.
جمعه ۸ ارديبهشت ۱۳۹۶.
امروز:
Apr 28 2017.
برابر با

 ارسال مطلب به ایران تریبون

matlab@iran-tribune.com

منتخب ایران تریبون

پنج شنبه, 19 اسفند 1395 ساعت 03:02

اخباروگزارشات کارگری17/18اسفند

اخباروگزارشات کارگری18اسفند1395 برابر8مارس2017
زنده باد 8مارس روزجهانی دفاع از حقوق زنان ومبارزه علیه نابرابری ها
- پلیس ترکیه ده ها تن از تظاهرکنندگان روز جهانی زن را بازداشت کرد
- يورش ماموران شهرداری تهران ونیروهای انتظامی به دستفروشان حوالي چهارراه ولي‌عصروزخمی شدن چند نفر!
- تجمعات خانوادگی دستفروشان همدان مقابل فرمانداری وشهرداری!
- تجمع کارگران کارخانه بلبرینگ سازی مقابل اداره کار آذربایجان شرقی درسومین روزاعتصاب!
- دومین روزاعتصاب وتجمع کارگران کارخانه  کمپروسور سازی تبریز!
- اعتصاب وتجمع400 کارگر شرکت پایندان(فاز 13 عسلویه)
- ثبت طومار اعتراضی رانندگان و کارگران شرکت واحد نسبت به دستمزدچندبرابر زیرخط فقردر دبیرخانه وزارت کار
- پروین محمدی: چانی زنی یا نمایشی دردناک برعلیه  زندگی و معیشت ما کارگران
- دادگاه تجدید نظر جعفر عظیم زاده و شاپور احسانی‌راد بیست و یکم اسفند برگزارمی شود
- اخراج 30 کارگر پیمانکار شرکت آهاب
- عدم پرداخت 2ماه حقوق کارگران کارخانه  سیم وکابل پیشرو!
- بلاتکلیفی شغلی36 کارگر پتروشیمی جم (شرکت جم صنعت کاران)
- عدم پرداخت 8ماه حق اضافه کاری کارگران شهرداری ماسال!
- گل‌های نارنجی پوش
- این تعاونی مسکن 600 نفر را بی‌خانمان کرد
پلیس ترکیه ده ها تن از تظاهرکنندگان روز جهانی زن را بازداشت کرد
هزاران نفر در استانبول باپربایی تظاهرات، هشت مارس روز جهانی زن را گرامی داشتند.
به گزارش8مارس یورونیوز،تظاهرات مشابه در شانلی اورفه، واقع درجنوب شرقی ترکیه با خشونت پلیس و بازداشت ده ها معترض همراه شد.
يورش ماموران شهرداری تهران ونیروهای انتظامی به دستفروشان حوالي چهارراه ولي‌عصروزخمی شدن چند نفر!
اخباروگزارشات کارگری:صبح روزگذشته(17اسفند)، ماموران شهرداری تهران ونیروهای انتظامی به دستفروشان حوالي چهارراه ولي‌عصریورش آورده وآنهارامورد ضرب وشتم قرارداده وچند نفرشان را زخمی وراهی بیمارستان کردند.
نعيم که خودش در همان اطراف بساط داشته است،به وقایع اتفاقیه گفت: «نزدیک به 10 روز پيش، مأمورهاي شهرداري به سراغ ما آمدند و گفتند که بايد کم‌کم بساطتان را جمع کنيد و به جاهايي که تعيين شده برويد. اين اتفاق هميشه مي‌افتد اما نه شهرداري، جايي را که مناسب باشد در اختيار ما مي‌گذارد و نه ما از جايمان تکان مي‌خوريم اما ديروز صبح نه‌تنها نيروهاي شهرداري که برخي مأمورهاي نيروي انتظامي هم بالاي سرمان سبز شدند و گفتند که همين حالا بساطتان را جمع کنيد.».
او ادامه مي‌دهد: «مأموران در جواب ما که آخر کجا برويم و چه‌کار کنيم، گفتند فعلا برويد داخل خيابان صبا يعني همان خيابان برادران مظفر، آن‌هم بالاي خيابان که پرنده پر نمي‌زند. ما آنجا را نمي‌خواهيم چون هيچ‌کس رد نمي‌شود و نمي‌توان کاسبي کرد. ما همين 10 روز باقي مانده را داريم. مأمورها در جواب ما گفتند که برويد غرفه‌هايي را که شهرداري درست کرده، اجاره کنيد اما اجاره‌کردن آنها هم در توان ما نيست».
اشاره دستفروش‌ها به جايي که شهرداري برايشان فراهم کرده، غرفه‌هايي است که بين پنج تا 9 متر هستند؛ فضايي که با يک نگاه به آن مي‌توان فهميد جا براي اين‌همه دستفروش ندارد. کسي که به شماره تلفن نوشته‌شده براي اجاره غرفه‌ها جواب مي‌دهد، درباره قيمت آنها مي‌گويد: «قيمت‌ها از پنج ميليون براي غرفه 6 متري شروع مي‌شود و تا 9 ميليون مي‌رسد؛ زمان کار هم از 19 تا 29‌ اسفند است.» او در جواب اينکه غرفه‌ها متعلق به چه نهادي است، مي‌گويد: «شهرداري و يک نهاد ديگر به‌صورت مشترک اين غرفه‌ها را درست کرده‌اند که دستفروش‌ها را ساماندهي کنند.»
با وجود اينکه او از ساماندهي حرف مي‌زند، خود دستفروش‌ها تمام اين کارها را تلاش براي سودآوري مي‌دانند. حسين که از شهري دور براي دستفروشي شب عيد به پايتخت آمده و تمام بساطش به‌وسیله مأموران از بين رفته است، در حالي‌که روي زمين چمباتمه زده، مي‌گويد: «اگر اينها مي‌خواهند واقعا ما را ساماندهي کنند بايد جايي را با قيمت خيلي مناسب در اختيار ما قرار بدهند، نه اينکه چنين پول هنگفتي بگيرند. اگر من پنج ميليون تومان پول داشتم که نمي‌آمدم دستفروشي. اتفاقا همه ما مي‌دانيم که تا وقتي اين غرفه‌ها پر نشوند، شهرداري دست از سر ما بر نمي‌دارد، درحالي‌که کف دست ما، يک مو براي کندن نيست. اين غرفه‌ها براي کاسب‌هايي است که مغازه يا توليدي دارند و از اين فرصت براي فروش استفاده مي‌کنند نه ما که صبح مي‌رويم جنس اماني مي‌گيريم و آن‌قدر پول نداريم که جنس را خودمان بخريم و بفروشيم و توليدي‌ها هم مي‌دانند که ما پول نداريم و به‌همين‌دليل، اجناس را به‌صورت اماني به ما مي‌دهند. خب، ما با اين شرايط چطور غرفه چندميليوني اجاره کنيم، آن‌هم براي 10 شب.»
بهمن که يکي از آنهاست و سرش حين درگيري با مأمورها به جايي خورده و راهي بيمارستان شده، با لهجه غليظ کردي مي‌گويد: «به چه حقي ما را زدند؟ ما در اين بيکاري و بدبختي مي‌خواهيم پول ببريم سر سفره زن و بچه‌مان. از ايلام کوبيده‌ام، آمده‌ام که بعد از ماه‌ها از شرمندگي زن و بچه‌ام دربيايم و حداقل کامشان در عيد شيرين باشد. آن‌وقت مأمورها من را مي‌زنند. به چه حقي، دست روي من بلند کردند؟ اگر من شکايت کنم، کسي از من حمايت مي‌کند؟»
سرش بخيه خورده اما مي‌خواهد به خيابان برگردد. مي‌گويد: «120 هزار تومان پول بيمارستان شده؛ با اين پول مي‌توانستم يک چيزي براي دخترهايم بخرم. به‌خدا ما اينجا يک وعده غذاي درست‌وحسابي نمي‌خوريم؛ شب‌ها توي کارگاه مي‌خوابيم تا هرچقدر مي‌توانيم، پس‌انداز کنيم؛ آن‌وقت شهرداري از ما پنج ميليون پول مي‌خواهد. ما با اين پول، 10 ماه زندگي مي‌کنيم. از کجا بياوريم بدهيم به شهرداري».
او ادامه مي‌دهد: «دو سال است که بيکارم؛ خيلي از همشهري‌هايم هم بيکار هستند. مگر ما بدمان مي‌آيد در شهر خودمان کار کنيم و اين‌همه راه نياييم تا تهران اما چه‌کار کنيم. کسي که براي ما کاري نمي‌کند وقتي هم که شب عيد، فرصتي پيش مي‌آيد که يک چيزي در بياوريم و چند ماه بخوريم، مأمورها اين بلا را سرمان مي‌آورند.» او تنها کتک‌خورده جمع دستفروش‌ها نيست؛ طبق گفته‌هاي خودش، سه نفر ديگر هم در اين درگيري صدمه ديده‌اند.
ایلنا درهمین رابطه امروزنوشت،دستفروشان تهرانی که حوالی ظهر روز گذشته از کسب و کار در محدوده تقاطع خیابان ولیعصر با خیابان انقلاب اسلامی منع شده بودند، بار دیگر فعالیت خود در همان محدوده از سرگرفتند.
گروهی از شهروندان تهرانی از پهن شدن دوباره بساط دستفروشانی خبر دادند که روز گذشته برای مدت چند ساعت به وسلیه عوامل انتظامی از فعالیت آنها جلوگیری به عمل آمده بود.
برپایه این اطلاعات حوالی ظهر روز گذشته فعالیت دستفروشان حاضر در این محدوده از تهران متوقف می‌شود، اما در نهایت این فروشندگان خیابانی از حوالی عصر تا پاسی از شب دوباره بساط کسب و کار خود را بدون هیچ ممانعتی در همان نقطه دایر می‌کنند.
در همین رابطه یکی از دستفروشان حاضر در این محدوده از خیابان‌های پایتخت گفت: امروز نیز مانند روزهای پیشین بساط کسب و کار خود را در اطراف چهار‌راه ولیعصر دایر کرده‌ایم و امیدواریم که با همیاری و مساعدت کسبه محلی و مسئولان مربوطه به فعالیت خود در این چند روز باقیمانده از سال 95 ادامه بدهیم.
تجمعات خانوادگی دستفروشان همدان مقابل فرمانداری وشهرداری!
اخباروگزارشات کارگری:روزگذشته(17اسفند)،دستفروشان همدان به همراه خانواده‌هاي خود براي دومين بارمقابل فرمانداری تجمع كردند و خواستار دو ساعت فرصت در روز براي دستفروشي در پياده‌راه بوعلي شدند.
روزگذشته دستفروشان برای دومین بار مقابل فرمانداری همدان تجمع کردند با این تفاوت که این بار خانواده‌هایشان نیز با آنها همراهی کرده بودند.
دستفروشان به همراه مادر، همسر و فرزندان خود به سوی فرمانداری رفته تا با دست‌نوشته‌های اعتراضی، گلایه خود را به تصمیم گرفته شده مبنی بر حضور دستفروشان از ساعت 21 و ممنوعیت حضور آنها در ساعات 13 تا 15 در پیاده‌راه بوعلی اعلام کنند تا شاید تجدید نظری شود.
دستفروشان و خانواده‌های آنها با در دست داشتن نوشته‌هایی چون «سفره ما خالی است»، «فقط دو ساعت در روز»، «لطفا به فکر ما باشید»، «ما به کار احتیاج داریم» و «من لیسانس بیکار هستم» در مقابل فرمانداری همدان تجمع کردند.
به گزارش 17اسفند فارس درهمین رابطه،نیروی انتظامی نیز دقایقی پس از تجمع دستفروشان در محل حاضر شده و اجازه گرفتن عکس و فیلم را به دستفروشان و مردم نداد.
پس از صحبت تعدادی از دستفروشان با نیروی انتظامی و نماینده‌ای از فرمانداری همدان آنها به سمت شهرداری حرکت کرده تا ادامه تجمع خود را در مقابل شهرداری انجام دهند.
