیون تومان در ماه طلبکارند. که حتی با پرداخت ٥٠٠ هزار تومان تسویه حساب کامل با آنها بیش از یک دهه طول خواهد کشید . بدنبال اعتراضات کارگران قرار شده بود که برای پرداخت مطالبات کارگران وامی ١ میلیاردی به کارخانه پرداخت شود که کاری صورت نگرفته است. در همین رابطه قبل از این کارگران کیان تایر در هفتم آبانماه تجمع داشتند. بنا بر خبرها در تجمع هفتم آذر جلسه ای میان هیات اجرایی در کارخانه برگزار شد که قرار شد نتیجه جلسه به وزارت صنایع اعلام و پس از تصمیم گیری وزیر نتیجه به کارگران اعلام شود کارگران نیز قرار گذاشتند که تا حصول نتیجه تجمعات خود را دهند و هفته آینده تجمعی داشته باشند. در حال حاضر میزان مطالبات معوقه بازنشستگان بالغ بر شانزده میلیارد تومان میباشد.


فراخوان بازنشستگان به تجمع در مقابل مجلس
١٩ آذر، ساعت ده صبح
بازنشستگان ت در ادامه اعتراضاتشان برای پیگیری خواستهای خود به تجمع در ساعت ده صبح روز ١٩ آذر فراخوان داده اند.
بخشی از فراخوان تجمع بازنشستگان با عنوان« مهمترین تجمع سال ٩٦» وبا امضای پیشکسوتان پیشرو کشوری ، پیشکسوتان پارک شهر و پیشکسوتان اندیشه بقرارزیراست:
با کنار نشستن به هدفمان که همانا استیفای حقوق از دست رفته مان است نخواهیم رسید .
این آخرین فرصت برای مجاب کردن دولت و مجلس در خصوص اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری و اختصاص بودجه قابل توجه و حد اقل ١٢٠٠٠ میلیارد به ردیف ١٢٠ لایحه بودجه می باشد.
یکی از دستاوردهای تلاش شبانه روزی شما ، اختصاص ردیف بودجه برای پیشکسوتان بازنشسته کشوری و لشکری در لایحه بودجه سال ٩٦ بود که مقدار ٣٤٠٠میلیارد تومان به این ردیف اختصاص یافت ، باید تلاش کنیم به این مقدار حداقل ٨٠٠٠ میلیارد تومان اضافه شود .
دولتیان و مجلسیان در نظر دارند به شکل قطره چکانی در بازه زمانی ٥ ساله حقوق ما را با شاغل ها همتراز کنند که این غیر ممکن است با این روش هرگز با شاغل ها همتراز نخواهیم شد.
رسیدن به حقوق بالای خط فقر فقط و فقط همت و تلاش و پشتکار ما را می طلبد .
دوستان سکوت جایز نیست بیایید قدم‌های محکم‌تری برداریم .
امروز روز حرکت است .
از همه دوستان در سراسر کشور دعوت می شود در تجمع عظیم و با شکوه حق خواهی و حق طلبی شرکت نموده ، فریاد حق خواهی خود را به گوش دولتیان و مجلسیان برسانید.
دوست عزیز مشکل با حضور تعدادی دلسوز و دلسوخته همیشه همراه از سراسر کشور حل نمی شود ، نیاز به یک حرکت همگانی است.
تهران حدود « ٢٠٠٠٠٠ » پیشکسوت بازنشسته کشوری دارد اگر حتی یک دهم این تعداد در تجمع اعتراضی شرکت داشتند ما نیاز به بر گزاری اینهمه تجمع نداشتیم .
هر کدام از شما دوستان حد اقل «٥» نفر را با خود همراه کنید.
بیایید این بار کاری کنیم کارستان .
همراه شو عزیز
برای گرفتن حق پایمال شده خود تلاش کن .
قرار نیست از حاصل تلاش و کوشش دیگران بهره ببریم زیرا هر قدر تعداد رهروان این راه کمتر باشد ، دیر تر به نتیجه می رسیم .
بیایید با اتحاد و همدلی تجمعی پر شور و با شکوه برگزار کنیم و برای همیشه طومار فقر و فرق را پیچیده و کنار بگذاریم.
همراه شو عزیز
این درد مشترک هرگز جدا جدا
درمان نمی شود!!!!!!
بازنشستگان در تجمعات با شکوه قبلی خود در مرداد، شهریور، مهر و آبان ماه با شعارهای پرشور خود، خواستهایشان را اعلام کردند. افزایش حقوقها به میزان ٤ میلیون تومان، رفع تبعیض ها و همطرازی حقوقها و درمان رایگان و داشتن یک زندگی انسانی، خواستهای فوری بازنشستگان است. آنها در تجمع روز هشتم آبانماه خود همچون تجممعات قبلی شان با شعارهایی چون خط فقر ٤ میلیون حقوق ما یک میلیون، حقوق ما ریالیه، هزینه ها دلاریه، نیاز ما این زمان، معیشت است و درمان، ما همبسته ایم، از وعده ها خسته ایم، سی و هشت سال گذشته، عدالت کجا رفته، ، یک اختلاس کم بشه مشکل ما حل میشه، نوبخت نوبخت استعفا، تبعیض تاکی؟ اعتراض خود را به فقر، تبعیض و نابرابری، اختلاس ها اعلام کردند. در این تجمعات این شعارها بر پلاکاردهای بازنشستگان نیز نقش بسته بود و اینها همه خواستهای کل جامعه است. شعارهایی که در اعتراضات بخش های مختلف جامعه فریاد زده میشود و سراسری شده است. از مبارزات بازنشستگان وسیعا حمایت کنیم. اخبار این مبارزات را رسانه ای کنیم.

تجمع اعتراضی دوباره کارگران شرکت پویش معادن ذوب آهن اصفهان
براساس گزارش منتشره،یکی از کارگران حاضردرتجمع گفت: در دیداری که پیش از این با معاون فرماندار ویژه طبس* داشتیم قول راه اندازی مجدد معدن تا نیمه آبان و بعد از آن تا اول آذرماه را دادند. مقابل فرمانداری ویژه طبس تجمع کردند.
در همین رابطه این کارگران قبل از آن در ٢ آبان همزمان با نشست بررسی منطقه ویژه معدنکاری طبس دست به تجمع مقابل فرمانداری ویژه این شهرستان زدند.
بنا بر خبر در گذشته حدود ٥٠٠ نفر در معدن پویش معادن کار می کردند که از ابتدای سال نصف کار تعطیل شد و نیروها به ٢٥٠نفر کاهش پیدا کرد و گفتند می خواهند به زغال سنگ واگذار کنند و اکنون باقی کارگران نیز از کار بیکار شده اند.این معدن از نیمه مهرماه تقریبا تعطیل شده است و حدود ٢٠نفر که قرارداد داشتند باقی مانده اند. کارگران میگویند بسیاری از آنها ٢٠ سال سابقه کاری دارند. به اداره کار مراجعه کرده اند و اداره کار از بیمه بیکاری صحبت میکنند. اما کارگران خواستار بازگشت به کارشان هستند.

