.
يكشنبه ۳۱ شهريور ۱۳۹۸.
امروز:
Sep 22 2019.
برابر با

 ارسال مطلب به ایران تریبون

matlab@iran-tribune.com

منتخب ایران تریبون

نشریات

پنج شنبه, 10 بهمن 1387 ساعت 04:03

جان پیگلر:هالوکاست انکار شده سکوت شرم آور آنان که میدانند

نوشتۀ زیر ترجمۀ مقاله ایی است از جان پیگلرکه در تاریخ 8ژانویه 2009 نوشته شده است.
جان پیگلر روزنامه نگار استرالیایی و مستند ساز، یکی از دو نفری است تا کنون دو جایزه را در یکسال به خاطر ساختن فیلم های مستند در انگلیس و امریکا دریافت کرده است.وی یکی از منتقدان جدی سیاستهای خارجی دولتهای غربی و مخصوصأ امریکا است و آنان را جزئیاز سیاستهای امپرالیستی میداند.هرچند امروز خوشبختانه غزه "آرام " است با این حال و بدلیل اینکه معضل  فلسطین هنوز به قوت خود باقیست ،خواندن این مقاله را به شما خوانندگان گرامی توصیه میکنم.
www.bimarz.org
http://www.informationclearinghouse.info/article21680.htm
یوگنی  یوتوشنکو  شاعر معترض  روسیه گفت: وقتی سکوت جایگزین حقیت می شود، معنای آن سکوت جز دروغ نیست.
امروز این سکوت در غزه شکسته شده است.  اجساد کودکان پیچیده در پارچه های سبز همراه با جعبه های حاوی اجساد متلاشی شدۀ پدر و مادرانشان و طنین صدای ناله و شیون ها، در آن کمپ مرگ کنار دریا، را میتوان در تلویزیون  الجزیره و یوتوب و قسمت های کوتاهی از آن را حتی در بی بی سی مشاهده کرد. ولی منظورشاعر روس این مسائل زود گذر و مقطعی که ما اسمش را خبر گذاشتیم نبود. سوال او این است که چرا آنها یی که صورت مسئله را میدانستند هیچ وقت لب به سخن نگشودند و با این سکوت حقیقت را تکذیب کردند. این بی توجهی مشخصا در میان طبقه روشنفکر انگلو امریکایی قابل توجه است چرا که آنها کلید های گنجینۀ اطلاعات را شامل اسناد تاریخی و آرشیو هایی که میتوانند جواب این چراها را پیدا کنند در اختیار دارند.
آنها میدانند این وحشتی که اکنون در غزه میبارد ارتباط چندانی با حماس و حق موجودیت اسرائیل ندارد. آنها به روشنی آگاهند که حقیقت در تضاد کامل با این ادعاست، یعنی نفی موجودیت فلسطین که از 60 سال پیش آغاز شده ودر صورت لزوم حتی به قیمت ازبین بردن ملت فلسطین، اگر ضروری باشد، توسط  بنیانگزاران اسراییل برنامه ریزی شده و اجرا می شود.
آنها بعنوان مثال میدانند که طرح شرم آور تخلیۀ خونین 369 شهر و روستای فلسطین بوسیلۀ هاگانا  "ارتش یهودی" و قتل عام متعدد غیر نظامیان فلسطینی  در جاهایی مثل دیر یاسین آل داوایما ، ایلابوم ،جیش ،راملا و لیدا ، چیزی به جز پاکسازی قومی و نسل کشی نبوده است.  .به گفتۀ  بنی موریس  تاریخ شناس اسرائیلی دیوید بن گوریون اولین نخست وزیر اسرائیل که ناظر این کشتار ها بود در جواب سؤال ژنرال یگال آلون که میپرسید با عرب ها چکار کنیم.؟ با حالتی حاکی از رفع تکلیف گفت : بیرونشان کنید.! دستور اخراج تمامیت جمعیت آن مناطق بدون توجه به شرایط افراد بوسیلۀ  اسحاق رابین، که توسط ماشینهای تبلیغاتی جهان به عنوان یک صلح جو ارتقا پیدا کرد، داده شد.
