.
سه شنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۸.
امروز:
Nov 19 2019.
برابر با

 ارسال مطلب به ایران تریبون

matlab@iran-tribune.com

منتخب ایران تریبون

نشریات

جمعه, 26 مهر 1392 ساعت 02:20

گزارشات کارگری۲۵مهرماه

http://etehadbinalmelali.com/blog/
- شعبه اول دادگاه تجدید نظر استان کردستان حکم 6 ماه حبس تعزیری شریف ساعد پناه و مظفر صالح نیا را به جزای نقدی تبدیل کرد
- عدم پرداخت حقوق معوقه‌ی کارگران "سد خاکی قوچم دهگلان"
- گزارشی از شرکت اشکان سازان غرب سنندج
- تمامی وعده ها به کارگران روستايي مخابرات استان فارس توخالی درآمد!
- اجرای طرح استادشاگردی  ومراکزآموزش فنی – حرفه ای!
- كارگري بر اثر تصادف در شهرك صنعتي اشتهارد جان باخت
- اعتراض سندیکاهای دانش آموزی فرانسه به اقدام دولت در اخراج دانش آموزان مهاجر
- اعتراض مردم رومانی به فعالیت های شرکت شل برای استخراج گاز
شعبه اول دادگاه تجدید نظر استان کردستان حکم 6 ماه حبس تعزیری شریف ساعد پناه و مظفر صالح نیا را به جزای نقدی تبدیل کرد
شعبه اول دادگاه تجدید نظر استان کردستان حکم شش ماه حبس تعزیری مظفر صالح نیا و شریف ساعد پناه را که از سوی دادگاه بدوی انقلاب بر علیه این دو نفر صادر شده بود شکست و آنرا به 600 هزار تومان جزای نقدی تبدیل کرد. این حکم جهت اجرا به شعبه 4 دادگاه اجرای احکام شهر سنندج ارجاع شده است.
شریف ساعد پناه و مظفر صالح نیا از اعضای هیات مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران در دی ماه سال 1390 به بهانه های واهی از سوی مامورین امنیتی بازداشت شدند و پس از دو هفته با قرار وثیقه 80 میلیون تومانی از زندان آزاد شدند. از آنزمان این کارگران بارها مورد محاکمه و تحت فشار قرار گرفتند تا مجبور به استعفا از اتحادیه آزاد کارگران ایران بشوند، بطوریکه قاضی یکی از دادگاهها صراحتا به شریف و مظفر اعلام کرد  چنانچه از اتحادیه استعفا دهید حکم برائت برایتان صادر میکنم و در غیر این صورت باید منتظر مجازات باشید. با این حال آنان تن به خواست قاضی نداند و به همین دلیل شعبه اول دادگاه انقلاب سنندج این دو فعال کارگری را به شش ماه حبس تعزیری محکوم کرد و بدنبال آن این کارگران با اعتراض به حکم صادره، هفتم مهر ماه جاری در شعبه اول دادگاه تجدید نظر بار دیگر مورد محاکمه قرار گرفتند و صبح امروز حکم 600 هزار تومان جزای نقدی به آنان ابلاغ شد.
مظفر صالح نیا و شریف ساعد پناه در شرایطی هر کدام به پرداخت ششصد هزار تومان جزای نقدی محکوم شده اند که هیچ جرمی جز دفاع از حقوق صنفی خود و دیگر هم طبقه ای هایشان مرتکب نشده اند. این حکم، حکمی بر علیه حق اعتراض کارگران ایران به فقر و فلاکت و حداقل مزد است و بیش از هر چیزی بیانگر اراده ضد کارگری مسئولین حکومتی برای به تمکین واداشتن  کارگران در برابر شرایط فلاکت باری است که هر روزه عمق و دامنه بیشتری پیدا میکند.