تجمع خانواده‌های کارگران مجتمع فسفات بافق بابت مطالبات معوقه
یک اتفاق مهم در هفته گذشته تجمع اعتراضی خانواده های کارگران مجتمع معدنی فسفات اسفوردی بافق در مقابل ساختمان فرمانداری در اعتراض به عدم پرداخت حقوق معوقه همسرانشان است. در این تجمع اعتراضی همسران کارگران از کاهش پایه حقوق کارگران از ١ میلیون و ٥٠٠ هزار تومان به ١ میلیون و ١٠٠ هزار تومان، از تعویق پرداخت سه ماه حقوق آنان و از اینکه ٥ ماه است بدنبال دریافت حق بیمه تکمیلی شان هستند، سخن گفتند و اعلام کردند که دیگر اعتمادی به هیچ وعده و وعیدی ندارند و اگر پاسخ نگیرند دوباره تجمع خواهند کرد. روشن است دستمزدهای چند بار زیر خط فقر، نپرداختن بموقع دستمزدها و بالا کشیدن آشکار آن از سوی کارفرمایان و فشار بر شرایط کار و زندگی کارگران معضلی است برای کل خانواده های کارگری و ابعادی اجتماعی دارد. از همین رو خانواده های کارگری یک نیروی اصلی در اعتراض علیه همه این تعرضات و برای داشتن یک زندگی انسانی هستند. اما سرمایه داری همواره تلاش دارد کارگر را بصورت یک انسان واحد و اتمیزه شده در نظر گیرد تا قدرت مبارزه اجتماعی آنرا پنهان نگاهدارد. یک پیشروی مهم جنبش کارگری در ایران به میدان آمدن هر چه بیشتر خانواده ها در جنبش اعتراضی کارگری است. تجمع خانواده های کارگران مجتمع فسفات بافق یک نمونه بارز آن است. نمونه دیگر در همین هفته فراخوان کارگران بازنشسته فولاد خطاب به کل کارگران فولاد و خانواده هایشان برای شرکت در تجمع اعتراضی ٢٩ آبانماه بود. اینها همه الگوهایی از اعتراضات کارگری است که بیش از بیش مکان اجتماعی این اعتراضات و قدرت واقعی آنرا به نمایش میگذارد.

اعتراض کارگران کمباین سازی تبریز یک ماه شد
بیش از یک ماه است که ٤٤ کارگر کارخانه کمباین سازی تبریز در اعتراض به تعویق پرداخت ٢٠ ماه دستمزدشان در اعتصاب بسر میبرند. این شرکت در سال ٩٠ حدود ٥٠٠ کارگر داشت اما اکنون تعداد آنها به ٤٤ نفر رسیده است. بالا کشیدن دستمزدها امروز در ایران به امری رایج در جامعه تبدیل شده و به معضل جدی کارگران، معلمان، بازنشستگان، پرستاران و بخش عظیمی از حقوق بگیران جامعه تبدیل شده است. بخشی مهمی از رانت خواری های حکومت اسلامی و دارو دسته هایشان به عنوان صاحبان کارخانجات و بزرگترین مراکز کارگری در جامعه از محل تعویق پرداخت دستمزدها و بالاکشیده آن و کاهش هر روزه سطح حقوقهاست. قوانین جاری و دستگاه قضایی و کل سیستم سرکوبش نیز در خدمت حفظ این بساط دزدی و غارت مردم است. از همین رو یک موضوع مهم اعتراض در محیط های کارگری، و در بخش های مختلف مردم اعتراض علیه تعویق پرداخت دستمزدها و این دزد بازار است. از جمله یک محور اعتراض سراسری بازنشستگان فولاد در همین هفته، اعتراض علیه دستمزدهای پرداخت نشده با شعار ما حقوق میخواهیم یالا، بود.

فراخوان کارگران بازنشسته کیان تایر به تجمع در هفتم آذر ماه
کارگران بازنشسته کیان تایر برای پیگیری عدم دریافت سنوات بازنشستگی خود ،روز سه شنبه ٧ آذر، ساعت ٩ صبح ،جلوی وزارت صنعت و معدن، خیابان سمیه تجمع خواهند کرد .
این کارگران قبلا نیز بنا بر فراخوانی از قبل اعلام شده در هفدهم آبانمان در مقابل وزارت صنعت تجمع داشتند. در هفته قبلترش نیز در مقابل شرکت تجمع کرده بودند. در تجمع هفدهم آبانماه به کارگران وعده داده شد که یک هفته بعد از آن به خواستهایشان جواب داده میشود، اما کارگران هیچ پاسخی به آنها داده نشد. کارگران نیز اعلام کرده بودند که اگر به خواست آنها رسیدگی نشود، به اعتراضات گسترده تری دست خواهند زد. کارگران بازنشسته کیان تایر از سال ٩١ تاکنون نتوانسته اند سنوات خود را بطور کامل دریافت کنند و بصورت اقساط، یعنی ماهیانه ٥٠٠هزارتومان و قطره چکانی به آنها پرداخت شده است. هر بار کارفرما به دلایلی چندین ماه ازپرداخت تعهدات خود سرباز زده است و بعد از اعتراضات متوالی کارگران بخشی از آنرا پرداخت کرده است. بعلاوه کارگران بازنشسته کیان تایر برای پیگیری خواستهایشان تا کنون به تمامی مراجع دولتی مراجعه کرده اند، اما پاسخی نگرفته اند. کارگران میگویند با این شکل پرداخت برای تسویه کامل طلبهایشان نیاز به طی سالهای زیادی میباشد.
کارگران کیان تایر سالهاست برای خواسته ها و مطالبات خود با کارفرمای شرکت در کشمکش هستند. بارها برای حقوق خود اعتصاب، تجمع و درگیری داشتند واکنون این کشمش در دوران بازنشستگی آنان نیز ادامه دارد.
اعلام روزی از قبل تعیین شده برای پیگیری خواستها یک گام مهم به جلو در مبارزات کارگران بازنشسته کیان تایر و الگویی برای همه کارگران است. با این کار کارگران با تدارک و سازمانیابی نقشه مندی تری، صف اعتراضشان را متحد میکنند و با اطلاع رسانی وسیع به جامعه، میتوانند زمینه جلب وسیعترین حمایت ها را فراهم کنند. در عین حال این فراخوانها اولتیماتوم به کارفرمایان مفتخور و مقامات مسئول است که اگر پاسخ ندهند، با اعتراضات گسترده تری از سوی کارگران روبرو خواهند شد. با چنین سطحی از تدارک اعتراض و مبارزه امکان شرکت وسیع خانواده ها نیز بیشتر خواهد بود.
کیان تایر یکی از مراکز پرجنب و جوش اعتراضی کارگری است. کارگران در این کارخانه همواره ابتکارات خوبی از اعتراض و مبارزه را به کار برده اند. از جمله برپایی مجمع عمومی بزرگ کارگری، انتخاب نمایندگان واقعی کارگران و خواست تخلیه اطاق شورای اسلامی، این نهاد دست ساز حکومتی و سپردن آن به نمایندگان کارگران، ایستادن در مقابل اخراج ها و تعویق پرداخت دستمزدها، نمونه هایی از مبارزات درخشان این کارگران در سالهای گذشته است و مبارزات آنها تا همین جا تاثیرات مهمی در پیشروی های جنبش کارگری داشته است. زنده باد کارگران کیان تایر

تجمع اعتراضی جمعی از کارکنان شرکت لاوان تابلو کرمان
روز شنبه ٤آذر ٩٦ جمعی از کارکنان شرکت لاوان تابلو کرمان در اعتراض به تعویق ٩ ماه دستمزد، در مقابل استانداری تجمع اعتراضی برگزارکردند.