پنهان سازی و دو گانگی این امر بعدها، و فقط به صورت گذری، به وسیلۀ میر یاری یکی از رهبران حزب مپانه   مطرح شد که رهبران اسرائیل به چه سهولتی از امکان پذیری و مشروعیت  آواره کردن زنان ،کودکان و سالخوردگان به عنوان یک استراتژدی موثر و ضروری یاد میکنند.  اینکه فراموش کرده ایم که از همین روش بر علیه مردم ما،در طول جنگ دوم جهانی، استفاده کردنده اند وحشتناک است. بعد از آن زمان اسراییل درهر جنگی  که بپا کرده هدف مشابهی را دنبال میکند، بیرون راندن مردم بومی وتصاحب هر چه بیشتر زمین های آنان.
نمایش تبلیغاتی  "جنک بین داوود و گولیاث" و قربانی همیشگی آن در سال 1967 وقتیکه ماشینهای تبلیغاتی با ادعای اینکه اولین حمله راعربها  آغاز کرده اند به اوج خود رسید و ازآن بعنوان واکنشی ضروری ،و اصولی، یاد کردند.  از آن تاریخ به بعد اکثر حقیقت گویان یهودی مانند آوی سچلایم، نوام چامسکی ،دمارهم ،تانیا رینهات ،نوه کوردون،تام سکیو،یوری اونری،ایلان پیپر و نورمن بینکلسترین به این موضوع، و افسانه های دیگری از این قبیل، اشاره کرده و نیات رژیمی عاری از سنتها و ارزشهای انسانی یهود با ارتشی  بی امان، بیرحم ومجموعه ای از توسعه طلبی ،بی قانونی ونژاد پرستی به اسم صهیونیست را آشکار کردند.
ایلان پپپ در تاریخ 2 ژانویه 2009 نوشت: به نظر میرسد که حتی از وحشتناکترین جنایات، مانند قتل عام در غزه، تنها به عنوان یک اتفاق بسیار بد یاد شده است و هرگونه ارتباط و شباهتی با سیستم و ایدیولوژی های مشابه، از قبیل آپارتاید آفریقای جنوبی رد و انکار شده است. این خط مشی  در ساده ترین حالت به رهبران اسرائیل در گذشته و حال اجازه داده است که مردم فلسطین را از صفات انسانی محروم کرده و هر جا که هستند آنها را نابود کنند. طریق عمل از زمان به زمان از محل به محل همانند توضیح این قصاوت و جنایت فرق میکند ولی  طرح مشخص، قتل عام و نسل کشی ست است.
در غزه گرسنگی تحمیل شده، منع کمکهای انسانی ،تحریم منابع حیاتی از قبیل سوخت ، آب و محرومیت از دسترسی به داروو درمان همراه با کشتار ومعیوب کردن سازمان یافته غیر نظامیان، که 50 % آنان خردسال میباشد، با تعریف بین المللی " قتل عام" مطابقت دارد.  زمانی که از ریچارد فالک گزارشگر سازمان ملل متعهد برای حقوق بشر در سرزمین  اشغال شده فلسطین، و متخصص حقوق بین الملل در دانشکاه پرینستون، پرسیده شد که آیا مقایسه رفتاری که با فلسطین میشود با عملکرد جنایتکارانه نازیها اغراق آمیز است" پاسخ داد: نه فکر نمیکنم" .
در توصیف :"هالو کاست در حال انجام "
ریچارد فالک، در ادامه،  اشاره ای دارد به درگیری سال 1943که در آن اسرای یهودی به رهبری موردخای آنیلیویز با ارتش نازی و اس اس جنگیدند ولی مقاومت آنها نهایتأ  در هم شکسته شد و ارتش نازی انتقام سختی از آنان گرفتند.  آقای فالک خودش هم یهودی ست.