اتحادیه آزاد کارگران ایران صدور حکم جزای نقدی در دادگاه تجدید نظر بر علیه شریف ساعد پناه و مظفر صالح نیا را آنهم در شرایطی که زندگی آنان همچون میلیونها کارگر در تنگنای شدید معیشتی قرار دارد قویا محکوم میکند و بدینوسیله اعلام میدارد اعتراض، تجمع، اعتصاب و تشکل یابی از بدیهی ترین حقوق اجتماعی کارگران است و ما در اتحادیه آزاد کارگران ایران مرعوب هیچ فشار و جریمه ای نخواهیم شد و مصممانه به  مبارزات بی وقفه خود جهت دستیابی به حقوق انسانی مان ادامه خواهیم داد.
اتحادیه آزاد کارگران ایران – 25 مهر ماه 1392
عدم پرداخت حقوق معوقه‌ی کارگران "سد خاکی قوچم دهگلان"
پیمانکاران سد خاکی قوچم دهگلان مدت 6 ماه است که از پرداخت حقوق کارگران خود امتناع کرده‌اند. انجام این پروژه به عهده‌ی یکی از شرکتهای پیمانکاری وابسته به سپاه می‌باشد. این شرکت دارای 370 کارگراست که همه‌‌ی آن‌ها از اول فروردین سال جاری تاکنون (23/7/92) هیچ‌گونه حقوقی دریافت نکرده‌اند.
کارگران این شرکت بارها برای رسیدگی به مساله‌ی حقوق و همچنین شرایط سخت کار به کارفرما مراجعه کرده‌اند که هر بار هم با بهانه‌های واهی مانند نبود بودجه و همچنین تهدید به اخراج روبرو شده‌اند.
کمیته‌ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری-23 مهر 1392
گزارشی از شرکت اشکان سازان غرب سنندج
شرکت اشکان سازان غرب (سازنده‌ی لوله‌های آبیاری) واقع در گردنه‌ی صلوات آباد سنندج دارای 25 کارگر است که با اعمال اضافه‌کاری‌ اجباری کارگران را وادار به انجام کار از ساعت 7 صبح تا 9 شب می کند. کارگران روزانه با مواد شیمیایی و انجام کارهای سنگین سر و کار دارند اما شغل آنها در ردیف کارهای سخت و زیان‌آور قرار نگرفته و در نتیجه از هیچگونه خدمات و مزایای مشاغل سخت و زیان‌آور برخوردار نیستند. علاوه بر شرایط طاقت‌فرسای کاری، کارگران در این شرکت از داشتن مزایایی مانند مرخصی و تعطیلات رسمی محروم هستند و همچنین همیشه در طول سال دارای دو ماه دستمزد معوقه هستند.
کمیته‌ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری-23 مهر 1392
تمامی وعده ها به کارگران روستايي مخابرات استان فارس توخالی درآمد!
کارگران روستايي مخابرات استان فارس :از ارديبهشت پارسال تا هفتم‌مهر اعتراض کرديم. به مجلس رفتيم، به اداره کار شکايت کرديم و هرجا فرياد زديم، صدايمان را نشنيدند.
در خرداد 91 کارگران شرکت مخابرات استان فارس با تحولي بزرگ در محل‌کارشان مواجه شدند؛ به آنها اعلام شد که به‌دليل بحران مالي و سودآورنبودن شرکت مخابرات، تعديل نيرو صورت خواهد گرفت و بسياري از آنان اخراج خواهند شد. بعد از اعتراضات گسترده کارگران به اين طرح، شرکت مخابرات تصميم گرفت قراردادهاي جديدي را براي کارگران خود تنظيم کند. رحمان که از کارگران شرکت مخابرات فارس در کازرون است، مي‌گويد: «به ما گفتند طرحي را شروع کرده‌اند براي بهره‌وري و قصد دارند هزينه‌ها را کاهش دهند. اول مي‌خواستند اخراج کنند اما بعد که ديدند اعتراض‌هايي صورت گرفته، قراردادهايي با چهارساعت کار در روز با ما بستند. من 12سال سابقه دارم. با اينکه شعار دولت قبل هم حمايت از محرومان بود اما باز اين کار صورت گرفت. خيلي از کارگرها 20 يا 30سال سابقه دارند؛ سنشان بالا رفته و کار ديگري بلد نيستند.»