تجمع کارگران اخراج شده شرکت سنگین کاران اراک مقابل فرمانداری ماهشهر
ظهر روز ٥ آذر کارگران شرکت سنگین کاران اراک از شرکت های بخش خصوصی پتروشیمی بندر امام‌ خمینی به دلیل اخراج شدنشان، مقابل فرمانداری ماهشهر تجمع کردند.بنا بر خبر اخیرا شرکت مذکور به بهانه اتمام کار کارگران را اخراج کرده و بعد نیروی جدید استخدام کرده اند. کارگران اخراج شده سالهاست که در این شرکت ها کار میکنند. کارگران با این تجمع از فرمانداری خواستار بازگشت به کار می باشند

اعتصاب کارگران کارخانه روغن نباتی فریکو
پنج‌شنبه٢آذرماه٩٦ بیش از ١٥٠ نفر از کارگران کارخانه روغن نباتی فریکو منطقه ویژه اقتصادی سیرجان در دومین روز اعتصاب خود در اعتراض به اخراج کارگران و عدم پرداخت حقوق خود مقابل فرمانداری در این شهر تجمع کردند.

تحمع اعتراضی ساکنین منطقه ترمنیال جدید کرمان
روز پنج‌شنبه٢آذرماه٩٦ جمع زیادی از ساکنین منطقه ترمنیال جدید کرمان که پس از بیست سال سرپناهی برای فرزندانشان ساخته‌‌اند اما حالا اعلام شده است که در حاشیه قرار گرفته و هیچ امتیازی به آنها تعلق نمی‌گیرد؛ مقابل استانداری کرمان تجمع کردند.

 تجمع اعتراضی کارکنان بیمارستان خمینی اهواز
روزچهارشنبه اول آذر،جمعی از کارکنان بیمارستان خمینی اهواز دراعتراض به عدم پرداخت ماه هاحقوق وحق بیمه مقابل استانداری خوزستان،تجمع کردند.

اعتصاب کارگران کارخانه کمباین سازی تبریز
اول آذر: از روز گذشته ٣٠ آبان، اعتصاب کارگران کارخانه کمباین سازی تبریز دراعتراض به عدم پرداخت ماه ها حقوق وحق بیمه، وارد ششمین هفته شد.

صبح چهار شنبه اول اذر ماه تجمع اعتراضی دوباره بازنشستگان فولاد مقابل مجلس
صبح چهار شنبه اول اذر ماه تجمع اعتراضی دوباره بازنشستگان فولاد مقابل مجلس در اعتراض به عدم پرداخت بموقع حقوقها، عدم پرداخت طلبهایشان از سال ٩١ ، سطح نازل حقوقها، وضعیت بیمه درمانی. این کارگران روز ٢٩ آبان مقابل مجلس تجمع سراسری داشتند

تجمع آتش‌نشانان در ایستگاه مرکزیِ آتش‌نشانی ساوه
اول آذر: تجمع آتش‌نشانان در ایستگاه مرکزیِ آتش‌نشانی ساوه بخاطر تعویق پرداخت دو ماه حقوق در ایستگاه مرکزی آتش‌نشانی این شهر

تجمع اعتراضی کارگران شرکت صلب سازه درکارخانه فولاد
سه‌شنبه٣٠ آبان‌ ماه ٩٦ کارگران شرکت صلب سازه درکارخانه فولاد زرند در اعتراض به پرداخت نشدن ١٠ماه حقوقشان با بستن در کارخانه فولاد زرند دست به اعتصاب زدند.

تجمع پرنسل شركت حمل و نقل بین المللی خلیج فارس
٣٠ آبان: تجمع پرنسل شركت حمل و نقل بین المللی خلیج فارس روبروی فرمانداری اسلامشهر بدلیل تحقق نیافتن حق و حقوق پرسنل در تاریخ مقرر / ٣٠ آبان ٩٦

اعتراض کارگران امور شهری میاندوآب
کارگران امور شهری میاندوآب (ناحیه ٢) روز سه شنبه ٣٠آبان د راعتراض به تعویق پرداخت هفت ماه دستمزد و قراردادهای موقتشان مقابل استانداری آزربایجان غربی دست به تجمع زدند.

تجمع در امیدیه دراعتراض به عدم استخدام شرکت نفت
روز دوشنبه٢٩آبان، جمعی از مردم امیدیه برای استخدام در شرکت نفت؛ مقابل حسابداری شرکت نفت تجمع اعتراضی برگزار کردند .

تجمع اعتراضی کارگران شهرداری خرمشهر
تجمع اعتراضی کارگران شهرداری خرمشهرنسبت به عدم پرداخت ماه هاحقوق:صبح روزدوشنبه٢٩آبان،جمعی ازکارگران شهرداری خرمشهر دراعتراض به عدم پرداخت ماه هاحقوق تجمع کردند.این کارگران بیش از ٦ ماه است که حقوقی دریافت نکرده اند و برای تهیه مایحتاج خانه خود دچار مشکل هستند.

تجمع جمعی از بازنشستگان کاشان:
دوشنبه٢٩آبان، جدود ٥٠ نفر ازکارگران بازنشسته کاشان با اشاره به یکسان نبودن دستمزدها و اجرا نشدن برخی تعهدات سازمان تامین اجتماعی از جمله ساخت بیمارستان تامین اجتماعی در این شهرستان، و برای همسان سازی حقوق بازنشستگان سازمان تامین اجتماعی با دیگر سازمان ها مقابل شعبه تامین اجتماعی این شهرستان،تجمع کردند و خواستار عمل به وعده ها شدند.
کارگران