یکی از دست‌فروشان با بیان اینکه تا عید چند روز فرصت می‌خواهیم در پیاده‌راه بساط پهن کنیم، اظهار کرد: بعد از عید اگر بنا به ساماندهی دستفروشان باشد و مکان دیگری را برای ما در نظر بگیرند، به آنجا خواهیم رفت.
وی با بیان اینکه ساعت 21 فقط همدانی‌ها برای خرید به خیابان مراجعه می‌کنند، افزود: درخواست ما دادن وقت از ساعت 13 تا 15 هستیم تا اجناس خود را به فروش برسانیم چراکه روستایی‌ها فقط در این ساعت می‌توانند در شهر حضور یافته و اجناس مورد نظر خود را خریداری کنند نه شب!
این دستفروش همدانی با بیان اینکه پیش از افتتاح پیاده‌راه صحبتی با ما در خصوص ممانعت از فعالیت ما نشده بود، افزود: 15 روز به عید از ما خواسته‌اند که دیگر در پیاده‌راه بوعلی دست‌فروشی نکنیم.
وی با بیان اینکه 10 نفر در روز درگیری در پیاده‌راه بوعلی دستگیر شدند اما بعد آزاد شده و اجناس دست‌فروشان نیز به آنها بازگردانده شد، گفت: ما از مدیریت شهری بابت این اقدام متشکریم اما دنبال گرفتن یک زمان هم هستیم که امیدواریم محقق شود.
مادر یکی از دست‌فروشان نیز با بیان اینکه چهار پسر دارم که هر چهار نفر دست‌فروش هستند، اظهار کرد: در خانه یک بیمار دارم و پسرهایم هزینه زندگی ما را پرداخت می‌کنند.
وی با اشاره به اینکه اکثر دست‌فروشان مستاجر و بیکار هستند، ادامه داد: اگر اجازه دست‌فروشی به فرزندانم داده نشود بیکار می‌شوند.
یکی دیگر از دست‌فروشان در ادامه با بیان اینکه تمام دست‌فروشان جنس و کالا برای فروش خریداری کرده‌اند، اظهار کرد: خواست ما این است که 10 روز پایان سال اجازه فعالیت دهند تا نزد همسر و فرزند خود شرمنده نشویم.
وی با اشاره به اینکه بعد از عید همه حرف‌ها و گفته‌های مسؤولان را انجام می‌دهیم اما این طرف سال نیاز به زمان داریم، افزود: اکنون بدترین زمان برای جابجایی دست‌فروشان است.
این دستفروش با بیان اینکه اگر یک ماه پیش اطلاع‌رسانی کرده بودند دست‌فروشان نیز اجناس خریداری نمی‌کردند، افزود: به نحوی با دست‌فروشان برخورد می‌شوند که انگار اینها شهروند نیست.
وی با اشاره به اینکه برخی افراد توان خرید از مغازه‌ را ندارند و از دستفروش خریداری می کنند، ادامه داد: برخی از دست‌فروشان بیشتر هوای مردم را دارند و با قیمت مناست‌تری کالای خود را عرضه می‌کنند.
معاون خدمات شهری شهرداری همدان در ادامه در جمع دست‌فروشان همدان حاضر شد و با بیان اینکه ما همه شرایط شما را می‌دانیم، اظهار کرد: موضوع عدم فعالیت دست‌فروشان اقدامی نبوده که در یک یا دو روز گذشته تصمیم‌گیری شود بلکه دو ماه پیش اطلاع‌رسانی شده که اجازه دست‌فروشی در روز را نمی‌دهیم.
مجید درویشی خواستار انتخاب پنج نفر از افراد تجمع‌کننده شد تا به عنوان نماینده دست‌فروشان با آنها مذاکره شود و در ادامه گفت: خیال دست‌فروشان راحت باشد چراکه محال است که حتی یک ثانیه اجازه دست‌فروشی در روز در پیاده‌راه بوعلی داده شود.
وی با بیان اینکه اگر از همین الان تا عید سال دیگر جلوی شهرداری بنشینید محال است که یک ثانیه به شما اجازه دست‌فروشی در پیاده‌راه بوعلی داده شود، افزود: اگر گدایی کنید یا بیاید و در کنار من بنشینید اجازه دست‌فروشی در پیاده‌راه بوعلی داده نمی‌شود.
معاون خدمات شهری شهرداری همدان خطاب به دستفروشان اظهار کرد: نماینده شما می‌توانند چهار نقطه را برای کار خود پیشنهاد کنند تا در مورد آن صحبت شده و تصمیم‌گیری شود اما مشروط بر اینکه هر محلی در نظر گرفته شد کسی مخالفت نکند.
وی بیان کرد: محل‌هایی که برای دستفروشی در روز معرفی می‌شود باید برای ترافیک، شهر، مردم و مدارس مشکلی ایجاد نکند.
پس از صحبت‌های این مسؤول شهرداری همدان، دست‌فروشان پنج نفر را برای گفت‌و‌گو انتخاب کرده و به داخل شهرداری فرستادند و خود منتظر نتیجه شدند که با گذشت دقایقی نمایندگان دست‌فروشان از شهرداری بیرون آمده از وعده شهرداری همدان برای تماس با آنها برای تعیین محل جدید خبر دادند.
درهمین رابطه:
حمله ماموران شهرداری و یگان‌های ویژه نیروی انتظامی به دست‌فروشان پیاده‌راه بوعلی همدان!
اخباروگزارشات کارگری:روزنهم اسفندماه مأموران شهرداری و یگان‌های ویژه نیروی انتظامی تحت لوای اجرای طرح ساماندهی  به دست‌فروشان پیاده‌راه بوعلی همدان حمله ورشدند. یگان‌های ویژه نیروی انتظامی دست به شلیک تیر هوایی و انتشار گاز اشک‌آورزدند.
به گزارش 48ساعت گذشته رسانه ها،مأموران شهرداری در ساعات اولیه روز9اسفندماه اقدام به جمع‌آوری دست‌فروشان کردند که این افدام سبب ایجاد درگیری شد و یگان‌های ویژه نیروی انتظامی نیز وارد میدان شدند که تا ساعاتی ترافیک سنگین و جمعیت بسیاری میدان مرکزی شهر همدان را احاطه کرد.
یگان‌های ویژه نیروی انتظامی ازشلیک تیر هوایی و انتشار گاز اشک‌آور برای پراکنده کردن دستقروشان ومردم استفاده کرد.
درهمین رابطه، یک دست‌فروش به خبرنگاران رسانه ها گفت: من یک دست‌فروشم که هیچ درآمدی ندارم. ماهیانه 300 هزار تومان اجاره‌خانه پرداخت می‌کنم. از صبح تا ظهر تنها یک لباس فروختم. با این درآمد کم چگونه می‌توانم زندگی را اداره کنم؟ مسئولان نه تنها شغلی برای ما ایجاد نمی‌کنند، ما را مورد اذیت و آزار قرار می‌دهند.
یک دست‌فروش دیگر هم اظهار کرد: دست‌فروشان ساعت کاری محدودی دارند و هیچ‌گونه مزاحمتی برای مغازه‌دارن ایجاد نمی‌کنند.
دیگر دست‌فروش عنوان کرد: من دست‌فروش هیچ کارو درآمدی ندارم بنابراین اگر از این کار هم رانده شوم مجبورم دست به کاری بزنم که نباید.
بنابراین از مسئولا درخواست دارم در حاشیه شهر یک مکان جدا و ویژه برای ما مهیا کنند و بودجه یا برنامه‌ریزی خاصی برای جوانان تحصیلکرده درنظر بگیرند تا آنها مجبور به دست‌فروشی نشوند.
تجمع کارگران کارخانه بلبرینگ سازی مقابل اداره کار آذربایجان شرقی درسومین روزاعتصاب!
صبح امروز18اسفند، کارگران کارخانه بلبرینگ سازی تبریزدر سومین روزاعتصابشان تبریزدر اعتراض به عدم پرداخت سه ماه حقوق،عیدی ومطالبات دیگرشان، مقابل ادره کل کار استان آذربایجان شرقی تجمع کردند.
ایلنا امروزدرهمین رابطه ازجمله نوشت،اعتراض کارگران «بلبرینگ سازی» امروز در حالی وارد سومین روز خود شد که در جریان اعتراض دوروز گذشته،کارگران  این واحد تصمیم گرفتند تا برای رساندن صدای اعتراضشان اجتماع خودرا از محل کارخانه به  مقابل ساختمان اداره کل کار استان انتقال دهند.
کارگران می گویند تا این لحظه از نتیجه اعتراضمان در مقابل اداره کل کار استان آذربایجان شرقی نتیجه ای نگرفته ایم اما نمایندگان ما همچنان با مسئولین این اداره در حال مذاکره هستند.
گفتنی است بیش از 190کارگر کارخانه بلبرینگ سازی تبریز از روز دوشنبه16 اسفند ماه تاکنون با برپایی تجمع در محوطه این کارخانه خواستار پرداخت دست کم سه ماه حقوق معوقه و عیدی وپاداش پایان سال خود شده‌اند.
درهمین رابطه:
دومین روزاعتصاب کارگران کارخانه بلبرینگ سازی تبریز
از روز گذشته تاکنون (17 بهمن ماه)،جمعی از کارگران کارخانه بلبرینگ سازی تبریزدر اعتراض به عدم پرداخت سه ماه حقوق،عیدی ومطالبات دیگرشان دست از کار کشیده ودر محوطه کارخانه تجمع کرده‌اند.
امروزایلنا به نقل از کارگران اعتصابی ازجمله نوشت، در کارخانه بلبرینگ سازی تبریز حدود190 نفر کارگر رسمی وقرار دادی فعالیت دارند که کارفرما علاوه بر تاخیر مطالبات مزدی سه ماهه آذر ، دی وبهمن تاکنون، از واریز حق عیدی وپاداش پایان سال آنها نیز کوتاهی کرده است.
به گفته کارگران کارخانه بلبرینگ سازی تبریز، این واحد یکی از  موفق ترین واحدهای صنعتی استان آذربایجان شرقی محسوب می‌شود که تا پیش از سال 91 محصولات آن به صورت پیش فروشی عرضه می‌شد.
آنها می‌گویند: مشکلات این صنعتی درست از زمان واگذاری آن  به بخش خصوصی بتدریج ایجاد شده است.
دومین روزاعتصاب وتجمع کارگران کارخانه  کمپروسور سازی تبریز!
امروزچهارشنبه18اسفند، کارگران کارخانه  کمپروسور سازی تبریزبرای دومین روزمتوالی دراعتراض به عدم پرداخت بیش از4ماه حقوق ودیگرمطالباتشان به اعتصابشان ادامه داده ودرمحوطه این واحدتولیدی تجمع کردند.
به گزارش18اسفند ایلنا، گروهی از کارگران شاغل در کارخانه کمپرسور سازی تبریز از روز گذشته تا کنون (18 اسفند ماه) در اعتراض به پرداخت نشدن دستکم 4 ماه معوقات مزدی پرداخت نشده دست از کار کشیده و در محوطه کارخانه تجمع کرده اند.
منابع خبری درکارخانه «کمپرسورسازی تبریز» واقع درشهرک صنعتی قراملک تبریز با اعلام این خبر می‌گویند  دلیل اعتراض امروز حدود  120 نفر از کارگران شاغل در این واحد تولیدی، تاخیر در پرداخت مزد ماه‌های آبان ، آذر  دی وبهمن و نیز  عیدی و پاداش پایان سال جاری است.
همچنین گفته می‌شود بخش دیگری از اعتراضات کارگران این کارخانه مربوط به خوداری کارفرمای این واحد از ورود کارگران به محل کارشان می شود.
به گفته کارگران این کارخانه، صبح دیروز وقتی قصد ورود به محل کارمان را داشتیم با دربهای بسته کارخانه مواجه شدیم  که باعث تشدید اعتراضاتمان شد.