هالوکاست در حال انجام که با طرح بین گوریون آغاز شد ، امروز وارد مراحل پایانی خود میشود.  تنها فرق این هولوکاست در این است که هولوکاست امروز ی پروژۀ مشترک بین اسرائیل و امریکا میباشد. جنگنده های اف 16 بمبهای 250 پوندی "سمارت"جی بی یو- 39 را، که در شب آغازحمله به غزه با تأیید کنگرۀ  امریکا که اکثرأ دموکرات میباشند تحویل اسرائیل شد، بعلاوه کمک سالانه 4 . 2 بیلیون دلاری امریکابه اسرائیل برای براه انداحتن جنگ، آمریکا را (مسئول ) کنترل کننده واقعی میکند.واین باور را که اوباما مطلع نشده بود را تضعیف میکند .صراحت اوباما در جنگ روسیه در گرجستان و تروریسم در بمبی در مقایسه با سکوت او در مورد فلسطین نشانۀ موافقت اوست که انتظاری بیش از این هم از او نمیرود. تلفیق این واکنش با توجه به فرمانبری او از رژیم تل آویو و مبلغانشان در دوران مبارزات انتخاباتی ،انتصاب صهیونیستها در مقامهای وزیر امور خارجه ،فرماندۀ کل قوا، و مشاور اصلی در خاور میانه تاکیدیست بر این نظر.  وقتی اریتا فرانکلین ترانۀ زیبای 1960 را "فکر کن" در مراسم سوگند اوباما در 21 ژانویه میخواند، من امید دارم که کسی با قلبی به شجاعت منتظرالزیدی پرتاب کنندۀ کفش به جرج بوش فریاد بزند: "غزه" .
عدم تقارن و غلبه وحشت کاملا مشهود و مشخص است. طرح "د" اکنون عملی است برتری جویانه  که ادامۀ عملیات "انتقام توجیه شدۀ" نخست وزیر پیشین آریل شارون در  2001 میباشد که با تأیید بوش از جنگنده های اف16 برای اولین بار روی صحرا و دهکده های فلسطین استفاده کرد. در همان سال مجلۀ معتبر "جینز رپورت" افشا کرد که دولت تونی بلر چراغ سبز حمله به (وست بانک) نوار غربی را بعد از اطلاع از  طرح محرمانه اسرائیل برای راه اندازی حمام خون به آنها نشان داده بود. این یکی از مشخصات بارز حزب جدید کارگر (دولت تونی بلر)بود که درتحیمل درد و رنجبر ملت فلسطین شریک جرم بود. اگر چه نقش اسرائیل در سال 2001 به گزارش جینزرپورت ،احتیاج به یک عمل"شروع کننده یا راه اندازی"از نوع  عملیات انتحاری بمبگذاری که منجر به مرگ و مجروح شدن بسیاری خواهد شد داشت . ایجاد شرایط برای اعمال انتقام جوییانه بسیار مهم است. این سربازان اسرائیل را تحریک خواهد کرد که فلسطین را نابود کنند وچیزی که شارون و طراح این نقش ژنرال شاول مفاز ،فرمانده کل قوای اسرائیل را به هراس انداخت توافق محرمانه یاسر عرفات با حماس برای ممنوع کردن عملیات انتحاری بود.  پیرو این طرح در 23 نوامبر2001 مأموران اسرائیل رهبر حماس محمود ابوهنود را ترور کرده و با این حرکت تحریک آمیزعملیات انتحاری در جواب این قتل ،ادامه پیدا کرد.
در یک اتفاق مشابه  و حساب نشده در5 نوامبر سال گذشته 2008 نیروی ویژۀ اسرائیل به غزه حمله کرده و 6 نفر را کشته و یک بار دیگر آنها بهانه شروع حمله و کمپین های تبلیغاتی خود را یافتند. آتش بس آغاز و تثبیت شده بوسیلۀ دولت حماس که حتی نقض کنندگان این قراردادها را زندانی کرده بود با حملۀ اسرائیل شکسته شد و راکت های خانگی به سرزمین فلسطین جهت تاخلیه از ساکنان عرب آن و پاکسازی ملت فلسطین  پرتاب شد. در 23 دسامبر حماس پیشنهاد تجدید آتش بس کرد ولی بر اساس گزارش روزنامۀ هراتز، نقشه اسرائیل و تجمع همه جانبۀ اسرائیل به غزه از 6 ماه پیش طراحی شده بود.