حق آسیب دیدگان زلزله کرمانشاه، ساخت خانه های ایمن و تأمین کلیه ملزومات زندگی یا پرداخت وام ٣٥ میلیون تومانی؟
مطابق آمار رسمی در اثر زلزله کرمانشاه ١٢ هزار واحد مسکونی به طور ١٠٠ در صدی تخریب شده و ٤٥ هزار واحد نیز نیاز به تعمیر دارند. معلوم است که بر ویرانه های واحدهای تخریب شده دیگر هیچ سقفی بر روی هیچ دیواری نسیت و همچنین هیچ دیواری هم پابرجا نیست، اما وقتی که از آسیب دیدگی ٤٥ هزار ساختمان در اثر لرزش زمین لرزه صحبت می شود، خرابی و صدمه دیدن در حد ریختن یا کدر شدن رنگ و نقاشی ناشی از خیس خوردگی، ترکیدگی لوله آب و گاز یا گرفتگی لوله فاضلاب ساختمان ها به نحوی که ممکن است در بعضی ساختمانها و در شرایط معمولی اتفاق بیافتد، نیست که قابل تعمیر باشند. این ٤٥ هزار ساختمان دچار فرو ریختگی بخش هائی از دیوارها و سقف هایشان شده اند و در بهترین حالت ترک بر دیوار و سقف آنها ایجاد شده و بی تردید ستونها و پایه هایشان استقامت اولیه خود را از دست داده و سست شده اند که با لرزشی با قدرتی کمتر از زلزله اخیر فرو خواهند ریخت. در نتیجه همه ساختمان هائی که دیوار و سقفشان آسیب دیده را باید در زمره تخریب شده ها و غیر قابل سکونت قرار داد که نیاز به بازسازی کلی دارند و در آن صورت نه ١٢ هزار واحد بلکه ٥٧ هزار واحد باید بازسازی گردند.
تفکیک کردن واحدهایی که دچار آسیب دیدگی شده اند از واحدهای تخریب شده، باز خود راه گریزی از پذیرش مسؤلیت در قبال جان صدها هزار انسان است که با لرزشی دیگر و یا با هر حادثه طبیعی دیگری به طور جدی به خطر خواهد افتاد.
حال با این وضعیتی که در نتیجه زلزله حداقل ٥٧ هزار واحد مسکونی به آن دچار گشته اند، دولت وعده ٢٥ میلیون تومان وام و ٥ میلیون تومان کمک بلاعوض برای بازسازی منازل تخریب شده روستائی و ٣٥ میلیون وام و ٦ میلیون تومان کمک بلاعوض به منازل تخریب شده شهری داده است! این وام آنطور که پیداست به صاحبان واحدهای تخریب شده و شاید هم به صاحبان واحدهای آسیب دیده پرداخت خواهد شد و هزاران یا شاید دهها هزار خانواده که در مناطق زلزله زده مستأجر بوده اند مشمول چنین وامی نمی شوند.
گذشته از این، با وامهای وعده داده شده حتی واحدهای ٦٠ ، ٧٠ متری نا ایمن از نوع مسکن مهر که در جریان همین زلزله اخیر قتلگاه هزاران نفر شد را نمی توان ساخت. لازم به ذکر است که بابت ساخت همین قتلگاهها، صاحب هر واحد علاوه بر تقبل باز پرداخت ٣٠ میلیون تومان وام، ٢٠ تا ٢٥ میلیون تومان هم نقدا پرداخت کرده است. از حدود ٦ ماه قبل قیمت انواع مصالح ساختمانی افزایشی سرسام آور داشته اند و اقلامی مانند تیر آهن و میلگرد بیشتر از دو برابر افزایش قیمت داشته اند و همین افزایش چند برابری مصالح ساختمانی عملا مبالغ وعده داده شده بیشتر از نیمی از مصالحی که قبلا بکار برده شده را تأمین نخواهد کرد. علاوه بر این، جمعیت مستأجر به کنار که با تحمل گرسنگی، بیماری و سرما و گرما باید اجاره خانه را هم بپردازند، اکثریت آسیب دیدگانی هم که دارای سرپناه های محقر و غیر استاندارد بوده اند بیکار، کم درآمد و ناتوان در تأمین هزینه حداقل ترین نیازهای زندگی شامل خوراک، پوشاک، پرداخت فیش های آب، برق گاز و غیره هستند که توان بازپرداخت هیچ مبلغ وامی را ندارند.
تا الان مردم آسیب دیده توسط کمک های انسان دوستانه از سراسر ایران و همچنین از خارج تا آنجائی که کمک کنندگان توانسته اند تحت عنوان توریست به داخل راه یابند، از مرگ و گرسنگی در امان بمانند. اما به خاطر عمق فاجعه و به خاطر اینکه هست و نیست این مردم به کلی نابود شده است، نیاز آنها به حمایت برای تأمین مسکن، خوراک، پوشاک، بهداشت، تحصیل و دیگر ملزومات زندگی طولانی مدت خواهد بود. مردم در این رابطه تمام توان خود را بکار برده اند و در ادامه نیز در حد توان خود کمک خواهند کرد.
دولت به عنوان در دست دارنده ثروت و سرمایه اجتماعی باید به جای دادن وعده وام، تمام امکانات زندگی زلزله زدگان از جمله مسکن مناسب و مجانی را فراهم نماید و در قدم اول و به فوریت به جای چادرهائی که نه در مقابل سرما مقاوم هستند و نه در مقابل نفوذ آب باران و بعلاوه به دلیل غیر ایمن بودن آنها (تاکنون چند چادر دچار حریق شده و ساکنین آنها به شدت سوخته شده اند و یک مورد هم خفگی ناشی از گازگرفتگی به خاطر نبود دریچه مخصوص هدایت گاز حاصله از وسایل گرما زای نفتی و گازی در چادرها اتفاق افتاده است) باید در کنار تأمین نیازهای فوری و اساسی، کانکس های ایمن در اختیار مردم آسیب دیده قرار دهد.
جوانمیر مرادی ٢/٩/١٣٩٦