طبق اظهارات کارگران این کارخانه، درکارخانه کمپرسور سازی  تبریز  زمانی بیش از 700 نیروی کارگری دائم و قرار داد موقت  کار می کردند  اما بعد از آنکه مدیریت کارخانه به بخش خصوص واگذار شده است، مشکلات کارخانه با کاهش امنیت شغلی کارگران آغاز شده وتعداد کارگران به حداقل تقلیل یافت.
اعتصاب وتجمع400 کارگر شرکت پایندان(فاز 13 عسلویه)
امروز18اسفند،400 کارگر شرکت پایندان در فاز 13 عسلویه دراعتراض به عدم پرداخت3ماه حقوق دست به اعتصاب زدند ومقابل محل استقرار کارفرمای اصلی (شرکت پتروپایدار ایرانیان) تجمع کردند.
به گزارش امروزایلنا درهمین رابطه،این کارگران خواستار رسیدگی و توجه به حقوق و مزایای خود با توجه به رو به اتمام بودن سال جاری هستند.
ثبت طومار اعتراضی رانندگان و کارگران شرکت واحد نسبت به دستمزدچندبرابر زیرخط فقردر دبیرخانه وزارت کار
رانندگان و کارگران شرکت واحد با بیش از 1000امضاء در طومار به وزارت کار اعتراض خود را در اجرای تعیین دستمزدی ناعادلانه اعلام کردند وطومار امضاها را دیروز 17 اسفند ماه در دبیرخانه وزارت کار به ثبت رساندند :
در برابر دستمزد ناعادلانه سکوت نخواهیم کرد
طومار اعتراضی رانندگان و کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه نسبت به دستمزد چند برابر زیر خط فقر کارگران دوشنبه هفدهم اسفند در دبیرخانه وزارت کار با شماره 244585 ثبت شد.
در این طومار رانندگان و کارگران شرکت واحد با بیان شرایط جانکاه برای کارگران به دلیل دستمزد چند برابر زیر خط فقر، خواهان تعیین دستمزدی برای کارگران و بازنشستگان کارگری شدند که معیشت یک خانواده را تامین نماید.
رانندگان و کارگران شرکت واحد در این طومار بر استفاده از حق برپایی اعتراض برای دستیابی به خواسته خود تاکید کردند.
منبع: https://www.facebook.com/davood.syndica
پروین محمدی: چانی زنی یا نمایشی دردناک برعلیه  زندگی و معیشت ما کارگران
 سالیان سال است در ماههای آخر سال  نمایشی را حول حداقل مزد برای دلخوشی ما کارگران براه میاندازند،  نمایشی دردناک و مشمئز کننده، نمایشی که بطور علمی بدبختی هایمان را واکاوی میکنند و با مهندسی جراید و رسانه هایشان امیدی کاذب را به خانواده های ویران شده ی ما کارگران میدهند.
پس از رنگ باختن نمایشات تکراری سالیان قبل و روشن شدن بیش از پیش گرسنگی و فقر تحمیل شده بر ما کارگران و علیرغم اینکه  دیگر هر مسئولی بناچار از فلاکت آوار شده بر زندگی ما و از فاصله نجومی حداقل مزد و هزینه های زندگی سخن میگوید اما باز هم سیاست همان سیاست تحمیل فقر و فلاکت بیشتر بر ما کارگران با شگردهای دیگری است.
امسال طوری شروع کردند که انگار دردسر بزرگی سر راهشان قرار ندارد و به همین دلیل بر خلاف سالهای پیش، مسئله مزد را مسکوت گذاشتند و تازه بعد از بلند شدن صدای ما کارگران بود که ناچار شدند از مباحث مزد و جلسات شورایعالی کار پرده برداری کنند. اما پرده برداری هم که کردند باز هم در چهارچوب همان خط سکوت بود که به بهانه تعیین سبد هزینه مبادرت به آن کردند.
یکی نیست از اینان بپرسد مگر دولت و کارفرمایان که بهترین حسابداران و چورتکه اندازان این مملکت هستند، از هزینه متعارف زندگی خبر ندارند که باید هفته ها وقت بگذارند تا سبد هزینه را در بیاورند. مگر نرخ مسکن و مواد غذایی و بهداشت و درمان و آموزش و بقیه اقلام در بازار را من کارگر تعیین میکنم که آقایان خبر از آن نداشته باشند و نمیدانند یک خانواده میانگین چهار نفره چطور و با چه هزینه ای قادر به ادامه حیات میباشد.
در عصری که به لطف رشد غول آسای تکنولوژی در کمترین زمانی میتوان هزینه زندگی را بر آورد کرد هفته ها وقت میگذارند تا هزینه زندگی یک خانوار کارگری را که هر مسئول دولتی اذعان میکند بالای چهار میلیون تومان است مبلغ دو میلیون و چهار صد و هشتاد هزار تومان اعلام کنند و آنرا به عنوان یک کشف به خورد ما کارگران بدهند و بدتر از آن در ادامه این خیمه شب بازی برای کاشفین این مبلغ هورا میکشند تا سرنوشت زندگی و معیشت میلیونها خانواده کارگری را برای سال آینده همچنان در پرده ابهام نگه دارند.
اما همه عوافریبی که پیش برده اند به اینجا ختم نمیشود و به موازات جشن و پایکوبی حول اعلام سبد هزینه، بحث ترکیب نامناسب شورایعالی کار و عدم توانایی دولت و کارفرمایان برای جبران عقب ماندگی مزدی را مطرح و پیشنهاد زمان بندی را وسط میکشند تا زمینه های لازم برای تحمیل حداقل مزدی خفت بار را به روال سالهای گذشته آماده کنند.
به زبان ساده تری اینان مدعی اند دولت و صاحبان سرمایه نمیتوانند ذره ایی از ثروتی را که در طی نزدیک به چهار دهه گذشته و به شکل غارتگرانه ای  از شیره جان ما کارگران کشیده اند پرداخت کنند و در این میان با انواع ترفندها در پی وادار کردن ما کارگران برای تمکین به زندگی زیر خط فقر و  مرگ از گرسنگی هستند و اسم این رویکرد خود را چانه زنی میگذارند. چانه زنی به نفع چه کسی؟ به نفع غارتگران یا به نفع نجات میلیونها خانواده کارگری از فقر و گرسنگی؟
آن چیزی که در این میان روشن است و ما کارگران هر ساله آنرا تجربه کرده ایم این است که چانه زنی اینان برای حفظ منافع غارتگران است و بس. لذا ما از همنیجا اعلام میداریم که در صورت پیشبرد تحمیل حداقل مزد به روال سالهای گذشته و  عدم جبران بی کم و کاست عقب ماندگی مزدی، سال آینده را به سال اعتراض به فقر و فلاکت تبدیل خواهیم کرد.
18 اسفند 95
دادگاه تجدید نظر جعفر عظیم زاده و شاپور احسانی‌راد بیست و یکم اسفند برگزارمی شود
محمدعلی جداری فروغی از برگزاری دادگاه تجدیدنظر جعفر عظیم زاده و شاپور احسانی‌راد در بیست و یکم اسفند خبر داد.
به گزارش18اسفندایلنا،محمدعلی جداری فروغی، وکیل جعفر عظیم زاده و شاپور احسانی‌راد گفت: جلسه رسیدگی به اتهامات اخلال در نظم عمومی، تشویش اذهان عمومی و غصب عنوان و همچنین اخذ آخرین دفاع موکلین ساعت 12 ظهر روز شنبه 21/ 12/95 در شعبه 101 دادگاه کیفری 2 ساوه برگزار خواهد شد.
جداری فروغی ابراز امیدواری کرد با توجه به نبودن دلایل و مستندات کافی، انتظار داریم با توجه به دفاعیات به عمل آمده و رسیدگی عادلانه، حکم برائت موکلین از اتهامات صادر شود.
این وکیل دادگستری اشاره کرد جعفر عظیم زاده پیش از این نیز به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام در شعبه 15 دادگاه انقلاب اسلامی تهران به 6 سال حبس محکوم شده؛ همچنین در شعبه اول دادگاه انقلاب ساوه، جعفر عظیم زاده و شاپور احسانی‌راد به اتهام تبلیغ علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملی هر یک به 11 سال حبس محکوم شده اند.
این وکیل دادگستری در پایان گفت: با توجه به این که موکلین به عنوان فعال کارگری و بدون چشمداشت در جهت دفاع از حقوق کارگران اقداماتی انجام داده‌اند، شایسته است که در برخورد با این پرونده‌ها، قوه قضاییه به طریقی برخورد کند که عدالت رعایت شود و حکم برائت موکلین صادر شود.
اخراج 30 کارگر پیمانکار شرکت آهاب
اتحادیه آزاد کارگران ایران : شرکت پیمانکاری آهاب  امروز 18 اسفند 30 کارگر خود را اخراج کرد
طبق اخبار رسیده به اتحادیه آزاد کارگران ایران ، شرکت پیمانکاری اهاب، متشکل از چند کارگاه است که د ر هر یک از انها ۲۵۰ تا ۳۰۰ کارگر شاغل هستند،‌ این شرکت در زمینه پروژه های ساختمانی و بویژه در ساخت ساز تونلهای مترو در تهران فعال است بیشتر کارگران این شرکت  کارگران افغان و مابقی از کارگران فصلی شهرستانهای محروم هستند که از سر نیاز در فصول پاییز و زمستان در این کارگاهها مشغول به کار می شوند
کارفرمای شرکت با سوء استفاده از شرایط موجود  کارگران، آنان را مجبور به امضای قرارداد سفید و تسویه نموده است از همین رو مزایای جانبی حقوق را به انها نمی پردازد و با سهل انگاری در تجهیز ایمنی محل کار باعث حوادث ناگوار جهت چندین نفر از کارگران شده است
این کارگران حقوق ماههای دی و بهمن و اسفند و عیدی و پاداش و سنوات آخر سال را طلبکار هستند
کارفرما در چنین شرایطی امروز 18 اسفند 30 کارگر این مجموعه را بدون تسویه حساب و پرداخت مطالباتشان  اخراج کرده است
عدم پرداخت 2ماه حقوق کارگران کارخانه  سیم وکابل پیشرو!
اخباروگزارشات کارگری:کارگران کارخانه سیم و کابل پیشرو در حالی باید به استقبال سال نو بروند که حقوق‌شان از دی ماه تاکنون پرداخت نشده است.
به گزارش منابع خبری محلی،این کارگران به دلیل تعویق دو ماهه حقوق‌شان، در آستانه عید با مشکلاتی مواجه شده‌اند.
قابل یادآوری است که کارخانه سیم وکابل پیشرو تولید کننده انواع کابل فشار ضعیف با هادی مسی و آلمینیومی به صورت شیلد، اسکرین،زره دار و آرموردار، کابل های کنستانتریک،‌کابل های خود نگهدار و ACSR ،کابل قابل انعطاف تخت جهت مصارف اتصالات متحرک و آسانسور، کابل های کنترل و ابزار دقیق به صورت شیلدار و مسلح، انواع کابل های تخصصی( هالوژن فری، ضد آتش و ... ) در جاده رفسنجان - انار، 2/5 کیلومتر بعد از پلیس راه انار- یزد واقع شده است.
بلاتکلیفی شغلی36 کارگر پتروشیمی جم (شرکت جم صنعت کاران)
جمعی از کارگران پیمانکاری یکی از واحدهای پتروشیمی از ابتدای ماه جاری در حالی توسط کارفرما بازنشسته قلمداد و از ادامه حضور در محل کارشان منع شده‌اند که برابر نظر سازمان تامین اجتماعی این اقدام کارفرمای آنها عملی غیر قانونی است و باید هرچه زودتر به شغل سابق خود بازگردانده شوند.
به گزارش 18اسفندایلنا، این کارگران که شمار آنها  در حدود 36 نفر است تا ابتدای ماه جاری (اسفند 95)  از طریق شرکت جم صنعت کاران به عنوان کارگر پیمانکاری در پتروشیمی جم مشغول کاربودند اما از این زمان به بعد به تدریج توسط کارفرمای خود نیروی بازنشسته قلمداد و برای دریافت مستمری به سازمان تامین اجتماعی معرفی می‌شوند.