در پشت این بازی کثیف طرح" داگان"نهفته است.  این طرح بیاد ژنرال میر داگان که با شارون در تهاجم وحشیانه به لبنان در سال 1982 خدمت می کرد نام گذاری شده است . در حال  حاضر داگان با عنوان رییس موساد سازمان اطلاعاتی اسرائیل مؤسس طرح "راه حل"  که منجر به زندانی کردن فلسطینیان در پشت  دیوار در امتداد نوار غربی و غزه که در حقیقت یک بازداشتگاه میباشد است . تأسیس یک دولت دست نشانده در راملا به ریاست محمد عباس ازموفقیت های داگان میباشد. همراه با کمپین هسبارا ،تبلیغات متکی بر رسانه های سست و ترسوی غربی مخصوصأ در امریکا ، آنها میگویند که حماس یک سازمان تروریستی است  که کمر به نابودی اسرائیل بسته است  و این سازمان مقصر اصلی قتل عام و محاصره مردم خودشان در 2 نسل آخر میباشد،حتی قبل از اینکه این سازمان تأسیس شده است.سخنگوی وزارت امور خارجه اسرائیل در سال 2006 گفت: "ما هیچ وقت به این اندازه خوش شانس نبودیم"ماشین تبلیغات "هسبارا یک ماشین بخوبی روغن کاری  شده است .  در حقیقت تهدید اصلی حماس نمونه بودن این دولت در دنیای عرب به عنوان یک دولت انتخاب شده دموکراتیک است که پشتیبانی مردم از این سازمان از ایستادگی آن در مقابل  ستم کنندگان و عذاب  دهندگان به فلسطینیان ریشه میگیرد.
این مسئله به خوبی نشان داده شد وقتی که حماس طرح کودتای 2007 - حادثه ای که در رسانه های غربی  به آن عنوان تصرف قدرت به وسیلۀ حماس " یاد شد-، را خنثی کرد. همینطور هیچ وقت اشاره ای به پیشنهاد حماس برای یک آتش بس ده ساله که به معنای به  رسمیت شناختن  موجودیت اسرائیل و پشتیبانی از راه حل دو کشور به شرطی که اسرائیل از قانون بین المللی پیروی کند و به اشغال غیر قانونی ماورای مرزهای 1967   پایان دهد نشده است . همانطور که در هر رأی گیری  در مجمع عمومی سالیانه سازمان ملل نشان داده است 99%موافق این هستند. در 4 ژانویه دبیر کل مجمع عمومی سازمان ملل ،میگویل دسکو،حملۀ اسرائیل به غزه را "وحشیانه "توصیف کرد.
وقتی این وحشی گری و شرارت به پایان رسید و مردم غزه حتی ضربات بیشتری خوردند، نقشه داگان پیش بینی یک راه حل مانند سال 1948 بود ،یعنی از بین بردن رهبریت و مقامهای فلسطینی و بدنبال آن نابودی تأسیسات و مراکز آموزشی. "کارما نبولسی"، فلسطینی درتبعید در انگلیس میگوید "یک جامعۀ توأم با  هرج و مرج تکه تکه شده ،خشن ،ضعیف ،از بین رفته ومرعوب شده. نگاه کنید به عراق امروز،  این چیزی بود که شارون برای ما طراحی کرده بود و او تقریبأ موفق شده است".
دکتر داهیلا واصفی یک نویسنده امریکایی صاحب نظر در بارۀ فلسطین است که مادری یهودی و پدری مسلمان عراقی دارد.او31 دسامبر نوشت انکار هولوکاست ضد یهود تلقی میشود ولی من راجع به جنگ دوم جهانی ، محمود احمدی نژاد (رییس جمهور ایران) یا یهودیهای اشکنازی صحبت نمیکنم ،چیزی که من به آن اشاره میکنم هولوکاستی است که همه ما الان شاهد و مسؤل آن در غزه و فلسطین در این 60 سال گذشته هستیم .چون عربها آنجا سامی(یهود) هستند و خط مشی آمریکا و اسرائیل نهایت ضد یهودی گری است،  ضد سمتیک باشد. او از راشل کوری،دختر جوان آمریکایی که به فلسطین رفته بود تا از فلسطین دفاع کند و بوسیلۀ بولدوزر اسراییل له شد نقل قول میکند :" من در وسط قتل عام هستم. من بطور غیر مستقیم از آن حمایت میکنم و کشور من عمدتأ مسؤل آن است".  نوشته کوری و خواندن حرفهای این دو نفر و کلمۀ "مسؤلیت بیشتر"  توجه مرا جلب میکند .شکست سکوت دروغ نما ، نه تنها یک انتزاع سری نیست بلکه یک مسؤلیت  برای آنهایی است که دارای یک خط مشی هستند.
