.
چهارشنبه ۵ ارديبهشت ۱۳۹۷.
امروز:
Apr 25 2018.
برابر با

 ارسال مطلب به ایران تریبون

matlab@iran-tribune.com

منتخب ایران تریبون

نشریات

سه شنبه, 28 فروردين 1397 ساعت 02:37

حزب حکمتیست(خط رسمی): علیه جنایتکاران جنگی! علیه چماقداران جهانی

(در مورد تعرض موشکی اخیر به سوریه)
سحرگاه شنبه ۲۵ فروردین، آمریکا و موئتلفینش (بریتانیا و فرانسه) در یک عملیات همزمان و مشترک، دو شهر سوریه (دمشق و حمص) را مورد هدف قرار دادند. به گزارش رسانه های غربی در طول پانزده دقیقه از زمان این عملیات هوایی، بیش از یکصد موشک به نقاطی از شهرهای یاد شده تحت نام “مراکز تولید سلاح های شیمیایی”، شلیک شده است. ادعا می کنند که حمله اخیر به “مراکز تولید سلاح های شیمایی” متعلق به دولت سوریه است که یک هفته قبل تر شهر دوما را مورد حمله شیمیایی قرار داده بود.
واقعیت این است که حتی در خود محافل قدرت، این نوع تبلیغات جنگی کاربرد خود را از دست داده است؛ هدف واقعی حمله آمریکا و موئتلفینش ربطی به این “نیات خیر” ندارد. اساس همان است که بود: هجوم و تجاوز به هر کشوری که سیاست خارجی آمریکا اقتضا کند؛ هر کشوری که در حوزه نفوذ امریکا واقع نشود، هر کشوری که از سیاست های امریکا تبعیت نکند، و هر دولتی که مورد تایید کامل آمریکا نباشد، مورد هجوم قرار میگیرد؛ این در عرف و سیاست و موازین بین المللی همانقدر پوچ و مسخره است که در قوانین جنایی کسی را بخاطر نیت و قصد به جنایت مجازات کنند. هم اکنون با حمله دوباره به سوریه، جامعه ای را که هنوز مشخص نیست که مسببین قتل عام شهروندانش، دولت جنایتکار اسد است یا اپوزیسیون آدمکش او در تبانی با آمریکا، دوباره و چند باره با مهیب ترین سلاح های کشتار جمعی مورد حمله قرار گرفت! در این منجلاب به اعتراف خودشان “هولیگانیسم” جهانی و دنیای مهوع رسانه های حاکم، هنوز جانی و کسی که امنیت و صلح در دنیا را به خطر انداخته قربانیان کشور مورد تهاجم است و نیروی مهاجم در این باطلاق عنصر”بشردوست”. تمام وجاهت و  ارزش مصرف این نوع حملات،  در همین منطق واژگونه و دلبخواهانه نهفته است. این منطق نیرویی است که از موضع رهبر جهان “آزاد”، به منظور حفظ این موقعیت و اعاده آن، موشک می زند، کشتار میکند و آدم می کشد! کشتار و آدم کشی که علاوه بر خسارات انسانی، موجب تقویت موقعیت دولت های مرتجع حاکم در منطقه، و عقب راندن مبارزه برحق مردم علیه این دولت ها، و رشد دستجات قومي – مذهبي خواهد شد.
آمریکا برای اعاده دوباره سرکردگیش بر جهان، بجز زور نظامی راه دیگری ندارد!  همان سیاست و تز قدیمی “دکترین ضربه پیشگیرانه”، با ترامپ و بی ترامپ، تنها سرمایه حفط موقعیت رو به زوال آمریکا است. سرمایه ای که برکات اش بار دیگر در حمایت موتلفین اش، انگلستان و فرانسه، بر سر مردم بی گناه در سوریه خراب شد. بار دیگر بی مصرفی سازمان ملل و شورای امنیت و مقررات بین الملی ساخته خود مراجع قدرت جهانی، بی اعتنایی به اراده مردم در آمریکا و انگلستان و فرانسه و پوچی دمکراسی غربی در مقابل چشم شهروندان جهان قرار گرفت.
حمله به سوریه،  به امید تغییر توازن قدرت های جهانی،  قرار است تنگناها و بحران های حکومتی در آمریکا و انگلستان و فرانسه را پشت صحنه براند. امید پوچی که به بهای کشتار و تخریب بیشتر سوریه، تنها رویارویی های عمیق تری در خود آمریکا، انگلستان و فرانسه را به تعویق می اندازد.