آنها می‌گویند در حالی که انتظار داشتند پس از صدور حکم ترک کارشان از سوی کارفرما، از سازمان تامین اجتماعی مستمری بازنشستگی دریافت کنند، افزودند: در نهایت پس از مراجعه به سازمان تامین اجتماعی مطلع شدیم که سالهاست مقررات بازنشستگی تغییر کرده است و بر همین اساس هنوز امکان استفاده از شرایط بازنشستگی را نداریم .
کارگران یاد شده که با داشتن بین 10 تا 12 سال سابقه پرداخت حق بیمه سنی بیشتر از 60 سال دارند، ادامه دادند: کارفرما در پتروشیمی مدعی است که برابر ماده 76 قانون تامین اجتماعی باید بازنشسته بشویم اما در مقابل سازمان تامین اجتماعی با یادآوری اینکه مدتهاست که این بخش از مقررات بازنشستگی تغییر کرده است، از صدور حکم و برقراری مستمری بازنشستگی برای ما خودداری می‌کند.
در ماده 76 قانون تامین اجتماعی که ظاهرا مورد استناد کارفرمای این گروه از کارگران پیمانکاری پتروشیمی جم قرار گرفته، ذکر شده است که کارگر با  60 سال سن و 10 سال سابقه بیمه پردازی می‌تواند بازنشست شود اما در مقابل تامین اجتماعی منطقه ویژه عسلویه با استناد به اصلاحیه‌ای که در سال 80 در مقررات بازنشستگی  سازمان تامین اجتماعی به وجود آمده است، به آنها گفته که کارگر دارای  60 سال سن  تنها به شرط داشتن 20 سال سابقه بیمه پردازی می‌تواند بازنشسته شود.
از قرار معلوم کارگران مذکور که براساس مقرراتی که آخرین بار در حدود پانزده سال قبل معتبر بوده‌اند شغل خود را از دست داده‌اند توانسته‌اند تا برای بازگشت به کار نظر موافق مراجع حل اختلاف روابط کار محل کار خود را بدست بیاورند اما از قرار معلوم کارفرمای این کارگران در پتروشیمی جم همچنان بر صحیح بودن قرائت خود از مقررات تامین اجتماعی اصرار دارد و به همین دلیل هنوز حاضر نشده است تا آنها را کار سابق خود بازگرداند.
این 36 کارگر که اکنون در آستانه شب سال نو اصلی‌ترین منبع درآمد خود را از دست داده‌اند می‌گویند توقع داشتیم که بعد از بازنشستگی منبع درآمد جدیدی بدست خواهیم آورد اما حالا با این اوضاع اقتصادی همان ممر درآمد را نیز از دست داده‌ و در نتیجه از این اتفاق پشیمان شده‌ایم.
عدم پرداخت 8ماه حق اضافه کاری کارگران شهرداری ماسال!
اخباروگزارشات کارگری:در حالی که کمتر از دو هفته به پایان سال 95 باقی است کارگران شرکتی شهرداری ماسال قریب به 8 ماه از اضافه کارشان را دریافت نکرده اند.
به گزارش منابع خبری محلی، این کارگران که غالبا راننده ها و رفتگران شهری محسوب می شوند حقوق ناچیزی دارند و گذران زندگی‌شان در صورت عدم دریافت اضافه کار به سختی است.
یکی از این کارگران با تاکید بر اینکه نباید هویتش فاش شود گفت: اگر احدی از مسئولین بداند که ما شرایط سختمان را به جایی گزارش کرده ایم ممکن است تحت فشار قرار گیریم.
وی افزود: ماه هاست اضافه کار نگرفته ایم . وقتی چیزی نزدیک به ۴۰ درصد درآمد ماهیانه ما مربوط به اضافه کار است، چطور میتوان بدون دریافت این بخش از پولمان زندگی را چرخاند؟ داریم به روزهای پایانی اسفند ماه نزدیک می شویم و هیچ قولی در خصوص پرداخت این معوقات به ما نداده اند.
این کارگر شهرداری با اشاره به افتتاح پروژه های مختلف از سوی شهرداری ماسال اظهار داشت: حتی شنیده ایم که از استانداری نامه ای زده اند که حقوق کارگرها را تسویه کنید اما هنوز هیچ خبری وعده و وعید هم نیست.
وی در پایان گفت: شب عید هست. در این گرانی ما داریم با ماهی ۹۰۰ تومان زندگی می‌کنیم. مشکلات دیگر مثل دوا و دکتر که بماند. امیدواریم شهرداری به دادمان برسد.
گل‌های نارنجی پوش
یک روز برفی و سرد زمستان، آرمان متقی، یک دانش‌آموز دبیرستانی همدان، به یکی از خیابان‌های شهر می‌رود. سر صحبت را با کارگر رفتگر شهرداری باز می‌کند و به درددل‌هایش گوش می‌سپارد؛ درددل‌هایی که خواندنی‌اند و دانش‌آموزی که در انتهای گزارش می‌گوید قلمم دیگر طاقت گریستن ندارد...
آرمان متقی، دانش‌آموز سال دهم، از همدان، 23 بهمن 1395:
چهارراه نظری همدان،‌ بارش برف، گل‌های نارنجی را در گوشه‌وکنار این شهر می‌رویاند. گل‌های زمستانی در برابر سرما مقاوم‌ هستند و نارنجی‌پوشان در برابر فقر. شاید خیابان‌ها را بتوان با جارو نظافت کرد اما با وعده‌وعید نمی‌توان صورت غم‌گرفته عباس‌آقا را گرد‌گیری کرد. آن برف که لبخند را بر صورت دانش‌آموزان کاشت، امید را از صورت پیرمرد برداشت. پارو توان کارکردن ندارد، گویی از بی‌تفاوتی برخی گله دارد. پاسخ سلام، درنگی عمیق است. دست‌های سرد و خشکیده‌اش آزارم می‌دهد. از سرپرست می‌ترسد، تن به مصاحبه نمی‌دهد. درد کارگران روزمزد را خوب می‌دانم. سرما مچ سرپرست را می‌خواباند. به کاشانه می‌شتابد. نارنجی‌پوش می‌گوید: سه ماهی می‌شد که حقوق نگرفته بودیم، اعتصاب کردیم بلکه جواب دهد. کارگر جدید آوردند، ما هم ترسیدم و برگشتیم سرکار. حقوق عقب‌افتاده یک ماه را دادند، غافل از آنکه با پستانک، قصاب طلبکار را نمی‌توان ساکت کرد. دخترم دانشجوی رشته عمران است و تحصیل، هزینه دارد. کیمیا، دخترم دو ساله بود که پول پوشکش را هم نداشتیم؛ مادرش یک صبح بی‌خبر رفت، می‌گویند با پسرعمویش که در ترکیه رستوران‌دار است، ازدواج کرده. از کودکی یتیم بودم، مادرم ده سال کیمیا را بزرگ کرد و بالاخره یک روز سیاهپوش شدم. من ماندم و یک خانه شیروانی و کلی پرسش و عقده که کیمیا از فقر و بی‌مادری به یدک می‌کشید. آرام‌آرام همه‌چیز داشت درست می‌شد که بعد از سال‌ها بارکشی در میدان بار از بالای کامیون افتادم، مهره‌هایم جابه‌جا شد و خانه‌نشینی را تجربه کردم. آن زمان بود که متوجه کیمیا در سن بلوغ شدم که خیلی کمبود داشت؛ تنها راه، فراموشی گذشته بود. کیمیا که سال‌ها تجدید شده بود، دانشگاه بوعلی قبول شد. از نارنجی‌پوشِ خسته پرسیدم: حداقلش صاحبخانه که هستی یا اجاره هم مجبوری بدهی؟ آهی کشید و در پاسخ من گفت: مادرم سرطان خون داشت؛ مخارج درمانش از عهده کارگر روزمزد خارج بود؛ پس مجبور شدیم پول نزول کنیم که خانه هم به گرو رفت. می‌دانی این وسط چی جالب‌تر از همه است؟! با ماهی 720 هزار تومان حقوق شهر‌داری، یارانه‌مان هم قطع شده است.
منبع:ایلنا-18اسفند
این تعاونی مسکن 600 نفر را بی‌خانمان کرد
«به اسم تعاونی مسکن شهرداری پول‌ گرفتند و معلوم نشد چه بلایی سر پول‌هایمان آمد. کم نبود؛ حرف 20 میلیارد پول است. قرار بود برایمان نزدیکی‌های دریاچه چیتگر خانه بسازند. نقشه ساختمان را هم نشان‌‌مان داده‌ بودند. خانه پیشکش، پولی در کار نیست که برش گردانند. می‌گویند این کف دستمان اگر مو دارد، بکنید»!
این درد دل‌ یکی از 600 نفری است که به امید خانه‌دار شدن، فرش زیر پایش را هم فروخته، 70 میلیون پول بی‌زبان جور کرده و به حساب تعاونی ریخته و حالا خانه‌دار که نشده هیچ، مجبور است خانواده را بردارد و به حاشیه شهر نقل مکان کند.
«ابراهیم» کارمند یکی از ارگان‌های دولتی است. 2 بچه دارد و صاحبخانه جوابش کرده. به هر جا که توانسته شکایت نوشته تا لااقل پولش را پس بگیرد ولی نتیجه‌ای نداشته‌ که نداشته.
او که با درخواست کمک و با چشمانی اشکبار به دفتر روزنامه آمده از ما می‌خواهد تا درد دلش را بنویسیم شاید مسئولی، مدیری، رئیسی دلش بسوزد و بتواند گره از مشکل او و بقیه شاکیان پرونده باز کند. ابراهیم درباره شکایت از تعاونی مسکن شهرداری می‌گوید: «مقابل تعاونی، کلی تبلیغ به در و دیوار زده ‌بودند. تصاویر ساختما‌ن‌هایی که در طول چند سال گذشته از سوی آنها ساخته و تحویل مشتری‌ها شده‌ بود. چند بار هم توی تلویزیون تبلیغ کرده‌ بودند. مدارک‌ نشان می‌داد تعاونی سال 73 تأسیس شده و از سال 83 فعالیت خود را آغاز کرده‌. از طرفی مدیر و رئیس هیأت مدیره تعاونی ادعا می‌کردند که شرکت زیر نظر شهرداری منطقه 5 است و لوگوی شهرداری هم روی همه مدارک و تبلیغ‌های‌شان بود. ما به همین لوگو اعتماد کردیم. همه اعضا می‌گفتند که تعاونی زیر نظر شهرداری است و کار ساخت و ساز خیلی زود شروع می‌شود».
وی دفترچه‌ عضویت تعاونی را از کیفش بیرون می‌آورد و توضیح می‌دهد: «طبق اساسنامه، این تعاونی باید 180 عضو داشته ‌باشد که آنها اعضای تعاونی را به 600 نفر افزایش داده‌ بودند. خود این موضوع خلاف قوانین است. باید بگویم که اعضای قبلی دفترچه‌‌هایشان را بین 5 تا 30 میلیون تومان به داوطلبان عضویت در تعاونی فروخته‌ بودند. کارمندان تعاونی با چرب‌زبانی اطمینان دادند که برجی 17 طبقه بزودی نزدیکی دریاچه ساخته می‌شود و با همین وعده و وعیدها بین 10 تا 70 میلیون تومان به حساب تعاونی واریز کردیم. من و  70 -60 نفر دیگر نفری 70 میلیون تومان به حساب‌شان ریختیم. به‌خدا قسم فرش زیر پا و طلاهای زنم را فروختم.
بعد از گذشت یک‌سال و اخبار ضد و نقیضی که می‌شنیدیم، جلوی تعاونی تجمع کردیم ولی آنها هر بار با بهانه‌های مختلف دست به‌ سرمان می‌کردند و می‌گفتند به ‌دنبال مجوزهای ساخت و ساز هستند تا اینکه از سال پیش فهمیدیم زمینی که تعاونی خریده، جزو زمین‌های ملی و غیرقابل فروش است. با شکایت اعضا در شعبه 12 بازپرسی دادسرای منطقه 5 پرونده‌ای تشکیل شد و برای رئیس هیأت مدیره و مدیرعامل تعاونی مسکن و 2 تن از کسانی که زمین را به تعاونی فروخته‌ بودند قرار تعقیب صادر شد.