او مي‌گويد: «من حدود 300هزارتومان حقوق مي‌گيرم. قبلا حدود 650هزارتومان بود. الان اضافه‌کاري هم نمي‌دهند. البته بيمه را به‌طور کامل در اختيارمان مي‌گذارند. در قانون کار ما هشت‌ساعت در طول روز را قانوني مي‌دانيم اما با ما چهار يا پنج‌ساعته قرارداد مي‌بندند. براي اينکه حقوق را نصف بدهند.»
با اين اتفاق، کارگران مقابل فرمانداري اعتراض مي‌کنند تا وضعيت درست شود اما تفرقه بين آنها ايجاد مي‌شود. به کارگران شهري گفته مي‌شود که با آنها هشت‌ساعته قرارداد بسته مي‌شود اما روستايي‌ها همان چهارساعته ماندند.
رحمان مي‌گويد: «من جمعشان کردم و رفتيم مقابل استانداري و فرمانداري اما نتيجه‌اي نداد. تهديد کردند که اخراج مي‌شويم و کم‌کم مجبور شديم به حقوق 300هزارتومان راضي شويم. فقط با زبان تهديد برخورد مي‌کردند. خيلي‌ها را اخراج کردند. مثلا در لار و جهرم، چندنفر اخراج شده‌اند. بسياري هم مجبور شدند بروند سراغ کاری ديگر چون با چهارساعت نمي‌توانستند زندگي‌شان را تامين کنند.»
حالا کارگران مي‌گويند که تنها اميدواري‌شان به دولت جديد است. آنها مي‌گويند که مخابرات درآمد زيادي دارد و نمي‌دانند که پول‌ها کجا خرج مي‌شود که اعلام کردند دچار بحران مالي شده‌اند. «اما اصل موضوع اين است که بحران مديريتي دارند نه بحران مالي.»
ادعاي بحران مالي در شرکت مخابرات در حالي است که در ديگر استان‌ها چنين وضعيتي براي کارکنان اين شرکت به‌وجود نيامده است. توسعه زيرساخت‌ها و پروژه‌هاي جديد شرکت مخابرات، در اقصي‌نقاط کشور نشاني از يک شرکت بحران‌زده را ندارد. کارگران اين شرکت با استناد به سايت رسمي و روزنامه اقتصاد ايران، در وبلاگي نظراتشان را در مورد بحران مالي عنوان‌شده از سوي مسوولان بيان مي‌کنند: «رييس هيات‌مديره مخابرات ايران در صفحه 51 از مجله ارتباط اعلام مي‌دارد که سود مخابرات بعد از خصوصي‌سازي در سال 87 از سالانه 640ميلياردتومان به دوهزارميلياردتومان در سال 90 رسيده است. سود سهام شرکت مخابرات در فاصله سه‌سال از 13تومان در سال 86 به 43‌تومان در سال 89 رسيده است که اين موضوع خود نشان از سودآوري شرکت در سال‌هاي اخير مي‌باشد و اما نيروهاي رسمي حداقل هرنفر 11ميليون‌تومان سهام دريافت کرده‌اند. درآمد همين 11ميليون‌تومان که الان سه‌برابر شده، ماهانه حدود300 الي 400هزارتومان است که معادل حقوق يک نيروي پيمانکاري است که اين خود دال بر بي‌عدالتي اين شرکت است.»
به گفته سيدهاشمي، رييس هيات‌مديره شرکت مخابرات ايران، 32هزار نيروي رسمي و 400هزار نيروي پيماني در مخابرات مشغول کارند که قريب به 80درصد نيروهاي رسمي در آستانه بازنشستگي قرار دارند. شرکت مخابرات اعلام کرده که حقوق کارکنان رسمي اين شرکت بين 25 تا 120درصد افزايش يافته است. اما کارگران استان فارس مي‌گويند که مسوولان مخابرات فقط کارمندان رسمي را در افزايش حقوق‌ها در نظر مي‌گيرند.
