Iran Tribune

پراکنده‌ترین و بی‌حقوق‌ترین کارگران بخش پوشاک و لباس(۲): این بخش دوم گزارشی است که درمورد تزیین کاران لباس تهیه شده است. این مصاحبه نشان می دهد که چگونه در روند کار نطفه های آگاهی شکل می گیرد و این که سختی کار از سویی آنان را وادار می کند که برای بهتر شدن وضعیت زندگی و دستمزدشان تلاش کنند اما همین سختی کار، سد بلندی است که مانع از حرکت جمعی آنان می شود.
آنها با افزایش آگاهی درشرایط خاص می توانند حرکت مشترکی انجام دهند، شاید موفقیت های اندکی هم داشته باشند، ولی پراکندگی، عدم اجرای قوانین موجود و وجود تشکل های غیرمستقلی که عملکرد مناسبی در دفاع از حقوق آنان نداشته اند، تاثیر منفی در نگرش آنان نسبت به حرکات دسته جمعی دارد.
آنان حمایت واقعی را تنها در وجود قوانین مناسب نمی دانند بلکه برای ضمانت های اجرایی اهمیت بسیاری قائلند . ضمانت هائی که کارفرمایان را مجبور کند به این قوانین تن  دهند. اما این ضمانت ها چیزی جز حرکت دسته جمعی وتشکل آنان حول خواسته های مشترکشان نیست.
با دختر جوانی که چند سالی است کار تزیین لباس عروس را در خانه انجام می‌دهد صحبتی داشتیم. گرمی و محبت او در همان لحظات اول به دل نشست. خستگی چشمانش با زیبایی‌اش در هم آمیخته بود. ۲۷ ساله است و فوق دیپلم معماری دارد. ابتدا از او پرسیدم چرا در رشته ی مرتبط با تحصیلش کار نمی‌کند؟ گفت:
- خیلی دوست دارم توی رشته‌ی خودم کار کنم ولی متاسفانه با فوق دیپلم نمی شود کاری مناسب پیدا کرد. باید درسم را تمام کنم . هزینه اش زیاد است. باید خودم هزینه ی تحصیلم را فراهم کنم. بعدش هم که لیسانس گرفتم باید یک سالی مفت و مجانی کارآموزی کنم تا بتوانم جایی در بازار کار معماری برای خودم دست و پا کنم. یعنی باید از زیر صفر شروع کنم. با توجه به وضعیت مالی که من و دخترانی مثل من دارند، این کار سخت است. باید کار کنم پولی کنار بگذارم تا بتوانم درس بخوانم  یا همین طور کج دار و مریز ادامه بدهم ببینم به کجا می رسم.
http://kanoonmodafean۱.blogspot.com/۲۰۱۲/۰۱/۲.html

پیوست ها:

تزیین کاران لباس.pdf

۴۶۸ Kb