پس از کلی رفت و آمد و ارسال احضاریه و اخطاریه در نهایت مدیرعامل تعاونی و فروشندگان زمین بازداشت شدند ولی طولی نکشید که با قرار وثیقه بیرون آمدند. رئیس هیأت مدیره فعلاً فراری است. فروشندگان زمین هم در دادسرا ادعا کردند که در حال برطرف کردن مشکل زمین هستند و با گذشت 3 سال هنوز اتفاق خاصی رخ نداده و ما نه تنها به خانه بلکه به اصل پول‌مان هم نرسیده‌ایم.»
ابراهیم اسنادی را نشان می‌دهد که شهرداری منطقه 5 با نامه‌نگاری به مدیر تعاونی‌های استان تهران خود را کاملاً از دایره اتهامات بیرون کرده‌ است. در این نامه نوشته شده: «تعاونی مسکن کارگران شهرداری منطقه 5 به شماره ثبت 12104 در سال 73 تأسیس شد که اعضای هیأت مدیره و مدیر عامل شرکت تعاونی مسکن کارگران شهرداری منطقه 5 از پرسنل مجموعه شهرداری تهران نیستند و شهرداری هیچگونه دخل و تصرف و نظارتی بر عملکرد آن شرکت تعاونی نداشته و تعاونی مسکن مذکور دارای شخصیت حقوقی مستقل و مجزا از مجموعه شهرداری تهران است که نسبت به عضوگیری و جذب سرمایه های مردمی اقدام کرده است.»
ابراهیم نامه دیگری از لابه‌لای مدارکش بیرون می‌کشد و می‌گوید: «شهرداری منطقه 5 بعد از کلاهبرداری 20 میلیاردی تعاونی مسکن و بالاگرفتن شکایت و اعتراض‌های چند ماه پیش طی چند نامه به سازمان‌ و ادارات دیگر خود را به کلی کنار کشیده و عنوان می‌کند که تعاونی از اعتبار نام و لوگوی شهرداری منطقه 5 سوء‌استفاده کرد‌ه‌. خب اگر واقعاً اینچنین باشد چرا شهرداری از سال 83 از این تعاونی به دلیل جعل عنوان شکایت نکرده؟ چرا باید پول ما برود روی هوا و 600 نفر زیان ببینند و شهرداری تازه به فکر نامه‌نگاری بیفتد؟
ما حرف‌های زیادی داریم. پرونده‌ 2 سال است هنوز به دادگاه نرفته. دود این بی‌مسئولیتی و نبود نظارت‌ها مستقیم توی چشم آدم‌های ضعیفی مثل ما رفته ‌است. از شهرداری و قوه قضائیه می‌خواهیم به شکایت ما رسیدگی کنند».
خودم را لحظه‌ای جای ابراهیم می‌گذارم. کسی که به امید خانه، همه دارایی‌ 70 میلیونی‌اش را به باد می‌دهد و حالا باید به حاشیه تهران پناه ببرد.
منبع:روزنامه ایران-18اسفند
هیجدهم اسفندماه1395برابر8مارس2017
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

اخباروگزارشات کارگری17اسفند1395
لایحه اصلاح قانون کار احمدی نژاد – روحانی نه!
تغییرقانون کار بنفع کارگران آری!
-60کارگرمعترض شرکت پیمانکاری نیروپژوه (فاز 13 عسلویه)اخراج شدند!
- دومین روزاعتصاب کارگران کارخانه بلبرینگ سازی تبریز
- تجمع اعتراضی صدها کارگرکارخانه ماشین سازی تبریز!
- تجمعات اعتراضی سریالی کارگران کارخانه پارسیلون اینبار مقابل دادگستری لرستان!
- تجمع کارگران کارخانجات کنتورسازی قزوین و صنایع کم مصرف ایرانیان مقابل استانداری قزوین!
- تجمع اعتراضی کارگران شهرداری بروجرد نسبت به عدم پرداخت 6ماه حقوق وعیدی مقابل شورای شهر
- تجمع اعتراضی کارگران کارخانه فولاد جنوب مقابل استانداری هرمزگان!
- چهارمین تجمع  اعتراضی کارگران جاده رامیان به شاهرود (شرکت مراغ)!
- تجمع اعتراضی کارگران شرکت آریا رود پارس هندیجان نسبت به عدم پرداخت 9ماه حقوق!
- عدم پرداخت3ماه حقوق کارگران شرکتی شهرداری یزد!
- عدم پرداخت ماه ها حقوق کارگران راه وشهر سازی بیرجند!
- اینجا خوابگاه دانشجویی نیست، اقامتگاه کارگران فصلی است
- جان باختن کارگرجوان پروژه آبرسانی روستاهای جنوب پلدخترحین کار!
- مرگ کارگر جوان کارخانه سنگبری مشهد برا اثر سقوط!
60کارگرمعترض شرکت پیمانکاری نیروپژوه (فاز 13 عسلویه)اخراج شدند!
به دنبال اعتصاب وتجمعات اعتراضی چند روز گذشته کارگران شرکت پیمانکاری نیروپژوه در فاز 13 عسلویه، 60 نفر از کارگرانی که در این اعتراضات شرکت داشتند توسط کارفرما تسویه و اخراج شدند.
به گزارش17اسفندایلنا،بنا به اظهار منابع مطلع از فاز 13 عسلویه، با وعده و وعید کارفرما به کارگران معترض مبنی بر اینکه در صورت پایان دادن به اعتراضات خود تمامی معوقات پرداخت و به حساب آنها واریز خواهد شد، کارگران شرکت نیروپژوه به اعتراض خود پایان داده و به کار بازمی گردند اما در کمال تعجب در پایان وقت اداری مطلع می‌شوند که کارفرما به جای واریز معوقات مزدی با همه آنها تسویه حساب کرده است.
کارگران یاد شده که در استخدام شرکت پیمانکاری نیروپژوه از زیرمجموعه‌های  شرکت مپنا هستند، خواستار دریافت معوقات مزدی خود و بازگشت به کار هستند.
درهمین رابطه:
اعتصاب وتجمع بیش از 400 کارگر فاز 13 عسلویه برای دومین روزمتوالی!
امروز (دوشنبه 16 اسفندماه) کارگران چندین شرکت پیمانکاری فاز 13 عسلویه برای دومین روز در اعتراض به عدم پرداخت ماه ها حقوق اعتصاب کردند و در مقابل درهای ورودی شرکت های خود اجتماع کردند.
به گزارش امروزایلنادرهمین رابطه، از بامداد امروز (دوشنبه 16 اسفندماه) کارگران چند شرکت پیمانکاری در اعتراض به چندین ماه معوقات مزدی خود در مقابل درب‌های ورودی محل کارشان دست به تجمع زدند.
از قرار معلوم این کارگران در استخدام پیمانکاران زیرمجموعه مپنا هستند و ظاهرا در ادامه تجمع روز گذشته آنها از امروز نیز گروهی دیگر از کارگران شرکت های پیمانکاری استیم، اکسیرصنعت، نیروپژوه و تسکو به جمع آنها افزوده شده‌اند.
همچنین گزارش ها حاکی از این است که کارگران شرکت پیمانکاری مثلث‌های آنزان نیز از مهرماه تاکنون موفق به دریافت معوقات مزدی خود نشده‌اند.
دومین روزاعتصاب کارگران کارخانه بلبرینگ سازی تبریز
از روز گذشته تاکنون (17 بهمن ماه)،جمعی از کارگران کارخانه بلبرینگ سازی تبریزدر اعتراض به عدم پرداخت سه ماه حقوق،عیدی ومطالبات دیگرشان دست از کار کشیده ودر محوطه کارخانه تجمع کرده‌اند.
امروزایلنا به نقل از کارگران اعتصابی ازجمله نوشت، در کارخانه بلبرینگ سازی تبریز حدود190 نفر کارگر رسمی وقرار دادی فعالیت دارند که کارفرما علاوه بر تاخیر مطالبات مزدی سه ماهه آذر ، دی وبهمن تاکنون، از واریز حق عیدی وپاداش پایان سال آنها نیز کوتاهی کرده است.
به گفته کارگران کارخانه بلبرینگ سازی تبریز، این واحد یکی از  موفق ترین واحدهای صنعتی استان آذربایجان شرقی محسوب می‌شود که تا پیش از سال 91 محصولات آن به صورت پیش فروشی عرضه می‌شد.
آنها می‌گویند: مشکلات این صنعتی درست از زمان واگذاری آن  به بخش خصوصی بتدریج ایجاد شده است.
تجمع اعتراضی صدها کارگرکارخانه ماشین سازی تبریز!
صبح امروز (17 اسفند ماه )،حدود800کارگرماشین سازی تبریزدراعتراض به عدم پرداخت2ماه حقوق،عیدی ودیگرمطالباتشان درکارخانه تجمع کردند.
به گزارش17اسفندایلنا،منابع خبری درکارخانه ماشین سازی تبریز واقع درشهرک صنعتی قراملک تبریز با اعلام این خبر می‌گویند  دلیل اعتراض امروز حدود 800 نفر از کارگران شاغل در این واحد تولیدی، تاخیر در پرداخت مزد ماه‌های دی وبهمن و نیز  عیدی و پاداش پایان سال جاری است.
همچنین گفته می‌شود که در پرداخت حق بیمه کارگران یاد شده نیز مشکلاتی به وجود آمده است به طوری که حجم مطالبات تامین اجتماعی به حدود یک ونیم میلیارد تومان می رسد.
برپایه این اطلاعات ظاهرا کارگران این مجتمع صنعتی دلیل به تعویق افتادن مطالبات مزدی خود را تامین نشدن منابع مالی کارخانه از سوی کارفرما بخش خصوصی عنوان می‌کنند که به تازگی مدیریت کارخانه را بر عهده گرفته است.
به گفته کارگران معترض، شرکت ماشین سازی تبریز تا قبل از اسفند ماه سال گذشته دولتی بود (سازمان گسترش نوسازی) ولی بعد از آن در راستای سیاست‌های اصل 44به بخش خصوصی (به صندوق بازنشستگی فولاد) واگذار شد و از آن زمان تاکنون وضعیت مالی کارخانه و کارگران بد‌تر شده و عمده مزایای شغلی کارگران قطع شده است.
طبق اظهارات آنها، از زمانی که شرکت ماشین سازی تبریز بخش خصوصی واگذار شد روند تولید محصولات آن که در زمینه قطعات فولادی وچدنی فعالیت دارد کاهش محسوسی پیدا کرده است، به نحوی که اگر این روند ادامه یابد، خطر توقف دائم تولید و بیکاری کارگران را پیش رو خواهیم داشت.
به گفته آنها، کارگران ماشین سازی تبریز در این تجمع اعتراضی خواستار مشخص شدن وضعیت شغلی خود و همچنین پرداخت حداقل بخشی از مطالبات معوقه‌شان شدند.
تجمعات اعتراضی سریالی کارگران کارخانه پارسیلون اینبار مقابل دادگستری لرستان!
اخباروگزارشات کارگری:ظهرامروز17اسفند،بیش از300کارگر کارخانه پارسیلون خرم آباد در اعتراض به وعده های بدون عمل مسئولان و عدم پرداخت بیش از 30ماه حقوقشان مقابل دادگستری لرستان اجتماع کردند.
به گزارش منابع خبری محلی،یکی از کارگران کارخانه پارسیلون خرم آباد در رابطه با مطالبات کارگران این کارخانه گفت: علی رغم وعده های مسئولان مبنی بر پرداخت حقوق معوقه کارگران تا کنون هیچ مبلغی به حساب کارگران این کارخانه واریز نشده است.