بعد از اجراي طرح کاهش ساعت‌کاري و کسر حقوق کارگران، اين گروه از کارکنان مخابرات به سه‌دسته تقسيم شدند. عده‌اي به‌دليل کهولت سن و نداشتن تخصص ديگر، مجبور به ماندن شده‌اند. عده کمي توانسته‌اند کار بهتري پيدا کنند و استعفا داده‌اند. تعدادي از کارگران هم به مشاغلي مانند مسافرکشي، کارگر ساختماني و پيک موتوري، به‌عنوان شغل دوم روي آورده‌اند. «عباس» يکي از کارگران شرکت مخابرات است که 20سال سابقه کار دارد. او مي‌گويد: «من چهار فرزند دارم. بعد از چندسال دوندگي در گزينش، توانستم به حداقل حقوق قانون اداره کار برسم. با 20سال سابقه‌کار به من 420هزارتومان حقوق مي‌دهند. از ارديبهشت پارسال، شرکت را تحويل شرکت نوين شيراز دادند بعد گفتند ما ساعت‌کاري و حقوق و بيمه را نصف مي‌کنيم. هرکس دوست دارد بماند و هرکس نمي‌خواهد برود. گفتند بودجه کشور کم است و درآمد مخابرات از خرج‌هايش کمتر است.»
عباس ادامه مي‌دهد: «من 41سال سن دارم و شرايط سني و جسمي‌ام اجازه نمي‌دهد کار ديگري را شروع کنم. کار ديگري بلد نيستم. از ارديبهشت پارسال تا هفتم‌مهر اعتراض کرديم. به مجلس رفتيم، به اداره کار شکايت کرديم و هرجا فرياد زديم، صدايمان را نشنيدند و بالاخره به‌دليل بلاتکليفي مجبور شديم در مهرماه قرارداد‌هاي جديد را امضا کنيم. قراردادها يک‌ساله بود و پايان شهريور قراردادمان تمام شده است. اميدوارم دولت جديد بتواند اين بي‌عدالتي و ظلم در حق ما را رفع کند.» عباس درمورد تنها نتيجه‌اي که اعتراضات داشته است، مي‌گويد: «بيمه‌هايمان را کامل رد مي‌کنند و ساعت‌کاري را به پنج‌ساعت افزايش دادند. فعلا به ما گفتند که قرار است يک پيمانکار جديد بيايد و ممکن است شرايط بدتر يا بهتر شود. قولي براي بهبود شرايط نداده‌اند. خيلي‌ها رفتند سراغ کشاورزي و کارهاي ديگر اما من که نه سرمايه‌اي براي خريد مغازه و ماشين دارم و نه زميني براي کشاورزي، بايد چه‌کار کنم؟ من فقط دوست دارم يکي از کساني که در اجرا و تصويب اين طرح براي ما نقش داشته است، بيايد و يک‌هفته در شرايطي که ما هستيم، زندگي کند.»
او مي‌گويد که مسوولان حرف او و همکارانش را مي‌فهمند که مي‌گويند يک‌ميليون‌تومان حقوق هم با تورم فعلي کم است اما پاسخ مي‌دهند که طرحي است که از بالا بهشان دستور داده‌اند و بايد اجرا شود.
بعد از اعلام شرکت مخابرات براي اجراي طرح کسر ساعات‌کاري، کارگران مخابرات استان فارس اعتراضات گسترده‌اي انجام دادند. روز يکشنبه پنجم‌شهريور سال 91، نماينده ولي‌فقيه و امام‌جمعه و نماينده مردم شهرستان فيروزآباد با حضور در ميان کارگران مخابرات اين شهرستان، قول مساعدت و پيگيري داد و در پايان ديدار، ضمن تماس با مديرعامل مخابرات فارس قول پاسخگويي حضوري داده شد. جمع 200نفره کارگران و خانواده‌هايشان در پايان جلسه ديدار با نماينده ولي‌فقيه و نماينده مجلس با اميدواري آنان پايان يافت و الله‌اکبرگويان شادي‌شان را جشن گرفتند. در همان روز، کارگران مخابرات شهرستان کازرون هم با حضور در شهر خشت با دکتر محمد صادقي، نماينده اين شهرستان و نيز دکتر سليماني، نماينده مردم تهران و وزير اسبق مخابرات که از اهالي کازرون است، ديدار کردند و مراتب اعتراض خود را به گوش آنها رساندند. در پايان اين ديدار، اين دو نماينده قول‌هاي اطمينان‌بخشي به کارگران دادند؛ دکتر سليماني گفت: «من از مشکلات و راهکارهاي مخابرات اطلاع دارم و با حمايت نمايندگان استان فارس قطعا مشکلات کارگران استان را مرتفع خواهيم کرد.»