کارگری که خانه‌اش ویران شده: “وام خواستم، ندادند | با حقوق کارگری چطور خانه را مقاوم می‌کردم؟
اتحادیه آزاد کارگران ایران  ١ آذر ١٣٩٦
خبرآنلاین:یک هفته بعد از زلزله، نبض زندگی در «تپانی» نمی‌تپد.کارگری که خانه‌اش ویران شده: وام خواستم، ندادند | با حقوق کارگری چطور خانه را مقاوم می‌کردم؟
پدر مبینا، دفتر مشق دخترش را نشان می‌دهد: زن و دخترم را خودم از زیر آوار بیرون آوردم و دفن کردم. با حقوق کارگری چه می‌کردم؟ چطور خانه مقاوم می‌ساختم؟
ستاره‌ای در آسمان زمین ما نیست، که نیفتاده باشد.» این شعر، خلاصه‌ای از زندگی مردی است که روبه‌رویم ایستاده. بالای تلی از آوار، که زمانی خانه‌اش بوده، زندگی‌اش بوده. با دست‌‌های خودش، سنگ‌ها را دانه دانه آورده و اینجا گذاشته، تا دیوار شده‌اند، سقف شده‌اند، زمینی شده‌اند برای خوابیدن و بیدار شدن و زیستن. و حالا هرچه هست، مرگ است: «اینجا را ساختم برای زندگی، حالا گور عزیزانم شده.
با لهجه کردی اینها را می‌گوید، با بغضی که هر آن ممکن است به صورتش سرازیر شود: ‍«روستای تپانی سرپل‌ذهاب، بیشترین خرابی را در زلزله کرمانشاه داشته. بیشتر از ٩٠ درصد روستا خراب شده. روستایی که این همه سال هیچکس آن را ندید و حرفی از آن نزد. حالا همه می‌آیند. هر روز یکی می‌آید و حالمان را می‌پرسد. به چه دردمان می‌خورد؟ این همه سال اگر به ما رسیدگی کرده بودند، وضعمان این نبود. با حقوق کارگری این خانه را ساختم، می‌گویند چرا مقاوم نبوده؟ کی باید مقاومش می‌کرده؟ وقتی می‌خواستم خانه را بسازم، گفتند بروید خودتان هر جا خواستید خانه بسازید. وام خواستم، ندادند. سه بار رفتم گفتم به من وام بدهید خانه بسازم، هیچکس کمک نکرد. حالا همه دلسوزی می‌کنند. حالا که زنم مرده؟ حالا که بچه‌ام از بین رفته؟ دوازده سال زندگی‌ام را با دست‌های خودم خاک کردم.»
 پدر آریان و مبیناست. آریان همان نوزاد سه‌ماهه‌ای است که مادرش خودش را سپر کرده بود که آسیب نبیند، مادر جوان جانش را از دست داد و نوزاد زنده ماند. اما مادر تنها نبود. دخترش مبینا هم زیر آوار ماند. جایی که پدرش، دست همه را می‌گیرد و می‌برد آنجا را نشانشان دهد، یک بالشت، یک تسبیح و جانماز: «وقتی می‌خوابید، گفت برای نماز صبح بیدارم کن.» و اشک می‌آید.
دفتر مشق مبینا را می‌آورد، «فرشته بهشتی، خیلی قشنگ نوشتی»: «شاگرد اول مدرسه بود. همه نمره‌هایش بیست بود. همینجا مدرسه می‌رفت. همین نزدیک. مدرسه سالم مانده. تنها ساختمانی که اینجا سالم است. هر بار می‌بینم، داغ دلم تازه می‌شود. چرا مدرسه سالم ماند و خانه‌ها نه؟ چون مدرسه مقاوم بود. خانه‌های ما چی؟ همه خانه‌های اینجا خراب شد. پول نداشتیم درست بسازیم. با حقوق ٧٠٠ هزار تومانی چه کار می‌کردم؟ همه‌مان کارگریم. اگر هر روز یک چیزی برایمان می‌آوردند و به ما رسیدگی می‌کردند اینجا الان بهشت بود. بچه من الان زنده بود. حالا کمک کنند به چه دردم می‌خورد؟»
شش روز است غذا نخورده، از گلویش پایین نمی‌رود، فقط غصه می‌خورد و غصه: «این بچه معصوم من باید دکتر و مهندس می‌شد نه این که زیر آوار بماند. حیف نبود؟ مثل یک پروانه اینجا پیدایش کردم. دست‌هایش را گذاشته بود روی سینه‌اش. صورتش را بوسیدم گفتم دیدار به قیامت. توی یک پتو پیچیدمشان. بدون کفن و بدون شستن دفنشان کردم. چه کار می‌کردم؟ کاش من می‌مردم و آنها زنده بودند.» و دوباره چشم‌هایش خیس می‌شود.
صدایش بین لودرهایی که آواربرداری می‌کنند گم می‌شود. فقط اشک‌هایش می‌ماند و نگاهش به جایی که با مبینا برای آخرین بار خداحافظی کرده. دلش پیش آریان کوچک است که نمی‌داندچند سال بعد، باید چطور برایش این روز را تعریف کند، روز بد، سال بد.
آریان حالا در گهواره خوابیده، بی خبر از همه جا، عمه‌اش بالای سرش گریه می‌کند: «روزهای اول بهانه می‌گرفت. حالا آرامتر شده. شیرخشک نمی‌خورد ولی حالا عادت کرده. عکس و خبرش که در روزنامه‌ها منتشر شد، بعضی‌ها آمدند دیدنش، گفتند بده ما بزرگش کنیم. اما خودمان هستیم. همیشه مواظبش هستیم. نگران برادرمانیم. زن و بچه‌اش را از زیر آوار درآورده، هر چه دلداری‌اش می‌دهیم فایده ندارد. هر روز می‌رود کنار خانه، بالای سر جایی که مبینا را پیدا کرده. نمی‌دانیم باید چه کار کنیم. روانشناس هم آمده حرف زده اما اصلا غذا نمی‌خورد.
آن طرف‌تر، دختران «تپانی» به نظاره ویرانی نشسته‌اند، هانیه، فاطمه و شب‌بو. جلوی یک چادر محقر، روی چند مقوا. فاطمه از بقیه بزرگتر است. دانشگاه قبول شده اما دور بوده، پول هم نداشته‌اند که برود. شبی که زلزله آمد را یادش هست: «زلزله اول که آمد، از خانه‌ آمدیم بیرون. بعضی برگشتند چیزی بیاورند که زلزله دوم آمد. ما هر شب خوابمان نمی‌برد. تا چشم روی هم می‌گذاریم زلزله می‌آید جلوی چشممان. زندگی‌مان با خاک یکسان شده. زندگی‌مان شده همین چادر. مردم کمک می‌آورند اما احتیاج به کانکس داریم. از روز زلزله حمام نرفته‌ایم. برای دستشویی هم می‌رویم پشت تپه‌ها.
هانیه میان حرفش می‌پرد، نگران است چیزی از قلم بیفتد و ناگفته بماند: «چادر مسافرتی به چه درد ما می‌خورد؟ توی این سرما توی خانه هم بخوابی سرد است چه برسد به این که توی چادر باشی. پدر و برادرهایمان روی زمین می‌خوابند چون توی چادر جا نیست. خانواده هشت نفره چطور توی این چادرهای کوچک جا شویم؟ وسایل گرمایشی می‌خواهیم. از الان نگرانیم که دو روز دیگر زمستان بشود باید چه کار کنیم. می‌گویند قرار است باران و برف بیاید؟ تکلیف ما چه می‌شود؟ کانکس لازم داریم.
حرف‌هایش که تمام می‌شود، منتظر است شب‌بو چیزی بگوید. شب‌‌بو اما حرفی نمی‌زند. شب‌بو فقط نگاه می‌کند.