وی با اشاره به بیش از 30ماه حقوق معوقه کارگران،افزود: کل مطالبات کارگران هشت میلیاردتومان است که از این مبلغ قرار است 2میلیارد تومان آن با نظر مقام قضایی به کارگران پرداخت شود اما این امر هنوز محقق نشده است.
درهمین رابطه:
ادامه تجمعات اعتراضی کارگران کارخانه  پارسیلون خرم آباد نسبت به وعده های توخالی مسئولین طرازاول استان وعدم پرداخت مطالباتشان!
اخباروگزارشات کارگری:صبح چهارشنبه11اسفند،جمعی از کارگران کارخانه پارسیلون خرم آباد برای باری دیگردراعتراض به وعده های توخالی مسئولین طرازاول استان وعدم پرداخت مطالباتشان دست به تجمع مقابل استانداری خرم آبادزدند.
بنا به گزارش امروز رسانه ها،این چندمین بار در ماه جاری است که کارگران این شرکت با جمع شدن در مقابل ساختمان استانداری حقوق خود را مطالبه می کنند.
تجمع اعتراضی کارگران کارخانه پارسیلون خرم‌آباد مقابل استانداری بدنبال توخالی درآمدن وعده و وعیدها!
اخباروگزارشات کارگری:امروزسه شنبه3اسفند، کارگران کارخانه پارسیلون خرم‌آباد بدنبال توخالی درآمدن وعده مسئولان مبنی برپرداخت بخشی از مطالباتشان برای باردیگرمقابل استانداری لرستان تجمع کردند.
کارگران معترض اعلام کردند تا رفع این مشکل طی روزهای آینده نیز به تجمع خود ادامه می‌دهند.
   
بنابه گزارشات منتشره کارگران کارخانه پارسیلون خرم‌آباد گفتند: حدود 15 ماه است که هیچ‌گونه حقوق، اضافه کار و پاداشی دریافت نکرده‌ایم وسه ماه است که حق بیمه ماهم پرداخت نشده است.
درهمین رابطه یکی از کارگران کارخانه پارسیلون خرم‌آباد داشت: بنا بود دو میلیارد تومان از طلب کارگران را پرداخت کنند که این مبلغ به یک میلیارد و 300 میلیون تومان کاهش یافت، درصورتی‌که استاندار لرستان طی چند روز اخیر اعلام کرد که این مبلغ پرداخت‌شده است ولی هنوز هیچ پرداختی نداشته‌اند.
وی بابیان اینکه این مبلغ بنا بود با شرایط خاصی پرداخت شود به‌طوری‌که  تعهد بدهیم تا زمان تشکیل کنسرسیوم هیچ حق اعتراضی نداشته باشیم افزود: تاکنون یک میلیارد و 300 میلیون تومان پرداخت‌نشده است و اعلام کردند بازرسی کل کشور اجازه پرداخت این مبلغ را نمی‌دهد.
کارگر کارخانه پارسیلون خرم‌آباد عنوان کرد: اگر این مبلغ را پرداخت کنند و بین کارگران تقسیم شود تنها دو میلیون تومان سهم هر کارگر است که هیچ دردی از این‌همه مشکلات کارگران را دوا نمی‌کند.
وی بیان کرد: یک سال و نیم است که حقوق نگرفته‌ایم و هیچ منبع درآمدی دیگری هم نداریم، برای تأمین مخارج زندگی راهی جز قرض گرفتن نداریم و تاکنون حدود 20 میلیون تومان قرض گرفته‌ام.
یکی دیگر از کارگران کارخانه پارسیلون خرم‌آباد اظهار داشت: به غیر از 19 ماه طلب قبلی 16 ماه است که هیچ حقوقی دریافت نکرده‌ایم و از سال 88 تاکنون از عیدی و پاداش نیز خبری نیست.
وی افزود: شغل ما گدایی و قرض گرفتن از مردم است حتی لباس‌های تنمان را نیز از دیوار مهربانی می‌آوریم، چرا مسئولان فکری به حال این کارگران نمی‌کنند، دیگر آبروی نزد مردم، مغازه‌های محل و ضامن‌های بانکی نداریم و بی‌اعتبار شده‌ایم.
کارگر کارخانه پارسیلون خرم‌آباد عنوان کرد: مستأجرم و 14 ماه اجاره منزل را پرداخت نکرده‌ام، انتظار داریم مسئولان چاره‌ای بیندیشند، طلب کارگران را پرداخت کنند و شرکت استارت زده شود.
یکی دیگر از کارگران کارخانه پارسیلون خرم‌آباد اظهار داشت: بنا بود تا نهم اسفندماه طلب کارگران را پرداخت و تسویه کامل کنند ولی تاکنون هیچ پرداختی نداشته‌اند.
کارگر کارخانه پارسیلون عنوان کرد: با اعلام اینکه یک میلیارد و 300 میلیون تومان به کارگران پرداخت‌شده مشکلات بیشتری را برای ما ایجاد کرده‌اند و طلبکاران فشار بیشتری برای پرداخت پولی که قرض گرفته‌ایم دارند، اصلاً پول نمی‌خواهیم فقط در رسانه عمومی اعلام کنند مبلغ یک میلیارد و 300 میلیون تومان را پرداخت نکرده‌اند.
وی بیان کرد: اینکه بازرسی اجازه پرداخت را نمی‌دهد بحث سیاسی خودشان است و فقط کاسه کوزه‌ها سرکارگران خالی می‌شود؛ عمر و جوانی ما تباه‌شده و زن و بچه‌هایمان در مشقت و سختی هستند، ما هیچ پشتوانه‌ای نداریم و معلوم نیست تا کی باید به این روال ادامه دهیم.
یکی دیگر از کارگران پارسیلون اظهار داشت: بازنشسته هستم ولی تأمین اجتماعی تا زمانی که کارفرما پول چهار درصد را به‌حساب واریز نکند با بازنشستگی من موافقت نمی‌کند.
وی بیان کرد: با وضع پیش‌آمده تکلیف من روشن نیست، نه بازنشست می‌کنند و نه حق‌وحقوقمان را پرداخت می‌کنند که از استاندار تقاضا داریم حمایت کند.
بازهم وعده مسئولان طراز اول به کارگران کارخانه پارسیلون توخالی درآمد!
اخباروگزارشات کارگری:با وجود قول های متعدد مسئولان برای پرداخت مطالبات کارگران کارخانه پارسیلون بازهم این وعده در بهمن ماه محقق نشد تا شاهد بلاتکلیفی چندین ساله کارگران این واحد تولیدی باشیم.
به گزارش منابع خبری محلی،در سال های گذشته تعداد نیروهای کارخانه پارسیلون از هزار و 500 تا 2 هزار نفر به زیر 200  رسیده است، از سوی دیگر کارگران این واحد تولیدی اکنون حدود چند سال است که حقوق و مطالبات خود را دریافت نکرده اند.
در نظر بگیرید چگونه یک سرپرست خانواده می تواند بدون حقوق خانواده خود را اداره کند، اما متاسفانه کارگران پارسیلون دچار این معضل اساسی شده اند و راهکاری مناسب برای حل و فصل مشکلات کارگری این مجموعه صورت نمی گیرد.
بدنبال خلع ید مالک فعلی کارخانه پارسیلون و بر اساس مصوبه ستاد تسهیل ملی قرار بر این شد تا شاهد تشکیل یک کنسرسیوم متشکل از طلبکاران این واحد تولیدی باشیم، همچنین مقرر شد تا در اسرع وقت کنسرسیوم مربوطه اقدام به پرداخت مطالبات کارگران پارسیلون کند.
از سوی دیگر بر اساس برنامه زمانبندی شده قرار بر این بود که این کنسیرسیوم شرایط را برای احیای مجدد پارسیلون مهیا کرده تا بار دیگر این ظرفیت بزرگ تولیدی در میان مدت به چرخه تولید و اقتصاد لرستان باز گردد.
بر اساس برنامه ریزی های صورت گرفته مسئولان بهمن ماه را زمان پرداخت بخشی از مطالبات کارگران پارسیلون اعلام کرده، اما روزها از پس هم می گذرد و وعده های مسئولان استان به سرانجام نمی رسد.
حتی استاندار لرستان در جلسه ستاد تسهیل استان در تاریخ 26 بهمن ماه اعلام کرد که روند پرداخت مطالبات کارگران پارسیلون اغاز شده و در مرحله اول شاهد پرداخت یک میلیارد و 300 میلیون تومان به کارگران این مجموعه هستیم.
همین موضوع باعث شد تا بار دیگر دلگرمی میان کارگران زجر کشیده پارسیلون ایجاد شود، اما بازهم روزها می گذرد و وعده استاندار لرستان مبنی بر پرداخت مطالبات محقق نشد.
به هر حال کارگران پارسیلون همچنان باید در انتظار تحقق وعده های مسئولان کشوری و استانی باشند و بازهم اقدام به تجمع در مقابل استانداری کنند.
انتظار تمامی کارگران و مردم استان این است که اگر اقدامی واقعی در جهت پرداخت مطالبات صورت نمی گیرد، لااقل مسئولان اقدام به وعده دادن نکنند.
حال باید دید گره کور پارسیلون بزرگ چه زمانی باز خواهد شد؟ آیا مسئوولان تنها یک روزخود را جای کارگران این کارخانه قرار داده اند تا با دردها و مشقت های بسیار زیاد آنها از نزدیک آشنا شوند؟
به نظر می رسد قصه پر غصه پارسیلون سر دراز دارد …
تجمع کارگران کارخانجات کنتورسازی قزوین و صنایع کم مصرف ایرانیان مقابل استانداری قزوین!
"‌ما کارگران شرکت کنتور‌سازی با عزمی راسخ برای احقاق حقوق خود تا پای جان ایستاده‌ایم"
امروز17اسفند، کارگران دوکارخانه کنتورسازی قزوین و صنایع کم مصرف ایرانیان دراعتراض به عدم پرداخت ماه ها حقوق،حق بیمه ودیگرمطالبات ونیز بلاتکلیفی شغلی مقابل استانداری قزوین تجمع کردند.
برپایه گزارشات رسانه ای شده،بیش از 200 کارگر کارخانه کنتورسازی استان قزوین به نمایندگی از تمام کارگران این واحد تولیدی در حالی مقابل استانداری قزوین تجمع کردند که به گفته نماینده این کارگران پاسخ مناسبی از سوی مسئولان استانداری قزوین دریافت نکردند. کارگران این واحد تولیدی از سال 94 مزایای بیمه خود را دریاف نکرده و 10 ماه حقوق خود را هم نگرفته‌اند.
این تجمع اعتراضی در حالی صورت گرفت که کارگران کنتور‌سازی پلاکارت‌ها و نوشته‌هایی با موضوع "‌ما کارگران شرکت کنتور‌سازی با عزمی راسخ برای احقاق حقوق خود تا پای جان ایستاده‌ایم" در دست داشتند، این در حالی است که پیش از این مسئولان استان قزوین بارها و بارها وعده پرداخت مطالبات کارگران را داده‌اند ولی به گفته کارگران تاکنون هیچ پرداختی صورت نگرفته است.
یکی از کارگران کنتور‌سازی قزوین اظهار داشت: مسئولان استانداری قزوین در پاسخ به اعتراضات و اعتصابات کارگران کنتورسازی گفته‌اند که این تجمع‌ها بی‌نتیجه خواهد بود و به‌جای تجمع ‌مقابل استانداری به اداره کار مراجعه کرده و بیمه بیکاری دریافت کنند.
یکی دیگر از کارگران کنتورسازی نیز در این باره گفت: آخرین خبر برای پرداخت مطالبات کارگران کنتورسازی مربوط به واگذاری شرکت بوده که تا امروز هیچ اتفاقی خاصی در این باره رخ نداده و استانداری هم جواب روشنی به ما نمی‌دهد. مدیر کارخانه در حال حاضر در زندان به‌سر می‌برد و مدیر جدید نیز علی‌‌رغم وعده‌های داده شده هنوز مشخص نشده است.
ایلنانیزامروزنوشت،کارگران دو کارخانه کنتور سازی وصنایع کم مصرف ایرانیان صبح امروز در اعتراض به آنچه بلاتکلیفی در وضعیت کارخانه ودریافت مطالبات مزدی خود می‌خوانند مقابل ساختمان استانداری قزوین تجمع کردند.