اين دو ديدار در شهرستان‌هاي کازرون و فيروزآباد کارگران را اميدوار و خوشحال کرد. چندروز که گذشت، کارگران از امضاي قراردادها سر باز زدند تا شايد صدايشان به گوش مسوولان برسد اما درنهايت تعدادي از کارگران اخراج شدند، تعدادي استعفا دادند و بقيه کارگران با کاهش ساعت‌کاري مجبور به ادامه کار خود شدند.
* اسامي کارگران در اين گزارش به‌دليل حفاظت از امنيت شغلي آنان تغيير يافته است.
منبع:شرق-25مهر
اجرای طرح استادشاگردی  ومراکزآموزش فنی – حرفه ای!
سازمان فنی وحرفه ای کشورعهده دار وظیفه آموزش های حرفه ای همه افرادبالای 15سال می باشد.
یکی ازاهداف اجرای طرح استادشاگردی شانه خالی کردن ازایجادوتقویت مراکزآموزش فنی – حرفه ای است.
درهمین رابطه نظرتان را به گزارش زیرمندرج درروزنامه مورخ 25مهرآرمان جلب می کنیم:
نگاهی به مشکلات هنرستان‌های فنی- حرفه‌ای و  کار و دانش
بر اساس برنامه پنجم توسعه تا پایان اجرای این برنامه باید ۵۰ درصد از دانش‌آموزان در رشته‌های کار دانش و فنی و حرفه‌ای ادامه تحصیل دهند. سرپرست وزارت آموزش و پرورش، دکتر فانی  گفته است: «فلسفه توسعه هنرستان، ورود دانش‌آموز به بازار کار است». حاجی‌بابایی، وزیر سابق آموزش و پرورش به ایسنا گفته بود: «دانش‌آموزان مراکز فنی و حرفه‌ای، هنرستان‌ها و مراکز کاردانش پس از اخذ دیپلم ‌مستقیم به‌عنوان یک کارآفرین وارد بازار کسب و کار و تولید می‌شوند، لذا باید بتوانیم در مدت کوتاهی دانش‌آموزان را به سمت هنرستان‌ها سوق دهیم». همچنین از سال گذشته بخشنامه‌ای به مدارس ارسال شده است مبنی بر اینکه «دانش‌آموزان سال اول دبیرستان با تجدیدی در یکی از دروس مربوطه برای ورود به رشته‌های نظری (ریاضی، تجربی و انسانی) درامتحانات خردادماه از انتخاب این رشته‌ها درسال تحصیلی آینده محروم و باید در هنرستان‌های کار و دانش و فنی و حرفه‌ای ادامه تحصیل دهند». با وجود این همه تاکید مسئولان و برنامه‌ها، آیا هنرستان‌های فنی و حرفه‌ای و به‌ویژه کار و دانش توسعه کمی و به‌ویژه کیفی پیدا کرده‌اند؟ آیا اصولا وضعیت کنونی هنرستان‌ها با نیازهای فعلی مطابقت دارد؟ نگاهی به وضعیت این مدارس نشان می‌دهد که درحال حاضر، این هنرستان‌ها با دو مشکل عمده و مهم دست به گریبان هستند:
هزینه‌های بالای تخصصی و آموزشی:
هنرستان‌های فنی و کار و دانش در واقع، نمونه و مدلی کوچک از محیط‌های کار واقعی است. دانش‌آموزان به تناسب رشته خویش با دستگاه‌هایی سر و کار دارند. هزینه خرید، تعمیر و نگهداری این ماشین‌آلات و دستگاه‌ها بالاست. مواد اولیه هم نیاز به تامین اعتبار دارند. از سوی دیگر، بودجه‌ای که به آنها اختصاص می‌یابد کمتر با هزینه‌ها همخوانی دارد. مدیر یکی از هنرستان‌های کار و دانش عنوان می‌کرد: « نوبت قبل برای هنرستانش یک قبض برق چهار میلیون و هشتصد هزار تومانی آمده است، اما فقط توانسته است از اداره آموزش و پرروش مبلغ پانصد هزار تومان به‌عنوان تنخواه دریافت کند! تازه این مربوط به هزینه‌های جاری هنرستان است. هزینه تعمیر برخی از دستگاه‌ها بعضی اوقات  از 3 میلیون تومان هم تجاوز می‌کند»! معمولا مدیران هنرستان‌ها برای تامین این هزینه‌ها چاره‌ای جز مساعدت خانواده‌ها ندارند!