بی بی سی ترسو  و اکثریت روزنامه نگارها  فقط اجازه گزارش منازعه های شدید در حدود مرزهای غیرواضح و کم اهمیت را دارند و بیشتر ترسشان از بوجود آمدن لکه ضد یهودی است. در عین حال اخبار گزارش نشده حاکی از این است که تلفات جانی در غزه معادل با 18000 کشته است .آیا میتوانید تصورش را بکنید؟.
چرا آکادمیسین ها، رؤسای دانشگاه ،استادان و پژوهشگران و انجمن پرفسور های دانشگاه وقتی می بینند که دانشگاه در غزه بمباران شده و تقاضای کمک میکند، ساکتند؟ آیا دانشگاه های انگلیسی در حال حاضر همانطور که "تری اگلتون" باور دارد مراکز روشنفکری هستند که کالا هایی به اسم فارغ التحصیل به جای خاروبار سبز تولید میکنند؟ بعد ما نویسندگانی را داریم که در سالهای سیاه 1939که سومین کنگرۀ نویسندگان در کارنگی هال  نیویورک برگزار شد ، اشخاصی چون تاماس مّن و البرت انیشتن پیامهایی فرستاده و صحبت کردند تا اطمینان حاصل شود که سکوتی که دروغ را تأیید میکند شکسته شود.بر اساس شواهد 3500  نفر سالن
را پر کرده و هزاران نفر به خاطر ازدحام جمعیت نتوانستند وارد سالن شوند اما امروزه این صدای قدرتمند وواقع بینانه و اخلاقی متروک شده است. مرور نوشته های صفحات این روزها مفهوم بزرگ منشی  و نماد دروغین دارند. تصورات اخلاقی و سیاسی خوانندگان این مطالب بنظر میرسد که به جای ارتقا  تنزل کرده است.
مارتین رامس که یک ضد مسلمان است این را خیلی خوب در دیدار خانم نابوکاو بیان میکند :"غلبۀ شخصیت یک عیب نیست یک مشخصۀ تکامل همین است.(فرد گرایی)
اگر اوضاع همین است که هست ، ما به  عنوان یک جامعۀ مدنی تقلیل یافته ایم برای اینکه اتفاقاتی که در غزه می افتد لحظات تعین کننده در زمان ما هستند که سکوت ما به جنایتکاران مصونیت میدهد و آنها را میبخشد.
ما فهم و ارزش اخلاقی در اختیار داریم و این به ما قدرت میدهد که اعتراض کنیم. در این لحظه من خاطره خود  ازغزه که  بیاد دارم را ترجیح میدهم ، شجاعت و مقاومت "انسانیت تابان" همانطور که کارمان بنوس گفت.
در زمان آخرین سفرم در آنجا شاهد نمایش به اهتزاز در آمدن پرچم های فلسطینی بودم که از جاهای عجیب به اهتزاز در آمده بودند. غروب بود و بچه ها این را آنجام داده بودند.هیچ کس به آنها نگفته بود این کار را انجام دهند. چوب پرچم را از چوب هایی که به هم بسته شده بودند درست کرده و چند نفر آنها از دیوار بالا رفته و پرچمها را بین خودشان نگه داشته بودند وتعدادی فریاد میزند. این عمل را هر روز انجام میدادند تا هنگامیکه خارجیان آنجا را ترک کنند، با این باور که جهانیان  فراموش نکنند.

با ما در تماس باشید

عضویت در خبرنامه سایت