طبق صورت وضعیت زندان، رضا شهابی هیجدهم دی ماه ٩٦ آزاد باید گردد
طبق آخرین صورت وضعیت که کارگر زندانی رضا شهابی از زندان دریافت کرده است. تاریخ آزادی اش از زندان هیجدهم دی ماه سال ٩٦ ثبت شده است. این راننده زحمتکش شرکت واحد با وجود اینکه طبق نامه ای که خودش در پرونده زندان مشاهده کرده است؛ محکومیت حبس پنج ساله اش ٩٤/٠٦/٢٤ به پایان رسیده بود. با فشار دادستانی تهران و با بهانه اینکه سه ماه از مرخصی اش تایید نشده برای گذراندن سه ماه حبس، خود را به زندان رجایی شهر معرفی کرد.
اما پس از ورود به زندان اجرای احکام زندان به ایشان ابلاغ کرد که ٩٦٨ روز از مرخصی پزشکی تایید نشده و غیبت محسوب شده و باید معادل ایام غیبت، زندانی باشد. در اعتراض به این اقدام فراقانونی شهابی پنجاه روز اعتصاب غذا کرد و کارگران در داخل و خارج از کشور شدیدا نسبت به این اقدام فراقانونی دادستانی تهران و نهادهای امنیتی اعتراض کردند.
رضا شهابی با وجود اینکه محکومیت اش به پایان رسیده بیش از سه ماه است که همچنان زندانی است و قصد دارند تا هیجدهم دی ماه ٩٦ همچنان او را در حبس نگاه دارند. سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه حکم زندان رضا شهابی و دیگر کارگران و معلمان را محکوم می کند. و اقدامات دادستانی تهران و نهادهای امنیتی برای به بند کشیدن این کارگر زندانی، علی رغم پایان محکومیت اش را اراده فراقانونی آنان برای فشار بیشتر بر شهابی به امید منصرف کردن وی از فعالیت های سندیکایی و دفاع از حقوق کارگران می داند.
به نقل از تلگرام سندیکای شرکت واحد

گزارش شماره ١ از جمع آوری کمک های مردم و توزیع آنها بین زلزله زدگان کرمانشاه توسط انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه و جمعی از فعالین کارگری مریوان و فعالیت های فعالین حقوق کودک در زمینه کاهش صدمات روحی از کودکان
از زمان وقوع زلزله ویرانگر کرمانشاه، تشکلهای کارگری به همراه بسیاری از نهادها، تشکلها، گروههای امدادرسان مردمی و همچنین در کنار حضور دهها هزار نفر از خود مردم انسان دوست به یاری زلزله زدگان شتافته و در امر جمع آوری کمکها و توزیع آنها بعلاوه مورد حمایت های روحی و روانی قرار دادن آسیب دیدگان فعالانه شرکت داشته اند.
دولت تا کنون هیچ کار اساسی ای نه از نظر تأمین نیازهای ضروری روزانه و نه از نظر اسکان آسیب دیدگان در مکان های امن و مناسب برای مردم زلزله زده انجام نداده و تنها تحت جو اعتراضی و نارضایتی عمومی اقدام به کمک رسانی های بسیار جزئی نسبت سیل عظیم کمک های مردم کرده است. دولت بیشتر فعالیت خود در منطقه را به بازدید مقامات و دادن وعده و بازی کردن با مردم محدود کرده است. در حالیکه آسیب دیدگان ١٥ روز است که در چادرهای نمناک و سرد بدون وسایل گرما زا و روی آب ناشی از باران بسر می برند، جهانگیری معاون رئیس جمهور در بازدیدش از منطقه هنگامیکه تحقیر آمیزانه با زیر پا گذاشتن حرمت و شأن انسانی آسیب دیدگان به همراه اسکورت ها و همراهانش با کفش وارد چادرها شده و زیراندازهایشان را لگدمال کرده، بخشی از وعده داده شده توسط روحانی یعنی وام بلاعوض برای بازسازی منازل را نیز باز پس گرفته و اعلام می نماید در صورت دریافت کانکس توسط زلزله زدگان، وام بلاعوض به آنان تعلق نخواهد گرفت. این مردم می بایست از همان روز اول توسط دولت در خانه های خالی فراوانی که در همه شهرهای ایران موجود هستند اسکان داده می شدند و تمام امکانات زندگی در اختیارشان قرار می گرفت. مردم زلزله زده همچنان به کمک های انسان دوستانه نیازمند هستند. همچنانکه تاکنون آنها را تنها نگذاشته ایم در ادامه نیز یارو و یاورشان باشیم.
اما پیداست مردمی که خود با هزاران مشکل معیشتی و مالی دست به گریبانند برایشان میسر نخواهد بود بتوانند در دراز مدت نیازها و بخصوص مسکن زلزله زدگان را تأمین کنند. این وظیفه عاجل دولت است و نباید از انجام وظیفه خود در قبال آسیب دیدگان سرباز زند. در نتیجه باید به موازات ادامه کمک ها از دولت بخواهیم فورا مردم را در خانه های خالی اسکان دهد و تا زمان بازگشت به شرایط کار و قادر شدن به تأمین معیشت خود همه امکانات را در اختیارشان قرار دهد.
خلاصه اقدامات انجام گرفته به شرح زیر می باشد:
١-  مقدار اقلام جمع آوری شده شامل برنج، روغن، قند، چای، دارو، شیرخشک، پتو، پوشاک، پوشک و وسیله بهداشتی زنانه، نایلون، فوم، اسباب بازی و کپسول گاز پیک نیکی به ارزش بیش از ٤٥ میلیون تومان تا تاریخ ٢/٩/٩٦ در میان ٢٢٠ خانوار روستاهای بزمیرآباد از توابع سرپل ذهاب، روستاهای پشت کور، جانه در علیا، رجبی و میدان نمک از توابع ثلاث باباجانی(تازه آباد) توزیع گردیده است.
٢-  علاوه بر جمع آوری و توزیع کمکها به طور مستقیم و مستقل در جمع آوری کمک به زلزله زدگان با تشکلها و گروههای امدادرسان دیگر همکاری فعال جریان داشه و ادامه خواهد یافت.
٣-  یک تیم از فعالین عرصه کودکان از ٣ روز پیش در روستای کوئیک حسن از توابع سرپل ذهاب مستقر گردیده و مشغول کار اضطراب و استرس زدائی از کودکان آسیب دیده و ایجاد فضای شاد برای بازگرداندن آنها به زندگی عادی هستند.
گزارشات فعالیت های آتی کمک رسانی به زلزله زدگان متعاقبا به اطلاع عموم خواهد رسید.
جهت هماهنگی و اطلاع از نحوه ارسال کمک های خود می توانید با شماره تلفن های زیر تماس بگیرید:
کرمانشاه، جوانمیر مرادی ٠٩١٨٨٨٧١٤٠٥
مریوان، عبداله بلواسی ٠٩١٨٧٧٥٦١٩١
پیرانشهر، فایق رسولی ٠٩١٤٧٢١٢٣٧٨
انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه
جمعی از فعالین کارگری مریوان
 فعالین دفاع از حقوق کودکان
٧/٩/١٣٩٦
@barayekoodakan
گزارش
قیمت نان‌ در تهران افزایش یافت
این بخشنامه مربوط به سایر استان‌ها نیست و تصمیم‌گیری در مورد افزایش قیمت نان در شهرستان‌های ایران بر عهده استانداری‌ها خواهد بود.
آقای محمدی گفته است آنچه در تهران رخ داده این است‌ که علاوه بر افزایش ١٥ درصدی قیمت نان، وزن چانه یا خمیر نان را هم نسبت به سال ١٣٩٣ کاهش داده‌اند.
او گفته است "با کاهش وزن چانه و افزایش ١٥ درصدی قیمت به طور میانگین، قیمت نان حدود ٣٢ درصد افزایش یافته است."
مدیرکل تعزیرات حکومتی استان تهران گفته است مصوبه افزایش قیمت نان بر افزایش اختیاری قیمت آن دلالت دارد نه اینکه وزن نان هم کمتر شود.
هم اکنون قیمت نان بربری از ٦٥٠ به ٧٥٠ تومان، نان تافتون سنتی از ٤٠٠ به ٤٦٠ تومان، قیمت نان سنگک از ٨٠٠ به ٩٢٠ تومان و نان لواش و تافتون گردان از ٢١٠ به ٢٤٠ تومان افزایش یافته است.
قیمت‌های جدید در حالی اعلام شده که قیمت فروش نان در اکثر نانوایی‌های تهران از قیمت‌های اعلام شده جدید بیشتر است.
یک نمونه درخشان از سازماندهی در مدیای اجتماعی
یک پیشروی مهم در جنبش کارگری و جنبش های اجتماعی دیگر استفاده وسیع از مدیای اجتماعی برای سازمانیابی اعتراضات است. اکنون گروههای تشکیل شده در تلگرام به محل تبادل نظر هر روزه مردم معترضی تبدیل شده است که بدین طریق جمع شده و بر سر خواستها و اعتراضاتشان هم نظری میکنند، تصمیم میگیرند و اعتراضات سراسری خود را سازمان میدهند. معلمان پیشتاز این حرکت بودند و با تشکیل دهها گروها در شهرهای مختلف عملا شعبات شهری کانون صنفی را شکل دادند. نمونه دیگر آن بازنشستگان بودند. نتیجه آن نیزسازماندهی تجمعی ده هزار نفری در اسفند ٩٥ و تداوم مبارزات پرشورشان در سال جاری بود. این گروه ها عملا به مجمع عمومی دایر سازماندهندگان اعتراض تبدیل شده و نقش مهمی در دخالت گری حداکثری و اعمال اراده مستقیم اعضای شرکت کننده آن دارد. این اتفاق امکان داده است که گرایشات رادیکال و معترض هر روز جلوتر بیایند و گرایشات راست و سازشکار که تلاش میکنند با تصمیم گیری از بالا ، اعتراضات جاری را تحت کنترل داشته باشند، منزوی تر شوند. بدین ترتیب کارگرا ن و مردم معترض دارند راه سازمانیابی توده ای را پیدا میکنند. یک نمونه درخشانی از این نوع سازمانیابی گروههای تشکیل شده از سوی کارگران صنایع فولاد است. در فراخوانی از سوی این گروهها اعلام شده بود که از هشتاد و پنج هزار بازنشسته صنعت فولاد هنوز هفتاد و پنج هزار آنها در این گروهها عضو نشده اند. سپس به آنها و همه خانواده های بازنشستگان فولاد فراخوان به عضویت در این گروهها داده بود. این فراخوان ویژه بود، چرا که جای خانواده های کارگری را در تشکلیابی توده ای کارگری نشان میدهد. این فراخوان میتواند الگویی برای گروههای مبارزاتی دیگر در سطح جامعه باشد.(برگرفته از صفحه فیس بوک کارگران در فیس بوک)