مشکل نیروی انسانی:
متاسفانه جذب نیروی متخصص چه هنرآموز و چه استادکار در هنرستان‌ها به یک مشکل تبدیل شده است. بر اساس قانون،  نیروی استادکار باید دارای مدرک  دیپلم یا فوق‌دیپلم باشد. از سوی دیگر، منابع تامین اعتبار برای جذب این استادکاران محدودیت دارد. همین مساله باعث  شده تا به علت کمبود نیروی متخصص و ماهر، آموزش عملی به درستی انجام نگیرد، ضمن آنکه به علت کاهش نظارت ناشی از تراکم دانش‌آموز (هنرآموز) و کمبود استادکار و بعضا بزرگ بودن محیط آموزش، خطرات  و صدمات جدی در محیط کار با کاهش ضریب ایمنی، افزایش تصاعدی می‌یابد. مدیر یکی دیگر از هنرستان‌ها می‌گفت: «مدرسه من 17 هزارمترمربع  مساحت و 6 هزار متر سوله دارد. با این وجود در محیط به این بزرگی، فقط یک سرایدار و یک خدمتگزار حضور دارند. این درحالی است که برخی مدارس با 2000 و یا 4 هزار مترمربع مساحت، 4 خدمتگزار دارند! ...» مدیر یکی دیگر از هنرستان‌ها می‌گفت: «قبلا به هنرآموزان و استادکاران، لباس کار داده می‌شد، اکنون چند سال است که آن را قطع کرده‌اند. اضافه‌کاری هم کم شده است. استادکاران هم به تدریج درحال حذف شدن هستند....» اینها تنها گوشه‌ای از مشکلات متعدد هنرستان‌های فنی- حرفه‌ای و کار و دانش است. حال باید از مسئولان این پرسش را مطرح کرد که چرا بین سیاست‌های اعمال شده و کارهای  صورت‌گرفته کمتر تطابق وجود دارد؟ اگر فرض بر  توسعه  این‌گونه مدارس است، چرا متناسب با این انتظارات، امکانات و بودجه کافی در اختیار آنها قرار داده نمی‌شود؟ تشویق دانش‌آموزان برای ورود به هنرستان‌ها باید پشتوانه اجرایی و عملیاتی هم داشته باشد، بدون طی این فرآیند و بهسازی وضعیت هنرستان‌ها، فقط صورت مساله عوض خواهد شد.
كارگري بر اثر تصادف در شهرك صنعتي اشتهارد جان باخت
به گزارش25مهرایرنا،كارگري بر اثر تصادف با يك دستگاه خودرو سنگين در شهرك صنعتي اشتهارد جان خود را از دست داد.
براساس این گزارش،اين حادثه در ساعت ۱۱ امروز پنجشنبه به مركز فوريت هاي پزشكي (۱۱۵) اين شهر اعلام شد.
به گزارش كارشناس راهنمايي و رانندگي حاضر در صحنه، اين كارگر با يك دستگاه موتورسيكلت در محور غرب به شرق در يكي از خيابانهاي اين شهرك صنعتي در حركت بود كه با يك دستگاه كاميون برخورد كرد. در اين حادثه كارگر از روي موتورسيكلت پرتاپ شده و چرخ هاي كاميون از روي سر وي عبور مي كند.
به گفته كارشناس راهنمايي و رانندگي، اين كارگر حدود ۴۰ ساله به دليل صدمات ناشي از حادثه و متلاشي شدن سرش فوت و راننده كاميون متواري مي شود.
اين كارشناس گفت: با تحقيقات و بررسي به عمل آمده در حوالي حادثه، راننده دستگير و به فرمانده انتظامي شهرستان اشتهارد منتقل شد.