منابع خبری در این دو  واحد تولیدی گزارش کردند تجمع اعتراضی امروز صبح (17 اسفند ماه) آنها  به دلیل بی‌توجه‌ای کارفرمای کارخانه کنتور سازی به تعویق  معوقات مزدی وعیدی وپاداش پایان سال آنها   صورت گرفته است.
به گفته آنان، مطالبات مزدی حدود  350 نفر از کارگران شاغل در واحد کنتور سازی  با احتساب اسفند ماه حدود 5 ماه به تاخیر افتاده و 80 کارگر شاغل درکارخانه صنایع کم مصرف ایرانیان نیز دست کم 9 ماه مزد معوقه طلبکارند.
طبق اظهارات کارگران معترض ، جدا از مسئله به تاخیر افتادن چندین ماهه دستمزد کارگران این دو کارخانه تا این لحظه هیچ خبری از  وضعیت پرداخت عیدی وپاداش  آنان نیست و در آستانه سال نو نگران وضعیت مالی خود هستند.
کارگران معترض  با بیان اینکه قرار است  مدیریت کارخانه کنتور سازی وصنایع کم مصرف ایرانیان به سرمایه گذار جدید واگذار شود در ادامه گفتند : در حال حاضرکارگران این دو واحد امیدوارند وضعیت مالی کارخانه در نتیجه واگذاری آن به یک کارفرمای دیگر بهبود پیدا کند.
به گفته کارگران هم اکنون  در زمینه واگذاری سهام کارخانه به سرمایه گذار جدید مشکلاتی به وجود آمده که  بخشی دیگر از خواسته ای ما کارگران در اجتماع امروز تسهیل این واگذاری از مسئولان است.
تجمع اعتراضی کارگران شهرداری بروجرد نسبت به عدم پرداخت 6ماه حقوق وعیدی مقابل شورای شهر
اخباروگزارشات کارگری:صبح امروز سه شنبه 17اسفند،جمعی از کارگران شهرداری بروجرد دراعتراض به عدم پرداخت 6ماه حقوق وعیدی مقابل شورای شهر تجمع کردند و با پهن کردن سفره ای خالی اعتراض خود را بنمایش گذاشتند.
به گزارش منابع خبری محلی،حقوق معوقه کارگران شهرداری بروجرد چند سال است که تکرار می شود و در طول این چند سال کارگران به موقع حقوق و مزایای خود را دریافت نکرده و در دنیایی از مشکلات قرار دارند.
هم اکنون کارگران شهرداری بروجرد 6 ماه است حقوق دریافت نکرده و هنوز چشم انتظار عیدی هستند و این در حالی است که تنها چند روز تا رسیدن سال جدید باقی مانده و کارگران شهرداری تنها شرمنده خانواده خود هستند.
تاکنون چندین بار کارگران شهرداری در اعتراض به چند ماه حقوق معوقه تجمع و راهپیمایی کرده اند که تنها وعده ها را دریافت کرده اند و هیچ کسی تا کنون به داد این کارگران زحمت کش نرسیده است.
با توجه به رسیدن نوروز این کارگران شهرداری در تلاش هستند تا شهر را برای رسیدن نوروز آماده کنند اما در پایان نه حقوقی دارند نه مزایایی.
صبح امروز سه شنبه جمعی از کارگران شهرداری بروجرد در اعتزاض به حقوق معوقه و عدم دریافت عیدی در مقابل شورای شهر بروجرد تجمع کردند و با پهن کردن سفره ای خالی سعی کردند این بار اعتراض خود را کمی متفاوت تر نشان دهند.
تجمع اعتراضی کارگران کارخانه فولاد جنوب مقابل استانداری هرمزگان!
اخباروگزارشات کارگری:امروز17اسفند،جمعی از کارگران کارخانه فولاد جنوب دراعتراض به عدم پرداخت ماه حقوق ،حق بیمه ومطالبات دیگرشان مقابل استانداری هرمزگان اجتماع کردند.
بنابه گزارشات منتشره،نماینده کارگران  کارخانه فولاد جنوب اظهار داشت: علاوه بر حقوق شش ماه گذشته در سال جاری،بخشی از مطالبات سال های گذشته تعدادی از کارگران هنوز پرداخت نشده است.
وی که مایل نبود نامی از وی برده شود ادامه داد: این امر موجب متلاشی شدن برخی خانواده ها و اعتیاد عده ای از کارگران شده و برخی از کارگران حتی توان پرداخت هزینه رفت و آمد درون شهری را ندارند.
نماینده کارگران فولاد جنوب اشاره کرد: این موضوع بارها و بارها از راه های های قانونی پیگیری شده و زمانی که از نتیجه نا اُمید شدیم به دادگاه مراجعه کردیم.
وی ابراز داشت: دادگاه اقدام به صدور حکم اجرایی برای پرداخت حقوق کارگران کرد ولی این حکم تاکنون اجرایی نشده است.
وی اضافه کرد: فولاد جنوب در سال های گذشته 20 میلیارد تومان وام از بانک های استان دریافت کرده ولی مشخص نیست این تسهیلات چگونه هزینه شده و چرا حقوق و بیمه کارگران را پرداخت نمی کند.
این کارگر فولاد جنوب اظهار داشت:با توجه به اینکه شمش های تولیدی فولاد جنوب سریع به فروش می رسد نباید با مشکل مالی روبه رو باشد.
'مجتمع فولاد جنوب در اردیبهشت سال 1383 با سرمایه گذاری 51درصد طرف ایرانی و 49درصد طرف خارجی (مسلمان هندوستان) به ثبت رسید.'
' عملیات اجرایی ساخت کارخانه ذوب آهن فروردین ماه سال 1384 با ظرفیت تولید 300 هزار تن شمش در سال را در زمینی به مساحت چهار هکتار و در منطقه ویژه اقتصادی خلیج فارس با حجم 340 میلیارد ریال آغاز کرد.'
چهارمین تجمع  اعتراضی کارگران جاده رامیان به شاهرود (شرکت مراغ)!
اخباروگزارشات کارگری:امروز17اسفند برای چهارمین بار در يك ماه، کارگران جاده رامیان به شاهرود (شرکت مراغ) دراعتراض به عدم پرداخت ماه ها حقوقشان مقابل کارگاه این شرکت تجمع کردند و هیچ یک از مدیر و پیمانکار این شرکت برای پاسخگویی حضور نیافت.
به گزارش منابع خبری محلی،روز گذشته16اسفند هم اين كارگران براي دريافت مطالبات يكساله شان در همين محل تجمع كردند و بايد ديد چرا مسئولان اين شركت پاسخگو نيستند؟!
در این تجمع روسای ادارات کار، تعاون و رفاه اجتماعی رامیان و آزادشهر و رئیس کارگاه این شرکت حضور داشتند.
درهمین رابطه:
اعتصاب وتجمع کارگران جاده رامیان به شاهرود (شرکت مراغ)برای دومین روزمتوالی!
اخباروگزارشات کارگری:صبح امروز2اسفندبرای دومین روزمتوالی، کارگران جاده رامیان به شاهرود (شرکت مراغ)به اعتصابشان ادامه دادند و با تجمع مقابل ساختمان شرکت خواهان پرداخت مطالبات 10 ماهه خود شدند.
 
به گزارش منابع خبری محلی،کارگران این شرکت می گویند: پیمانکار این شرکت هر بار با وعده هایی که عملی نمی شود کارگران را نزدیک به یک سال بدون هیچ حقوق و مزایایی مشغول کرده است.
آنها می گویند: این بار هم وعده پرداخت حقوق تا پایان این ماه را می دهد.
این کارگران در ادامه می گویند: از فروردین ماه سال گذشته بابت معوقات حقوق و سنوات خود از این شرکت طلبکارهستیم.
تجمع کارگران جاده رامیان به شاهرود (شرکت مراغ)دراعتراض به عدم پرداخت ماه ها حقوقشان!
اخباروگزارشات کارگری:روزگذشته1اسفند، کارگران جاده رامیان به شاهرود دراعتراض به عدم پرداخت10ماه حقوقشان مقابل شرکت مراغ تجمع کردند.
به گزارش منابع خبری محلی، کارگران تجمع کننده گفتند: از فروردین ماه سال گذشته بابت معوقات حقوق و سنوات خود از این شرکت طلبکارند.
این کارگران تصریح کردند: مشکلات در پرداخت دستمزد، آنها را در شرایط بد مالی قرار داده است و با توجه به نزدیک شدن به سال جدید و شب عید نیازمند دریافت معوقاتشان هستند.
بر اساس این گزارش، این شرکت موظف است تا حقوق کارگرانش را پرداخت کند و در این مدت با وعده و وعید، کارگران را نگه داشته است و دیگر بعد از گذشت 10 ماه و عملی نشدن وعده ها، صبر کارگران هم لبریز شد و امروز با تجمع اعتراض خود را ابراز داشتند.
اعتراض کارگران جاده رامیان به شاهرود (شرکت مراغ) نسبت به عدم پرداخت یکسال حقوق رسانه ای شد!
صدای اعتراض کارگران جاده رامیان به شاهرود (شرکت مراغ) هم بلند شده که از عدم پرداخت حقوق و مزایای یک ساله شان ابراز نارضایتی و شکایت داشتند و خواستار دریافت مطالباتشان بودند.
به گزارش منابع خبری محلی، فرماندار شهرستان رامیان و مدیرکل صنعت ومعدن گلستان در حال پیگیری هستند تا پایان بهمن، دوماه از حقوق معوقه کارگران شاهرود گرانیت پرداخت شود.
همچنین فرماندار گفت: تا پایان بهمن ماه قرار است اسناد خزانه ای برای پیمانکار پرداخت شود تا معوقات کارگران پرداخت شود.
تجمع اعتراضی کارگران شرکت آریا رود پارس هندیجان نسبت به عدم پرداخت 9ماه حقوق!
اخباروگزارشات کارگری:امروزسه شنبه17اسفند،جمعی از کارگران شرکت آریا رود پارس در اعتراض به عدم پرداخت 9ماه حقوقشان مقابل کارگاه این شرکت در هندیجان تجمع کردند.
برپایه گزارشات منتشره،تجمع اعتراضی این کارگران با حضور مسئول اداره سیاسی فرمانداری هندیجان به منظور بررسی و پیگیری مشکل آنها پایان یافت.
قابل یادآمری است که قرارداد احداث شبکه آبیاری ، زهکش و ایستگاه پمپاژ زهکشی ناحیه R4 هندیجان از سوی شرکت آب منطقه ای خوزستان به شرکت آریارود پارس واگذار شده است.
عدم پرداخت3ماه حقوق کارگران شرکتی شهرداری یزد!
بیش ازسه ماه است که حقوق کارگران شرکتی شهرداری یزد پرداخت نشده است.
به گزارش امروز رسانه ها درهمین رابطه،رییس کمیسیون خدمات شهری شورای اسلامی شهر یزد با اشاره به عدم پرداخت به موقع حقوق کارگران شرکتی شهرداری،‌گفت: شورای شهر یزد تا تاریخ 22 اسفند به شهرداری مهلت داده تا نسبت به پرداخت حقوق معوق و عیدی کارگران شرکتی اقدام کند.
عدم پرداخت ماه ها حقوق کارگران راه وشهر سازی بیرجند!
5ماه حقوق و2سال عیدی 100کارگر شرکت اساس سازه شرق بیرجند پرداخت نشده است.
80کارگرشرکت چند آشیانه بیرجند هم چند ماه است که حقوقشان پرداخت نشده است.
به گزارش منابع خبری محلی،محمدی یکی از کارگرانی که در حوزه راه و شهرسازی مشغول است اظهارکرد: کار در راه ها و مسیرهای جاده ای بسیار سخت است و گاها ممکن است برای کار به خارج از شهر برویم و در همانجا مستقر شویم.