از نامه یکی از تلاشگران برای کمک به زلزله زدگان غرب کشور!
سلام من در عمق فاجعه اسفبار در روستاهایی دور دست مستقر هستم،
منطقه ی شهر سرپل و روستاهای منطقه ی دشت ذهاب و ازگله. حدودا ٤٠ در صد از کل شهر در هم ریخته است. محله های فولادی، قیخا شکر ،مسکن مهر و فنی حرفه ای تا نود درصد تخریب شده اند. سایر محلاتی که بظاهر سرپا هستند و تنها دیوار و درب و پنجره هایشان فرو ریخته اند، اینها تماما از ناحیه ی سقف و ستونها دچار آسیب شده اند و از این نظر شهر تا حدود ٨٥ درصد غیر قابل سکونت می باشد. محله های دارایی، ناوکل، پیرانی و قسمتهای شمالی و دامنه ی کوه، بظاهر کمتر دچار آسیب کلی شده اند. حدودا از ٩٠ روستای آسیب دیده و تمام تخریب شده، تنها ٥٠ درصد از کل منطقه ی خسارت دیده هستند. در حال حاضر مردم سرگرم بازیابی و کنترل قربانیان و مسدومینشان هستند. دهها هزار چادر جلوی منازل خود، پارکها و در وسط بلوار، با تحمل گرد و خاک و سروصدای ناهنجار از دست مرگ رها شده اند. مواد خوراکی و امکانات گرمازایی، لباس، لوازم بهداشتی و دارویی در حال حاضر به اندازه ی کافی از طریق کمکهای مردمی از سراسر ایران توضیع شده است. بعلت قطعی شبکه های آب و برق و گاز در تمام شهر و روستاها، درصد امداد رسانی رفاهی در هوای سرد و تاریک بسیار مشکل شده است. البته کارگران متخصص و زحمت کشان بخش خدمات، نیرو با روحیه ی انقلابی و با دلسوزی تمام و بدور از برنامه های داده شده ی ارگانهای حکومتی بطور جدی، در استانهای مجاور و نقاط مختلف ایران شبانه روز در تلاشند. باید به این بخش از طبقه ی کارگر نیز درود فرستادوخسته نباشی گفت.
مردم متحد هیچگاه شکست نخواهند خورد.
بین المللی

ایتالیا-  تظاهرات دانشجویان علیه اصلاحات آموزشی و کاهش بودجه آموزشی
پس از اعتصاب اخیر علیه اصلاحات آموزشی، دانش آموزان و دانشجویان بار دیگر به میدان بازگشته و در ٤٠ شهر ایتالیا علیه اصلاحات آموزشی و کاهش بودجه برای مدارس و دانشگاه ها تظاهرات اعتراضی کردند.
معترضان روز جمعه ١٧ نوامبر در مقابل وزارت آموزش و پرورش و دانشگاه ها تجمع کرده و در اعتراض به سیاست های آموزشی دولت، شعار نوشته آویزان کردند.
'الیزا مارکتی' هماهنگ کننده ملی اتحادیه ملی دانشجویان UDU با اشاره به دلیل برگزاری این تظاهرات اظهار کرد: دولت در سال های بحران اقتصادی، بودجه آموزشی را بیش از سایر بخش های دولتی کاهش داد. ایتالیا ٧.١ درصد از تولیدات ناخالص ملی را در بخش آموزشی هزینه می کند که آخرین در میان کشورهای توسعه یافته محسوب می شود در حالی که متوسط کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی به ١١.٣ درصد می رسد.
هزینه ها برای حمایت تحصیلی بسیار بالا است به همین سبب ترک تحصیل افزایش یافته است. محدودیت پذیرش دانشجو نیز مانع ورود دانشجویان به دانشگاه ها می شود. ما از این مانورها خسته شده ایم و باید این روش را تغییر داد.
مدارک تحصیلی در بازار کار در ایتالیا ارزشیابی نمی شوند و بیکاری جوانان افزایش یافته و سیاست هنوز به مانورهای پر هرج و مرج و هیستریک برای ایجاد اشتغال می پردازد و اگر اینگونه ادامه دهیم، سال ها محکوم به مشاغل بی اساس و موقت خواهیم بود.
دانشجویان و دانش آموزان معترض اعلام کردند که ما از مدرسه و دانشگاه انتظار آموزش با کیفیت و نه سوء استفاده، داریم .