بی اعتباری و آبروباختگی آمریکای ترامپ، بریکزیت خانم می و سیاست تاچریستی از گور برخاسته ماکرون در فرانسه، بن بست بی پاسخی در حل بحران اقتصادی عظیم در دل این کشورها، فقدان راه حلی در جهت کاهش معضل بیکاری و فقر وسیع در دل جوامع غربی، ریشه حمله اخیر به سوریه است.  فروخوابیدن هیاهوی دمکراسی بازار آزاد و صلح و صفای موعود در جهان پس از شوروی، کل دمکراسی پارلمانی و دول مربوطه و در راس همه آنها دولت آمریکای ترامپ را چه در عرصه داخلی و چه بین المللی در موقعیت ضعیف و شکننده ای قرار داده است. حمله دوباره به سوریه، تنها پاتک و پاسخی هرچند کوتاه مدت برای خفه کردن اعتراضات بر حق توده وسیع طبقه کارگر و محرومین جوامع غربی علیه خود دولت های یادشده است؛ قلدری و تلاش برای اعمال هژمونی نظامی امریکا بر جهان قرار است پاسخی “دندان شکن” به بهانه “دشمنان خارجی” به “دشمن داخلی” نیز باشد.
این اولین بار نیست که تلاش میکنند که بحران سرمایه و معضلات درونی و بین المللی امریکا و موئتلفینش را با  جنگ، ویرانی، کشتار و بمباران و قتل عام مردم بیگناه کشور دیگری، تخفیف دهند و مشکلات اش را پشت صحنه برانند. آخرین نمونه آن حمله به عراق و به تباهی کشاندن نه فقط زندگی مردم در این کشور بلکه و بعلاوه تحمیل ناامنی وسیع تا به امروز در خاورمیانه بوده است. این بار هم بهانه استفاده از سلاح شیمایی توسط یک دولت دیگر است! مستقل از نتیجه تحقیقات در مورد مسببین حمله شیمایی و افشا شدن تمام واقعیتات مربوط به آن،  این دولت “متمدن” آمریکا بود که برای اولین بار از بمب اتم استفاده کرد! این دولت آمریکاست که بزرگترین زرادخانه سلاح های هسته ای، بیولوژیک و شیمیایی را در اختیار دارد و هر گاه منافعش ایجاب کرده از بکارگیری آنها دریغ نکرده است. هیروشیما، ناکازاکی و ویتنام هنوز شاهدان زنده آن اند!
امروز حتی ژورنالیسم نوکر و میدیای سخنگوی منافع قدرت های حاکم، امثال بی بی سی ها و سی ان ان ها هم قادر نیستند که قاتلین توده ای مردم، این جنایتکاران جنگی و مرعوب کنندگان و سرکوب گران آزادی و سعادت انسانی در طی نیم قرن گذشته را به عنوان نمایندگان وجدان انسانی به افکار عمومی حقنه کنند.
دولت سوریه جنایتکار است. در این تردیدی نیست. اما آمریکا و موئتلفینش این دادستان های خودگمارده، خود متهم ردیف اول اند. حملات اخیر  به سوریه، جنگی برای اعاده جایگاه از دست رفته آمریکا در مقابل رقبای خود در ساختار نظام سرمایه داری دوره حاضر است. آمریکا و موئتلفینش کماکان در تلاش اند امنیت مردم دنیا را جهت حفظ منافع مشترک شان گرو بگیرند و از این طریق آنها را به تسلیم بکشانند! تلاشی که تنها و تنها و در کوتاه مدت میتواند برایشان وقت بخرد!
این حملات محکوم است و فورا باید متوقف شوند. متوقف کردن آن اما کار تعرض حکومت شوندگان و از پایین، از آمریکا تا اروپا، از اسیا تا آفریقا، است، نه دست بدست شدن قدرت و میان این و آن قدرت جهانی، منطقه ای و محلی! جهان تنها صحنه کشمکش قطب های ارتجاعی سرمایه و دولت های بورژوایی نیست. رخوت دهه نود در جوامع انسانی پایان یافته است. تبلیغات دروغ رسانه های بورژوایی خریداری ندارد. ادامه جنگ در خاورمیانه، اشغال فلسطین و کشتار و تحقیر مردم این منطقه و اشکار شدن واقعیات دنیای سرمایه داری بعد از جنگ سرد، هر توهم و هر رخوتی را در هم ریخت.
سوت پایان این توحش، پایان قلدری جنایتکاران جنگی و کشتار مردم بیگناه را فقط حضور قدرتمند طبقه کارگر و مردم آزادیخواه میتواند به صدا در آورد. این اوضاع باید از اساس دگرگون شود. آزادی و رهایی از چنگ این جنایتکاران، که حال و آینده هولناکی را در مقابل بشریت  قرار داده اند، تنها با نابودی بنیادهای قدرت آنان یعنی خود نظام سرمایه داری امکان پذیر است. این نظام غیر انسانی، نابرابر، این نظام فقر و تباهی، این نظام ترامپ ها و ترزا می ها و ماکرون ها و پوتین ها و ناتانیاهوها و بشار اسدها و آیت الله ها، شایسته هیچ انسانی نیست. جهان بیش از هر زمان دیگر به سوسیالیسم مارکس نیاز دارد.
حزب کمونیست کارگری حکمتیست(خط رسمی)
۱۵ آوریل  ۲۰۱۸

با ما در تماس باشید

عضویت در خبرنامه سایت