هم اكنون هويت اين كارگر از سوي كارشناسان انتظامي و قضايي در دست بررسي است.
اعتراض سندیکاهای دانش آموزی فرانسه به اقدام دولت در اخراج دانش آموزان مهاجر
به گزارش17اکتبریورونیوز، روز پنج شنبه صدها دانش آموز در پاریس به همراه جمعی از معلمان و والدینشان در یک تجمع اعتراض آمیز شرکت کردند و خشم خود را نسبت به عملکرد جناح چپ حاکم در فرانسه بیان داشتند.
سندیکاهای دانش آموزی فرانسه خواستار بازگشت لئوناردای پانزده ساله از کوزوو و خاچیک ۱۹ ساله، تبعه ارمنستان هستند که او نیز شنبه گذشته از فرانسه اخراج شده بود.
یکی از دانش آموزان معترض می گوید: «آنچه که برای این دو تبعه اهل ارمنستان و کوزوو اتفاق افتاد باعث نگرانی ما شده است و از آنچه که در این هفته رخ داده خشمگین هستیم. این کار شرم آور است و ما از این افراد از صمیم قلب حمایت می کنیم.»
لئوناردای پانزده ساله می گوید: «کوزوو خانه من نیست. خانه من فرانسه است. زیرا در فرانسه همه چیز دارم. دوستانم، دوست پسرم، معلمانم، آینده ام و همه چیز. اما در اینجا چیزی ندارم و نمی دانم چرا در کوزوو هستم. من به همه می گفتم که باید به آقای اولاند رای بدهند و نمی دانم چرا آقای اولاند ما را به کوزوو بازگردانده است. از او تقاضا دارم که هرچه سریعتر ما را به فرانسه بازگرداند زیرا نمی خواهم که فرصت رفتن به مدرسه را از دست بدهم.»
اعتراض مردم رومانی به فعالیت های شرکت شل برای استخراج گاز
به گزارش17اکتبریورونیوز، دو هزار نفر از معترضان رومانیایی شب چهارشنبه در بخارست گردهم آمدند و به حمایت از پانصد روستایی پرداختند که به گفته آنها از این روستائیان در منطقه واسلویی برای استخراج گاز توسط شرکت شل بهره کشی می شود.
معترضان که عمدتا جوانانی بودند که در هفته های اخیر در اعتراضات علیه طرح احداث معدن طلا در شهر کوچک روشیا مونتانا نیز شرکت داشتند، در مقابل ساختمان دولت وخیابانهای بخارست علیه شرکت های نفتی شل و شورون شعار می دادند.
تظاهر کنندگان همچنین اعلام کردند که صبح روز شنبه آینده، دانشگاه ها را ترک خواهند کرد تا در کنار مردم محلی، به اعتراض به فعالیتهای شرکت شل برخیزند. آنها اعلام کردند که این تجمعات اعتراضی تا زمان توقف این پروژه ها، هر شب در پایتخت رومانی برگزار خواهد شد.
در منطقه واسلویی نیز، در جریان اعتراضات روز چهارشنبه ۵ نفر از هوش رفتند و به مراقبت های پزشکی نیاز پیدا کردند. روستائیان از این موضوع می ترسند که شرکت شل آب های آنها را آلوده کند و باعث خشکسالی در منطقه گردد.
آنها با مسدود کردن یکی از جاده ها، از نصب و راه اندازی تجهیزات حفاری جلوگیری کردند.
یک پیرمرد ساکن رومانی می گوید: «شرکت شل برای عملیات استخراج و بهره برداری گاز، آب بسیار زیادی استفاده می کند و این کار بر روی منابع آب زیرزمینی تاثیر می گذارد و چاه های ما را خشک می کند و هنگامیکه این مواد سمی و سرطان زا به آب آشامیدنی ما اضافه شود، ما مریض شده و خواهیم مرد.»
روز پنج شنبه شرکت شل تمام ماشین آلات سنگین خود را از این منطقه خارج ساخت.
بیست وپنجم مهرماه1392
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

با ما در تماس باشید

عضویت در خبرنامه سایت