آلمان - تظاهرات دو هزار نفر از کارکنان زیمنس
دو هزار نفر از کارکنان شرکت زیمنس روز جمعه ١٧ نوامبر در شهرهای مختلف آلمان در اعتراض به تصمیم این شرکت مبنی بر اخراج شش هزار و ٩٠٠ نفر از کارکنان تظاهرات کردند.
شرکت زیمنس روز پنجشنبه اعلام کرد شش هزار و نهصد شغل را حذف می‌کند یا دو درصد از نیروی کار جهانی خود را حذف خواهد کرد.
 اتحادیه آی جی متال آلمان، تظاهرات در برلین و شهر اوفنباخ در نزدیکی فرانکفورت را در اعتراض به این تصمیم خواستار شده بود.

یونیسف - - وضعیت میلیون‌ها کودک در ده‌ها کشور بدتر از ٢٠ سال پیش است
صندوق کودکان ملل متحد در تازه‌ترین گزارش خود می‌گوید ١٨٠ میلیون کودک از ٣٧ کشور جهان، بیشتر از ٢٠ سال پیش در معرض فقر مطلق، دسترسی نداشتن به مدرسه و یا مرگ ناشی از خشونت، قرار دارند. یمن، سوریه و عراق، از جمله این کشورها هستند.
در گزارش منتشرشده در روز جهانی کودک٢٠ نوامبر برابر با ٢٩ آبان امسال- یونیسف می‌گوید از هر ١٢ کودک، یکی از آن‌ها در کشوری زندگی می‌کند که چشم‌انداز آینده در آن، به مراتب بدتر از ٢٠ سال پیش است.
تنش و جنگ، و نیز وضعیت بد اقتصادی و سیاسی در ٣٧ کشور جهان، عامل اصلی وضعیت فعلی برای ١٨٠ میلیون از ٢.٢ میلیارد کودکی‌ست که ساکن کشورهای مختلف هستند.
بدترین پس‌رفت، در حال حاضر، متعلق به سودان جنوبی‌ست؛ جایی‌که به گفته یونیسف، در میانه جنگ مرگبار داخلی، دورنمای آینده کودکان، در هر سه دسته‌بندی فقر، فقدان آموزش و مرگ ناشی از خشونت، تیره‌وتار است.
«مرگ ناشی از خشونت» در مورد شهروندان زیر ١٩ سال در هفت کشور جهان افزایش پیدا کرده‌است: یمن، سوریه، عراق، لیبی، اوکراین، سودان جنوبی و جمهوری آفریقای مرکزی.
وضع کودکان در چهار کشور سوریه، یمن، سودان جنوبی و آفریقای مرکزی در دو دسته‌بندی افت داشته‌است.
یونیسف می‌گوید در ٢١ کشور، از جمله در سوریه، ثبت‌نام در دبستان‌ها کاهش پیدا کرده‌است. مسائلی مانند خشونت و جنگ، بحران اقتصادی و نیز رشد جمعیت از موارد موثر بر این کاهش عنوان شده‌است.
سازمان ملل و نهادهای مرتبط به آن پیش از نیز به‌طور جداگانه در مورد مرگ‌ومیر کودکان به دلیل خشونت‌های ناشی از جنگ، دور ماندن آن‌ها از مدرسه و نیز گرسنگی، فقر و بیماری‌های همه‌گیری مانند وبا در سوریه، عراق و یمن هشدار داده بودند.
ایتالیا  - اعتصاب سراسری تاکسیرانان
رانندگان تاکسی در سراسر ایتالیا علیه آزادسازی در این بخش و رقابت خودروهای کرایه ای با راننده، دست به اعتصاب زدند. معترضان که از شهرهای مختلف ایتالیا برای اعتراض به پایتخت آمده بودند، با تحصن در مقابل ساختمان وزارت حمل و نقل ایتالیا، اعلام کردند: درآمد کسب و کار آنها بخاطر آزادسازی و رقابت خودروهای کرایه ای و شرکت آنلاین "اوبر"، تا ٦٠ درصد کاهش یافته است.
نمایندگان تاکسیرانان عقیده دارند که تدابیر دولت، باعث برهم زدن نظم خدمات عمومی تاکسی شده و بازار را به نفع رقبایی مانند شرکت تاکسیرانی "اوبر"، بر روی شرکت های چندملیتی باز کرده است.
تاکسیرانان ایتالیایی سال گذشته نیز علیه فعالیت خودروهای کرایه ای با راننده، به مدت ٦ روز اعتصاب کردند که در نهایت این اعتراض به درگیری با پلیس منجر شد.

افغانستان -تجمع اعتراضی در کابل در پی خودکشی یک دانشجوی دختر
صدها دانشجو در دانشگاه کابل به دنبال خودکشی یک دختر دانشجو در مقابل ریاست این دانشگاه تجمعی اعتراضی برپا کردند.
زهرا خاوری، دانشجوی سال آخر رشته دامپزشکی دانشگاه کابل صبح روز یکشنبه، ٢٨ آبان زهر نوع "مرگ موش" خورد و پس از ٢٤ ساعت، روز گذشته جان داد.
نزدیکان او می‌گویند زهرا به خاطر سخت‌گیری و رد شدن پی در پی پایان نامه‌اش از سوی استاد راهنما، دست به خودکشی زده است.
هم‌اتاقی‌های زهرا می‌گویند، او نزدیک به یک سال بوده که برای تکمیل پایان‌نامه خود هم به گونه تئوری و هم عملی کار می‌کرده اما هر بار پس از ایرادات استاد راهنما، کار را از نو آغاز می‌کرده است.
گفته شده بار آخر در حالی که روز دفاعیه از پایان‌نامه نزدیک شده بود، این موضوع فشار زیادی به زهرا وارد کرده و او مجبور به خودکشی شده است.
همزمان با مراسم تشییع جنازه زهرا، تجمع دانشجویان معترض در دانشگاه کابل جریان داشت.
دانشجویان معترض می‌گفتند زهرا خاوری یگانه قربانی "استبداد و خودکامگی" استادان دانشگاه‌ها نیست بلکه مانند او بسیاری مجبور شدند گاهی برای فرار از این مشکلات دست به ترک تحصیل بزنند.
آنها از وزارت تحصیلات عالی خواستند عاملان این رویداد را شناسایی و مجازات کند و مناری به یادبود زهرا در دانشگاه کابل بسازد. اصلاحات در نظام تحصیلات عالی افغانستان از دیگر خواست‌های آنان بود.

]]>
srgergehrh56ku@sfthrthrth.com (Salah) جنبش کارگرى Wed, 29 Nov 2017 05:15:11 +0000