وی افزود: اما با تحمل این کار سخت و دوری از خانواده، متاسفانه حقوق ما کارگران پرداخت نمی شود و هیچ دلگرمی نداریم.
رضایی یکی از کارگران دیگر هم بیان کرد: متاسفانه هم اکنون 5 ماه است که حقوق نگرفته ام و حتی هنوز عیدی سال گذشته را هم به ما نداده اند.
وی افزود: اکنون در پایان سال و آستانه نوروز، جیب ما کارگران خالی است و پولی برای خرید نوروزی فرزندانمان نداریم.
وی تاکید کرد: چه کسی جوابگوی غم و غصه های و شرمندگی ما کارگران در مقابل خانواده ها است؟
اینجا خوابگاه دانشجویی نیست، اقامتگاه کارگران فصلی است
کارگری شب عید با مدرک لیسانس
یکی یکی از راه می‌رسند. هر شب همین موقع‌ها پیدایشان می‌شود؛ حدود 10 شب. گاهی کار، بیشتر هم طول می‌کشد؛ معمولاً روزهای آخر. آن وقت است که تن خسته‌شان را در آخرین ساعت‌های شب به خانه می‌رسانند و سرشان به بالش نرسیده، به خواب می‌روند. منظور از خانه، خوابگاهی است که شب عید، آنها را دور هم جمع می‌کند؛ به حکم اجبار. ماندنشان ماندگاری نیست. تلاشی است برای کسب درآمدی نه چندان چشمگیر، اما بهتر از دست خالی ماندن در شب عید. در آهنی کهنه به روی ساختمان سه طبقه باز می‌شود. پله‌ها از همان ابتدای ورود شروع می‌شود؛ پله‌های قدیمی باریک که کوچه را بلافاصله به طبقه بالا وصل می‌کند. در آنجا چند اتاق هست، در هر اتاق چند تخت. روی هر تخت یک مرد... نمی‌دانم چرا یاد شعر شاملو می‌افتم. شاید به خاطر نمای تنگ و کم نور اتاق‌هاست که هنوز تمام ساکنانش بازنگشته‌اند. ساکنانش یعنی محمد، امید، صادق، مهدی و دیگران؛ کارگران خدماتی شب عید.
مهدی پنجره را نیمه باز می‌کند تا فضای اتاق از دود سیگار سبک شود. زیاد حوصله حرف زدن ندارد. خسته است، مثل بقیه. اواخر بهمن آمده. دهدشتی است، 26 ساله و دانشجوی فوق لیسانس. امسال نخستین سالی نیست که برای کار به تهران می‌آید. سال سوم است. هر سال با همین شرکت کار می‌کند. اصلاً خودشان زنگ می‌زنند و پیگیر می‌شوند که می‌آید یا نه؟ کارگر زیاد است اما شرکت ترجیح می‌دهد با شناس‌ها کار کند: «ساعت پنج و نیم، 6 صبح بیدار می‌شویم تا 7 سر کار باشیم. آدرس‌ها را از روز قبل بهمان داده‌اند. دیگر شرکت نمی‌رویم. یعنی وقت نمی‌شود. مستقیم می‌رویم برای کار. معمولاً روزانه کار یک جا را انجام می‌دهیم. گاهی هم پیش می‌آید دو جا را در یک روز برویم. قرارداد شرکت برای 8 ساعت کار در روز است اما اضافه کار می‌مانیم چون همیشه بیشتر طول می‌کشد. گاهی کار یک خانه دو سه روز هم زمان می‌برد. اما حالا بیشتری‌ها می‌خواهند یک روزه کارشان تمام شود. شستن دیوار، کف، شیشه، پرده و حمام و دستشویی. کارهای خرده ریز را معمولاً خودشان انجام می‌دهند یا کارگر زن می‌گیرند.»
مهدی ریزجثه است. به قد و قواره‌اش نمی‌خورد بتواند از عهده کار مدام سنگین برآید اما خودش می‌گوید برایش سخت نیست و تا جوان است باید کار کند. تازه این کار برایش حکم کار موقت را دارد، گرچه اوضاع کار خوب نیست و برادرش بعد از مدت‌ها این در و آن در زدن، به زور توانسته برای خودش در یاسوج کاری پیدا کند.
صادق، درشت اندام است. هم اتاقی مهدی در اتاق 6 نفره که هرکدام بابتش ماهی 180 هزار تومان کرایه می‌دهند. این اتاق از همه اتاق‌های خوابگاه بزرگتر است. سه تا تخت دو طبقه دارد که به دیوار چسبیده. یک بخاری برقی خاموش، حدفاصل دو تا از تخت‌ها قرار دارد که کنارش سینی استیل با استکان‌های چای نیم خورده به چشم می‌خورد. طبقه همکف دو تا گاز سه شعله برای آشپزی هست، گرچه کسی وقت این کار را ندارد. معمولاً املت یا نیمرویی می‌خورند و خیلی زود می‌خوابند.
صادق 30 ساله است؛ اهل کرمانشاه. لیسانس دارد. در شهر خودشان بیکار است. اینجا کسی او را نمی‌شناسد. می‌تواند بیاید چند ماه بماند و کار کند. البته دو ماه آخر سال بهتر است و صادق هم همین موقع‌ها می‌آید. پیش آمده که وقت دیگر سال هم آمده باشد. مثل بعضی‌های دیگر که کل سال را اینجا هستند. میانگین، ماهی 2 و نیم میلیون تومان در می‌آورند. البته شب عید این‌طور است: «کار نیست. مشکل ما هم همین است. شهرستان‌ها این همه دانشگاه دارند، این همه فارغ‌التحصیل می‌شوند اما هیچ کاری نیست. بچه‌های دانشگاه خودمان آمده‌اند تهران دستفروشی می‌کنند.» صادق این را می‌گوید، درحالی که به نقطه‌ای روی دیوار خیره شده است. کم حرف است. شاید کمی خجالتی، چون موقع حرف زدن توی صورت آدم نگاه نمی‌کند. صادق هم مثل مهدی مجرد است. تا وقتی کار نیست، چطور می‌تواند ازدواج کند؟ می‌گوید:
«تعجب نکنید از اینکه ما با مدرک لیسانس کارگری می‌کنیم. اینجا کسی را داریم که دانشجوی دکتراست. اهل کردستان است. آن طرف‌ها اصلاً کار نیست. شما در همین شرکت‌های خدماتی نظافتی نمی‌توانید یک کارگر یزدی یا اصفهانی پیدا کنید چون آنجا امکانات هست.» صادق دست‌ها را به هم می‌مالد. پوست دست‌ها قرمز و خشکند. هر روز هفته را کار می‌کند، بدون تعطیلی. روزهای تعطیل کارشان بیشتر هم هست.
امید، ایلامی است؛ 27 ساله. بیشتر کارگرها در همین سن و سال هستند. زیر 30 سال. آنهایی که شب عید آمده‌اند، 20 نفری می‌شوند در این خوابگاه. باز هم هستند. بعضی‌ها خانه قوم و خویش‌شان می‌مانند. آنها هزینه‌شان کمتر می‌شود. امید ازدواج کرده و یک دختر 2 ساله دارد. فوق دیپلم حسابداری است و کار اداری هم کرده. مدتی اما درآمدش خیلی کم بوده. خیال دارد ادامه تحصیل بدهد و لیسانس و فوق لیسانسش را هم بگیرد تا شاید جایی استخدام شود: «کار عیب نیست. در شهر ما کسی نمی‌داند اینجا کارگری می‌کنیم. حتی به خانواده خانمم گفته‌ام آمده‌ام بازار، حسابداری می‌کنم. راستش یک کار این‌طوری هم پیدا شد اما پشیمان شدند. بازاری‌ها برای کارهای حسابداری‌شان دنبال آشنا هستند. ما را اینجا کسی نمی‌شناسد».
محمد، کشاورز است. این وقت سال در روستای خودشان کاری ندارد. اهل نهاوند است. همسر و دو فرزند دارد. از اول بهمن آمده تهران. پارسال زودتر آمده بود. اما بیشترِ کار همین دو ماه است: «خیلی‌ها هستند کشاورزی می‌کنند و آخر سال برای کار به تهران می‌آیند. توی شهرستان نمی‌شود این‌طور کارها را کرد. طرف‌های ما خیلی رسم نیست کار خانه‌شان را بدهند کس دیگری بکند. خودشان خانه تکانی می‌کنند. تهرانی‌ها اما بیشترشان کارگر می‌گیرند. تقاضا خیلی زیاد است. هرکس از شهرستان بیاید بیکار نمی‌ماند».
بیشتر کسانی که شب عید از شهرستان برای کارگری می‌آیند تهران، مرد هستند اما استثنا هم وجود دارد؛ مثل دو دختری که می‌گویند در شرکت کار می‌کنند و هر دو تحصیلکرده‌اند و اینجا خانه خواهرشان می‌مانند. آنجور که می‌گویند 90 درصد کارگران خدماتی که برای کار شب عید به تهران می‌آیند، تحصیلکرده یا دانشجو هستند. چشم‌های خسته، مجال بیشتری برای صحبت باقی نمی‌گذارد. یاد خاطره‌ای نزدیک می‌افتم: پیرمرد ریز نقش که ساک سیاه کوچکی را با دو دست به سینه فشرده، سوار تاکسی می‌شود و خودش را کنار مرد درشت اندامی که کنار خانمی میانسال نشسته، جا می‌کند. سلام بلندش را راننده زیر لب جواب می‌دهد. جمله‌های بعدی را تقریباً به سلام وصل می‌کند. «کارگر نمی‌خواین؟! کارم خیلی خوبه‌ها. تمیز کار می‌کنم.» انگار روی صحبتش با خانم باشد، چون زن جواب می‌دهد:
-الان خونه نمیرم. دارم میرم جایی.
-خب هر وقت بگین میام. کارم خوبه‌ها.
زن حرفی نمی‌زند. انگار امیدش به زن جلویی باشد که منم. دوباره همان حرف‌ها را تکرار می‌کند. می‌گویم:
- سر کار میرم.
-اداره رو هم تمیز می‌کنم. تی می‌کشم، گردگیری، پله می‌شورم.
می‌گویم که خودشان آدم دارند برای نظافت. دمغ می‌شود: «از نیشابور اومدم. اومدم واسه کار.» تاکسی به مقصد می‌رسد و حرفش نیمه تمام می‌ماند.
پیرمرد ریزنقش نیشابوری هم یکی از صدها یا هزاران نفری است که این روزها راهی تهران شده‌اند تا از سفره رنگارنگ کاسبی شب عید پایتخت، سهمی به خانه برند.
منبع:روزنامه ایران-17اسفند
جان باختن کارگرجوان پروژه آبرسانی روستاهای جنوب پلدخترحین کار!
فرمانده انتظامی پلدختر ازجان باختن کارگرجوان پروژه آبرسانی روستاهای جنوب این شهرستان در حین کارخبرداد.
سرهنگ صفر عبدالوند عصر سه شنبه درهمین رابطه گفت: این حادثه در حین جابجایی بلوک های بتونی پیش ساخته که برای ساخت محوطه ایستگاه پمپاژ آبرسانی به روستاهای جنوب شهرستان پلدختر رخ داد.
فرمانده انتظامی پلدختر گفت: متاسفانه یکی از کارگران جوان پروژه شرکت آبرون پایدار به نام یوسف تقی پور در زیر بلوک های دو تنی محبوس شد که پس از انتقال به بیمارستان پلدختر به علت شدت جراحات وارده جان باخت.
مرگ کارگر جوان کارخانه سنگبری مشهد برا اثر سقوط!
صبح روز گذشته16اسفند، کارگرجوانی حین کار در کارخانه سنگبری مشهد درپی شکسته شدن سقف ایرانیتی ساختمان از بالا به پایین پرت وجانش را ازدست داد.
برپایه گزارشات منتشره،تلاش گروه امداد وپزشکان حاضر درصحنه برای نجات جان این کارگر 19 ساله بی نتیجه ماند.
هفدهم اسفندماه1395
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

با ما در تماس باشید

عضویت در خبرنامه سایت